Markus var Maelius: Różnice pomiędzy wersjami

{{Postać

|portret=Helmi.jpg

|imie=Markus var Maelius Helm

|rasa=Człowiek

|plec=Mężczyzna

|klasa=Strażnik

|wiek=27 lat

|tytul=Ostatni z rodu Maelius, Syn Helma

|rola=Brak

|organizacje=Brak

|filar=Brak

|rodzina=Brak

|status=Główna

}}

== Historia  ==

Ta tradycja istniała od ponad 250 lat, od czasów gdy Arkturus Helm walczył w Elonie jako Słoneczna Włócznia pod dowództwem samej Kormir. W rodzinie Kormir była w centrum kultu Bogów i można było wyczuć naleciałości i powiedzenia które obecnie słyszy się w Elonie, a wewnątrz rodziny żyła legenda że krew Rodu Maelius jest przez nią pobłogosławiona.

Cały majątek oraz dziedzictwo rodziny przepadło podczas inwazji centaurów na Krytę, Ostatni Synowie i Córki Helma stanęli ramię w ramię z żołnierzami Serafu. Bitwa niestety została przegrana a posiadłość rodu obrócona w zgliszcza. Dwunastoletni wtedy Markus został odesłany razem z uchodźcami wewnątrz królestwa.

Początkowo ukrywał się przed sierocińcem w małej posiadłości należącej do jego rodziny w Boskiej Przystani aż został odnaleziony przez Albrehta Siwego, starego strażnika i dawnego przyjaciela jego ojca. Markus szkolił się u niego aż wreszcie urósł dość by mógł zmieścić się w ostatni zachowany pancerz rodowy i kontynuować odwieczną misję obrony Kryty i jej ludu.

Wysoki mężczyzna o budowie ciała będącą konsensusem pomiędzy umięśnionym a atletycznym, jest chudszy od przeciętnego zbrojnego ze względu na częste wspieranie się magią w swoim rzemiośle. Ma on długie, brązowe i lekko blednące włosy, praktycznie zawsze zaczesane do tyłu. Jego twarz jest szczupła i pokryta zazwyczaj co tydzień przycinanym zarostem, ma wysoko położone kości policzkowe. Oczy mężczyzny są jasnoniebieskie a nisko położone brwi sprawiają wrażenie jakby był niezadowolony przy poważnej mimice. Za młodu miał długie i zgrabne palce, obecnie są bardziej wyćwiczone a same dłonie noszą ślady poparzeń. Na ciele nie posiada wielu blizn, głównie na ramionach, nogach i dwie większe na plecach.  

Gdy jednak nadchodzą gorsze czasy, charakter Markusa zmienia się drastycznie. Staję się wtedy surowym krzyżowcem o niezachwianej wierze w swoją misję. Wierzy on że aby jak najlepiej bronić niewinnych i bezbronnych, trzeba zniszczyć lub nawrócić na ścieżkę pokory tych którzy im zagrażają, nienawidzi on wtedy zwłoki i stawiania celów pobocznych. Źle reaguje też gdy inni bojkotują zagrożenie, gardzi najemnikami którzy odmawiali pomocy dla Paktu podczas kampanii w Orr czy Maguumie. W jego oczach gdy walka toczy się o los świata, każdy zdolny do walki powinien się stawić, albowiem każdy walczy także i o swoje życie. A ci którzy siedzieli wtedy bezczynnie winni są tym którzy walczyli wszystko. W takich przypadkach Markus często reaguje złością, nierzadko lecą też wyzwiska.

Pomimo tego wszystkiego, Markus ma jedną żelazną zasadę: Nie szkodzić innym. Cokolwiek robi, nigdy nie poświęci nikogo ani za siebie, ani za innych. Jest też lojalny w pierwszej kolejności wobec zasad, potem wobec przełożonych i nie boi się im przeciwstawić.

Markus niemal od samego początku poszedł ścieżką strażnika. W przeciwieństwie jednak do wielu innych skupił największą uwagę na samych cnotach, źródle jego mocy. Starał się dogłębnie zrozumieć znaczenie każdej ze swoich cnót, stworzyć swoją własną głęboką interpretację. Wysiłek się opłacił, mężczyzna zdołał odkryć różne ukryte możliwości korzystania z tego typu magii. Nauczył się także uwalniać swoją moc w postaci konsekracji terenu wokół niego. Korzysta z magii też w niebojowy sposób np. wysadzanie zamków w drzwiach za pomocą magii ognia, lub oświetlanie okolicy magią światła.

W walce wręcz, mężczyzna upodobał sobie miecze, zarówno jedno jak i dwuręczne. Podczas walki stara się znaleźć największą słabość przeciwnika i uderzyć w nią z pełną mocą, lub przytłoczyć go kilkoma silnymi ciosami by przejąć inicjatywę w walce, przyszpilić przeciwnika a następnie dobić.

Stara się on zawsze trzymać równowagę pomiędzy zdolnościami fizycznymi a magicznymi. Często wzmacnia swoje ataki magicznie, lub przywraca swoje siły by kontynuować walkę.

== Cnoty ==

-Markus widzi siebie jako paladyna, świętego rycerza którego rolą jest ochrona bezbronnych i niewinnych przed zagrożeniami. Cnota ta pozwala mu na korzystanie z szerokiego wachlarza zdolności nie tylko ofensywnych ale także pozwalających mu dosięgnąć uciekających wrogów, tak aby żaden z nich nie przeżył i nie był zagrożeniem dla innych. Cnota ta pozwala mu na korzystanie z błękitnych płomieni by palić wrogów, mocy duchowej w postaci łańcuchów i wzmocnień swojego ekwipunku oraz światła pozwalającego na oślepienie wrogów a nawet uniemożliwienie im korzystania z niewidzialności.

[[Plik:Epilogue-_Unbroken_Lines.png]]'''Oddanie'''

-Jego towarzysze to nie jest stadko bezbronnych owieczek. Każdy z jego towarzyszy jest częścią misji, częścią niego samego. Cokolwiek się stanie, nie może on pozwolić na to aby komukolwiek stała się krzywda gdy on stoi na warcie. Cnota ta daje Markusowi dostęp do mieszanki zaklęć ochronnych oraz leczniczych. Jest on w stanie rzucić zaklęcie które ochroni sojusznika, przywróci mu siły do walki, oczyści go z negatywnych magicznych efektów lub zamknie ranę. Moc ta czasami może pojawić się samoistnie np. uleczyć rannego towarzysza podczas wyciągania go ze strefy zagrożenia.

[[Plik:Protective_Spirit.png]]'''Zrozumienie'''

'''Aktywność Cnót''' -Cnoty Sprawiedliwości i Oddania są w stanie bardzo szybko się ładować. Kiedy Markus walczy z wrogami, poziom jego mocy '''sprawiedliwości''' rośnie, zwiększając moc zaklęć którymi się posługuje. Podczas bezpośredniej pomocy towarzyszom podczas misji rośnie moc '''Oddania''' zwiększając moc jego zaklęć wspierających. Ilość generowanej magii zależna jest od znaczenia działania jakie wykonuje. Więcej magii generowana jest podczas walki istotą spaczoną przez smoka niż z przeciętnym bandytą, oraz w przypadku drugiej cnoty gdy uratuje komuś życie zdobędzie więcej mocy niż wyciągając go z mniejszych tarapatów. Jednak moc jednej z cnót rośnie kosztem drugiej cnoty, im dłużej Markus oddaje się walce, tym słabsze są jego zaklęcia ochronne i leczące.