Mirien Rose

Rasa	Człowiek
Płeć	Kobieta
Wiek	34 lata
Klasa	Nekromanta-Reaper
Zawód	Koroner Lekarz sądowy w Prosektorium - niegdyś
Powiązane organizacje	Główny Wydział Śledczy Divinity’s
Rola w Lidze	Towarzysz
Filar	Determinacja
Znana rodzina i relacje	Aleresa - siostra Farrand Humfrey - były partner Lord Trevor Crowley - mąż ✞ Lord Gilbert Rose - ojciec ✞
Motyw muzyczny	Główny ♫ Główny 2 ♫
Próbka głosu	Eva Green
Status postaci	Główna

Mirien nie jest zbyt wysoką osobą, jednak mimo tego zawsze chodzi wyprostowana z dumnie uniesioną głową, a pewność siebie zdaje się bić od niej już na pierwszy rzut oka. Jej sylwetka jest wysportowana, z wyraźnie zaznaczoną talią, co zawdzięcza kilku latom tańca w balecie. Jej chód zawsze jest pełen gracji i lekkości, dzięki czemu nie ma problemu z bardzo cichym poruszaniem się. Ma lekko umięśnione ramiona, mocniej zaokrąglone biodra i zgrabną szyję. Regularne ćwiczenia i praca w terenie utrzymują jej dobrą kondycję i elastyczność, co umożliwia swobodne wykonywanie piruetów, szybkie biegi i wspinaczkę. Jej włosy są barwy cynamonowego brązu, lśniącego miedzią w słońcu, zaś sama czupryna układa się w lekkie fale wokół jej kobiecej, choć naznaczonej nieco czasem i przejściami twarzy. W zależności od dnia fryzura pozostaje miejscami mocniej skręcona i rozwiana przez wiatr, bądź fantazyjnie spleciona, opadając z małym splotem na łopatki kobiety i odkrywając tym samym jej lekko muśnięte herbacianym różem policzki. Mimo wielu charakterystycznych cech wyglądu, dominującym akcentem jej lica zdecydowanie są oczy. Dziko i jasnozielone, o nieco drapieżnym kształcie, często przyozdabiane ciemnym makijażem, bądź charakterystycznymi, rytualnymi malowidłami. Jej spojrzenie zdaje się być wręcz przeszywające i nieco kokieteryjne, jakby wiedziała o swym rozmówcy coś, co jest tajemnicą, a sama coś knuła. Usta pełne i lekko rumiane, z wyraźnie uniesionymi kącikami, zazwyczaj pozostają w naturalnej barwie, kontrastując z mocniejszą oprawą oczu, pośród porcelanowo bladej skóry nekromantki. Ten alabastrowy koloryt nie wynika z żadnej choroby, a po prostu swej natury, nadając Mirien nieco upiornej urody. Nekromantka nie stroni od walki i nie obawia się ran, a poprzez częste wykorzystywanie własnej krwi do magii leczniczej, jej ciało zdobi wiele blizn, z czego te mniejsze zazwyczaj zostają opatrzone i zszyte przez nią samą. Największą pamiątką, która mimo magii i maści pozostanie z nią już na zawsze, jest długa blizna ciągnąca się od połowy uda, aż po brzuch.

Twarde wychowanie, żelazne reguły i ciągła walka o swoje przekonania mocno odcisnęły się na Mirien, przez co nie zwraca ona zbytnio uwagi na oczekiwania innych, a czyni to, co pozostaje w zgodzie z jej sumieniem. Bywa nieprzewidywalna, lecz jej działania rzadko są przypadkowe, a za jej tajemniczym spojrzeniem zdaje się zawsze kryć coś więcej. Znana jest z przebiegłego temperamentu, jak i ciętego języka, a jeśli na czymś, lub kimś bardzo jej zależy, staje się bezwzględna, nie mając w swych działaniach żadnych skrupułów, dążąc do celu po trupach, przez co uchodzi wśród socjety Divinity za wyrachowaną, złośliwą i pyskatą babę. Jeśli ktoś zalezie jej za skórę, tak może być pewien, że Rose zapamięta urazę. Szanuje innych zdanie tak długo, dopóty ktoś jej go nie wpycha na siłę. Wychodzi z założenia, że tak samo jak każdy może mieć własne zdanie, tak samo każdy może mieć je w dupie. Jednak mimo wielu niepochlebnych pozorów, które Mirien wypracowała przez ostatnie lata, tak naprawdę jest ciepłą i życzliwą osobą, która stała się po prostu samotna. Poproszona o pomoc, nigdy jej nie odmówi, choć środki, które do tego zastosuje, mogą być nietypowe i na pierwszy rzut oka nieco chłodne, kierowane nie czystą empatią, a czymś w rodzaju chęci przewrotnej naprawy. Mimo pierwszego, dosyć melancholijnego i zdystansowanego wrażenia, jest bardzo opiekuńczą i otwartą osobą, której ciężko jest przejść obok czyjejś krzywdy. Ma bardzo specyficzne poczucie humoru i lubi podpuszczać innych ponuraków. Znajduje przyjemność w ciężkich rozmowach, dywagacjach nad problemami świata, próbując tym samym zrozumieć jego sens. Jednak po każdym takim towarzyskim spotkaniu potrzebuje czasu na regenerację. Jako bardzo podejrzliwa kobieta, która wręcz zawsze chce dociekać prawdy, a jej badawczy umysł dążyć do poznania przyczyny, a nie skutku, często analizuje swych rozmówców, czy zadaje dosyć nietypowe pytania, nie mające zbytnio powiązania z toczącą się rozmową. Jeśli tylko jest się wobec niej szczerym, a intencje są przyjazne, tak odpowie tym samym, zaś czując, że ktoś nie do końca gra z nią w otwarte karty, a jego intencje i szlachetność celu jest wątpliwa, tak odgrodzi się murem, a ponowne zyskanie jej zaufania nie będzie takie łatwe. Na przestrzeni ostatnich lat Mirien przeszła małą reorganizację swojego dotychczasowego życia. Zaakceptowała te części, które wydawały jej się wcześniej zbyt niedoskonałe, czy mroczne. Osiągnęła ten momentu w życiu gdzie zamiast „chyba nie powinnam tego robić”, jest „chuj, zobaczymy co się stanie”.

Strój codzienny i na mało wymagające misje

Odzienie robocze do pracy w sali sekcyjnej

Odzienie zimowe

Nekromancja stała się dla Mirien nie tyle co formą praktyki magicznej, co częścią jej samej. Można by rzec, że rzemiosło to, zimne, bezwzględne i okrutne, odzwierciedla w pewnym stopniu sposób działania kobiety podczas walki. Wykorzystuje każdą przewagę, jaką ma, by mieć pewność, że to nie jej krew zostanie przelana, a przeciwnika. Mimo wielu lat doświadczenia, Rose nadal stara się zagłębiać i poszerzać zakres swych umiejętności, czy to z tej ciemnej sztuki magicznej, czy to z zakresu walki najróżniejszym orężem. Jej ulubioną bronią, którą posługuje się najczęściej, jest miecz dwuręczny. Niczym jak w tańcu, walka ta jest dynamiczna i w każdej sekundzie się zmienia, zaś w połączeniu z nekromancją, tworzy iście żmijowatą mieszankę.

	Magia Krwi – Mając dostęp do krwi przeciwnika, swojej, lub nawet zwierzęcia, nekromantka może wykorzystać tę życiodajną substancję, by uleczyć lub przyspieszyć gojenie się ran i uszkodzonych tkanek. Potrafi również sprawić, by przeciwnik z już zadanych ran zaczął nagle i intensywnie krwawić. Czar z każdą chwilą może przybierać na sile, a uzyskana energia życiowa może zostać przekierowana na uleczenie własnych obrażeń, bądź swych sprzymierzeńców.
	Klątwy i Gusła – Zsyłane na niegodziwców powodują cierpienie, ból, uczucie zimna, choroby, uszkodzenie zdolności motorycznych, chwilową ślepotę, czy nawet powolne gnicie uszkodzonych tkanek. Im cięższa w skutkach klątwa, tym dłuższe jest jej przygotowanie – niektóre wymagają tylko gestów dłonią i inkantacji, zaś inne poświęcenia w postaci własnego zranienia, ofiary, lub spalenia specjalnej wiązanki ziół i świec.
	Chowańce – Dość kontrowersyjną częścią rzemiosła nekromantki jest kontrola martwych sług, przyzywanych z królestwa umarłych. Stworzone z mroku, kości i mięsa, służą nekromantce na każde jej wezwanie. W dowolnym momencie Mirien może doprowadzić do samodestrukcji monstra, powodując tym samym wybuch jego pokracznego ciała, oraz uleczyć kobietę swą pozostawioną energią. Jednym z ulubionych tworów Mirien jest sporych rozmiarów abominacja złożona z kości i mięsa. Pokraka ta ma duży, kościany bolec na samym czubku czegoś przypominającego głowę, oraz ostro zakończone długie pazury, które swym rozmiarem bardziej przypominają ostrza sztyletów. Monstrum to idealnie nadaje się do taranowania przeciwników i jako mięso armatnie. Żararaka – przyzwany z podświata wąż to tajna broń nekromantki. Gadzina mierzy około 160 cm i ma 7cm grubości, zaś jej aparycja nie należy do najprzyjemniejszych. Nadgnite ciało, przyciemnione łuski i przeraźliwe ślepia, jednak to nie wygląd jest jej bronią, a jad. Ten czarci pomiot atakuje szybko, napierając na ofiarę całym swoim ciałem, a następnie z rozwarta paszczą gryzie głęboko w ciało ofiary. Jej ukąszenie powoduje rozległe krwotoki wewnętrzne i martwicę tkanek wokół miejsca ukąszenia. Szarańcza – przyzwane za pomocą krótkiej inkantacji atakują wskazanego przeciwnika natychmiastowo, podgryzając jego skórę i wywołują niemały ból, oraz wysysając jego siły witalne. Uwolniona chmara może również wysysać krew oponenta, którą nekromantka będzie w stanie wykorzystać do uleczenia siebie, bądź sojusznika.
	Fala Ciemności – Mirien posyła w stronę przeciwników cienistą falę, która dosięgając osoby na swojej drodze powala je na ziemię i przyciąga w stronę nekromantki.
	Twory Mroku – Poprzez częste treningi, Mirien rozwinęła dosyć mocno tę część mrocznego rzemiosła, która pozwala tworzyć rzeczy i dziwne kreatury z magii mroku. Jedną z jej ulubionych kreacji są łańcuchy z obciążnikiem, którym może ogłuszyć przeciwnika, zaś samym łańcuchem złapać ofiarę za szyję, lub kończynę i przewrócić. By efekt był bardziej trwały i dokładny, Rose używa do tego nieco bardziej precyzyjnej broni, którą jest sztylet. Drugim wykorzystaniem, w którym mocno lubuje się nekromantka, jest straszenie innych swoimi przedziwnymi tworami, bądź przyzwanie kościstych łapsk, które unieruchomią delikwenta w miejscu.
	Znaki– Nakreślane za pomocą gestu na danym obszarze, lub przedmiocie pozostawiają pulsujący symbol, który po aktywowaniu raczy oponenta swym działaniem. Pulsująca zaraza, która spowalnia i wysysa siły witalne. Im dłużej ktoś w niej przebywa, tym większe konsekwencje może ponieść, począwszy od utraty przytomności, do poważnych problemów w podstawowych funkcjach organizmu. Silne uczucie zimna, do lekkiego zmrożenia – dające poczucie jakby się nagle wpadło do przerębla. Pozostawia poszkodowanego całego w szronie.
	Magia Spektralna – Rose potrafi wykorzystać widmową energię tak, by stworzyć spektralny krąg, chroniący stojących w nim sojuszników przed atakami fizycznymi, jak i magicznymi, narzucając jednocześnie uczucie strachu na każdego przeciwnika, który się do niego zbliży. Drugim zastosowaniem tej spektralnej magii jest przybranie spektralnej postaci, co pozwala Mirien stworzyć widmową więź, w której może bardzo szybko się poruszać, a następnie przeteleportować się do miejsca, w którym początkowo stała.

CAŁUN – Kiedy kobieta zaczerpnie wystarczająco energii życiowej, może okryć swe ciało całunem, przypominając wtedy czarną zmorę . Jej oczy stają się całkowicie białe, a z palców wystają wielkie szpony, zaś cała sylwetka spowita jest eteryczną, ochronną energią. Szybkość i ochrona - To cieniste oblicze zapewnia Mirien zwiększoną szybkość, oraz krótką ochronę przed atakami, zmniejszając zadane w jej stronę obrażenia, czy całkowicie je hamując, jednak każdy celny cios osłabia całun, doprowadzając w końcu do jego rozpadu. Oślepienie - Jej spojrzenie w tej formie potrafi oślepić na kilka sekund, pozostawiając delikwenta w małej dezorientacji. Krzyk - Przerażający, zimny i nie z tego świata krzyk niesie przerażenie i paraliż ciała na około 10 sekund. Działa na wszystkich, blisko stojących. (Zasięg ok 3m- Próbka krzyku)

Strzelectwo – Mirien przeszła kompletny trening strzelecki w zakresie posługiwania się bronią krótką, pod wprawnym okiem doświadczonego mundurowego. Począwszy od podstawowych zasad dotyczących bezpieczeństwa, budowy broni, właściwej postawy strzeleckiej, skutecznego prowadzenia ognia z pistoletu w sytuacjach zagrożenia, po pracę na spuście, strzelanie w ruchu, czy właściwe postępowanie w sytuacjach awaryjnych, kiedy broń odmawia posłuszeństwa, zacinając się. Nabyła również wiedzę która pozwala zdiagnozować przyczyny, prowadzące do niesprawności danego pistoletu.

Fechtunek -Po latach nauk i praktyk pod czujnym okiem ojca, Mirien posiadła dosyć spore umiejętności w fechtunku mieczem, oraz sztyletem. Jej zdolności ofensywne jak i defensywne nie pochodzą jedynie z magii, a i z szermierki. Najważniejsze aspekty jak praca mieczem i ciałem, uniki, zejścia, czy pole ataku, zostały przyswojone przez kobietę lata temu, jednak po dziś dzień, stara się ona doskonalić i kontynuować praktykę kiedy tylko ma na to chwilę. Poprzez trening na przestrzeni lat, nekromantka nauczyła się zaklinać klingę, wykorzystując ją również do rzucania czarów, jak i szybszego czerpania mocy z zaświatów.

Życiową pasją Mirien stała się nie tylko nekromancja, ale i badanie ciał zmarłych. Jej historia rozpoczęła się od fascynacji anatomią i fizjonomią ludzkiego ciała. Zawsze była ciekawa, jak działa organizm, jakie tajemnice skrywa w sobie i jak można je odkryć. Ta ciekowość przerodziła się w nieodpartą potrzebę zagłębienia tajemnic ludzkiego ciała. W wieku nastoletnim Mirien podjęła naukę medycyny, ale szybko zorientowała się, że leczenie chorych pacjentów nie jest tym, co naprawdę ją fascynuje. Zamiast tego zaczął ją pociągać obszar medycyny sądowej, gdzie mogła poświęcić się badaniom ciał zmarłych. To tam jej badawczy umysł mógł odkrywać wszystkie sekrety ukryte w organizmach, analizować przyczyny śmierci i dociekać, co skrywa się za zgonami, odkryć ich przyczynę, odtworzyć drastyczny mechanizm, który doprowadził do natychmiastowej i nienaturalnej śmierci. Wyjaśnić to, co na pierwszy rzut oka wydaje się niewytłumaczalne.

W równoległym czasie Rose zagłębiała również dziedziny nekromancji, co okazało się być kluczowym momentem w jej życiu. Wieloletnia praktyka nad tą mroczną magią nie tylko zwiększyła jej umiejętności magiczne, które mogła wykorzystać w walce, ale również otworzyła przed nią zupełnie nowe drzwi w dziedzinie medycyny sądowej. Dzięki rozszerzeniu ścieżki nekromancji, Mirien nauczyła się przeprowadzać rytuał kontaktowania się z duchami zmarłych, czy wręcz przyzywania ich do świata żywych. Umiejętność ta pozwala jej w najlepszym wypadku dowiedzieć się, kto jest winny śmierci denata, bądź uzyskać inne, cenne wskazówki dotyczące okoliczności zgonu. Kobieta podchodzi do całego rytuału z lekką fascynacją, ale i dozą ostrożności, gdyż jak powtarza, nie wszystkie duchy są przyjazne, zaś podczas samego rytuału mogą wyleźć nieproszeni goście w postaci cienistych tworów, a w najgorszym wypadku nawet demonów. Tak też bardzo ważne jest zrozumienie delikatności całego obrządku, a ponadto porozumienie się ze zmarłymi, czy ściągniecie ich do świata żywych może wiązać się z emocjonalnym obciążeniem i przynieść zarówno ulgę, jak i niepokój trwający kilka dni. Mimo tych wielu niebezpieczeństw, biegłość w tej dziedzinie niejednokrotnie pomogła Mirien w jej pracy koronera, dla Głównego Wydziału Śledczego w Divinity’s Reach, gdzie pełniła stanowisko lekarza sądowego.

Do jej obowiązków należy stwierdzenie zgonu, ocena przyczyny śmierci o podłożu kryminalnym, współpraca przy podejrzanych lub brutalnych morderstwach, identyfikacja osób, oraz spisanie oficjalnego protokołu z przeprowadzonej sekcji i sporządzenie opinii dotyczącej okoliczności śmierci denata. Już po samych oględzinach plam opadowych na ciele (ich wielkości, umiejscowieniu, oraz kolorze), potrafi stwierdzić kiedy nastąpił zgon, czy ciało zostało przeniesione, a nawet czasami samą przyczynę śmierci. Mirien zna się na analizie miejsca zbrodni. Potrafi badać aspekty miejsca przestępstwa, uwzględniając zarówno widoczne, jak i subtelne detale. Jej umiejętności pozwalają zidentyfikować potencjalne punkty wejścia, wyjścia, ślady walki lub pośpiechu, oraz inne elementy. Kolejną biegłością w technice analizy dowodów Rose, jest badanie śladów krwi za pomocą magii nekromancji, jak i również ich rozprysku i umiejscowienia. Bardzo interesują ją mechanizmy i prawa rządzące psychiką, oraz wpływ różnych przeżyć na dalsze emocjonalne życie, stąd bardzo często analizuje i bada zachowanie otaczających ją osób, a przede wszystkim ma głębokie zrozumienie psychologii sprawcy. Docieka co kieruje sprawcami i jakie mogą być ich motywacje, co pomaga jej w lepszym zrozumieniu ich działania, a tym samym tworzeniu profilu psychologicznego sprawcy. Potrafi dobrze opatrzeć rany, nastawić złamania i przeprowadzić drobne zabiegi chirurgiczne, jednak z racji pracy głównie na martwych osobnikach, nie najlepiej radzi sobie ze skomplikowanymi schorzeniami osób żywych. Posiada sporą wiedzę z zakresu medykamentów, trucizn i ziół.

Mirien lubuje się w ciemnych, stonowanych i nieco ponurych kompozycjach, przywodzących na myśl zimny wieczór. Na co dzień ubiera lekkie spódnice lub spodnie łączone z koszulami, tunikami, czy skórzanymi kurtkami, bądź płaszczami. Mimo wygody i prostoty na pierwszy rzut oka, jej ubiór zawsze jest na swój sposób wyszukany. Nekromantka z demonstracją akcentuje to, jaką profesją się para, mając często na swym odzieniu wyszyte runy, hafty, czy przyczepione pióra, szpony, a nawet skrzydła nietoperza. Jeśli chodzi zaś o odzienie na zimniejsze tereny, jej garderoba jest nie tylko ciepła, ale i wygodna. Ramiona okala grube futro, często łączone z płaszczem, czy krótszym kożuchem. Ciepłe wełniane spodnie, skórzane obuwie, zapewniające wystarczającą grubość i przyczepność podeszwy do bardziej śliskich powierzchni. Całości zestawu dopełniają wełniane rękawiczki, które zapobiegają odmrożeniom dłoni i zapewniają dobry chwyt dla broni ręcznej, jak i pas, przy którym trzyma drobne sakiewki, czy magiczne amulety. W jej stroju nie zabraknie też i małej ochrony. Napierśnik wykonany ze skóry licowej, utwardzanej woskiem, z wypełnieniem tłumiącym z wełny, oraz karwasze.

Jej główną bronią białą, którą posiada, jest miecz schowany w pochwie na plecach. Składa się na niego czerniona stal, o długiej na 120 cm i lekko zakrzywionej głowni, i ściętym sztychu. Dzięki temu sposobowi kucia, energia ciosu kumuluje się na mniejszej powierzchni, w efekcie czego, broń ta łatwiej pokonuje napotykany opór w postaci pancerza i ciała ofiary. Rękojeść wykonana została z wydrążonego drewna, opleciona skórą i granatowym jedwabiem. Oręż ten cechuje wyjątkowa lekkość, co w znacznym stopniu pozwala nekromantce na dużą szybkość wykonywanych ruchów. Stan oręża wskazuje na to, że został wykuty w Kintaju wiele lat temu, przez tamtejszych mistrzów płatnerstwa, trafiając do Kryty w nieznanych okolicznościach, zaś Mirien dostała ją w prezencie od dobrego przyjaciela rodziny i swego pierwszego nauczyciela fechtunku, Henry’ego Frazera.

Dodatkową bronią do walki na bliski dystans znajdującą na wyposażeniu nekromantki jest sztylet o prostej, cienkiej a także ostro zakończonej głowni i niewielkim, acz bogato zdobionym jelcu owiniętym jedwabiem o błękitnym kolorze. Wykonany jest w całości ze stopu orichalcum, który nadaje jej złocistego koloru a jednocześnie będąc lżejszym niż wspomniany pierwiastek, co przełożyło się na większą poręczność oręża. Broń ta, przy odpowiednim wykorzystaniu ramion bocznych (widełek) jest w stanie przechwytywać a także blokować ciosy mieczy jednoręcznych jak też zadawać dodatkowe obrażenia przy wykorzystaniu ostro zakończonych ramion boczn