Ylva: Różnice pomiędzy wersjami

Z L6F
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nie podano opisu zmian
Linia 254: Linia 254:
[http://l6f.pl/showthread.php?tid=736 "Moja legenda zaczyna się tutaj"] - opowiadanie o przeszłości Ylvy, aż do momentu, kiedy nie trafiła na Ligę Sześciu Filarów.
[http://l6f.pl/showthread.php?tid=736 "Moja legenda zaczyna się tutaj"] - opowiadanie o przeszłości Ylvy, aż do momentu, kiedy nie trafiła na Ligę Sześciu Filarów.


[[Plik:Ylvakartadol.png|center]]
[[Plik:Ylvakartadol.png|1000px|center]]
[[Kategoria:Karty postaci]]
[[Kategoria:Karty postaci]]

Wersja z 00:10, 5 sie 2016

Ylva Guvisdottir
Rasa

Norn

Płeć

Kobieta

Wiek

35

Klasa

Wojownik

Przydomek
  • Piskliwa
  • Bratobójczyni
  • Zguba Revelana
Rola w Lidze

-

Filar

-

Powiązane organizacje
  • Towarzystwo (kiedyś)
  • Srebrzysty Wschód (kiedyś)
Bliscy
  • Guvi Zmęczony (ojciec)
  • Helga Trzy Noże (matka)
  • Inga Wytrwała (siostra)
  • Javi Zguba Szamanów (siostra)
  • Ragnar Spasiony (brat)
  • Ase Gnębicielka (siostra)
  • Wulfred Opętany (brat)
Status postaci

Alternatywna

Gracz

-


Z drogi bo idę!

— Ylva

Motyw muzyczny dla tej karty postaci

Wygląd

Ylva jest rudowłosa i posiada cechy wyglądu specyficzne dla takich osób. Naturalnie ma bardzo jasną karnację, ale w wyniku przeniesienia się z Dreszczogór do Kryty i podróży po świecie, jej skóra zrobiła się nieco ciemniejsza. Duże, zielone oczy, wąskie usta, drobny nos i uwydatnione kości policzkowe nadają jej dziewczęcego wyglądu. Ciało ma dosyć smukłe, nie mocno umięśnione, naznaczone na karku, łydkach, ramionach, boczkach i plecach tradycyjnymi tatuażami. Na jej twarzy nie jest widoczna żadna blizna, ale na lewym policzku można z bliska zauważyć, a po dotyku wyczuć dobrze wyleczoną bliznę po cięciu grubym pazurem. Na lędźwiach posiada poziomą bliznę po cięciu czymś ostrym. Między lewym obojczykiem a lewą piersią posiada inną bliznę - czerwoną plamkę o średnicy kieliszka wódki. Włosy najczęściej spina w kok, aby nie przeszkadzały w trakcie walki, paznokcie ma przypiłowane aby również nie przeszkadzały.

Charakter

Z charakteru, Ylva jest typową nornką. Pewna siebie, niezależna, czasami zarozumiała ale na pewno z dobrym poczuciem humoru. Nie mniej jednak można w jej charakterze dostrzec także inne cechy, które nie rzucają się w oczy od razu. Jest to wyrozumiałość i współczucie - cechy te pozostały jej od dzieciństwa. Należy do tego "lepszego sortu" nornów, mianowicie jest gościnna i nie chełpi się usilnie swoimi dokonaniami, ale nie zapomni o nich wspomnieć. Posiada silne więzi rodzinne i pragnie o nie dbać, szczególnie po incydencie z jej bratem Wulfredem. Ylva ma skłonność do traktowania niektórych słabszych i mniejszych od niej jak dzieci, w tym przypadku na pewno można powiedzieć tak o asurach, które nie kładą nacisku na swoją intelektualną wyższość. W przypadku, gdy zauważa kogoś kto wygląda jakby potrafił sobie radę w życiu dać bądź posiada jakieś godne osiągnięcia, wtedy zachowuje swoją pewność siebie. Ylva (co z w skandynawskich językach znaczy "wilczyca" ,) silnie wierzy w Duchy Dziczy, swoje życie zawierzając Wilkowi. Idąc przez życie stara się zrozumieć ich nauki, dopatrywać się znaków przez nich pozostawionych na jej drodze. Nie wyklucza istnienia pomniejszych Duchów Dziczy i gdy przychodzi pora, oddaje im należytą cześć. Podczas polowań, a także przed i po, często zwraca się z prośbą do odpowiedniego Ducha lub wszystkich naraz o pomyślność. Nie podchodzi z lekkością do powierzonych obowiązków, ale też niełatwo jej wcisnąć jakąś robotę do wykonania. Raczej woli podążać swoimi ścieżkami i dopiero wtedy, gdy zdecyduje że chce się za coś wziąć, to się bierze. Ma tendencję do picia alkoholu, jak to każdy norn, lecz jak sama powiedziała, nie jest to jej główny cel w życiu. Swoją legendę Ylva pragnie oprzeć na podróżach i doświadczeniach, o których mogłaby opowiadać w karczmach i gospodach.

Ekwipunek

Ylva nie nosi wiele przy sobie, jeśli nie musi. Chodzi w lekkich zbrojach, typowych dla nornów, aby nie krępować sobie ruchów i nie paść od gorąca. Poza tym, zawsze ma przy sobie sztylet przy pasie, mieszek z pieniędzmi, bole, sygnet rodzinny, a także niecodzienny amulet. Jeśli chodzi o bronie, to ma kilka zestawów ale maksymalnie dwa weźmie ze sobą.

Noszone na sobie:

  • Amulet Odbicia Czaru - zdobyty za czasów Srebrzystego Wschodu, amulet który po uaktywnieniu działa jak Egida, tylko że na zaklęcia. Po uderzeniu zaklęciem, jest ono zniwelowane przez zaklęcie amuletu. Takiego odbicia można użyć raz na trzy godziny.
  • Napierśnik gladiatorki - niezbyt wytrzymała ochrona torsu, nie mniej jednak zapewnia pełną swobodę ruchów. Składa się z dwóch skórzanych mis na piersi, futerka, oraz metalowych łańcuchów na ciało.
  • Naramiennik gladiatorki - wykuty by pasował do napierśnika, zapewnia standardową ochronę na ramiona. Posiada kolce, które mogą okazać się przydatne przy szarży i wpadnięciu barkiem w kogoś.
  • Rękawica łowcy smoków - wygrana w zakładzie, rękawica noszona na lewej ręce. Nie posiada żadnych specjalnych zaklęć czy run w sobie. Na prawej dłoni noszona jest mniejsza, okuta rękawiczka
  • Taszka stalowa - ochrona dolnych partii ciała, dwuwarstwowa taszka - pierwsza warstwa jest łuskowa, druga stalowa. Zapewnia swobodę ruchów, lecz nie osłania dobrze ud od przodu.
  • Stalowe buty - mocne, wysokie buciory aż po kolana. Dobra ochrona stóp, jak i wspaniałe do kopania przeciwników.

Noszone przy sobie:

  • Sztylet z grawerem - podarowany przez ojca gdy wychodziła z domu, na ostrzu sztyletu wygrawerowana jest podobizna wilka.
  • Para norskich toporów - zwyczajne, norskie topory które już w nie jednym starciu brały udział.
  • Długi miecz - zwykły długi miecz, również nieraz użyty w walce, o czym świadczy jego wygląd.
  • Obuch - standardowy młot jednoręczny, służący do rozwalania czaszek.
  • Puklerz - okrągła tarcza, służąca do obrony głównie siebie.
  • Długi łuk - zwyczajny długi łuk, nic nadzwyczajnego.

Zdolności posługiwania się bronią

Nazwa broni Biegłość Opis umiejętności Umiejętność specjalna pod wpływem adrenaliny
Topory 5/5 Jak byłam mała, to ojciec rąbał drewno toporem. Brat chlastał tasakiem mięso. Matka rzucała toporkami do tarcz. Teraz ja się nauczyłam, jak się posługiwać toporami. Szybkie, lekkie, nie trzeba się natrudzić aby ich używać a robią fontanny krwi. Ścięcie łba - Ylva wykonuje szybki, ale potężny zamach toporem w celu skutecznej dekapitacji celu. W przypadku większych przeciwników, ta umiejętność posłuży jako próba odcięcia innej kończyny lub dotkliwego zranienia przeciwnika.
Miecze 5/5 W mieczach, to najważniejsza jest praca nadgarstków! Nie machanie jak debil, a płynne poruszanie dłonią. Poza tym, miecz to po tarczy moje ulubione narzędzie do obrony. Szarża modliszki - Ylva przystępuje do szarży, pochylając głowę do przodu a bronie wyciągając do tyłu. Biegnie szybciej niż zwyczajnie do celu i po dotarciu do niego, atakuje obiema brońmi naraz, a jeśli ma miecz i tarczę, to tylko mieczem.
Buławy 4/5 Bez młota, to ku*wa nie robota, jak to powiadają ci, co budują gospodarstwa. Ja też jestem takiego zdania. Czasami ładniej wygląda zdeformowany i rozplaskany łeb niż pełen cięć kalfas. Fala sejsmiczna - Ylva wzbiera siły i wyskakuje do przodu, aby opaść na ziemię i uderzyć w nią buławą. W tym momencie uwalnia silną falę o zasięgu 30 kroków, pulsującą w kształcie stożka. Każdy, niezależnie od tego czy przeciwnik czy sojusznik, jeśli nie stoi stabilnie zostanie wywrócony.
Tarcze 4/5 "Nie ma to jak tarcza na polu walki. Jak podejdą to dasz w zęby, jak strzelają to osłoni a gdy jest z górki to zjeżdżasz na niej i heja." Pomyślałam by sparafrazować pewnego norna, który podobnie gadał o strażnikach w karczmie. Zmasowane uderzenia - Ylva naśladuje technikę uderzeń wielkim mieczem, zmasowanie uderzając osiem razy przeciwnika tarczą z różnych kątów w szybkim tempie. Ostatnie uderzenie powoduje wyrzucenie wroga do góry.
Włócznie 4/5 Nic tak na średni dystans nie pomaga jak włócznia. Ma ostry koniec z jednej strony, może mieć z drugiej. Zablokujesz nią atak. Pizgniesz komuś w głowę, albo oko wybijesz Rzut czempionki - Ylva przygotowuje się i rzuca włócznią w przeciwnika. Rzut jest tak silny, że potrafi przebić się przez standardowe zbroje i bariery magiczne, lecz bez wątpienia zostanie zatrzymana przez Egidę. Przeciwnicy stojący jeden za drugim mogą być przebici wszyscy naraz.
Sztylety 4/5 Jak ktoś jest już naprawdę blisko, że patrzy ci głęboko w cycki a ty widzisz syfy na jego mordzie, to na tę sytuację mam sztylet. Wciśniesz w szyję i koniec. No a ta broń jest całkiem dobra jeśli chodzi o rzucanie nią. Rykoszet - Ylva rzuca swoim sztyletem. Broń leci szybciej niż strzała z łuku lecz wolniej niż pocisk z karabinu. Przy uderzeniu we wroga odbija się i leci do następnego przeciwnika w zasięgu. Maksymalnie trzech przeciwników może zostać zranionych sztyletem.
Dwuręczne miecze 2/5 Chociaż bardzo bym chciała, za Kintaj ludowy nie nauczę się ogarniać tych mieczy. Po co taki ogromny? Że niby lepiej walnąć raz, a porządnie? A jak się zezniesz, to co?
Dwuręczne młoty 1/5 Ciężkie, powolne i do tego mogą być niecelne. To nie dla mnie.
Łuki 3/5 Kiedy już włócznia nie sięga, łuk to dobra alternatywa. Matka mi dała łuk, pokazywała jak się z tego strzela. Ale nie idzie mi tak dobrze, jak jej
Karabiny 1/5 A to na kruczy ogon co? Nie dość że głośne, odrzuca jak smród niemytej dupy, to jeszcze długo się to ładuje.
Pistolety 1/5 Nie najgłupsze to coś, lepsze w każdym razie niż te "rakabiny". Tak czy siak, nie umiem tym strzelać. Łuk jest cichszy
Rogi bitewne 1/5 Wspaniała rzecz do posłuchania, gorsza do zaklinania. Niektórzy potrafią, ja nie. Nie należę do tych, co ćwiczą magiczne dmuchanie.
Wyrzutnie harpunów 1/5 Niby to już łatwiejsze niż te "rakabiny", ale dalej to do mnie nie przemawia. Strzelanie małymi włóczniami? Pfeh!
Trójzęby 2/5 Taka włócznia, ale z trzema końcami. I od razu walczy się inaczej. BEZ SENSU!
Kostury i kije 1/5 To jak się dostaje kij do ręki, to czemu mu nie dodać ostrza i zrobić z niego włóczni?
Fokusy 0/5 A co to za dzwonki na patyku? Niech mnie Kruk obesra, podziwiam tych, którzy umieją coś z tego wyczarować!
Berła 0/5 Taki obuch, ale zdecydowanie za słaby by bić nim po łbach. "Służy do czarowania", ta, chyba srania.

Zdolności bojowe niezwiązane z orężem

Zbroja Ylvy
Kategoria umiejętności Obycie Opis zdolności
Sygnety 0/5 Niektórzy se noszą pierścionki na rękach, co dają jakieś czary. Fajne i wygodne, ale nie mam miejsca już na łapie by takie nosić.
Postawy 3/5 Dobra postawa to podstawa! A jeśli chodzi o te specjalne, to znam dwie - Wytrzymanie bólu i Szał. Mogę nie czuć ran przez kilka sekund i wykrzesać z siebie więcej, albo uderzać szybciej i mocniej
Sztandary 3/5 Coś co lubię, a czego niewielu potrafi. Dziwne tak widzieć jak sztandar leci z nieba, co nie? Nie byłoby ci do śmiechu, gdyby ten sztandar leciał prosto na CIEBIE! Potrafię przywołać standar który spadnie niedaleko, mogę kogoś w ten sposób dobić. Moi przyjaciele w okolicy będą czuli się mocniejsi, gdy wybiorę jakie wsparcie ma ten sztandar dawać. Mogę go też wyciągnąć i użyć jako włóczni, bo po obydwóch końcach są ostrza. Na tym górnym większe.
Krzyki 0/5 Niektórzy drą mordę i wspomagają tym innych jakimiś czarami, ale mnie to nie wychodzi. Trudno.
Fizyczne 5/5 Moje ciało samo w sobie jest bronią. Mogę zabijać nawet bez broni. Nie boję się wlecieć w kogoś i staranować go, wykopać za bramę, uderzyć w pysk czy wskoczyć w sam środek pola walki i powywalać wszystkich. Jakby tego było mało, mogę wejść w ostateczny tryb rozwałki i uderzać silniej, wyrywać kamienie i nimi rzucać, skręcać łby pstryknięciem palca albo łamać kręgosłupy o kolano!
Norn 2/5 Jestem oddana Duchom Dziczy, a przede wszystkim wilkowi. Mogę przyjąć norską formę Wilka i wyjść z niej kiedy zechcę.

Inne umiejętności warte odnotowania

  • Garbowanie skór - Ylva została nauczona przez matkę pozyskiwać skóry jako trofea z upolowanych zwierząt. Przydaje się to również do skalpowania humanoidów.
  • Pierwsza pomoc - jeśli ma przy sobie niezbędne rzeczy, Ylva potrafi uratować komuś życie, lub sobie. Jako wojowniczka uznała, że musi znać przynajmniej te podstawy medycyny.
  • Gotowanie - któż by przeżył w dziczy bez jedzenia! Ale zaraz, nie można jeść surowego mięsa. Ylva potrafi przygotować różne potrawy, szczególnie kuchni norskiej.
  • Tropienie - umiejętność, która przekazała jej matka. Potrafi szukać śladów i podążać za nimi, nie mniej jednak to nie jest umiejętność wysoko rozwinięta.
  • Dbanie o broń - ostrzenie czy konserwacja broni białej. Nauczył ją tego ojciec a później doszkalały dwie starsze siostry.

Rodzina

Wulfred jako Syn Svanira
Portret Informacje o osobie Opis
Guvi Zmęczony
  • ojciec
  • 80 lat
  • kowal w Hoelbrak
Ojciec to dobry człowiek, prowadzi kuźnię w Hoelbrak i jest bardzo uczynny. Może trochę zdziwaczał przez ostatnie lata i gada suche żarty, ale nie można mu mieć tego za złe. Wiem, że zawsze gdy mam problem z orężem to mogę do niego iść.
Helga Trzy Noże
  • matka
  • 78lat
  • łowczyni
Mama zawsze była oddana swojej jedynej pasji - polowaniu. Wiem, że gdy Inga i Javi podrosły, to mogła wreszcie częściej wychodzić do dziczy i przynosić trofea ze swoich łowów. Zawsze ją szanowałam, była dla mnie wyrozumiała i przekazywała mi wiedzę o życiu.
Inga Wytrwała
  • siostra
  • 50 lat
  • najemniczka
Moja starsza siostra, która była twarda i stanowcza odkąd pamiętam. Mama dała mi za przykład jej pierwsze poważne polowanie. Inga pomagała mi w treningach i nauce na wojowniczkę. Mam jednak wrażenie, że ona dużo ma po ojcu, wraz ze swoim małym światem. Jest ładna i zabójcza, nie wiem czy takie połączenie jest dobre.
Inga Zguba Szamanów
  • siostra
  • 49 lat
  • najemniczka
Javi i Inga zawsze trzymały się razem, ale to dzięki niej udało mi się lepiej dogadać z siostrami. Zawsze mnie lubiła i ja lubiłam ją, mimo że w dzieciństwie znacznie się różniłyśmy. Wiem, że jesteśmy dla siebie i Ingi oparciem wzajemnie.
Ragnar Spasiony
  • brat
  • 48 lat
  • kucharz
Braciszek Ragnar zawsze był wielki i taki jest też dzisiaj. Nie umiem go objąć ani podnieść. Wilk pobłogosławił go swoim apetytem i zmysłem smaku. Wydaje mi się, że gdyby Niedźwiedzica miałby iść do Hoelbrak coś zjeść, to napewno by poszła do niego. Świetnie gotuje i jest miły. Dał mi przykład swoją wytrwałością, jak powinno się dążyć do celu.
Ase Gnębicielka
  • siostra
  • 45 lat
  • wygnana z Hoelbrak
  • nie wiadomo gdzie przebywa
Siostra Ase była zawsze kimś wyjątkowym. Lubiłam z nią rozmawiać o Duchach Dziczy, o przyrodzie, patrzeć z nią na gwiazdy. Zawsze miałam wrażenie że mimo tego, że jesteśmy rodziną, ona jest gdzieś dalej, jak gdyby nie do końca traktowała mnie poważnie. Przykro mi, że została wygnana. Na szczęście pisze listy do rodziców, ale nie możemy się spotkać. Być może kiedyś ją odnajdę.
Wulfred Opętany
  • brat
  • Syn Svanira
  • zabity przez Ylvę w wieku 25 lat
Gnida, kanalia i zdrajca. Chciał zabrać ojca, by ten wykuwał broń dla Synów Svanira. Odważył się zaatakować mamę. Sprzedał swoją duszę smokowi za marną potęgę. Odcięłam mu oba ramiona, aby udowodnić mu jak bardzo się myli w przypadku kobiet. Dobrze, że nie żyje.

Legenda

  • Zabicie Wulfreda Opętanego, brata, który podniósł rękę na swoich rodziców. Wówczas zyskała tytuł "Bratobójczyni".

[Treść tego poddziału będzie opisywana na bierząco, gdy tylko jakieś osiągnięcia zostaną opisane w opowiadaniu "Moja legenda zaczyna się tutaj"]

Plotki

Znasz ciekawą plotkę? Napisz ją!

Linki zewnętrzne, uzupełniające kartę postaci

"Moja legenda zaczyna się tutaj" - opowiadanie o przeszłości Ylvy, aż do momentu, kiedy nie trafiła na Ligę Sześciu Filarów.