Eris Avia Pendragon
| Eris Avia Pendragon | |
|---|---|
| Rasa |
Popielec |
| Wiek |
19 (ur. 66 d. sez. Zefira 1312 AE) |
| Płeć |
Samica |
| Klasa |
Brak |
| Pseudonim |
Avia |
| Powiązane organizacje |
|
| Więzi |
A'art (Opiekun) |
| Miejsce zamieszkania |
Lwie Wrota - Commodore's Quarter |
| Twórca postaci |
Ericotalion |
| Stan postaci |
Zniszczona |
| Status postaci |
Alternatywna zdezaktywowana |
Jubilerka, malarka, Lwia Gwardzistka
Wygląd
Eris jest młodą samicą Popielca o słabo rozbudowanej budowie ciała, spowodowanej przez jej postępującą degenerację fizyczną oraz biologicznymi mutacjami które zaburzyły jej prawidłowy rozwój w fahrarze. Jest chuda i niska, wzrostem porównywalnym do wysokiego Człowieka. Pomijając kilka uszkodzeń, jej ciało pokrywa gęsta, krótka, sztywna i szorstka sierść o śnieżno-białej barwie, ozdobiona kilkoma krótkimi, szarymi paskami na karku. Jej głowy nie obrasta grzywa. Z ciemienia wystaje jedna para długich, białych rogów rosnących do tyłu, na końcu lekko wyginających się do góry. Czubki jej rogów są nieco przyciemniałe a na jej prawym rogu istnieje uszkodzenie w kształcie trzech szarych kropek oddalonych od siebie o tę samą odległość, ułożeniem symulując linię - jest to jej znamię. Jej uszy - cienkie, lecz długie - nie są perfekcyjnymi narzędziami do militarnych celów mogących wyłapać każde słowo w dużym promieniu od niej, jej słuch jest raczej poniżej przeciętnego. Popielka posiada łagodne rysy twarzy - przypominające rysy kota domowego - które można określić takimi przymiotnikami jak: przyjazny, pogodny, ufny. Jej duże oczy o złotych tęczówkach są osadzone stosunkowo blisko osi symetrii i ustawione pod małym kątem. Brwi nie odchodzą daleko od górnej krawędzi oczodołów. Pysk Eris jest krótki i mały, zharmonizowany z jej stosunkowo małą głową. Jej kły są bardzo krótkie, są ukryte wewnątrz wąskiego pyska. Policzki są ściągnięte a broda krótka, wąska i nieco szpiczasta co dodaje wrażenie szczupłości i dynamizmu jej licu. Pomimo niskiego wzrostu, Popielka posiada długie ręce dające jej większy zasięg w walce, lecz posiada także nieco krótsze od normy nogi i nieproporcjonalnie długi ogon. Ten brak balansu połączony z słabymi predyspozycjami fizycznymi, nieco kulejącą kondycją i skoliozą, utrudnia jej bieganie na czterech łapach sprawiając wręcz, że staje się to dla niej bardzo nieprzyjemne. Biega w tej pozycji tylko w nagłych wypadkach, gdy musi szybko pokonać jakiś krotki dystans. Czasem Eris woli przebywać w pozycji wyprostowanej, niż tej naturalnej - nieco zgarbionej - tłumacząc to wygodą. Palce Popielki na dłoniach i stopach są zakończone krótkimi szponami które są często przypiłowywane ze względów na jej drugą pracę. Nie potrafi panować nad umiejętnością chowania i ukazywania ich w nagłej potrzebie. Głos Popielki to płytki lecz delikatny i czysty alt, przy rozmowach wydaje się łagodny, wręcz uspokajający.
Dodatkowe elementy (mogą ulec zmianie)
Poza służbą Popielka pokazuje się tylko w garderobie szczelnie zakrywającej jej ciało: gruba koszula z długim rękawem, kurtki, płaszcze, rękawice, długie spodnie a czasem nawet szaliki. Na palcu wskazującym lewej ręki Eris nosi żelazny pierścień z wyrytym w na nim symbolem Żelaznego Legionu.
Charakter
Charakter postaci z przed sezonu Kolosa 1321 A.E:
Wygląd Eris potrafi odzwierciedlić jej nad wyraz pokojowy charakter, jak na Popielca pochodzącego z Cytadeli i wychowanego w Legionie. Posiada duże pokłady empatii, jest osobą współczującą, zawsze chętną do pomocy innym w potrzebie, czy to na polu bitwy, czy to w sprawach mniej służbowych. Jest osobą pogodną i bardzo pozytywną, praktycznie zawsze można ją spotkać w dobrym humorze. Czasem potrafi się wyłączyć tonąc gdzieś w przemyśleniach i planowaniu, lecz nie ma zwyczaju ignorować rozmówcy. Ma zwyczaj patrzenia innym prosto w oczy, co ona rozumie jako symbol uwagi i budowania więzi, może zostać uznane przez innych za nieco niekomfortowe, uderzające w ich przestrzeń osobistą. Jest osobą odważną, gotową stawić się na pierwszym froncie aby móc ochronić swoich towarzyszy. Mimo tego Eris stroni od niepotrzebnej walki i konfliktów, zawsze przyjmując defensywną pozycję, lecz kiedy już do niej dojdzie ceni sobie honor. Zabijanie nie jest jej priorytetem, lecz nie zawaha się upuścić trochę krwi, kiedy nie będzie mogła zauważyć innego rozwiązania problemu lub nie będzie miała czasu na podjęcie decyzji. Mimo jej nastawienia nie może całkowicie wyzbyć się tego, czego była uczona w Legionie oraz jej Popielczych genów, bardzo żadko miewając chętki na potyczki lub aby komuś dokuczyć. Każdy moment wolnego czasu stara się przeznaczyć jak najbardziej produktywnie zajmując się pielęgnowaniem roślin w jej mieszkaniu, jej drugą pracą w tworzeniu taniej biżuterii bądź w momencie natchnienia amatorsko malując nieskomplikowane pejzaże, bądź elementy martwej natury, głównie dla prywatnego użytku. Stara się być osobą opanowaną, trzymającą negatywne emocje na wodzy podchodząc w tej materii pod cechy stoicyzmu, lecz wciąż mało szlachetnego i nie do końca czystego. Jest okropnym panikantem, za dużo uwagi zwraca na najgorsze możliwe scenariusze wydarzeń, często będące tymi najmniej prawdopodobnymi. Nie potrafi złościć się bądź gniewać na innych tłumacząc to sobie tym, że każdy ma prawo do błędu.
Charakter postaci po sezonie Kolosa 1321 A.E. jako aktualizacja do poprzedniego opisu:
Po wypadku w labiryncie szalonego króla, Eris utraciła prawie całkowicie pamięć, stając się intelektualnym inwalidą, stając się niczym dziecko: niewinne i naiwne. Pod pieczą A'arta, Popielka stara się powrócić do życia które wcześniej prowadziła, ciężko walcząc o każdy strzępek informacji z jej starego "ja". Słuchając nauk blondwłosego Asury, Eris uczy się zasad działania otaczającego ją świata, oraz stara się nauczyć, jak być Popielcem, mimo iż większość elementów cechujących te wojownicze istoty kompletnie nie podobają się Eris.
Aktualny obraz charakteru śnieżno-białej Popielki na pierwszy rzut oka może niewiele się różnić od jej starego stylu bycia, jednak po głębszej obserwacji można stwierdzić, że... zmiękkła. Do i tak już nienaturalnego jak na jej rasę charakteru - miłego, otwartego, przyjacielskiego - niewinność, ciekawość i głupota spowodowana zapomnieniem lekcji jakie kiedyś dało jej życie, stworzyło z niej beztroską kulkę futra mającego wspólnego z przemocą tylko tyle, ile jest w grach video A'arta. Patrząc na swojego współlokatora jako wzór do naśladowania przyjęła część jego głupkowatego i pokazowego stylu życia. Dzięki A'artowi do jej puli starych zainteresowań (jubilerstwa, malarstwa, czytania i botaniki) dodana została miłość do Asuriańskiej technologii, gier video a także gadżeciarstwo i pomniejsze zainteresowanie militariami mimo intencji siania pokoju w multiwersum.
Umiejętności bojowe
Popielka pamięta podstawowe techniki walki wręcz, oraz całkiem dobrze pamięta, jak posługiwać się bronią białą taką jak jednoręczne miecze, tarcza, maczuga i dwuręczny młot. Konfiguracja z dwoma mieczami jest jej ulubioną opcją do walki którą trenuje z A'artem. Pamięta pare podstawowych zasad szermierki. Ostatnio również uczy się strzelać na rewolwerze podarowanym jej przez A'arta.
Nie używa magii w celach militarystycznych jednak zaczyna się jej uczyć, interesując się magią światła i iluzji.
Z umiejętności dodatkowych: Zna podstawowe zasady udzielania pierwszej pomocy. Potrafi zatamować krwawienie i nałożyć bandaże i rozwija swoje umiejętności z pomocą A'arta w dziedzinie Asuriańskiego sposobu szybkiego leczenia i zabezpieczania rannych.
Ekwipunek
- Pełnopłytowa zbroja Gwardii (z przydziału)
- Dwa, krótkie miecze (z przydziału)
- Skórzany plecak na prowiant i materiały medyczne
- Zapalniczka
- Wyposażenie z przydziału: dwie pary kajdanek, flara sygnałowa [...]
Perki
Prewencja/Uliczniak
Strzępki historii
Przebieg służby w Lwiej Gwardii

Eris złożyła podanie do Lwiej Gwardii 75 dnia Sezonu Feniksa 1331 roku. Po rozpatrzeniu podania i przejściu egzaminu kontrolnego została przyjęta w szeregi Gwardii na okres próbny. Na początek przydzielono ją do pełnienia funkcji patrolu na “Moście Kapitana Teo Ashforda”. Jej okres próbny zakończył się 2 dnia sezonu Latorośli po wzięciu udziału w interwencji na “Placu Coriolisa”, polegającej na obronie mostu łączącego wymieniony plac z główną kwaterą Gildyjnej Inicjatywy przed potworami wybiegającymi z portali. Po udanej interwencji została przydzielona do oddziału Kpt. Hoppsa, pod dowództwo Rei Vikander. Następnego dnia wzięła udział w kolejnych, dwóch interwencjach w charakterze wsparcia. Pierwsza miała miejsca na “Czerwonej Arenie” i polegała na sprawdzeniu trenujących tam magów. Druga interwencja polegała na aresztowaniu nijakiego pana Gallaca podejrzanego o znęcanie się nad swoją żoną. Mimo iż tego dnia nic złego się nie wydarzyło, dzień ten zapadł w pamięci Popielki, lecz jeszcze bardziej swoje rysy wyryła interwencja z 11 dnia Sezonu Latorośli. Tego dnia odbyła się obława na “Kałamarnicę” która polegała na przejęciu fabryki alchemicznej i wyłapaniu wszystkich przebywających tam osób. W ataku nikt nie został ranny po stronie Gwardzistów lecz z łap Eris padło dwóch przeciwników a kolejna dwójka została zatrzymana. Pomimo braku odniesionych obrażeń, szok wywołany postrzałem w egidę na początku ataku i fakt zabicia dwójki ludzi spowodowały, że Popielka dostała ataku paniki. Po obławie Eris uświadomiła sobie gdzie leżą jej nowe granice wytrzymałości psychiki oraz w jakich aspektach czas dokonał degeneracji. Z pomocą znajomego z gwardii udało jej się wyjść ze stanu paniki i “wrócić do żywych”.
Do czwartego tygodnia Sezonu Kolosa, Popielka systematycznie pojawiała się na służbie, czyniąc wzorową pracę na rzecz miasta. Ostatni raz pojawiła się na posterunku trzy dni po rozpoczęciu Święta Szalonego Króla i słuch o niej zaginął. Ostatni raz widziano ją przekraczającą portal do świata Szalonego Króla.
Szepty z przeszłości
“Pamiętam, że pewnego dnia spotkałam małego, piaskowego Popielca z czerwoną grzywą w miejscu gdzie leżało dużo zniszczonego metalu. Pamiętam że pobiliśmy się i ja wygrałam, a potem nie rozłączaliśmy się na krok od siebie.
— Eris
“Widziałam...
— Eris
Ciekawostki
- Używa pseudonimu "Avia" którym podpisuje swoje obrazy. Przy składaniu podania do Lwiej Gwardii przypadkowo podała ten pseudonim jako drugie imię.
- Jej druga, mniejsza para rogów jest ukryta pod skórą. W miejscu gdzie powinny się znajdować, można zauważyć lekkie wybrzuszenie.
Plotki/opinie o postaci
- "Nie wiem co jej się nagle stało że zapomniała nawet jak się otwiera drzwi, no ale na chwałę Alchemii nie gada sama do siebie i nie wybucha płaczem co kilka minut bez powodu. Ona jest... dziwna. Jak na Popielca jest bardzo dziwna... Mimo to nie da się jej nie lubić przez tą jej troskę, aurę pozytywizmu jaką roztacza (i muszę przyznać że ta jej niewinność jest całkiem słodka). [...] Tak... Asura który próbuje nauczyć Popielca być Popielcem brzmi jak zapowiedź na całkiem niezły skecz." ~ "Trio"


