Irunn o 21:50, 6 gru 2024

2024-12-06T21:50:28Z

← poprzednia wersja		Wersja z 23:50, 6 gru 2024
Linia 89:		Linia 89:

	[[Kategoria:Lore graczy]]		[[Kategoria:Lore graczy]]
			[[Kategoria:Pielgrzym]]

Irunn o 00:28, 21 lis 2024

2024-11-21T00:28:29Z

← poprzednia wersja		Wersja z 02:28, 21 lis 2024
Linia 1:		Linia 1:
	[[Plik:~~Pielgrzym baner_600x600~~.png\|right]]		[[Plik:Pielgrzym_poster.png\|right\|400px]]

	{{Quotation\|\|''Gdy istańscy astronomowie dostrzegają na niebie nową kometę, rodzi się wątpliwość: to dobry znak, czy zły omen?''}}		{{Quotation\|\|''Gdy istańscy astronomowie dostrzegają na niebie nową kometę, rodzi się wątpliwość: to dobry znak, czy zły omen?''}}

Irunn: Kronika skończona

2024-08-16T13:27:08Z

Kronika skończona

← poprzednia wersja		Wersja z 15:27, 16 sie 2024
Linia 47:		Linia 47:
	''Nie było to jedyne niepokojące zjawisko. Na początku wydawało się to jedynie złudzeniem, ale w końcu dalibyście sobie rękę uciąć, że robiło się coraz jaśniej. Słońce chyliło się ku zachodowi, ale po przeciwnej stronie widnokręgu na niebie jarzyła się coraz jaśniejsza łuna w kolorach fioletu i karmazynu. Powietrze wydawało się być naelektryzowane, jak przed ogromną burzą. Jasność narastała, aż stała się prawie nieznośna i wtedy waszym oczom ukazała się kometa. Spadająca gwiazda przeleciała praktycznie nad waszymi głowami. Srebrny punkt, który widzieliście przez teleskop nijak się miał do kuli płomieni przecinającej niebo z wściekłym rykiem, coraz większej i większej, pędzącej w stronę słońca…''		''Nie było to jedyne niepokojące zjawisko. Na początku wydawało się to jedynie złudzeniem, ale w końcu dalibyście sobie rękę uciąć, że robiło się coraz jaśniej. Słońce chyliło się ku zachodowi, ale po przeciwnej stronie widnokręgu na niebie jarzyła się coraz jaśniejsza łuna w kolorach fioletu i karmazynu. Powietrze wydawało się być naelektryzowane, jak przed ogromną burzą. Jasność narastała, aż stała się prawie nieznośna i wtedy waszym oczom ukazała się kometa. Spadająca gwiazda przeleciała praktycznie nad waszymi głowami. Srebrny punkt, który widzieliście przez teleskop nijak się miał do kuli płomieni przecinającej niebo z wściekłym rykiem, coraz większej i większej, pędzącej w stronę słońca…''
	}}		}}

			Chyba nikt, łącznie ze specjalistami od astronomii, nie spodziewał się niczego równie dramatycznego. Z nieznanych przyczyn kometa była wręcz niebezpiecznie blisko ziemi, w dodatku ewidentnie nie był to zwykły kamień spadający z nieba. Grupa postanowiła udać się w pogoń, przynajmniej żeby zobaczyć, gdzie spadnie ten dziwny (i potencjalnie niebezpieczny) obiekt. Decyzja nie była jednomyślna – Korrus do samego końca próbował przekonać wszystkich (być może słusznie), że nie jest to najlepszy pomysł. Po komisyjnym zignorowaniu jego opinii piątka śmiałków ruszyła za spadającą gwiazdą.

			Nie minęło wiele czasu, zanim trzy żuki i ich jeźdzcy opuścili rozlewisko i ponownie wjechali na powoli stygnące piaski. Kometa prowadziła ich na zachód, w stronę bardziej skalistych terenów. O ile droga w tamtą stronę mogła jeszcze ujść za jakkolwiek przyjemną, tak teraz nie było na to szans. Ligowicze pędzili na złamanie karku, a jakby tego było mało, przed nimi rozpościerał się labirynt wąwozów, ostrych skał i szerokich połaci ruchomych piasków. I bez spadającej gwiazdy nad głową byłyby to całkiem poważne przeszkody, ale nie było wyboru. Moment zwątpienia przyszedł, gdy w trakcie jazdy zwężającym się kanionem przed drużyną pojawiła się konieczność wyboru. Wyglądało na to, że droga przed nimi gwałtownie się kończyła, ustępując ruchomym piaskom. Ciężko było stwierdzić, jak daleko sięgały, i czy w ogóle dało się je przekroczyć. Alternatywą były skały na prawej ścianie wąwozu, wznoszące się pod kątem. Decyzję należało podjąć w mgnieniu oka i wszyscy zdecydowali się spróbować szczęścia ze skałą. Rozpędziwszy się ile fabryka dała, trójka żuków wyskoczyła z kamiennej rampy i poszybowała w przestworzach. Szczęśliwie wszystkim udało się wylądować, z różnymi poziomami finezji.
			Kometa wyglądała, jakby miała za chwilę rąbnąć w ziemię, rozsądnym więc wydawało się schowanie za czymś. Do dyspozycji były jedynie wystające z piachu skały, oferujące jako taką osłonę. Musiały wystarczyć, bo nie było czasu na wybrzydzanie. Ze swojej umiarkowanie bezpiecznej pozycji piątka Ligowiczy usłyszała najpierw przerażający zgrzyt przypominający tarcie metalem o kamień, a chwilę potem potworny huk, któremu towarzyszyła niemała fala uderzeniowa, wznosząca w powietrze pył dookoła nich. Gdy wyglądało na to, że najgorsze za nimi, najemnicy powoli zaczęli wyściubiać nosy zza głazu.

	= III - Nieproszeni goście =		= III - Nieproszeni goście =
	~~TODO~~		[[Plik:Pielgrzym_kula.png\|600px\|right]]
			Błądząc w kurzawie Ligowicze (oprócz Korrusa, który stwierdził, że to już zbyt wiele) natknęli sie na miejsce upadku komety. Spadająca z nieba skała musiała przez parędziesiąt metrów sunąć po powierzchni ziemi, zostawiając za sobą dalej gorący rów. Zwężał się on im dalej biegł, ostatecznie osiągając średnicę około dwudziestu centymetrów zaraz przed skalną ścianą, w której ostatecznie skończyła kometa, lub to, co z niej zostało. W trakcie oględzin Dan zauważył, że w pękniętej skale kryje się jakiś przedmiot o nikłym czerwonym blasku. Po wydobyciu go, okazał się on być kulistym kamieniem, nieco większym od dużego jabłka. Jego powierzchnia pokryta była dalej ciepłą sadzą, która miejscami ustępowała, ukazując pod spodem czerwony kryształ świecący nikłym blaskiem. Z niewiadomych powodów Dan mógł również stwierdzić, że czuje wokół zapach bukszpanu.

			Nie był to jednak koniec niespodzianek: pomiędzy czwórką przy klifie, a Korrusem i żukami, pojawiła się nagle, niby znikąd, latająca barka asurańskiej produkcji, opatrzona barwami i symbolem Inquestu. Chwilę po rozproszeniu iluzji, nadawany z niej głos jakiegoś asury, zapewne dowódcy tej jednostki, zażądał odłożenia artefaktu i kapitulacji. Jak można się domyślić, nikt nie miał zamiaru kapitulować. Dzięki Lyrze drużynie udało się błyskawicznie dostać do żuków, a zanim unosząca się w powietrzu barka zdążyła wykonać zwrot przez rufę, cała piątka mknęła już przed siebie, żeby po chwili rozpłynąć się w powietrzu za sprawą kolejnego zaklęcia mesmerki. Po kilku strzałach i krótkiej próbie pościgu zdecydowanie za wolnym pojazdem Inquest dał za wygraną.

	= Epilog =		= Epilog =
	~~TODO~~		Po dotarciu do najbliższego drogowskazu grupa w wróciła na Istan. Wszyscy, łącznie z Azizą, zastanawiali się, czym jest znaleziony przez nich kamień. Zdawał się on wywoływać u każdego inne wrażenia zmysłowe: zapach bukszpanu, smak pomarańczy, uczucie trawy muskającej kostki. Dodatkowo zainteresowanie ze strony Inquestu nie wróżyło niczego dobrego. Po wymienieniu się teoriami i pomysłami na temat dziwnego artefaktu piątka łowców komet rozeszła się w swoje strony na zasłużony odpoczynek. Pojawiła się kolejna tajemnica do rozwiązania, ale na to przyjdzie czas później.


			<big> ''Ciąg dalszy nastąpi (kiedyś)''</big>

	= Wystąpili =		= Wystąpili =

Pielgrzym - Historia wersji

Irunn o 21:50, 6 gru 2024

Irunn o 00:28, 21 lis 2024

Irunn: Kronika skończona