Herta Gullikdottir

Herta Gullikdottir
Rasa	Norn
Płeć	Kobieta
Data urodzenia	53 dzień sezonu Zefiru 1244 AE (84 lata)
Klasa	Łowca
Tytuł	Dotknięta przez Wilka Łowczyni Północy Lider Watahy Gryfi Łowca Zabójczyni Lodowego Impa Zabójczyni Tundora Mroźnego
Rola w Lidze	Rekrut
Powiązane organizacje	brak
Filar	brak
Znana Rodzina	Gullik Beojornson - ojciec
Status postaci	Alternatywna

Charakter

Herta jest spokojną i rozsądną nornką. Doskonale wie jak należy zachować się podczas walki, polowania, czy zwiadu. Treningi na północnych rubieżach nauczyły ją stanowczości, wytrwałości, a także umiejętności zachowania stalowych nerwów. Gdy będzie wiedziała, że musi zabić, nie zawaha się. Nie łatwo jest złamać jej ducha, wierzy, że zahartowała go wystarczająco mocno, by przetrwać każde tortury. Potrafi postawić na sobie i nie daje się sobą manipulować. Jest jednak w stanie poświęcić największą cenę dla swojej rodziny i watahy. Ceni sobie zżycie osób, które ją otaczają. Lubi czuć, że nie jest sama i ma na kim polegać. Mimo swojej sławy w Loży Wilka, nie czuje się bohaterką. Często porównywana do Eir Stegalkin, powoli zaczęła ignorować fakt, że jej legenda zdążyła już urosnąć do bardzo wielkich rozmiarów. W dalszym ciągu jest ambitna i liczy, że jej legenda może jeszcze wzrosnąć, aż w końcu prześcignąć Eir, w której znajduje się cieniu. Jest raczej przyjaźnie nastawioną nornką, która sama nie szuka kłopotów. Już dawno zdążyła wydorośleć, jednak jeśli ktoś nachalnie będzie ją obrażał bądź prowokował, jest w stanie pokazać swoje umiejętności.

Wygląd

Jak na nornkę w jej wieku przystało na jej cerze nie zdążyły pojawić się jeszcze oznaki starości. Silne, dobrze zbudowane, blade i szczupłe ciało okrywa zazwyczaj skórzanym płaszczem z doszytym futrem wilka, który w niektórych miejscach okuty jest metalowymi zdobieniami. W jej ubiorze bardzo dobrze widoczna jest kultura Ducha Wilka, do którego odczuwa największą więź. Skórzane rękawice i buty dodatkowo wzmacniane metalową podeszwą idealnie nadają się do poruszania w dziczy. Jedna z rękawiczek nie ma palców, aby łuczniczka dokładniej mogła chwycić cięciwę swojego łuku, bez możliwości jej wyślizgnięcia się.

Blada skóra, typowa dla nornów, zamieszkujących północ wytatuowana jest ciemnymi symbolami, które zajmują także dużą część jej twarzy. Dość ostre rysy nornki i lekko skośne oraz przymrużone oczy dodają jej surowego wyglądu. Agresywniejsza fryzura skierowana na prawą stronę z wyraźnym wcięciem po lewej o kolorze ciemnego, szarego błękitu jest idealnym odzwierciedleniem agresywności i zażartości nornki podczas bitwy. W swoje włosy wplecione ma także dwa wilcze kły.

Legenda

Herta jest jedną ze słynniejszych nornek w Loży Wilka, a także jest dość dobrze znana w Hoelbrak. Jej Legenda zdążyła wzrosnąć do poziomu, którego każdy norn mógłby jej pozazdrościć. Jej sława nie wybiega jednak poza samo społeczeństwo nornów, bądź osób, które interesują się ich kulturą, czy historią. Na Legendę Herty Gullikdottir składa się wiele wzlotów i upadków, wspaniałe łowy, samotne bitwy, jak i jej przywiązanie do Ducha Wilka. Jeśli spytasz o nią w największym mieście nornów, z pewnością usłyszysz liczne opowieści z nią związane.

Herta swoją Legendę rozpoczynała budować jako zwykła leśna łowczyni. Od najmłodszych lat wychowywana była przez ojca w wierze wielkich czynów. Młodość spędziła na nauce sztuki łowiectwa, a także łucznictwa. To las stał się jej drugim domem, wszak wychowywana była w zgodzie z duchami dziczy, a w szczególności z Duchem Wilka. Jako młoda łuczniczka, których wiele było w owych czasach wybiła się jako ta, która w pojedynkę wybiła całą kolonię gryfów, w tym jej czempiona - Windshear'a. Właśnie wtedy Hoelbrak po raz pierwszy usłyszało o Gryfiej Łowczyni. Na kolejne sukcesy nornki nie trzeba było długo czekać. jeszcze tego samego roku wygrała The Great Hunt. I to właśnie był przełom w jej Legendzie. Od tamtej pory stoczyła liczne bitwy ze sługami Jormaga, a także potężnymi bestiami, które spotkała na swojej drodze. Na jej temat powstało wiele legend związanych z jej osobą, towarzyszami, czy też jej powiązaniem z Mgłami i Duchem Wilka. Ostatnio została wybrana do reprezentowania Loży Wilka na Turnieju Walki. Dzięki temu zaszczytowi Herta po raz kolejny zwiększyła swój zasób tytułów, a także postanowiła wyruszyć w Tyrię, aby jej legendę usłyszeli nie tylko nornowie. Żywi głęboką nadzieję, na wyjście z cienia Eir Stegalkin, która według wielu głosów jest jej główną rywalką.

Umiejętności

Herta już od najmłodszych lat uczyła się sztuki łucznictwa, jak i łowiectwa od swojego ojca. Długie wyprawy do dziczy nauczyły ją wielu sztuczek, które często przydają się przy polowaniu. Posiada wiele umiejętności, które często wykorzystuje. Jest jedną z wybitniejszych nornijskich łuczniczek, której Legenda nie wzięła się jedynie ze słów rzucanych na wiatr. Posiada bardzo dobrze wytrenowane ciało, a także umysł, bez którego nigdy nie poradziłaby sobie w stresujących sytuacjach. Dzięki zachowaniu spokoju jest wojowniczką kompletną, która w dalszym ciągu szlifuje swoje umiejętności nabyte podczas wielu lat morderczego treningu. Doskonale wie jak radzić sobie w trudnych sytuacjach, jak i pojedynkach z różnymi rodzajami przeciwników. Dzięki swojej ambicji i uporowi udało jej się osiągnąć na prawdę wiele.

Łucznictwo

Windshear - Długi Łuk Herty

Herta swoje umiejętności łucznicze zaczęła szlifować bardzo wcześnie. Miała zaledwie kilka lat, gdy otrzymała od ojca swój pierwszy łuk i rozpoczęła treningi. Surowość ojca, a także zawziętość samej nornki spowodowały, że treningi były nie raz bardzo długie i przeprowadzane w ciężkich warunkach. Styl posługiwania się łukiem Herty różni się dość znacząco od tych standardowych. W przeciwieństwie do rozpowszechnionych szkół łucznictwa, które stawiają na spokojne przymierzenie i precyzyjne strzały, Herta postawiła głównie na szybkość i zabójczość swoich strzał. Swój kołczan zawieszony ma zawsze przy swoim prawym udzie, aby odległość jej ręki do strzał była minimalna. Nornka, gdy zamierza strzelać zawsze wyciąga więcej niż jedną strzałę na raz. Zazwyczaj wyciąga trzy strzały, które opiera na swoim przedramieniu prawej, a więc wiodącej ręki. Dzięki temu nie traci czasu na sięganie po kolejne strzały, a także jest w stanie wystrzelić wszystkie trzy pociski w mniej niż półtora sekundy. Posługiwanie się przez nią łukiem jest czymś naturalnym. Jej oczy (Żadnego z nich nie przymyka podczas strzałów), a także mięśnie przyzwyczaiły się do dzierżenia, jak i strzelania z łuku z nadzwyczajną skutecznością. Łucznictwo jest dla niej tak naturalne i celne jak rzucanie piłką. Potrafi ona strzelać podczas poruszania się, skoków, zeskoków, czy też innych gwałtowniejszych ruchów. Jest w stanie dzierżyć łuk w obu rękach z równą skutecznością, a także jest w stanie wystrzelić nawet kilka strzał na raz w razie potrzeby.

Jej strzały są tworzone przez nią samą według jej własnego schematu. Różnią się one od tych tradycyjnych, że grot po dwóch stronach jest całkowicie wyżłobiony i nałożony na drewniany statyw niczym hełm na żołnierzu, który odsłania dokładnie dwie strony drewnianego statywu. Dzięki temu zabiegowi grot łatwiej odchodzi od reszty strzały, a wbity pocisk w przeciwnika, przy próbie jego wyciągnięcia, pozostawia w ciele samą głowicę.

Herta jest w stanie użyć magii do nadania specjalnych efektów swoim strzałom. Dzięki zaklęciu swojego łuku, a konkretniej rzecz ujmując piór gryfa, które go zdobią, po wystrzeleniu strzały z cięciwy broni, nornka jest w stanie stać się niewidzialna na pięć sekund, co daje jej bezcenny czas na zmianę pozycji bądź umknięcie z zasięgu wzroku swojego przeciwnika. Gdy Herta nasyci natomiast swoją strzałę, jej grot w locie obrastają niewielkie ciernie, które dodatkowo ranią przeciwnika. Ta umiejętność przydatna jest szczególnie podczas wytwarzania ran mających na celu wykrwawienie się przeciwnika. Po za umiejętnościami magicznymi, Herta zawsze nosi przy sobie niewielką fiolkę z trucizną osłabiającą. Dzięki niej, przeciwnik trafiony zatrutą strzałą bardzo szybko traci siły.