Markus var Maelius

Markus var Maelius Helm
Rasa	Człowiek
Płeć	Mężczyzna
Wiek	29 lat
Klasa	Strażnik
Przydomek	Ostatni z rodu Maelius, Syn Helma
Rola w Lidze	Brak
Filar	Brak
Powiązane organizacje	Brak
Bliscy	Brak
Status postaci	Główna
Gracz	-

Historia w pigułce

Markus pochodzi z rodziny szlacheckiej posiadającej dawniej swoje włości na granicy Harathi i Gandaran. Nie znał swoich rodziców, był wychowywany przez wujka Doroussa. Ród ten był dość unikalny w porównaniu do innych rodów szlacheckich. Kultywowano w niej tradycję rycerzy i wojowników. Wielu z członków tego rodu w swoim życiu wspierała armie Kryty lub działała jako wędrowni bohaterowie i błędni rycerze, szukając chwały i walcząc ze złem, Ta tradycja istniała od ponad 250 lat, od czasów gdy Arkturus Helm walczył w Elonie jako Słoneczna Włócznia pod dowództwem samej Kormir. W rodzinie Kormir była w centrum kultu Bogów i można było wyczuć naleciałości i powiedzenia które obecnie słyszy się w Elonie, a wewnątrz rodziny żyła legenda że krew Rodu Maelius jest przez nią pobłogosławiona.

Cały majątek oraz dziedzictwo rodziny przepadło podczas inwazji centaurów na Krytę, Ostatni Synowie i Córki Helma stanęli ramię w ramię z żołnierzami Serafu. Bitwa niestety została przegrana a posiadłość rodu obrócona w zgliszcza. Dwunastoletni wtedy Markus został odesłany razem z uchodźcami wewnątrz królestwa.

Początkowo ukrywał się przed sierocińcem w małej posiadłości należącej do jego rodziny w Boskiej Przystani aż został odnaleziony przez Albrehta Siwego, starego strażnika i dawnego przyjaciela jego ojca. Markus szkolił się u niego aż wreszcie urósł dość by mógł zmieścić się w ostatni zachowany pancerz rodowy i kontynuować odwieczną misję obrony Kryty i jej ludu.

Wygląd

Wysoki mężczyzna o budowie ciała będącą konsensusem pomiędzy umięśnionym a atletycznym, jest chudszy od przeciętnego zbrojnego ze względu na częste wspieranie się magią w swoim rzemiośle. Ma on długie, brązowe i lekko blednące włosy, praktycznie zawsze zaczesane do tyłu. Jego twarz jest szczupła i pokryta zazwyczaj co tydzień przycinanym zarostem, ma wysoko położone kości policzkowe. Oczy mężczyzny są jasnoniebieskie a nisko położone brwi sprawiają wrażenie jakby był niezadowolony przy poważnej mimice. Za młodu miał długie i zgrabne palce, obecnie są bardziej wyćwiczone a same dłonie noszą ślady poparzeń. Na ciele nie posiada wielu blizn, głównie na ramionach, nogach i dwie większe na plecach.

Charakter

Charakter Markusa jest skomplikowany i zależny od sytuacji. Kiedy jest spokój, jest miłą i uprzejmą osobą lubiącą spędzić czas z najbliższymi przy trunku i dobrej pieczeni. Jest wtedy także spokojny, nie upija się, nie szaleje. Bardziej stara się "chłonąć chwilę" jak to kiedyś sam ujął. Wierzy on że każdy ma prawo do własnych wyborów i jeśli czuje się z nimi dobrze to nikt nie powinien forsować na takiej osobie zmian. Wobec innych ras jest nastawiony neutralnie, rasa nie ma dla niego znaczenia. Pomimo tego lepiej się czuję w towarzystwie ludzi niż innych, czasami też gdy Asury zaczynają swoją techno-paplaninę to po prostu przestaje je słuchać. Dawniej uważał że większość Sylvari ma mentalność przerośniętych dzieci, jednak po kampanii Paktu w Maguumie dostrzegł w wielu z nich siłę woli jakiej nie widział u innych ras.

Gdy jednak nadchodzą gorsze czasy, charakter Markusa zmienia się drastycznie. Staję się wtedy surowym krzyżowcem o niezachwianej wierze w swoją misję. Wierzy on że aby jak najlepiej bronić niewinnych i bezbronnych, trzeba zniszczyć lub nawrócić na ścieżkę pokory tych którzy im zagrażają, nienawidzi on wtedy zwłoki i stawiania celów pobocznych. Źle reaguje też gdy inni bojkotują zagrożenie, gardzi najemnikami którzy odmawiali pomocy dla Paktu podczas kampanii w Orr czy Maguumie. W jego oczach gdy walka toczy się o los świata, każdy zdolny do walki powinien się stawić, albowiem każdy walczy także i o swoje życie. A ci którzy siedzieli wtedy bezczynnie winni są tym którzy walczyli wszystko. W takich przypadkach Markus często reaguje złością, nierzadko lecą też wyzwiska.

Pomimo tego wszystkiego, Markus ma jedną żelazną zasadę: Nie szkodzić innym. Cokolwiek robi, nigdy nie poświęci nikogo ani za siebie, ani za innych. Jest też lojalny w pierwszej kolejności wobec zasad, potem wobec przełożonych i nie boi się im przeciwstawić.

Umiejętności Bojowe

Markus niemal od samego początku poszedł ścieżką strażnika. W przeciwieństwie jednak do wielu innych skupił największą uwagę na samych cnotach, źródle jego mocy. Starał się dogłębnie zrozumieć znaczenie każdej ze swoich cnót, stworzyć swoją własną głęboką interpretację. Wysiłek się opłacił, mężczyzna zdołał odkryć różne ukryte możliwości korzystania z tego typu magii. Nauczył się także uwalniać swoją moc w postaci konsekracji terenu wokół niego.

W walce wręcz, mężczyzna upodobał sobie miecze, zarówno jedno jak i dwuręczne. Podczas walki stara się znaleźć największą słabość przeciwnika i uderzyć w nią z pełną mocą, lub przytłoczyć go kilkoma silnymi ciosami by przejąć inicjatywę w walce, przyszpilić przeciwnika a następnie dobić.

Stara się on zawsze trzymać równowagę pomiędzy zdolnościami fizycznymi a magicznymi. Często wzmacnia swoje ataki magicznie, lub przywraca swoje siły by kontynuować walkę.

Cnoty

Święty Czempion

-Markus widzi siebie jako paladyna, świętego rycerza którego rolą jest ochrona bezbronnych i niewinnych przed zagrożeniami. Cnota ta pozwala mu na korzystanie z szerokiego wachlarza zdolności nie tylko ofensywnych ale także pozwalających mu dosięgnąć uciekających wrogów, tak aby żaden z nich nie przeżył i nie był zagrożeniem dla innych. Cnota ta pozwala mu na korzystanie z błękitnych płomieni by palić wrogów, mocy duchowej w postaci łańcuchów i wzmocnień swojego ekwipunku oraz światła pozwalającego na oślepienie wrogów a nawet uniemożliwienie im korzystania z niewidzialności.

Oddanie

-Jego towarzysze to nie jest stadko bezbronnych owieczek. Każdy z jego towarzyszy jest częścią misji, częścią niego samego. Cokolwiek się stanie, nie może on pozwolić na to aby komukolwiek stała się krzywda gdy on stoi na warcie. Cnota ta daje Markusowi dostęp do mieszanki zaklęć ochronnych oraz leczniczych. Jest on w stanie rzucić zaklęcie które ochroni sojusznika, przywróci mu siły do walki, oczyści go z negatywnych magicznych efektów lub zamknie ranę.

Zrozumienie

-Markus wie że jak Tyria szeroka i głęboka, jest pełna istot o różnych poglądach i każdy z nich ma trochę racji. Każdy jest wolny i każdy może wierzyć w co chce, nawet Ci którzy walczą przeciwko niemu robią to z jakiegoś powodu. Nie akceptuje on narzucania swojej woli innym. Cnota ta ma głównie pasywne efekty, daje częściową odporność na magię mieszającą w umyśle oraz ułatwia mu przyswojenie czyjejś interpretacji cnót, by wykorzystać je w nowy sposób. Raz dziennie pozwala też zaabsorbować wymierzone w niego zaklęcie oparte o magię strażników.

Aktywność Cnót -Cnoty Sprawiedliwości i Oddania są w stanie bardzo szybko się ładować. Kiedy Markus walczy z wrogami, poziom jego mocy sprawiedliwości rośnie, im potężniejszy i bardziej zły jest przeciwnik tym jego moc podczas walki rośnie zwiększając moc zaklęć którymi się posługuje. Podczas bezpośredniej pomocy towarzyszom podczas misji rośnie moc Oddania zwiększając moc jego zaklęć wspierających. Jednak moc jednej z cnót rośnie kosztem drugiej cnoty, im dłużej Markus oddaje się walce, tym słabsze są jego zaklęcia ochronne i leczące.

Ekwipunek

Markus jest obecnie w posiadaniu dwóch pancerzy:

Ciężka zbroja płytowa Rodu var Maelius. - Pancerz początkowo należał do ojca Markusa. Składa się z ciężkiego płytowego napierśnika, naramienników i nabioderników, wszystkie te części zawierają ozdobne wzory, trudno powiedzieć co te wzory ukazują, jedni twierdzą że wyglądają jak płomienie inni że winorośl. Obraz pancerza dopełniają ciężkie rękawice i płytowe buty. Pod pancerzem Markus nosi długi czerwony płaszcz.

Skórznia płytowa -Ze względu na wydarzenia ostatnich lat i konieczność przystosowania do walki w innym klimacie, Markus zainwestował w lżejszy pancerz składający się z skórzanego napierśnika i przymocowanymi metalowymi płytami na klatce piersiowej oraz nabioderników podobnej budowy. Pod zbroją nosi specjalne ubranie o rzadkim splocie aby zapewnić wentylację. O ile w maguumie pozwolił sobie na płytowe naramienniki i rękawice, o tyle gorący klimat Elony nie pozwolił mu na to, więc zastąpił je lżejszymi odpowiednikami stosowanymi przez kawalerzystów.

Ciekawostki

(W trakcie)