Rihad Bezduszny: Różnice pomiędzy wersjami

[[Plik:DRihad.png|centre]]

|rola= Towarzysz

Sigmund Wildfur (partner)

Rihad narodził się jako trzeci syn Pa'Rei, kuśnierki z Ash Legion stacjonującej aktualnie w Black Citadel. Poród przebiegł bezproblemowo. Matce towarzyszyła dwójka jej synów i najbliżsi przyjaciele. Rihad jako najmłodszy z dzieci miał najlepsze względy, Pa'Reia poświęcała mu dużo czasu, bawiła się z nim i jak najszybciej przekazywała podstawową wiedzę o świecie. Nie był karany za porażki, nagradzano go za najdrobniejsze sukcesy. Trochę rozpieszczany, nie próbował wchodzić matce na głowę, był posłuszny i nie stwarzał problemów. Późno zaczął mówić, większość czasu milczał, a pierwsze słowa jakie wypowiedział brzmiały: ,,Nie mówię, bo wolę ciszę". W kontaktach z innymi był ostrożny, nie otwierał się na nowe znajomości. Zwierzał się tylko matce, której bezgranicznie ufał. Niestety, jak się potem okazało zginęła z jego ręki.

Teraz wiadomo już, że cała walka została sprowokowana i wymyślona przez Rihada z ojcem. Chciał pomóc mu wydostać się z tego miejsca i postanowił zabić każdego kto mu w tym przeszkodzi. Niestety, ale bandyci zagrozili Rih'owi jego ojcem, a ten aby go chronić sam okaleczył swoje oczy. Ni'el musiał wtedy zareagować, aby cały plan jaki miał do do syna z Pa'Reią nie zakończył się w tym miejscu. Po wygraniu walki samotnie i ucieczce Korna, zabrał swojego syna i postanowił na najbardziej radykalny sposób uratowania syna. Zabrał potomka do dawno poznanej Nornki, wygnanej szamanki, która zajmowała się nieakceptowanymi przez resztę starszyzny rytuałami. Szamanka zgodziła się na prośbę Charra jednak jej ceną było poświęcenie życia. W zamian Rihad miał odzyskać wzrok, który byłby wtedy nienaruszalny. Całość rytuału przebiegłaby pomyślnie, jednak demon gnieżdżący się w Ni'elu przeszedł do ciała Rihada wraz z odzyskanym wzrokiem. Przez to, że oczy były nie do tknięcia, nie dało się go usunąć. Sam Ni'el zmarł wyziewając ducha, a Nornka zapieczętowała jego duszę na tym świecie. Zniknęła pozostawiając zdrowego już Charra pod drzewem. Rih obudził się po 3 dniach. Od tego momentu na świat spoglądał wyleczonymi oczami, które przybrały kolor fioletu.

==Nowe oczy, nowe przyzwyczajenia, nowe życie==

==Więzienie i zawiązanie Paktu z Nidoą==

Rytuał wyglądał następująco. Po zgodzeniu się obu stron, Nektomanta musiał wyrwać z każdego z nich połowę ich duszy. Rihad niesamowicie przy tym cierpiał, porównał ból do powolnego przecinania w pół. Kiedy każdy stał się połową, podali sobie dłonie, przez co Charr stał się naczyniem na połówkę Nidoi. Zajęła ona miejsce lewej strony ciała, przy sercu. Nakładając swoją pieczęć połączyła ich na stałe, żadna siła nie jest w stanie ich rozdzielić, żadna magia nie jest w stanie zagrozić ich połączeniu. Rihad momentalnie utracił miłość w sercu, chęć obrony bliskich zamieniła się w narastającą żądze napawanie się zapachem świeżej krwi. Odmówił sobie wiecznego spoczynku, jaki niesie śmierć. Został przywiązany do tego świata, za cenę potęgi.

[[Plik:Rih Demon.png|centre]]

Co dziwne, cechuje się wysoką kulturą osobistą. Na pierwszy rzut oka jest osobą od której lepiej trzymać się z daleka- fioletowe ślepia, nie bojące się jakiegokolwiek kontaktu (potrafi nie mrugać przez długi czas), ostre, wystające rogi oraz czarne skrzydła na jego plecach, poruszające się pod wpływem każdej obecności wiatru. Jednak w kontaktach z kobietami stara się być szarmancki i komunikatywny. Okazuje szacunek dla innych, jednak denerwuje się nie otrzymując tego samego. Potępia głupotę, choć sam nie raz się nią wykazuje. Jak twierdzi, takiej prezencji nauczył go jego fach.

Jako młode kocię wyróżniał się szarawym futrem przepasanym czarnymi jak noc pasami. Dorastając, paski stawały się lekko jaśniejsze. Tak wyglądał do czasu kłótni z Demonicą, która w ramach złości zmieniła mu kolor futra. Rihad ma teraz czarne umaszczenie, z białym pyskiem oraz kłakami na klatce piersiowej. Przednie jak i tylne łapy zdobi lekko szarawy kolor, tak samo jak koniec ogona. Futro jest zadbane, niesamowicie gęste i nie linieje. Szybko się regeneruje, jeśli nie została uszkodzona skóra.  Włosy są śnieżnobiałe, pachną powietrzem z gór.

Ma opanowany, lecz jeszcze młodzieńczy wyraz twarzy, lekko niepokojący przez oczy. Jeśli Rihad chce zdominować rozmówce, jego spojrzenie powoduje złe samopoczucie i ogarniające ciało zimno. Szyja dość długa i wygimnastykowana. Otula ją naturalny szal z gęstego futra. Ramiona wyglądają na dobrze zbudowane, lecz nie są wystarczająco silne. Nieźle zbudowana klatka piersiowa, wyćwiczone, napięte plecy i boki pozwalają mu na dużą giętkość z której korzysta w walce i życiu prywatnym. Zgrabne, wyrzeźbione pośladki i długi ogon o który potykał się jako dziecko.  

Jego tylne łapy są teraz niesamowicie wyćwiczone, twarde i napięte. Jest nimi w stanie udusić Dolyaka. Pozwala mu to na niesamowitą akrobatykę i powrót do ulubionej gry w piłkę. Jest z tego bardzo zadowolony, mówi, że jest w nim teraz więcej ,,niego".

Fioletowo-różowe oczy Rihada są pamiątką po jego ojcu. Są niewrażliwe na obrażenia. Rihad nosi opaskę na jednym oku, aby tłumić nadużywanie spojrzenia, które najzwyczajniej męczy go, jeśli jest niepotrzebnie wykorzystywane.  

==Poglądy i postawa==

Zaczynając od poglądów politycznych- Rihad nic, a nic nie interesuje się polityką Tyrii. Nie obchodzi go kto aktualnie prowadzi spory, czy prowadzona jest wojna. Jeśli otrzyma zlecenie polegające na zainteresowaniu się tą sprawą, wtedy skory jest bliżej się jej przyjrzeć.  

Coś co jest dla niego najważniejsze- wierność. W młodości obiecał sobie, że nie wybaczy przyszłej partnerce zdrady, nie ważne jak bardzo by ją kochał. To postanowienie przetrwało po dziś dzień.

Z zewnątrz wygląda na pewną siebie istotę, znającą swoje miejsce w świecie i cel. W środku jednak jest rozdarty na dwie części, tak samo jak jego dusza. W rzeczywistości jest jeszcze młodym, zagubionym kotem. Mając 25 lat trochę wycierpiał i zdaje sobie sprawę, że na tym nie zakończyły się jego upadki. Dużą przeszkodą do uzyskania szczęścia stanowi zawiązany z Nidoą pakt, czasem go to przerasta. Niechętnie dzieli się troskami, uważa to za swój indywidualny ciężar z którym musi się zmierzyć sam. Ufność jest czymś czym obarcza niewielki krąg osób. Nie jest skłonny do zdradzania swoich tajemnicy, nawet najbliższym. Często kłamie w celu zatuszowania niewygodnej dla siebie prawdy. Lubi manipulować innymi, czasem nieświadomie wyrządzając im w ten sposób krzywdę. Raczej jest spokojny i względnie łagodny dla innych, pod wpływem impulsu bywa jednak agresywny i łatwo się denerwuje, wśród bliższych mu osób stara się ukrywać ten fakt często mrugając czy zaciskając raz po raz łapę w pięść. Często gubi się we własnych myślach i z racji młodego wieku nie jest pewny czego dokładnie chce od życia. Pragnie miłości, lecz nie chce porzucać potęgi jaką niesie trzymany pakt. Dlatego nie pozwala nikomu na próby dowiedzenia się jak go złamać. Potrafi dogryzać i ranić słowem, nic sobie z tego nie robiąc. Niektórzy nazywają go perfidnym, odpowiada im na to swoim pełnym imieniem. Na temat bezduszności, ciężko jednoznacznie stwierdzić. Zabijanie innych przychodzi mu łatwo, czasem tylko się powstrzymuje. Jest w stanie pozbawić życia niewinnych, a nawet dzieci, choć z tymi drugimi postępuje łagodniej jak na siebie. Cechuje się obojętnością w stosunku do otaczającego go rozlewu krwi, czasem ingerując raczej z racji zabawy. Trzyma się zasady, że śmierć jest nagrodą, a on łaskawie jej niektórym udziela.

[[Plik:Dwis.png|right]]

Ciekawi go wytwarzanie trucizn. Swego czasu miał nawet własną żabę, z której pozyskiwał próbki do badań. Traktował to raczej jak zabawę, szczególnie, że dzięki swojej krwi jest w stanie opóźniać a nawet niwelować skutki wieli trucizn. Kolejny prezent za podpisanie paktu.

Uwielbia grać w piłkę. Czy to sam odbija ją w najróżniejsze sposoby, czy w drużynie, sprawia mu to niesamowitą radość. Dzięki wyjątkowym oczom jest w stanie wyłapywać zachwiania rywali i skutecznie ich ogrywać. Swego czasu grał też w karty, ale ciągłe zwycięstwa szybko go znudziły.

Ćwiczy grę na lutni. Rozładowuje się w ten sposób i lubi kiedy ktoś go słucha. Czasem gra tylko dla siebie, w zaciszu domowym lub jakimś samotnym miejscu.

Poznaje języki, jest dumnym znawcą demonicznego pisma i mowy. Dzięki spojrzeniu ''spostrzegawczości'' naturalnie nauczył się czytać gestykulację, co za tym idzie rozumie język migowy.  

[[Plik:Oddzielnik.png|centre]]

==Sigmund Wildfur - dodać zdjęcie==

Aktualnie Rihad czuje się swobodnie w jego obecności. Nie przywykł jeszcze do tak bliskiego kontaktu z inną osobą, dlatego zdarza mu się mieć postawę wyalienowanego. Ufa mu w pewnych kwestiach, jednak nawet jemu nie powierza wszystkich tajemnic. Uważa Sigmunda za tego jedynego i żałuje, że nie może go prawdziwie kochać, jednak dzięki zapewnieniom Rudzielca nie myśli o tym. Tylko w tej relacji Rih czasem żałuje swoich słów i czuje skruchę. Sigmund jest jedną z niewielu osób którą Rihad jest w stanie szczerze przeprosić. Nie jest w stanie się na niego długo gniewać, jednak na siłę podtrzymuje tą maskę, aby nie wyjść na słabego. Kiedy dojdzie między nimi do sprzeczki stara się jak najszybciej usunąć, aby nie zrobić mu krzywdy - nie wybaczyłby sobie tego. Jest mu wdzięczny za tak wielkie poświęcenie i stara się jak najlepiej, aby Sigmund odczuwał jego wkład w ich wzajemną relację, choć większość zachowań przenosi z papieru lub z obserwacji innych.

Kocham Cię, na swój sposób...}}''

Viran jest naprawdę ważną osobą dla Rihada. Sam fakt, że jest to jedyne stworzenie, które Rihad jest w stanie prawdziwie kochać wiele dla niego znaczy. Zbierając się w sobie postanowił zostać jego ojcem - adoptowali go z Sigmundem. Jest dumny z syna, jednak przesadnie podchodzi do sprawy jego bezpieczeństwa. Sprowokowany groźbą skierowaną do Vir'a, atakuje. Niestety nie może nad tym zapanować, jest to wywołane obecnością Nidoi. Ktokolwiek skrzywdzi tego kota, zostanie zabity z rąk Rih'a, nawet jeśli przypłaci to życiem.

==Redin Bezczelny i Roa Burzliwy==

Na dzień dzisiejszy Rih jest w bardzo dobrych stosunkach z braćmi. Mają pełną świadomość, że ich brat może zaatakować w każdej chwili, jednak cenią sobie bardziej jego obecność jak swoje bezpieczeństwo. Pomagają mu rozładowywać stres poprzez rozmowę, wspólne treningi i bardziej zorganizowane akcje. Starają się być blisko w każdej sytuacji, jednak potrafią zrozumieć, gdy potrzebuje samotności. Rihad wie, że potajemnie szukają sposobu na zerwanie jego więzi z demonem, jednak na chwilę obecną nie ingeruje.

[[Plik:RiCid.jpg|200px|thumb|left|Cidearia]]

Pozytywnie nastawiona do świata Sylvari. Odwiedziła kiedyś byłą siedzibę Ligi w Harathi Hinterlands i tam ją poznał. Początkowo była mu obojętna, jednak zainteresował się jej rozumieniem życia. Chętna do udzielania pomocy, zawsze uśmiechnięta chwytała dzień - to było coś z czym Rihad się jeszcze nie spotkał. Z czystej ciekawości zaczął brnąć w tą znajomość, aż do pewnego incydentu.  

Obwinia się za wszystkie cierpienia które Cid musiała przejść od czasu ich przyjaźni. To ona była jednym z powodów dla którego zszedł się z Sigmundem - chciał się od niej oddalić, aby więcej jej nie ranić. Niestety, wyszło na odwrót. Przysiągł sobie, że nie da jej nikomu skrzywdzić, dlatego nerwowo reaguje na obce osoby które się do niej zbliżają. Obwinia się, że często ją okłamuje, jednak tłumaczy to sobie chęcią nie wplątywania jej w większe problemy. Choć nigdy jej tego nie powie, jest jej wdzięczny za bycie szczerą i bezpośrednią, przynajmniej między nimi. Głupio się czuje, kiedy Cid musi ustawiać go do pionu. Choć nie jednokrotnie próbował ją do siebie zniechęcić, w głębi duszy nie chciał tracić tej przyjaźni. Bardzo mu na niej zależy.

Nidoa jest demonem Rih'a, ale i jego nauczycielką. Dzięki niej nie musiał szukać nauczycieli, ani przechodzić długich, morderczych treningów. Ona zajmowała się kształtowaniem magii, on wykonaniem. Idealny duet. Jednak wszystko komplikowało się na płaszczyźnie emocjonalnej. Nidoa wpłynęła na życie Rihada w celu jego ochrony. Znając prawdziwe zamiary Ni'ela i Pa'Rei postanowiła do nich nie dopuścić. Wybierając taką pieczęć, a nie inną chciała odciąć go od bliskich, którzy mogliby dążyć do podtrzymywania tradycji wykorzystywania go. Zabroniła mu kochać i zbliżać się do rodziny. Zrobiła z niego samotnika. Nie wzięła jednak pod uwagę, że istniejąca część duszy Rih'a potrzebuje czysto ludzkich potrzeb. Ciepła i zainteresowania. To rodziło między nimi konflikty w których Rihad był związaną marionetką. Nie panował nad ciałem i zachowaniem, cały ból wypalił w nim większość dobra które próbował zachować. Stał się czymś, czym jest teraz.

W obecnej sytuacji Rih jest w stanie przebywać wśród bliskich, jednak kosztuje go to naprawę wiele wewnętrznej walki. Nidoa nie zmusza go co prawda do agresywnych zachowań, jednaj nawet ona nie jest w stanie powstrzymać nałożoną pieczęć. Kiedy nawzajem się zrozumieli, zostali pewnego rodzaju przyjaciółmi. Dochodzi do nich do kłótni, jednak zawsze się godzą (bądź co bądź nie mają innego wyjścia). Nid' stara się odciągać jego zainteresowanie od zabijania poprzez uczenie go nowych języków i zmuszanie do czytania. Stara się panować nad jego ciałem i myślami, bo sama polubiła osoby z jego środowiska. Gdzieś głęboko w sobie pomimo spaczonej i żądnej krwi natury, s