Sekta Śniących: Różnice pomiędzy wersjami

Z L6F
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sighvart (dyskusja | edycje)
Utworzono nową stronę "{|border="2" cellpadding="2" cellspacing="0" align="right" style="font-size:11px; margin-left:10px;" |- ! style="background:#f4f4f4; font-size:15px; padding:8px;" colspa..."
 
Sighvart (dyskusja | edycje)
Nie podano opisu zmian
Linia 24: Linia 24:
|-
|-
|}
|}
[https://www.youtube.com/watch?v=aSmnYTYqh0w Oprawa muzyczna]


== Geneza powstania ==
== Geneza powstania ==

Wersja z 01:12, 3 paź 2015

Sekta Śniących
250.px
250.px
Data Powstania

Podejrzewa się, że około 1325 AE.

Guru

Demircan Vorgoth

Siedziba

Okolice Balddistead

Charakter

Sekta

Oprawa muzyczna

Geneza powstania

Grupa została założona przez Śniącą, podczas jej służby na ziemiach Nornów. Abigail wykładała trudne sny mieszkańcom okolicznych terenów i służyła im radą, a także znajomością zielarstwa. Pewnego dnia jednak, podczas pobytu Merovan w Balddistead, odwiedziła ją grupa paru osób. Twierdzili, iż wyśnili zarówno ją, jak i drogę do niej. Prędko obwołali ją "Śniącą" i zechcieli uczyć się od niej trudnej sztuki interpretowania snów i niesienia pomocy właśnie w ten sposób.

Symbolika znaku

Znakiem sekty są niezmiennie dwa trójkąty. Na głównym trójkącie wymalowana jest purpurowa litera S. Kolor ten symbolizuje zarówno mistykę świata snów, jak i władzę, jaką w odpowiednich rękach może dać sen. Biały kształt zlewający się na purpurę jest symbolem snów miłych, zaś kształt czarny symbolizuje koszmary. Półksiężyc i gwiazdy to oczywiście odwołanie do nocy, która na ogół jest czasem zasypiania. Drugi trójkąt o barwie niebieskawej to symbol innego wymiaru.

Członkowie

Członków sekty nazywa się Snami.

  • 1. Guru - Demircan Vorgoth
  • 2.
  • 3.
  • ...

Działalność grupy - lider: Śniąca

Gdy liderem towarzystwa była Śniąca, wszyscy jej poplecznicy nieśli pomoc innym. Grupa wzbudzała zainteresowanie i pewien niepokój, aczkolwiek nie działała na niczyją szkodę. Wielokrotnie zdarzało się, że członkowie organizacji odwodzili wiele osób od targnięcia się na własne życie, tudzież wyciągali je z trudnych, depresyjnych stanów. Wszystko to w myśl zasady: "Sen jest często radą na rozwiązanie życiowych problemów". Ci, którym "Sny" zdołały pomóc, chętnie się odwdzięczali. Mówi się, że głównie dzięki wdzięczności ludu, całe stowarzyszenie mogło się wyżywić i miało dach nad głową.

Ocena etyki rządów Abigail:

O ile Śniąca sprawiła, że jej podwładni działali dla dobra innych, to wykorzystywała jednak swą pozycję i fakt, że to od niej nauki czerpały wszystkie Sny. W efekcie jej żądzy władzy, poza nią nie było dla Snów innego świata. Abigail emocjonalnie uzależniła od siebie członków zakonu, co okazało się tragiczne w skutkach podczas wyłonienia się nowego lidera ugrupowania. Sny bowiem przyzwyczajone do wiecznego prowadzenia za rękę zatraciły umiejętność krytycznego i samodzielnego myślenia.

Działalność grupy - guru: Demircan Vorgoth

Charakter tej zbiorowości zmienił się radykalnie, gdy ich szeregi opuściła Abigail Merovan, czyli Śniąca. Wyśniła ona bowiem Ligę Sześciu Filarów z Seraph's Landing. W śnie tym, grupa ta była po części związana z jej dawnymi przyjaciółmi z Leth mori Aiwe, a wydźwięk całej wyśnionej historii był tak pozytywny, że Merovan nie zastanawiała się długo i po prostu zniknęła. Rozpacz uzależnionych od Śniącej Snów wykorzystał jeden z nich, najsilniejszy wolą - Demircan Vorgoth. Prędko oznajmił on swym pobratymcom, iż został na niego zesłany sen, który to opisywał całą zaistniałą sytuację oraz przyszłość - rozrost grupy pod jego wodzą. I tak też się stało. Vorgoth został nowym nie liderem, a guru ugrupowania, gdyż jego władza, w przeciwieństwie do również despotycznej władzy Śniącej, nie miała absolutnie żadnych ograniczeń.

Przywództwo Demircana Vorgotha, nekromanty i iluzjonisty, przyniosło zupełnie nowy czas i jak wspomniałem wcześniej, nowy charakter działalności sekty. Jej członkowie poczęli żądać opłat za swoją służbę, uciekali się do mrocznych, krwawych rytuałów. Plotki głoszą także, że Sekta Śniących co jakiś czas porywała niewinne istoty (głównie dzieci) i oddawała je w ofierze nieznanym głosom, które mówiły do nich w snach.