Ylva: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 101: | Linia 101: | ||
*Puklerz - okrągła tarcza, służąca do obrony głównie siebie. | *Puklerz - okrągła tarcza, służąca do obrony głównie siebie. | ||
*Długi łuk - zwyczajny długi łuk, nic specjalnego. | *Długi łuk - zwyczajny długi łuk, nic specjalnego. | ||
*Klucz Dyscypliny Więziennej - zdobyty podczas wyprawy do Bastionu Skazańców, kółko z dotkniętym rdzą, stalowym kluczem i grawerem "Klękajcie przed moim autorytetem". Po przelaniu magii, Ylva staje się w oczach otaczających go osób, sojuszników i przeciwników autorytetem nie do podważenia. Sojusznicy otrzymują zwiększone morale przy niej, co przejawia się w pozytywnych zaklęciach takich jak Potęga, Regeneracja i Wigor. Przeciwnicy z kolei odczuwają niedowład nóg (okulawienie) oraz są mniej chętni by zaatakować użytkownika klucza. | |||
*Księga legend barda Bjorna - zaklęta książka, zdobyta w Bastionie Skazańców. Po wzięciu jej w dłonie, stała się żywym życiorysem nornki, na swoich stronach uwieczniając wszystkie udane polowania na nieprzeciętnych przeciwników. Każdy z rozdziałów zatytuowany jest odpowiednio imieniem lub nazwą zabitego trofeum, pierwsza strona zawsze jest szkicem obrazującą go a na pozostałych spisany jest przebieg przygody. Co ciekawe, wiele stron księgi jest jeszcze pustych, gotowe na kolejne historie. | |||
==Zdolności posługiwania się bronią== | ==Zdolności posługiwania się bronią== | ||
Wersja z 21:26, 5 lis 2017
“Z drogi bo idę!
— Ylva
Motyw muzyczny dla tej karty postaci
Wygląd
Ylva jest rudowłosa i posiada cechy wyglądu specyficzne dla takich osób. Naturalnie ma bardzo jasną karnację, ale w wyniku przeniesienia się z Dreszczogór do Kryty i podróży po świecie, jej skóra zrobiła się nieco ciemniejsza. Duże, zielone oczy, wąskie usta, drobny nos i uwydatnione kości policzkowe nadają jej dziewczęcego wyglądu. Ciało ma dosyć smukłe, nie mocno umięśnione, naznaczone na karku, łydkach, ramionach, boczkach i plecach tradycyjnymi tatuażami. Na jej twarzy nie jest widoczna żadna blizna, ale na lewym policzku można z bliska zauważyć, a po dotyku wyczuć dobrze wyleczoną bliznę po cięciu grubym pazurem. Na lędźwiach posiada poziomą bliznę po cięciu czymś ostrym. Między lewym obojczykiem a lewą piersią posiada inną bliznę - czerwoną plamkę o średnicy kieliszka wódki. Włosy ostatnimi czasy tapiruje z przodu, zaplata gruby warkocz do tyłu i dwa mniejsze po bokach, opadające na ramiona aby nie przeszkadzały w trakcie walki. Paznokcie ma przypiłowane by również nie zawadzały.
Charakter
Z charakteru, Ylva jest typową nornką. Pewna siebie, niezależna, czasami zarozumiała ale na pewno z dobrym poczuciem humoru. Nie mniej jednak można w jej charakterze dostrzec także inne cechy, które nie rzucają się w oczy od razu. Jest to wyrozumiałość i współczucie - cechy te pozostały jej od dzieciństwa. Należy do tego "lepszego sortu" nornów, mianowicie jest gościnna i nie chełpi się usilnie swoimi dokonaniami, ale nie zapomni o nich wspomnieć. Posiada silne więzi rodzinne i pragnie o nie dbać, szczególnie po incydencie z jej bratem Wulfredem. Ylva ma skłonność do traktowania niektórych słabszych i mniejszych od niej jak dzieci, w tym przypadku na pewno można powiedzieć tak o asurach, które nie kładą nacisku na swoją intelektualną wyższość. W przypadku, gdy zauważa kogoś kto wygląda jakby potrafił sobie radę w życiu dać bądź posiada jakieś godne osiągnięcia, wtedy zachowuje swoją pewność siebie. Ylva (co z w skandynawskich językach znaczy "wilczyca" ,) silnie wierzy w Duchy Dziczy, swoje życie zawierzając Wilkowi. Idąc przez życie stara się zrozumieć ich nauki, dopatrywać się znaków przez nich pozostawionych na jej drodze. Nie wyklucza istnienia pomniejszych Duchów Dziczy i gdy przychodzi pora, oddaje im należytą cześć. Podczas polowań, a także przed i po, często zwraca się z prośbą do odpowiedniego Ducha lub wszystkich naraz o pomyślność. Nie podchodzi z lekkością do powierzonych obowiązków, ale też niełatwo jej wcisnąć jakąś robotę do wykonania. Raczej woli podążać swoimi ścieżkami i dopiero wtedy, gdy zdecyduje że chce się za coś wziąć, to się bierze. Ma tendencję do picia alkoholu, jak to każdy norn, lecz jak sama powiedziała, nie jest to jej główny cel w życiu. Swoją legendę Ylva pragnie oprzeć na podróżach i doświadczeniach, o których mogłaby opowiadać w karczmach i gospodach.
Ekwipunek
Ylva nie nosi wiele przy sobie, jeśli nie musi. Chodzi w lekkich zbrojach, typowych dla nornów, aby nie krępować sobie ruchów i nie paść od gorąca. Poza tym, zawsze ma przy sobie sztylet przy pasie, mieszek z pieniędzmi, bole, sygnet rodzinny, a także niecodzienny amulet. Jeśli chodzi o bronie, to ma kilka zestawów ale maksymalnie dwa weźmie ze sobą.
Noszone na sobie:


- Amulet Odbicia Czaru - zdobyty za czasów Srebrzystego Wschodu, amulet który po uaktywnieniu działa jak Egida, tylko że na zaklęcia. Po uderzeniu zaklęciem, jest ono zniwelowane przez zaklęcie amuletu. Takiego odbicia można użyć raz na trzy godziny.
- Amulet Ligi Sześciu Filarów
- Rynsztunek do walki na ogół:
- Skórzany napierśnik z futerkiem - na pierwszy rzut oka nic specjalnego, niemniej napierśnik posiada skórzane wzmocnienia na miseczkach a także brzuchu. Zapinany na jeden skórzany pas z tyłu oraz klamry na wysokości pleców, dodatkowo posiada dwie rękawice, kołnierzyk i futro białego niedźwiedzia.
- Wilcze rękawice - wykute przez ojca Ylvy rękawice, które mają jej przypominać o Duchu Wilka. Na każdym z karwaszy z nich znajduje się wzór wilczego pyska, a dodatkowe skórzane rękawice są po to, by broń w dłoni pewniej leżała.
- Skórzane spodnie z obiciami na biodrach - lekka i przylegająca para spodni, masywny pas przy którym znajdują się zaczepki na sakwy i pochwę miecza oraz metalowe obicia pod którymi zwisają obręcze na topory Ylvy.
- Wysokie buty z obiciem przy kostkach - z jednej strony lekkie, z drugiej solidne i niebezpieczne, gdy wykorzystane do kopania. Podeszwy i kostki zostały dodatkowo wzmocnione obiciami, a na wysokości kolana znajduje się wzmocniona skóra, na wypadek zbłąkanych strzał które chciałyby odebrać Ylvie awanturnicze życie.
- Rynsztunek Jelenia:
- Tradycyjny jeleni norski napierśnik - nieco bardziej zabudowany niż poprzedni napierśnik Ylvy, lecz posiada wycięcia na boczkach i ładny dekolt. Wykonany jest z lekkiego metalu. Od środka wyściełany jest skórą, i delikatną tkaniną w miseczkach, aby noszenie go nie było zbyt uciążliwe dla ciała. Napierśnik odsłania również lędźwia i ramiona nornki. Posiada zapięcia na naramienniki oraz w jego zestaw wchodzą tkaninowe rękawiczki, na które później nakłada się rękawice metalowe. Poza tym, na karku dodano futro niedźwiedzia.
- Zdobione naramienniki - prawy naramiennik wykonany został z dużą precyzją o detale. Przedstawia twarz otoczoną skrzydłami. Drugi naramiennik jest prosty, zakrywa ramię. Obydwa naramienniki przypięte są do paska napierśnika, aby nie zleciały i trzymały się stabilnie.
- Lekkie rękawice - wykonane w podobnym stylu co naramienniki. Rękawice są dopasowane, lekkie i bardzo wygodne. Prawa rękawica jest o wiele bardziej zabudowana, niż lewa. Nie ma tutaj żadnego elementu skórzanego czy tekstylnego na zewnątrz, stąd dotyk taką rękawicą to styknięcie się z zimnym metalem.
- Tradycyjne jelenie zakolanówki z obiciem na nogi - nie można powiedzieć, że to kawałek prawdziwej zbroi. Ylva nosi norskie zakolanówki, lecz na udach związane są małymi sznurkami. Uda kobiety są okute tym samym metalem co napierśnik, zapewniając wybitną wygodę. Na każdym okuciu znajdują się obręcze na topory lub obuch. Poza tym, na biodra i lędźwia narzucona jest płachta, z tyłu sięgająca aż do połowy łydki, a z przodu zakrywa do połowy ud. Nie można ukryć majtek kobiety, które są cienkie i powodują dość wyzywający obraz rynsztunku nornki. Nie mniej jednak, taki ubiór nie gorszy norskiej społeczności i nosi się go z dumą. Tkanina spięta jest dodatkowo okrągłą, metalową klamrą z norskim wzorem.
- Buty Kody - podarowane przez Ragnara, buty te dobrze komponują się z całościowym wizerunkiem opancerzenia Ylvy. Są wysokie i podobnie jak poprzednie wystarczająco solidne i ciężkie, aby komuś nimi złamać szczękę.
- Stary rynsztunek:
- Napierśnik gladiatorki - niezbyt wytrzymała ochrona torsu, nie mniej jednak zapewnia pełną swobodę ruchów. Składa się z dwóch skórzanych mis na piersi, futerka, oraz metalowych łańcuchów na ciało.
- Naramiennik gladiatorki - wykuty by pasował do napierśnika, zapewnia standardową ochronę na ramiona. Posiada kolce, które mogą okazać się przydatne przy szarży i wpadnięciu barkiem w kogoś.
Rękawica łowcy smoków - wygrana w zakładzie, rękawica noszona na lewej ręce. Nie posiada żadnych specjalnych zaklęć czy run w sobie. Na prawej dłoni noszona jest mniejsza, okuta rękawiczka.- Taszka stalowa - ochrona dolnych partii ciała, dwuwarstwowa taszka - pierwsza warstwa jest łuskowa, druga stalowa. Zapewnia swobodę ruchów, lecz nie osłania dobrze ud od przodu.
- Stalowe buty - mocne, wysokie buciory aż po kolana. Dobra ochrona stóp, jak i wspaniałe do kopania przeciwników.
Noszone przy sobie:
- Sztylet z grawerem - podarowany przez ojca gdy wychodziła z domu, na ostrzu sztyletu wygrawerowana jest podobizna wilka.
- Norski topór - zwyczajne, norski topory który już w nie jednym starciu brał udział. Nornka posiada dwie sztuki takich.
- Topór sylvari - charakterystyczny topór, wykonany przez Fellanetha który Ylva otrzymała w prezencie na Wintersday. Ostrza nie ustępują ostrości poprzedniemu norskiemu toporowi którym się posługiwała. Dodatkowo zaostrzone końce idące w górę są świetnym narzędziem do wywoływania paskudnego krwawienia u przeciwnika.
- Długi miecz - zwykły długi miecz, również nieraz użyty w walce, o czym świadczy jego wygląd.
- "Dusiciel" - zaklęty długi miecz, pamiątka po poprzedniej gildii w której była Ylva. Każdy spośród pięciu członków miał taki sam, lecz nazwany inaczej. "Dusiciel" może funkcjonować jak zwykły miecz, lub jako bicz - pomiędzy kawałkami ostrza występuje spojenie magiczne które pozwala ostrzu rozwijać się. Ylva najczęściej korzystała z tego do oplątywania szyj potworów. Poza tym, miecz ja w sobie zaklętą runę, która zwiększa efektywność ataków przeciwko żywiołakom.
- Obuch - standardowy młot jednoręczny, służący do rozwalania czaszek.
- Puklerz - okrągła tarcza, służąca do obrony głównie siebie.
- Długi łuk - zwyczajny długi łuk, nic specjalnego.
- Klucz Dyscypliny Więziennej - zdobyty podczas wyprawy do Bastionu Skazańców, kółko z dotkniętym rdzą, stalowym kluczem i grawerem "Klękajcie przed moim autorytetem". Po przelaniu magii, Ylva staje się w oczach otaczających go osób, sojuszników i przeciwników autorytetem nie do podważenia. Sojusznicy otrzymują zwiększone morale przy niej, co przejawia się w pozytywnych zaklęciach takich jak Potęga, Regeneracja i Wigor. Przeciwnicy z kolei odczuwają niedowład nóg (okulawienie) oraz są mniej chętni by zaatakować użytkownika klucza.
- Księga legend barda Bjorna - zaklęta książka, zdobyta w Bastionie Skazańców. Po wzięciu jej w dłonie, stała się żywym życiorysem nornki, na swoich stronach uwieczniając wszystkie udane polowania na nieprzeciętnych przeciwników. Każdy z rozdziałów zatytuowany jest odpowiednio imieniem lub nazwą zabitego trofeum, pierwsza strona zawsze jest szkicem obrazującą go a na pozostałych spisany jest przebieg przygody. Co ciekawe, wiele stron księgi jest jeszcze pustych, gotowe na kolejne historie.
Zdolności posługiwania się bronią

| Nazwa broni | Biegłość | Opis umiejętności | Umiejętność specjalna pod wpływem adrenaliny |
|---|---|---|---|
| Topory | 5/5 | Jak byłam mała, to ojciec rąbał drewno toporem. Brat chlastał tasakiem mięso. Matka rzucała toporkami do tarcz. Teraz ja się nauczyłam, jak się posługiwać toporami. Szybkie, lekkie, nie trzeba się natrudzić aby ich używać a robią fontanny krwi. | Ścięcie łba - Ylva wykonuje szybki, ale potężny zamach toporem w celu skutecznej dekapitacji celu. W przypadku większych przeciwników, ta umiejętność posłuży jako próba odcięcia innej kończyny lub dotkliwego zranienia przeciwnika. |
| Miecze | 5/5 | W mieczach, to najważniejsza jest praca nadgarstków! Nie machanie jak debil, a płynne poruszanie dłonią. Poza tym, miecz to po tarczy moje ulubione narzędzie do obrony. | Szarża modliszki - Ylva przystępuje do szarży, pochylając głowę do przodu a bronie wyciągając do tyłu. Biegnie szybciej niż zwyczajnie do celu i po dotarciu do niego, atakuje obiema brońmi naraz, a jeśli ma miecz i tarczę, to tylko mieczem. |
| Buławy | 4/5 | Bez młota, to ku*wa nie robota, jak to powiadają ci, co budują gospodarstwa. Ja też jestem takiego zdania. Czasami ładniej wygląda zdeformowany i rozplaskany łeb niż pełen cięć kalfas. | Fala sejsmiczna - Ylva wzbiera siły i wyskakuje do przodu, aby opaść na ziemię i uderzyć w nią buławą. W tym momencie uwalnia silną falę o zasięgu 30 kroków, pulsującą w kształcie stożka. Każdy, niezależnie od tego czy przeciwnik czy sojusznik, jeśli nie stoi stabilnie zostanie wywrócony. |
| Tarcze | 4/5 | "Nie ma to jak tarcza na polu walki. Jak podejdą to dasz w zęby, jak strzelają to osłoni a gdy jest z górki to zjeżdżasz na niej i heja." Pomyślałam by sparafrazować pewnego norna, który podobnie gadał o strażnikach w karczmie. | Zmasowane uderzenia - Ylva naśladuje technikę uderzeń wielkim mieczem, zmasowanie uderzając osiem razy przeciwnika tarczą z różnych kątów w szybkim tempie. Ostatnie uderzenie powoduje wyrzucenie wroga do góry. |
| Włócznie | 4/5 | Nic tak na średni dystans nie pomaga jak włócznia. Ma ostry koniec z jednej strony, może mieć z drugiej. Zablokujesz nią atak. Pizgniesz komuś w głowę, albo oko wybijesz | Rzut czempionki - Ylva przygotowuje się i rzuca włócznią w przeciwnika. Rzut jest tak silny, że potrafi przebić się przez standardowe zbroje i bariery magiczne, lecz bez wątpienia zostanie zatrzymana przez Egidę. Przeciwnicy stojący jeden za drugim mogą być przebici wszyscy naraz. |
| Sztylety | 4/5 | Jak ktoś jest już naprawdę blisko, że patrzy ci głęboko w cycki a ty widzisz syfy na jego mordzie, to na tę sytuację mam sztylet. Wciśniesz w szyję i koniec. No a ta broń jest całkiem dobra jeśli chodzi o rzucanie nią. | Rykoszet - Ylva rzuca swoim sztyletem. Broń leci szybciej niż strzała z łuku lecz wolniej niż pocisk z karabinu. Przy uderzeniu we wroga odbija się i leci do następnego przeciwnika w zasięgu. Maksymalnie trzech przeciwników może zostać zranionych sztyletem. |
| Dwuręczne miecze | 2/5 | Chociaż bardzo bym chciała, za Kintaj ludowy nie nauczę się ogarniać tych mieczy. Po co taki ogromny? Że niby lepiej walnąć raz, a porządnie? A jak się zezniesz, to co? | ☒ |
| Dwuręczne młoty | 1/5 | Ciężkie, powolne i do tego mogą być niecelne. To nie dla mnie. | ☒ |
| Łuki | 3/5 | Kiedy już włócznia nie sięga, łuk to dobra alternatywa. Matka mi dała łuk, pokazywała jak się z tego strzela. Ale nie idzie mi tak dobrze, jak jej | ☒ |
| Karabiny | 1/5 | A to na kruczy ogon co? Nie dość że głośne, odrzuca jak smród niemytej dupy, to jeszcze długo się to ładuje. | ☒ |
| Pistolety | 1/5 | Nie najgłupsze to coś, lepsze w każdym razie niż te "rakabiny". Tak czy siak, nie umiem tym strzelać. Łuk jest cichszy | ☒ |
| Rogi bitewne | 1/5 | Wspaniała rzecz do posłuchania, gorsza do zaklinania. Niektórzy potrafią, ja nie. Nie należę do tych, co ćwiczą magiczne dmuchanie. | ☒ |
| Wyrzutnie harpunów | 1/5 | Niby to już łatwiejsze niż te "rakabiny", ale dalej to do mnie nie przemawia. Strzelanie małymi włóczniami? Pfeh! | ☒ |
| Trójzęby | 2/5 | Taka włócznia, ale z trzema końcami. I od razu walczy się inaczej. BEZ SENSU! | ☒ |
| Kostury i kije | 1/5 | To jak się dostaje kij do ręki, to czemu mu nie dodać ostrza i zrobić z niego włóczni? | ☒ |
| Fokusy | 0/5 | A co to za dzwonki na patyku? Niech mnie Kruk obesra, podziwiam tych, którzy umieją coś z tego wyczarować! | ☒ |
| Berła | 0/5 | Taki obuch, ale zdecydowanie za słaby by bić nim po łbach. "Służy do czarowania", ta, chyba srania. | ☒ |
Zdolności bojowe niezwiązane z orężem


| Kategoria umiejętności | Obycie | Opis zdolności |
|---|---|---|
| Sygnety | 0/5 | Niektórzy se noszą pierścionki na rękach, co dają jakieś czary. Fajne i wygodne, ale nie mam miejsca już na łapie by takie nosić. |
| Postawy | 3/5 | Dobra postawa to podstawa! A jeśli chodzi o te specjalne, to znam dwie - Wytrzymanie bólu i Szał. Mogę nie czuć ran przez kilka sekund i wykrzesać z siebie więcej, albo uderzać szybciej i mocniej |
| Sztandary | 3/5 | Coś co lubię, a czego niewielu potrafi. Dziwne tak widzieć jak sztandar leci z nieba, co nie? Nie byłoby ci do śmiechu, gdyby ten sztandar leciał prosto na CIEBIE! Potrafię przywołać standar który spadnie niedaleko, mogę kogoś w ten sposób dobić. Moi przyjaciele w okolicy będą czuli się mocniejsi, gdy wybiorę jakie wsparcie ma ten sztandar dawać. Mogę go też wyciągnąć i użyć jako włóczni, bo po obydwóch końcach są ostrza. Na tym górnym większe. |
| Krzyki | 0/5 | Niektórzy drą mordę i wspomagają tym innych jakimiś czarami, ale mnie to nie wychodzi. Trudno. |
| Fizyczne | 5/5 | Moje ciało samo w sobie jest bronią. Mogę zabijać nawet bez broni. Nie boję się wlecieć w kogoś i staranować go, wykopać za bramę, uderzyć w pysk czy wskoczyć w sam środek pola walki i powywalać wszystkich. Jakby tego było mało, mogę wejść w ostateczny tryb rozwałki i uderzać silniej, wyrywać kamienie i nimi rzucać, skręcać łby pstryknięciem palca albo łamać kręgosłupy o kolano! |
| Norn | 2/5 | Jestem oddana Duchom Dziczy, a przede wszystkim wilkowi. Mogę przyjąć norską formę Wilka i wyjść z niej kiedy zechcę. |
Inne umiejętności warte odnotowania
- Garbowanie skór - Ylva została nauczona przez matkę pozyskiwać skóry jako trofea z upolowanych zwierząt. Przydaje się to również do skalpowania humanoidów.
- Pierwsza pomoc - jeśli ma przy sobie niezbędne rzeczy, Ylva potrafi uratować komuś życie, lub sobie. Jako wojowniczka uznała, że musi znać przynajmniej te podstawy medycyny.
- Gotowanie - któż by przeżył w dziczy bez jedzenia! Ale zaraz, nie można jeść surowego mięsa. Ylva potrafi przygotować różne potrawy, szczególnie kuchni norskiej.
- Tropienie - umiejętność, która przekazała jej matka. Potrafi szukać śladów i podążać za nimi, nie mniej jednak to nie jest umiejętność wysoko rozwinięta.
- Dbanie o broń - ostrzenie czy konserwacja broni białej. Nauczył ją tego ojciec a później doszkalały dwie starsze siostry.
- Czytanie i pisanie - rozumie się samo przez się. Charakter pisma nornki jest dość prosty, miejscami nieczytelny dla osób z kiepskim wzrokiem.
- Płomień Kody - nornka nauczyła się od kodan jak posługiwać się świętym ogniem, przy pomocy specjalnych pochodni.
- Glif Ujawnienia - nauczona przez Roberta Blackwella, potrafi posługiwać się zaklęciem odkrywającym skryte przed wzrokiem tajemnice (używane na eventach Omniscientii, w przypadku innych eventów za zgodą/według opisu MG)
Rodzina

Srebrzysty Wschód, poprzednia gildia Ylvy

Legenda
- Zabicie Wulfreda Opętanego, brata, który podniósł rękę na swoich rodziców. Wówczas zyskała tytuł "Bratobójczyni"
[Treść tego poddziału będzie opisywana na bierząco, gdy tylko jakieś osiągnięcia zostaną opisane w opowiadaniu "Moja legenda zaczyna się tutaj"]
- Współudział w zabiciu Topielca, nieopodal wioski Applenook
- Zabicie Krwawej Moa, która przypadkiem zeżarła kawałek bloodstone
- Zabicie smoka Sahloknira
Możliwe wątki tej postaci
"Możliwe wątki" to potencjalny materiał do eventów związanych z tą postacią. Domyślnie są one przeznaczone dla zainteresowanych, którzy "odblokują je" w trakcie rozmowy czy pewnych sytuacji i staną się materiałem na event między nami.
- Miałeś chamie złoty róg... - rozmawiając z Ylvą podpytaj ją o trofea zdobyte na mootach.
- Kintajski przekręt - w trakcie rozmowy z Ylvą zapytaj o członków jej poprzedniej gildii.
- Z krwi i lodu - gdy będziesz z Ylvą w Dreszczogórach, rozpocznij temat historii znajomości Ylvy ze Synami Svanira.
Wierzchowiec
- Ahoj! - raptor, samiec, głodomór i żarłok pospolity. Często rozpraszają go błahostki, na co jedyną, póki co, receptą jest przekupienie go jedzeniem. Ylva nie posiada zbytniej dozy wrażliwości i często krzywdzi zwierzę zbyt mocnym szarpnięciem lejców czy uciskiem strzemion w brzuch, przez co raptor dodatkowo się rozkojarza. Inną rzeczą jest też fakt, że Ylva nie do końca potrafi oswoić się z myślą, by na czymś jechać zamiast iść pieszo.
Przedmioty zdobyte podczas wyprawy na Kryształową Pustynię
Plotki
Znasz ciekawą plotkę? Napisz ją!
- Anika bardzo lubi Ylve. Czuje się przy niej bezpieczna jak i również lubi słuchać tego co mówi. Choć nadal nie rozumie sensu noszenia łańcuchów przy staniku.
- Farrand twierdzi, że nie chyba nigdy brakuje jej zapału do walki oraz popijawy. Mogłaby jednakże nieść nieco... mniej wyzywające ubrania.
- Ylva weszła ostatnio w posiadanie znacznej ilości pieniędzy, a to za sprawą rozwiązania kwestii finansowania grup przestępczych na terenie Brisban (plotka autora karty)
- Dobrze zna się na trunkach i ma świetne podejście do innych. Przy niej nawet totalny abstynent się czegoś napije. Roa
- Patrząc po jej pancerzu ma w sobie trochę z masochistki - Aurora
- Cycaty rudzielec. Ale odzywki ma niczego sobie, trzeba się częściej powyzywać dla sportu - Jannqar
Linki zewnętrzne, uzupełniające kartę postaci
"Moja legenda zaczyna się tutaj" - opowiadanie o przeszłości Ylvy, aż do momentu, kiedy nie trafiła na Ligę Sześciu Filarów.
"O wszystkim i o niczym" - spotkania z rodziną, czyli jak Ylva komentuje bieżące wydarzenia













