Askalon

Z L6F
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Askalon jest domem dla Żelaznego Legionu. Region ten jest położony we wschodniej części kontynentu Tyrii. Od zachodu graniczy z Górami Shieverpeak, od wschodu i północy z Górami Blazeridge, a od południa z Kryształową Pustynią. Panuje w nim klimat umiarkowany, a porośnięty jest głównie lasami liściastymi stref umiarkowanej. Teren ten od wieków pochłonięty był wojnami i magicznymi katastrofami, które w znaczny sposób wpłynęły na tutejszych mieszkańców, którzy do dzisiaj muszą walczyć z następstwami Spopielenia, Foefire oraz przebudzenia się Kralkatorrika oraz Mordremotha.

Historia

Pierwszą rasą, która zamieszkiwała Askalon były charry. Mimo to, wiedza na temat tego trenu za ich władania jest bardzo znikoma. Prawdopodobnie nosił on inną nazwę, która jednak została wymazana z kart historii. Pierwsze wzmianki o tym obszarze jako Askalonie pochodzą od ludzi, którzy w roku 100 BE przybyli i wypędzili charry na północ. Wojna charrów z ludźmi o tą krainę trwała bardzo długo. W roku 898 AE Królestwo Askalonu zbudowało Wielki Mur Północny, który całkowicie oddzielił część swoich ziem od konfliktu. Dzięki niemu południowy Askalon przez prawie 200 lat pozostawał odgrodzony od wojny. Momentem przełomowym było zasięgnięcie charrów po magię tytanów. Dzięki ich pomocy Bonfaaz Burntfur odprawił rytuał Spopielenia, który zesłał na Askalon deszcz kryształów, które podziwiać można nawet do dzisiaj.

To wydarzenie rozpoczęło popielczą inwazję. Wielki Mur Północny został zniszczony, a cała kraina została obrócona w popiół. Większość ludzkich miast zostało zniszczone, a zanim krajobraz wrócił do normalności musiało minąć na prawdę wiele długich lat. Po pirwszej katastrofie magicznej, szybko nastąpiła kolejna. Król Askalonu - Adelbern nie mógł pogodzić się z upadkiem swojego państwa. Za wszelką cenę nie chciał dopuścić popielców do stolicy. Postanowił więc odprawić rytuał Foefire, którego skutki możemy odczuwać do dzisiaj. To potężne zaklęcie zmiotło z powierzchni Askalonu wszystkich popielców, zamieniając ich w pył, jednak wpłynęło ono także i na ludzkich mieszkańców. Askalończycy zostali przeklęci, ich ciała rozpadły się, jednak ich dusze zostały na zawsze uwięzione w swojej świadomości z dnia tego przerażającego wydarzenia. od tego czasu w Askalonie bardzo łatwo natknąć się na duchy askalończyków, którzy tego dnia zostali zabici przez upór swojego króla.

Przez dwa następne wieki krajobraz odradzał się po Spopieleniu, charry zajęły Askalon i wybudowały Czarną Cytadelę na ruinach Rin. Wojna charrów i ludzi była kontynuowana. Choć Ebonhawke pozostało jedynym ludzkim miastem na tym terenie przez ponad dwieście lat opierało się kolejnym atakom charrów i po dziś dzień sławi się tym, że nigdy nie zostało zdobyte.

Rok 1320 AE był przełomowy. To właśnie wtedy na Ziemiach Krwawego Legionu obudził się Kralkatorrik i wyruszył w swoją podróż na Kryształową Pustynię. Przeleciał on nad Askalonem, pozostawiając za sobą pasmo zniszczenia. Wszystko co znalazło się pod nim zostało zmienione w kryształ. Właśnie w ten sposób powstała wielka blizna w krajobrazie, która nazywana jest Dragonbrand'em. W 1324 AE dzięki misji powierzonej paru najemnikom przez samą Królową Jennah, został odnaleziony oraz podarowany Legionom jako podarunek Pazur Khan-Ur'a. Dzięki temu po długich latach wojny rozpoczęły się negocjacje pokojowe pomiędzy charrami, a ludźmi. W tym samym roku zza Gór Blazeridge nadeszły ogry, które rozpoczęły swoją inwazję.

Timeline

  • 100 BE - Wypędzenie charrów przez ludzi z Askalonu;
  • 898 AE - Ukończenie budowy Wielkiego Muru Północnego;
  • 1070 AE - Inwazja Popielców na Askalon, Spopielenie, Zniszczenie Wielkiego Muru Północnego;
  • 1080 AE - Powstanie Ebonhawke;
  • 1090 AE - Zdobycie Askalonu przez charry, Foefire;
  • 1112 AE - Ukończenie budowy Czarnej Cytadeli na ruinach Rin;
  • 1320 AE - Przebudzenie się Kralkatorrik'a, powstanie Dragonbrand'u;
  • 1324 AE - Rozpoczęcie pokojowych negocjacji pomiędzy ludźmi, a charrami, rozpoczęcie inwazji ogrów;

Lokacje

Miasta

Regiony

Podziemia