Lunaris Moonwraith

Motyw muzyczny

Lunaris Moonwraith
Rasa	człowiek
Płeć	męska
Wiek	25
Klasa	mesmer
Przydomek	brak
Rola w Lidze	Bibliotekarz
Filar	Rozwój
Powiązane organizacje	Order of Whispers
Bliscy	Brak
Status postaci	Główna
Gracz	-

Persona

Lunaris Moonwraith (herbu Zaćmienie) - mesmer, bibliotekarz Ligi i jubiler. Bardziej prywatnie jeden ze Slayerów Zakonu Szeptów, choć nie w służbie czynnej. Jeden ze szlachciców z Divinity's Reach, od lat zajmuje się szukaniem przygód.

Wygląd

Wysoki, czarnowłosy mężczyzna preferujący eledanckie, ciemne ubiory. Znakiem charakterystycznym jest maska zza której widać bystre, zielone oczy. Maska zasłania największy defekt, trójkę blizn na ustach po spotkaniu z szamanem Płomiennych w czasie walk z Moltenami. Pod lewym obojczykiem ma niedużą nekromantyczną pieczęć. Wzdłuż kręgosłupa posiada skaryfikację w postaci splecionych run i znaków oznaczających miłość.

Charakter

Leniwy, z deczka bezczelny, sarkastyczny, mający wachania nastroju. Stara się lawirować między obowiązkami, nie będąc łapanym w nie. Lubi powolny tryb życia, na wygodnym fotelu z książką i butelką wina w zasięgu, chociaż od czasu do czasu lubi coś zabić. Nie lubi przyznać przed sobą ale dziesiątki walk na śmierć i życia uzależniły go od adrenaliny i dreszczyku emocji.

Umiejętności Bojowe

Iluzje

Główna broń Lunarisa. Jest w stanie w biegu tworzyć kopie zajmujące wrogów i wybuchające w ich szeregach. Potrafi zmieniać siebie, w pełni opanowane ma dwie formy, które może przyjmować niemalże na zyczenie. Pierwszą jest blondwłosa piękność w zielonym płaszczu i z orichalcumowym dzwoneczkiem u szyi. Drugą jest podstarzały mężczyzna w kapeluszu i pocerowanym poncho (wygląda jak James po 40 latach pustyni i kaktusów). Zręcznie potrafi się kryć pod osłoną niewidzialności chociaż nie umie robić tego tak długo jak złodzieje. Jego klony eksplodują agresywnie, chociaż umie je rozbić na inne, powszechne wśród mesmerów sposoby.

Broń biała

Z wprawą posługuje się wszelakimi mieczami, zarówno jedno, jak i dwuręcznymi. Ostatnio do swojego arsenału dodał tarczę, dzięki której wzrasta jego defensywa.

Chronomagia

Dzięki wtłaczaniu magii w platynowy zegarek na przegubie jego czary ją w stanie manipulować odłamkami czasu. Każde trafienie kradnie odrobinę sekund wrogów, spowalniając ich, po czym jest w stanie dodać je sobie, przyśpieszając swoje reakcje.

• Studnia Nieszcześcia - koncentując się na negatywnych emocjach potrafi stworzyć studnie pełną niszczących energii, zadając rany wrogom w niej obecnych.

Ekwipunek

• Pierścień Tarczy - zdobyty kiedyś na Magu. Trzy razy dziennie może otoczyć się i najbliższych sojuszników kopułą ochraniającą przed atakami.
• Maska - jeden z najważniejszych przedmiotów mesmera, zaklęta tak by wspomagać jego mozliwości zmiany siebie.
• Stolas - dwuręczny miecz Lunarisa, nieznanego pochodzenia. Przez miecz przechodzi łatwiej mesmerska magia, zabarwiajac ostrze. Sigile w mieczy zwiększają siłę jego zaklęć i ataków wręcz.
• Tafla - zaklęcia na mieczu ułatwiają mu tworzenie swoich kopii.
• Zegarowa tarcza
• Pancerz - głównie nosi czarny, elegancki komplet, z runami zwiększającymi jego prędkość i równowagę.
• Granaty - zawsze nosi przy sobie komplet granatów. Dwa z siecią własnego projektu, dwa dymne i dwa zapalające.
• Amulet Ligi (Rozwój) - jego kamień Więzi lekko opalizuje po jednej z wypraw ratunkowych.

Wyburzacz

Kiedy przychodzi co do czego, Lunaris zabiera na akcje broń własnego projektu. Jest to ciężko zmodyfikowana wyrzutnia fajerwerków inspirowana technologią charrzook. Wygląda trochę jak większy granatnik z bębnowym magazynkiem dzięki któremu może go szybko ładować. Broń ta trzymana jest głównie w walizeczce zaś amunicja w chlebaku na ramieniu. Zabiera głównie pociski zapalające, z siecią i śrutowe.

Plotki/Ciekawostki

Lubi zbierać skóry z zabitych wrogów, używa ich potem do oprawiania ksiąg. Ma słabość do ksiąg, tytoniu i kobiet. Nie koniecznie w tej kolejności. Wykształcony w fachu jubilera, uwielbia zbierać kamienia szlachetne dla samego ich posiadania.

• Dziwny jegomość. Niby ma tą magię mesmerów co to motylki i kwiatki puszcza, a potrafi pierdzielnąć z działka jakby zniszczenie napawało go chęciami do nowego życia. A tak to lubi czytać chyba - Jannqar
• "Jest dziwny. Taki trochę... Ja, tylko że człowiek. No i nosi tę dziwną maskę, która mnie irytuje." - Varrus Shattercrow