Xydri Fourie: Różnice pomiędzy wersjami
Nie podano opisu zmian |
|||
| (Nie pokazano 5 wersji utworzonych przez jednego użytkownika) | |||
| Linia 301: | Linia 301: | ||
= Umiejętności = | = Umiejętności = | ||
== Arkana nekromancji == | |||
{| class="wikitable" | {| class="wikitable" | ||
| Linia 307: | Linia 309: | ||
! Opis | ! Opis | ||
|- | |- | ||
| Magia śmierci | | style="white-space: nowrap;" |[[Plik:Death_Magic.png|64px|middle]] Magia Śmierci | ||
| | | style="text-align: center;" | ekspert | ||
| Magia Śmierci była od zawsze dziedziną, która najbardziej fascynowała Xydri. Od pierwszych dni swoich nauk skupiła się na studiowaniu tych właśnie arkan. Fascynowało ją wszystko z nimi związane: budowa i funkcjonowanie fizycznych ciał, istota ducha, energia życiowa oraz oczywiście proces jej utraty, prowadzący ostatecznie do śmierci. Fascynacja Xydri rozciągała się również dalej, na praktyki i rytuały mające zwrócić energię życiową pustemu ciału i wskrzesić je do czegoś, co było jednak tylko parodią życia. Przywoływanie duchów, dziedzina której czarnoskóra w czasie swoich studiów również poświęciła dużo uwagi, jest co prawda dozwolone, jednak nie tyczy się to zwracania duchom ciał. Xydri świetnie rozumie czemu i zgadza się z ogólnie przyjętą w Tyrii opinią, jednak nie zaprzecza, że wskrzeszenie ducha jest czymś fascynującym. Mimo to wstrzymuje swoją ciekawość i ogranicza się do ogólnie akceptowanych praktyk, czyli wskrzeszania zwierząt. Przy jej boku nierzadko można spotkać nieumarłego sługę, będącym za życia jej przeciwnikiem. | |||
Każdy, kto miał szansę zobaczyć Xydri w trakcie rytuału wskrzeszenia, zgodzi się, że czynność tę kobieta celebruje. Od samego początku, kiedy to przygotowuje miejsce i martwe ciało do rytuału, aż do końca, kiedy dotykiem rąk i szeptem wyuczonych formułek wzbudza sługę do życia, pozostaje poważna i skupiona. Jeśli ma czas, maluje przed rytuałem na własnym ciele tajemne znaki i runy, na modłę starożytnych nekromantów, lub wplata we włosy kości. To, jak twierdzi, udziela jej dodatkowych mocy i otwiera nowe możliwości w procesie wskrzeszania. | |||
|- | |||
| [[Plik:Curses.png|64px|middle]] Klątwy | |||
[[Plik:Soul_Reaping.png|64px|middle]] Żniwa Dusz | |||
| style="text-align: center;" | doświadczona | |||
| inc. | | inc. | ||
|- | |- | ||
| | | style="white-space: nowrap;" | [[Plik:Blood_Magic.png|64px|middle]] Magia Krwi | ||
| adept | [[Plik:Spite.png|64px|middle]] Złośliwość | ||
[[Plik:Scourge.png|64px|middle]] Pustynna Nekromancja | |||
| style="text-align: center;" | adept | |||
| inc. | | inc. | ||
|- | |- | ||
| | | [[Plik:Reaper_Magic.png|64px|middle]] Arkana Żniwiarzy | ||
| | | style="text-align: center;" | nowicjusz | ||
| inc. | | inc. | ||
|} | |} | ||
| Linia 351: | Linia 362: | ||
inc. | inc. | ||
[[Kategoria: | [[Kategoria:Nieaktywne]] | ||
Aktualna wersja na dzień 01:18, 21 sty 2019
Wygląd
Xydri jest kobietą o dość specyficznym wyglądzie. Jej skóra jest ciemna niczym noc, lecz czarne, zadbane włosy nie są wcale kręcone. Proste niczym drut opadają ciężko na jej ramiona. Również rysy jej twarzy są raczej tyriańskie, niż elońskie. Prosty nos jest wąski u nasady, a usta jej, chociaż pełne, są węższe niż u przeciętnego elończyka. Xydri patrzy na świat lekko skośnymi, ciemnobrązowymi oczami, zwieńczonymi wachlarzem długich rzęs. Jej brwi są prostego kształtu i nie odznaczają się niczym szczególnym. To samo tyczy się również figury kobiety – jest zgrabna i wysportowana, lecz w bród jest kobiet mogących pochwalić się cieńszą talią i większymi gabarytami w klatce piersiowej. Tym, co nekromantka lubi w sobie najbardziej, jest jej skóra. Przy odpowiednim świetle zdaje się błyszczeć matowym blaskiem, a w dotyku jest niezwykle miękka.
Szaty noszone przez Xydri są różne i zależą od sytuacji. W mieście stara się ubierać mieszczańsko, by nie rzucać się w oczy. Przed planowanymi rytuałami chętnie maluje na ciele znaki i integruje w ubiór kości, twierdząc, że wzmacnia to jej siły. Spodziewa się natomiast ciężkiej walki, stawia zazwyczaj na swoją cięższą zbroję, lepiej chroniącą jej ciało. Bez względu na to, co ma aktualnie na sobie, nie nosi żadnej biżuterii ani ozdób. Wybierając się na dłuższą wędrówkę bierze ze sobą mały plecak zawierający jedynie najistotniejsze rzeczy.
Charakter
Nie jest tajemnicą, iż trafne opisanie charakteru osoby, do tego jedynie w kilku akapitach, jest diabelsko trudne. Ludzie nie tylko potrafią być cholernie skomplikowani, ale też ich charakter kształtuje się bez przerwy. Całkowite zrozumienie osoby jest tylko możliwe, jeśli się wie, przez co dana osoba przeszła.
Xydri była w swoich najmłodszych latach dzieckiem promieniującym szczęściem. Dorastała na wsi, w sielankowej atmosferze i wśród kochających ją rodziców, co naturalnie pozytywnie ją kształtowało. W okresie dorastania miała oczywiście swoje fazy - a to wyrwała się nocą bez pozwolenia z domu, a to spróbowała z koleżanką papierosa - jednak nie było to nic wychodzącego poza normę. W szkole radziła sobie dobrze, gdyż jej rodzice od małego wzbudzali w niej miłość do nauki. Byli dumni, gdy w pierwszym dniu swojej pełnoletności została przyjęta na studia, na uniwersytet Priory. Jako kierunek wybrała najbardziej fascynującą ją dziedzinę: nekromancję.
Wśród znajomych na studiach miała opinię otwartej i zabawnej osoby. Była co prawda kujonem, co nie raz i nie dwa zostało jej wytkane, jednak wszyscy zgadzali się, że jest wyjątkowo przyjemnym kujonem. Zapewne dlatego, że nie przegapiła ani jednej popijawy w trakcie swoich pięcioletnich studiów.
Oczywiście o pewnych cechach charakteru czarnoskórej jej powierzchowni znajomi nie wiedzieli. Przykładowo, że w kluczowych momentach jest w stanie zdobyć się na niezwykłą odwagę, albo że nigdy nie zostawiłaby przyjaciela w potrzebie.
Jednak charakter ciągle ewoluuje, zmienia się na dobre, lub na złe. To tyczy się również Xydri. Powodem ostatnich drastycznych zmian w jej charakterze są wydarzenia przeszłego roku, które kompletnie złamały jej duszę. Z radosnej, energetycznej dziewczyny, stała się zamkniętym w sobie samotnikiem. Z dnia na dzień pogrążała się w coraz głębszej apatii... I pewnie zostałaby w niej do samej śmierci, gdyby nie nasilające się symptomy tajemniczej, męczącej jej choroby. Umierać nie chciała, tak więc postanowiła wziąć się w garść.
To, że wreszcie wyszła z domu, nie oznaczało wcale powrotu jej starej siebie. Patrząc na nią ma się wrażenie, że duch dziewczyny jest nieobecny, jakby oddzielił się od jej ciała i wyniósł na zawsze. Czarnoskóra często patrzy w dal niewidzącym wzrokiem. Jej twarz nie zdradza zazwyczaj żadnego wyrazu i tylko rzadko coś robi na nią wrażenie. Chwilami są momenty, w których Xydri zdaje się obudzić ze swojego koszmaru i znowu być samą sobą, lecz jest ich zdecydowanie za mało i są one zdecydowanie a krótkie.
|
|
|
Umiejętności
Arkana nekromancji
Uzbrojenie
| Kostur | Broń, którą zna i posługuje się najlepiej. Jej kostur nie odznacza się niczym szczególnym, jest to prosta laska z wiśniowego drzewa, uwieńczona mieniącym się opalem. Kostur tym był prezentem od mentora i mistrza Xydri, przez co kobieta darzy swoją broń szczególnym sentymentem. |
| Różdżka | Jej druga ulubiona broń. Tak jak i w wypadku kostura, tak też w różdżce czarnoskórej próżno dopatrywać się czegoś szczególnego. |
| Pochodnia | Nowo nabyta, ale już używana pochodnia została zakupiona przez nekromantkę w Amnoon. Kobieta planuje poznać ten rodzaj broni. |
Ekwipunek
W małym, wypełnionym po brzegi plecaku Xydri znajdują się:
- bukłak napełniony wodą;
- suchy prowiant na jeden dzień;
- koc;
- szal;
- grubą, starą książkę, traktującą o pustynnych sztukach nekromanckich;
- nóż.
Historia
inc.







