Ylva
| Ylva Guvisdottir | |
|---|---|
 | |
| Rasa |
Norn |
| Płeć |
Kobieta |
| Wiek |
35 |
| Klasa |
Wojownik |
| Przydomek |
|
| Rola w Lidze |
- |
| Filar |
- |
| Powiązane organizacje |
|
| Bliscy |
|
| Status postaci |
Alternatywna |
| Gracz |
- |
“Z drogi bo idę!
— Ylva
Motyw muzyczny dla tej karty postaci
Wygląd
Ylva jest rudowłosa i posiada cechy wyglądu specyficzne dla takich osób. Naturalnie ma bardzo jasną karnację, ale w wyniku przeniesienia się z Dreszczogór do Kryty i podróży po świecie, jej skóra zrobiła się nieco ciemniejsza. Duże, zielone oczy, wąskie usta, drobny nos i uwydatnione kości policzkowe nadają jej dziewczęcego wyglądu. Ciało ma dosyć smukłe, nie mocno umięśnione, naznaczone na karku, łydkach, ramionach, boczkach i plecach tradycyjnymi tatuażami. Na jej twarzy nie jest widoczna żadna blizna, ale na lewym policzku można z bliska zauważyć, a po dotyku wyczuć dobrze wyleczoną bliznę po cięciu grubym pazurem. Na lędźwiach posiada poziomą bliznę po cięciu czymś ostrym. Między lewym obojczykiem a lewą piersią posiada inną bliznę - czerwoną plamkę o średnicy kieliszka wódki. Włosy najczęściej spina w kok, aby nie przeszkadzały w trakcie walki, paznokcie ma przypiłowane aby również nie przeszkadzały.
Charakter
Z charakteru, Ylva jest typową nornką. Pewna siebie, niezależna, czasami zarozumiała ale na pewno z dobrym poczuciem humoru. Nie mniej jednak można w jej charakterze dostrzec także inne cechy, które nie rzucają się w oczy od razu. Jest to wyrozumiałość i współczucie - cechy te pozostały jej od dzieciństwa. Należy do tego "lepszego sortu" nornów, mianowicie jest gościnna i nie chełpi się usilnie swoimi dokonaniami, ale nie zapomni o nich wspomnieć. Posiada silne więzi rodzinne i pragnie o nie dbać, szczególnie po incydencie z jej bratem Wulfredem. Ylva ma skłonność do traktowania niektórych słabszych i mniejszych od niej jak dzieci, w tym przypadku na pewno można powiedzieć tak o asurach, które nie kładą nacisku na swoją intelektualną wyższość. W przypadku, gdy zauważa kogoś kto wygląda jakby potrafił sobie radę w życiu dać bądź posiada jakieś godne osiągnięcia, wtedy zachowuje swoją pewność siebie. Ylva (co z w skandynawskich językach znaczy "wilczyca" ,) silnie wierzy w Duchy Dziczy, swoje życie zawierzając Wilkowi. Idąc przez życie stara się zrozumieć ich nauki, dopatrywać się znaków przez nich pozostawionych na jej drodze. Nie wyklucza istnienia pomniejszych Duchów Dziczy i gdy przychodzi pora, oddaje im należytą cześć. Podczas polowań, a także przed i po, często zwraca się z prośbą do odpowiedniego Ducha lub wszystkich naraz o pomyślność. Nie podchodzi z lekkością do powierzonych obowiązków, ale też niełatwo jej wcisnąć jakąś robotę do wykonania. Raczej woli podążać swoimi ścieżkami i dopiero wtedy, gdy zdecyduje że chce się za coś wziąć, to się bierze. Ma tendencję do picia alkoholu, jak to każdy norn, lecz jak sama powiedziała, nie jest to jej główny cel w życiu. Swoją legendę Ylva pragnie oprzeć na podróżach i doświadczeniach, o których mogłaby opowiadać w karczmach i gospodach.
Karta w budowie