Ród var Maelius
Opis Ogólny
Dom Maelius to jeden z bardziej charakterystycznych domów szlacheckich spośród wszystkich innych. Jako jeden z ostatnich domów kultywował tradycyjną rycerską ścieżkę i rolę szlachty jako obrońców Kryty. Symbolem rodu var Maelius jest srebrna rękawica jako symbol porządku, władzy, godności i szlachectwa.
Początki
Początki rodu sięgają 250 lat temu do Arkturusa Helma, który jako Krytańczyk uciekł przed Białą Opończą do Istan. Tam zaciągnął się na służbę u Słonecznych Włóczni i po treningach wylądował pod dowództwem samej Kormir. Niewiele jest wiadomo o jego działaniach tam, wiadomo jedynie że przeżył oblężenie twierdzy Gandara. Po klęsce Abaddona i gdy Kormir zajeła jego miejsce, Arkturus powrócił do Kryty jako że usłyszał o rewolucji Księżniczki Salmy. Dołączywszy do rewolucji brał udział w wielu bitwach a za swoje zasługi i męstwo w boju otrzymał tytuł szlachecki oraz własne włości.
Hierarchia
"Dom" był szerokim pojęciem które obejmowało zarówno członków rodu, jak i podległych im chłopów i kmieci a przypominało to strukturę klanowo-lenną.
Podział społeczny domu opierał się o trzy warstwy:
- Ród naczelny, składający się z Nestora rodu oraz wszystkich jego potomnych. W główny ród nie wliczano wszelkiego rodzaju kuzynostwa głowy rodu.
- Osoby o tym samym nazwisku oraz krewni.
- Osoby zamieszkujące, lub pochodzące z ziem należących do rodu.
Istniała też czwarta nieformalna grupa składająca się z różnego rodzaju przyjaciół Domu. Byli oni traktowani jako goście, ale zawsze było to zależne od warstwy z której wywodził się członek domu, z którym się przyjaźnili.
Zasady dziedziczenia
Dziedzictwo przypadało w większości przypadków pierworodnym niezależnie od płci. Wyjątkiem był moment w którym kobieta zmieniła nazwisko na skutek ślubu. Kobieta mogła być dziedziczką jeśli poślubiła przedstawiciela drugiej warstwy Domu. Było to jednak obciążone szczegółowymi regulacjami pokrewieństwa, aby nie dopuścić do kazirodztwa. Jedną z możliwości pogodzenia tego ze sobą, była adopcja potencjalnego męża do rodu. Na ten czas, do momentu ślubu stawał się przedstawicielem drugiej warstwy.
Siedziba

Dwór rodu znajdował się na obecnych ziemiach wyżynach Harathi, w okolicach Guardian's Lake. Obecnie znajdują się tam tylko i wyłącznie ruiny.
Gospodarka
Ród utrzymywał się głównie na chłopach i prawie lennym. Każdy chłop otrzymywał ziemię która była podzielona na dwie części: Własność chłopa oraz własność wasala. Chłop był zobowiązany od uprawiania własności wasala, która stanowiła od 10% do 20% całej ziemi rolnej, reszta była pozostawiona do jego własnej dyspozycji.
Drugim źródłem dochodu był eksport drewna do reszty królestwa. We wczesnym okresie rodu, ziemie te było pokryte gęstymi i ciemnymi lasami bogatymi w zwierzynę. Przy wycince pracowali kmiecie, którzy po wycince mogli otrzymać ziemię jako rolną. Polowania też były prowadzone, jednak były one regulowane i odbywały się tylko na dekret głowy Rodu. Kłusownictwo było surowo zabronione.
Prywatne siły


Jako że siedziba rodu była położona na granicy ziem Krytańskich, potrzebowali oni własnych sił wojskowych do obrony, aby nie być zależnym od wsparcia Serafu. Główne siły składały się na początku z trzech, a później z czterech warstw.
- Helminganie (Ze starokrytańskiego Potomkowie Helma) - Byli to członkowie rodu którzy obierali ścieżkę rycerską. Nie byli oni zwykle liczni, ze względu na konieczność pokrewieństwa, jednak każdy z nich był wprawnym wojownikiem i z oddaniem ruszał do walki. Zwykle walczyli w formie "Rodzeństwa Broni" które wymagało pełnej znajomości swoich towarzyszy. Podczas szkolenia stawiano nacisk na walkę w grupie, dlatego rodzeństwo zawsze ćwiczyło razem, niezależnie od różnicy wieku. Każdy z nich miał wykutą zbroję zgodnie ze wzorem który był zarezerwowany dla rodu. Noszenie owego pancerza przez nieuprzywilejowanych było surowo karane.
- Drużynowi - Zwani też po prostu drużyną, byli to żołnierze opłacani przez Ród. Służyli zazwyczaj jako wsparcie na polu walki, chroniąc flanki oraz pojedynczych odłączonych od grupy Helmingan. Przypominali trochę najemników, jednak nimi nie byli. Jako że byli na pełnej służbie, nie mogli udzielać się nigdzie indziej. Zazwyczaj aby ograniczać wydatki dostosowywano ich liczbę do potrzeb.
- Potoczni - Byli to wszyscy właściciele ziemi na lennie w obrębie Domu. Każdy z nich musiał posiadać broń (Zazwyczaj łuk lub włócznię i tarczę.) i posiadać umiejętności korzystania z nich. Jeśli właściciel ziemi był niezdolny do walki, jego miejsce mógł zająć ktoś z jego krewnych. Nie mniej Obrona Potoczna była bardzo rzadko wzywana jako że wymagało to bardzo trudnej sytuacji.
- Przyrodni - W późniejszym okresie, zaczęto werbować ludzi spoza Domu do nowo uformowanej gildii. Rycerze Przyrodni, w żadnym stopniu nie musieli być rycerzami, a nawet nie musieli pochodzić ze szlachty. Byli to różnego rodzaju wojownicy na prawie gościny. Mieli oni zagwarantowaną opiekę medyczną oraz pomoc materialną, w zamian towarzyszyli Helminganom jako towarzysze broni oraz giermkowie.
Ścieżka rycerska
Biegłość we władaniu bronią była główną siłą napędową pokoleń rycerzy, z biegiem czasu idea ta stała się bardziej otwarta na pozostałe ścieżki, jednak po dziś dzień dwie najpopularniejsze ścieżki to:
- Wojownik - Klasyczna nauka w posługiwaniu się bronią białą, najczęściej mieczami lub buławami. Walka z wykorzystaniem łuku, była mniej popularną ale wciąż obecną sztuką. Wykorzystując ciężki pancerz, tworzyli zastępy rycerzy potrafiacych stawić czoło nie jednemu wyzwaniu.
- Strażnik - Nie należy mylić z obecnymi strażnikami. Jako że rodzina wzorowała się w wielu aspektach na Słonecznych Włóczniach, nauki Paragonów też znalazły swoje miejsce. Z czasem Paragoni zaczęli porzucać korzystanie z krótkich włóczni na rzecz broni tradycyjnej dla Krytańskich zbrojnych. Z biegiem lat, nowa profesja zapuściła swoje korzenie. A wraz ze wzrostem potencjału magii u ludzi oraz istniejącym już w całej Tyrii trendem uformowało to strażników jakich znamy obecnie.
Credo i idee
“- Nie ma większego honoru, aniżeli wznieść swój oręż w słusznej sprawie, ramię w ramie wśród swoich braci i sióstr.
— Credo Helmingan
Helminganie posiadali głębokie korzenie w kulturze Słonecznych Włóczni, tak więc częściowo przejęłi ich ideały: męstwa, pokory, szczerości, sprawiedliwości, współczucia, ofiarności i lojalności z częściowo zmienną ich interpretacją na przestrzeni lat. Uznawano za bardzo ważne osobistą wolność. Nikt kto poszedł drogą rycerską nie miał przymusu tego robić i trafiło się wielu którzy preferowali drogę dworską. Szacunek był bardzo ważną cechą w. Nie tylko wobec innych ale i wobec siebie. Nikt nie powinien widzieć jakiegokolwiek imperatywu w postaci innych ludzi, jako że każdy ma ludzkie wady i nie jest nieomylny.
Stosunki z innymi rodami
Z racji pełnienia czynnej służby, Dom Maelius był bardzo często w łaskach monarchów Kryty. Patrzyli jednak na wiele innych domów które preferowały odchodzenie od tradycji rycerskich z nieprzychylnym wzrokiem. Wielokrotnie dochodziło z tego względu do kłótni pomiędzy rodami.
Informacja Ród Markusa ma kilka wrogich wobec siebie innych rodów, ze względu na to że jego przodkowie znieważali innych szlachciców. Pozwalam na ruszanie tego wątku podczas eventów, lub powiązania tak naszych postaci. W drugim przypadku proszę o wcześniejszy kontakt w tej sprawie.
Znani członkowie

- Arkturus var Maelius Helm
- Julia var Maelius
- Tyranus var Maelius
- Edvin var Maelius
- Dorrous var Maelius
