Rezerwat Nublar

Rezerwat Nublar jest odciętym od pustyni i reszty świata zewnętrznego fragmentem naturalnej flory i fauny o wielkości około 15 kilometrów kwadratowych. Rezerwat jest całkowicie wolnym od ludzkiej ingerencji odłamkiem północnej części Wybrzeża Nublar. Dokładna lokacja rezerwatu zaznaczona jest jedynie znakami ostrzegawczymi ustawionymi przy wydeptanych ścieżkach.

Charakterystyka lokacji

Przybliżona lokacja rezerwatu.

Rezerwat położony jest w głębi lądu odgrodzonego z trzech stron przez pasma morskie. Położony gdzieś w południowej części pasma górskiego Sorna, zajmuje niewielką partię wyższych terenów, jednak rdzeniem rezerwatu są porośnięte dość wysoką, zwłaszcza jak na klimaty bliskie w swej charakterystyce temu, co odnaleźć można w Elonie. Geograficzne położenie między ciepłym frontem z południa i zimnym frontem z północy jest powodem występujących od czasu do czasu trąb powietrznych, możliwych do zaobserwowania zaledwie kilka kilometrów na południe od wybrzeża.

Teren rezerwatu nie jest odgrodzony żadnymi sztucznymi barierami od reszty wyspy. Rezydujące tu zwierzęta już od czasu narodzin są wychowywane przez swoich rodzicieli tak, aby respektowały sztuczne granice wyznaczane przez znaki ostrzegawcze, rozstawione w odległości około trzystu metrów od siebie. Na terenie Rezerwatu Nublar znaleźć można zaledwie kilka konstrukcji stworzonych nie przez naturę. Są to głównie baza wypadowa, karmniki, punkty obserwacyjne w niewielkiej ilości miejsc w rezerwacie oraz brama główna, będąca jedyną namacalną granicą rezerwatu. Baza wypadowa oraz brama główna znajdują się w najbardziej wysuniętej na południe części tego miejsca. Obie budowle są co jakiś czas nawiedzane przez wierzchowce zamieszkujące te tereny, jednak w głównej mierze przyciągają uwagę drobnych insektów i owadów, które nie są przyzwyczajone do takich konstrukcji, a zwłaszcza do sztucznego światła.

Teren Rezerwatu Nublar zamieszkuje około 11 rodzajów wierzchowców określanych mianem raptorów. Większość z nich jest kompletnie dzikimi osobnikami, które w drodze ewolucji przyzwyczaiły się do podobnych terenów. Pozostała część to raptory będące częścią stada Kiry Sverige - obecnej prawnej właścicielki terenów rezerwatu. Są to wierzchowce należące do jej klientów, a nie do niej samej.

Krajobraz rezerwatu patrząc na północny-wschód.

W skład Rezerwatu wchodzą:

• Duża część nizin wypełniona niewysokimi drzewami, wysoko rosnącą trawą oraz obficie występującymi strugami wodnymi oraz piaskowym podłożem. Zaobserwować można tu zwierzęta preferujące duże stada oraz typowo leśną faunę i florę. Ze względu na temperaturę i klimat, otocznie to jest jednak przerzedzone względem tego co można zaobserwować chociażby w Krycie czy Muguumie. Odległości między poszczególnymi drzewami, fragmentami zieleni czy niewielkimi sadzawkami jakie można tu znaleźć są stosunkowo wysokie, a dominującą częścią krajobrazu są jednak niewysokie wzniesienia, które skutecznie utrudniają orientację w terenie. Ich położenie w wielu wypadkach utrudnia utrzymywanie kontaktu wzrokowego z punktami orientacyjnymi. Niziny pokrywają około 75% powierzchni rezerwatu.
• Niewielka część wyżyn powoli wchodzących w skład pasma górskiego Sorna. Pokryte niskimi drzewami i głównie kamienistym podłożem stają się domem dla bardziej wymagających gatunków zwierząt oraz tych preferujących życie w niewielkich grupach lub w niektórych wypadkach, nawet samotności. Tyczy się to głównie gatunków, które rywalizują między sobą nie tylko w okresach godowych lecz przez cały rok. W tej części rezerwatu można zaobserwować gdzieniegdzie występujące jaskinie. Piaszczyste podłoże jest tu rzadkim luksusem, zastąpionym przez twardą, ubitą ziemię oraz licznie występujące konstrukcje skalne i kamieniste. Wyżyny pokrywają około 22% terenu rezerwatu.
• Formacje górskie. Będące rozpoczynającą się już częścią pasma górskiego Sorna, formacje skalne stanowią naturalną granicę rezerwatu Nublar, niemożliwą do pokonania dla rezydujących w nim wierzchowców. Tereny wyższe, w które nie zapuszcza się większość gatunków rezydujących tu zwierząt są domem dla gatunków ceniących sobie izolację i samotność. Samotniki najczęściej cechuje przywiązanie do wyżej wymienionej charakterystyki terenu, co czyni je doskonałymi wierzchowcami w każdym terenie. Stosunkowo niewielki rozmiar dostępnego dla zwierząt pasma górskiego oraz ich wrodzona chęć izolacji przekładają się niesamowicie niską liczbę fauny jaką można tu spotkać. Pasmo górskie zajmujące gigantyczną część "wyspy" zajmuje jedynie 3% powierzchni rezerwatu.
• Rzeka Urnata. Wpisujący się w każdą z wyżej wymienionych części rezerwatu akwen jest głównym powodem dla którego odgrodzone z każdej strony świata życie na wyspie może się bezproblemowo rozwijać. Chodź rzeka w większej części stanowi jedynie strumyk przepływający od północy na zachód, w kilku miejscach można spotkać strumień o szerokości nawet siedmiu metrów. Stanowi on doskonałą przeszkodę dla młodych, rozwijających się raptorów.

Poza granicami samego rezerwatu można odnaleźć jeszcze dwie konstrukcje, które nie zostały wzniesione przez naturę. Są to nieznanego pochodzenia ruiny mostu, które odnaleźć można w południowo-wschodniej części wybrzeża oraz położony jakieś pół kilometra dalej drogowskaz.

Historia

Krajobraz rezerwatu patrząc na północny-zachód.

Nieznana jest dokładna data utworzenia się formacji naturalnej Nublar, jednak sam rezerwat jako respektowany granicznie obiekt powstał (został prawnie uznany za funkcjonującą nieruchomość i nałożony został nań protektorat Eloński) 1 dnia Sezonu Latorośli 1317 roku. Zapisany pod prywatną odpowiedzialność asurańskiego odkrywcy Mrappa, który to pozostał na terenie rezerwatu przez następne lata. Jego działalność choć bliżej nieznana nałożyła początki dla ruchu wspierającego konserwację natury w jej pierwotnym stanie oraz kompletny zakaz ingerowania w nią i jej poczynania przez osoby trzecie. Brzmiąca bardzo szlachetnie akcja nie była jednak całkowicie bezinteresowna, gdyż jak łatwo się domyślić niepływające raptory nie pojawiły się na terenach Nublar przypadkowo. Kilka z nich zostało sprowadzonych przez samego Mrappa dla jego większej wygody w poruszaniu się po terenie, którego był piśmiennym właścicielem.

Z powodu niewielkiej aktywności magicznej na terenie samego rezerwatu, jedyny punkt, w którym stworzyć można było drogowskaz prowadzący do tego miejsca powstał na najbardziej wysuniętym na południowo-wschodnią część wybrzeża fragmencie plaży. Powstanie drogowskazu datuje się jednak dopiero na koniec roku 1330, co pozwala wnioskować, że odkrywca i badacz musiał poruszać się na własną rękę od wyspy do zachodniego wybrzeża Amnoon lub Transcendent Bay, gdyż przeprawa przez pas górski Sorna nie należała i nadal nie należy do najłatwiejszych ze względu na co chwilę zmieniające się warunki pogodowe.

Bliżej nieznanym jest również fenomen ruin mostu, który odnaleźć można w odległości niecałego kilometra od drogowskazu. Kamienny most ma około dwadzieścia osiem metrów długości i kończy się zaledwie siedem metrów od brzegu. Skierowany na wschód wydaje się mierzyć w stronę zachodniego brzegu Transcendent Bay, jednak jego przeznaczenie oraz losy nie są znane.

23 dnia Sezonu Zefira 1331 cały teren oraz zwierzchnictwo nad nim zostało sprzedane przez Mrappa, który potrzebował "wydostać się" z Rezerwatu Nublar po skromnych czternastu latach pobytu. Według dokumentacji teren został sprzedany za kwotę 150 sztuk złota (około 1 sztuka srebra za metr kwadratowy) Kirze Sverige, obecnej treserce i opiekunce raptorów zamieszkujących Rezerwat Nublar. Kobieta otworzyła swoją działalność na terenach rezerwatu już kilka tygodni później.

Jak do tej pory rezerwat funkcjonuje bardziej jako naturalny wybieg dla wierzchowców, którymi opiekuje się kobieta. Jej znikoma ingerencja w życie dzikich gatunków pozwala jednak miejscu utrzymać status rezerwatu - miejsca zachowania przyrody.

Przynależność i Jurysdykcja

O ile całość Rezerwatu Nublar uznawana jest za teren prywatny należący obecnie do Kiry Sverige, podatki pobierane są przez wolne miasto Amnoon, gdyż władze Elońskie winny być sprawować pieczę nad tymi nieuczęszczanymi terenami. Na terenie rezerwatu obowiązuje zatem Elońskie prawo, które może być egzekwowane przez Elońskie systemy sądownicze.