Gryf

“

Szlachetne bestie, kochające wolność i przestworza. Sztuka oswajania ich do lotu na długo zagubiona, niedawno znów stała się poszukiwaną

— Opis

Gryfy to czworonożne uskrzydlone (poza Colocalami) stworzenia, spotykane w całej Tyrii. Zazwyczaj przypominają krzyżówkę ptaka i kotowatego. Ich wygląd zależy od miejsca ich bytowania. Centralnotyryjskie gryfy bardzo często padają łupem nornów, a ogrowie tresują je do walki. Elońskie gryfy są inne - znacznie większe zamieszkują niedostępne miejsca i zamiast być ofiarą, zazwyczaj są łowcami. Kiedyś niektórzy hodowali je i tresowali jako wierzchowce, niemniej sztuka ta jest trudna przez co praktycznie niespopularyzowana 0 gryf jest najrzadszym ze spotykanych na pustyni wierzchowców. Jako wierzchowiec jest praktycznie nie do zdobycia, zarówno na czarnym rynku jak i legalnie.

Dodatkowe informacje

Elońskie gryfy (jako wierzchowce) są stworzeniami dość niezależnymi. Same polują i zapewniają sobie pożywienie, choć lubią być rozpieszczane przez swoich właścicieli. Polują na drobniejszą zwierzynę, taką jak gryzonie czy mniejsze ssaki. Niektóre gatunki uzupełniają bogatą w białko dietę drapieżników w pokarm pochodzenia roślinnego. Nawet te oswojone dla obcych są bardzo niebezpieczne.

Umiejętności

Podstawową umiejętnością gryfów jest ich zdolność do lotu. Te zwierzęta w przestworzach nie mają sobie równych - nabierają wysokości machając rozłożystymi skrzydłami, nurkują by nabrać prędkości, zaś prędkość i pęd który za nią idzie wykorzystują, by w kluczowych momentach po prostu wznieść się wyżej i ominąć przeszkody. Polują wzbijając się w powietrze i opadając na niczego niespodziewającą się ofiarę. Mają świetny słuch i wzrok, zaś ich wyostrzony zmysł dotyku pozwala na wyuczenie ich niewerbalnej komunikacji z jeźdźcem - bez problemu są w stanie wychwycić sygnały przekazywane im przez jeźdźca. Są bardzo inteligentnymi stworzeniami. Zależnie od treningu potrafią reagować też na komendy słowne. Na lądzie są wolniejsze od raptorów czy szakali, zaś gdyby porównać prędkość gryfa w powietrzu, a któregoś z wcześniej wymienionych na lądzie, as przestworzy wypada lepiej. Już nawet nie wspominając o tym o ile wypada lepiej gdy nabierze prędkości po nurkowaniu w powietrzu. Można na nich zainicjować walkę i nauczyć ich innych niż podstawowe komend, niemniej wymaga to pracy i zaangażowania oraz czasu i zaufania, a także silnej więzi między gryfem a jeźdźcem.

Podstawy jazdy

Uprząż gryfów stanowią mocne skórzane pasy, otaczające ich klatkę piersiową oraz żebra. Część grzbietową uprzęży stanową nieduże, ale wygodne siodła, dość wąskie. Co więcej, uprząż jest uzupełniona o pas asekuracyjny do spięcia wokół pasa jeźdźca. Warto o nim pamiętać, gdyby gryfowi przyszło na myśl wykonać kilka akrobacji powietrznych. Zazwyczaj gryfy są tresowane by rozumieć następujące sygnały na lądzie:

• Dotknięcie karku dłonią - skłonienie gryfa do obniżenia się, by jeździec mógł na nie wsiąść
• Lekkie ściśnięcie boków gryfa udami (bez pochylenia się) - skłonienie stworzenia do chodu
• Mocniejsze ściśnięcie boków gryfa udami (bez pochylenia się) - skłonienie stworzenia do biegu
• Przechylenie się w prawo/w lewo - skłonienie gryfa do skręcenia w prawo/w lewo
• Lekkie szarpnięciem za przednią część uprzęży i odchylenie się w tył/Łagodne klepnięcia po boku - skłonienie gryfa do wyhamowania

Podczas biegu czy chodu jeźdźcem lekko kołysze w siodle - jazda na gryfie nie jest tak uciążliwa jak jazda na szakalu czy raptorze.

W powietrzu:

• Pochylenie się w siodle połączone ze ściśnięciem go nogami i oparciem swojego ciężaru na karku zwierzęcia po uchwyceniu się przedniej (piersiowo-karkowej) części uprzęży/komenda głosowa "Wzbij się!" - skłonienie stworzenia do wzbijania się w powietrze i nabierania wysokości
• Przechylenie się w prawo/w lewo - skłonienie gryfa do skręcenia w prawo/w lewo
• Pochylenie się w siodle (bez ściskania gryfa udami) połączone z oparciem swojego ciężaru na karku zwierzęcia po uchwyceniu się przedniej (piersiowo-karkowej) części uprzęży/komenda głosowa "Nurkuj!" - skłonienie stworzenia do wzbijania się w powietrze i nabierania wysokości. W momencie gdy gryf będzie zbyt blisko ziemi, ląduje sam

O czym warto pamiętać w przypadku gryfa jako wierzchowca?

• Gryf nie jest dostępnym wierzchowcem. Jedyny sposób w jaki można uzyskać wierzchowca fabularnie to zdobycie odpowiedniej liczby kontraktów handlowych/innej "waluty na podstawie eventów i wymiana ich na wierzchowca oraz uczestnictwo w zaplanowanych eventach prowadzonych na zasadzie adventure
• Gryfy nie w każdym miejscu Tyrii (praktycznie nigdzie) nie są spopularyzowane jako wierzchowce, więc gryf może zostać uznany za zagrożenie, jeżeli nikt go nie dosiada i nie kontroluje
• Gryfy polują same. Mogą zatem wchodzić na cudze łowiska i często wracać ranne, chyba że ich właściciel zapewnia im nadmiar pożywienia... Choć to i tak nie rozwiązuje problemu - gryfy po prostu cenią swoją niezależność i czasem po prostu lubią rozprostować skrzydła, by upolować coś dla samej rozrywki
• IC lot gryfów traktujemy jako normalny lot a nie szybowanie (gryf to nie ulepszony glider). Nie zmienia to faktu że zwierzę się po prostu męczy, dlatego wskazane jest jak najczęstsze szybowanie a także jazda na gryfie w lekkim odzieniu, by ciężar jaki muszą znosić zwierzęta był jak najmniejszy
• Każdy gryf na swój charakter i charakterek. Nie zawsze muszą być absolutnie gotowe do lotu, a także nie zawsze muszą być w ogóle w swoim leżu (bo np. polują)
• Warto jest opracować jakiś sposób na przywołanie wierzchowca do siebie i uspokojenie go. Jedyne gryfy posiadane przez członków Ligi pochodzą z hodowli tajemniczego Noaha Mesbaha i przywołuje się je za pomocą specjalnych kuli (bliźniacze posiadają przy uprzęży), a uspokaja za pomocą specjalnego gwizdka.