Svala Ivarsdottir

Svala Ivarsdottir
Rasa	Norn
Płeć	Kobieta
Wiek	55 lat Urodzona 5 dnia Sezonu Zefira 1275
Tytuły	Cmentarna aktorka Piwna zielarka Złote Oczko Wydera i Kruk
Klasa	Nekromanta
Powiązane organizacje	-
Aktualne zajęcie	Rozwiązywanie problemów natury magicznej za pieniądze, w szczególności sprawy nieumarłych, uwięzionych duchów, niewyjaśnionych wizji, koszmarów czy klątw; warzenie eliksirów i ziołolecznictwo; nauczanie Iyowenn
Rola w Lidze	-
Filar	-
Znana rodzina	Ivar Żelazny Sierpowy - ojciec Ingrid Uduchowiona - matka Olaf Złotousty - starszy brat Gustav Sokoli Wzrok - młodszy brat
Bliskie osoby	Iyowenn - uczennica
Status postaci	Alternatywna

“

Śmierć to tylko kolejna ścieżka, którą wszyscy musimy podążyć.

— J.R.R. Tolkien

Kruk, to najsilniej czczony przez Svalę Duch Dziczy.

Motyw muzyczny dla tej karty postaci

Svala Ivarsdottir, tytuowana również Cmentarną aktorką, Piwną zielarką, Złotym Oczkiem a także Wyderą i Krukiem to przedstawicielka rasy norskiej, której ciemna karnacja sugeruje wiele lat życia spędzonych poza Dreszczogórami. Wychowana w niewielkiej rodzinie Ivara Żelaznego Sierpowego i Ingrid Uduchowionej, którzy spłodziwszy trójkę dzieci - Olafa Złotoustego, Svalę oraz Gustava Sokoli Wzrok, osiedlili się w Gendarran Fields. Swoje życie i poświeciła na tworzenie legendy, chcąc być chwaloną w pieśniach jako silna i odważna nekromantka. Doświadczenia w swojej profesji nabrała pod okiem mistrza, norna z Dreszczogór którego imienia woli nie wspominać, lecz to dzięki niemu w pełni poznała nekromancję, jej zalety oraz wady. Tym sposobem zna większość zaklęć, a jako specjalizację wybrała magię śmierci oraz szkodzenie wrogom za pomocą klątw, wywołujących przeróżne przypadłości. Swoją wiedzą oraz zdolnościami nie lubi się afiszować, jest raczej jedną z tych nornek które cieszą się darami Ducha Kruka - inteligencją, mądrością, powściągliwością. W przeciwieństwie do wielu przedstawicieli swojej rasy, Svala pozwala sobie na balowanie raz na jakiś czas, ale wtedy korzysta z okazji do upadłego. Najczęściej nosi na sobie albo luźną sukienkę, lub wyzywające szaty, które wskazują na jej pazur. Jej bronią jest różdżka, fiolki z eliksirami oraz jedno lub więcej ożywione ciało.

Wygląd

Nornka średniego wzrostu i ciemnej karnacji, co świadczy o wielu latach przebytych poza Dreszczogórami. Kruczoczarne włosy, spięte z tyłu, duże, piwne oczy które utkwione w kimś sprawiają wrażenie, jakby spojrzenie wwiercało się w drugą osobę. Cienkie, delikatne brwi i niewielki nos a także pełne usta. Na linii wykonany został tatuaż. Smukła sylwetka, niemniej wabikiem na psy nie jest - posiada ciałka tam gdzie trzeba, czego nie wstydzi się pokazać. Jej ciemna skóra pomimo wieku zachowuje młody wygląd, aczkolwiek nigdy nie jest gładka - zawsze można się na niej dopatrzeć świeżych śladów po strupkach, pęknięciach czy zdarciach zdarciach. Nosi na sobie zwyczajną, wiejską sukienkę stylizowaną na te ludzkie, albo bardziej "drapieżne" szaty, odsłaniające jej pełne piersi czy nogi. Nie posiada na ciele widocznych blizn. Prawie zawsze można zauważyć, że Svala ma przy sobie swoją różdżkę, pas z sakiewkami oraz eliksirami a także czaszkę norna, przypiętą przez oczodoły do pasa z pomocą metalowego karabinka.

Charakter

Svala nie należy do osób, które najpierw coś robią, a potem myślą. Wręcz przeciwinie, woli najpierw zastanowić się nad tym co powie, zanim niechcący sprowokuje walkę. Nie należy do osób, które są zwolennikami rozwiązań siłowych, wręcz stara się unikać przemocy jeżeli to możliwe i nie godzi w jej honor. A trzeba wiedzieć, że cios w godność Svali kończy się zazwyczaj cichą nienawiścią nornki do danej osoby. Nie jest tak bezpośrednia jak inni nornowie. Bywa zgryźliwa i szorstka, jeżeli przeszkadza jej się w trakcie warzenia eliksiru czy zastanawianiu się nad czymś. Normalnie jednak nie sprawia wrażenia osoby, która szukałaby zaczepki. Wręcz przeciwnie, Svala nauczona przez lata tłuaczki od wsi do wsi, gospodarstwa do gospodarstwa nauczyła się wykorzystywać napotkane osoby i ich problemy jako potencjalne źródło zarobku, tylko jeśli problem dotyczy natury niespokojnych duchów, uroków, nieumarłych lub da się rozwiązać z pomocą odpowiedniej mieszanki ziół czy eliksiru. Pomimo początkowego dystansu, stara się mimo wszystko nawiazywać solidne znajomości. Nieraz przekonała się o tym Iyowenn, między innymi wtedy gdy Svala postanowiła przyjąć ją na uczennicę. Nornka jest silnie wierząca. Duchami, którymi oddaje największą cześć jest Duch Kruka oraz Duch Wydry, licząc na bogate błogosławieństwo tego drugiego. Lubi dobre opowieści i alkohol jak każdy norn, ale nie należy do osób przesadnie rozrywkowych. Jeżeli ma zabalować, to raz na jakiś czas, ale porządnie. Na moot woli przyjść z trzema porządnymi opowieściami do przekazania, niż z jedną byle jaką o pięćsetnym polowaniu na tę samą zwierzynę.

Legenda

Svala posiada silny instynkt stworzenia swojej własnej legendy. W przeciwieństwie do nornów, którzy chcą swoją sławą zawojować Dreszczogóry przy pomocy miecza i topora, nornka woli dać o sobie znać w całej Tyrii. Postanowiła, że jej umiejętności nekromantki uwiecznione zostaną w pieśniach skaaldów, wierszach poetów czy obrazach malarzy. Niemniej, podróżowanie po kontynencie w miejsca, gdzie nie mieszkają nornowie równoznaczne jej z brakiem docenienia dla kultury nornów, a tym bardziej starań Svali. Dlatego też, w ciągu swojego życia, uhonorowano jej czyny raptem kilka razy:

• Cmentarna aktorka - tytuł nadany po uwolnieniu zbłąkanego ducha aktora, który zmarł na wylew w trakcie wystawianej sztuki, której sam był aktorem. Chęć dokończenia dzieła trzymała go w tym świecie tak długo, że Svala musiała znaleźć sposób na dokończenie przedstawienia. W tym celu, naprzekór prośbom starszego ludzkiej wioski w której wykonywała zlecenie, ożywiła trzy trupy, które posłużyły jako aktorzy grający Askalońskich wojowników, którzy kajali się przed swym dowódcą za tchórzostwo.
• Piwna zielarka - tytuł nadany jej przez warbandę Ginger, za nawarzenie piwa w starej bimbrowni odkrytej w askalońskich ruinach. Jeżeli wierzyć opowieści popielców, to Svala uwarzyła piwo z zebranych w okolicy szyszek chmielu i innych ziół, a po nim popielcy byli w stanie nie jeść przez prawie tydzień, dopóki posiłki przysłane przez Cytadelę nie uwolniły ich i nornki z potrzasku askalońskich ruin. Nigdy więcej tego piwa banda Ginger pić nie chciała.
• Złote Oczko - tytuł nadany przez asury za odnalezienie złotego kryształu pamięci, które przepadło po wybuchu Thaumanovy. Nie wiadomo co było zapisane na krysztale, niemniej asury w czarno-czerwonych odzieniach dobrze za to płaciły, przez co Svala mogła kupić sobie nowe ubrania. Kryształ faktycznie wyglądał jak oko i tak samo pomyślał sobie skritt, który był w posiadaniu kryształu, a nie miał oka. Nośnika danych nie można było tak łatwo wygrać, bowiem skritt wypełnił sobie nim pustkę po utraconym oku.
• Wydra i Kruk - tytuł nadany w gospodarstwie norskim, które znajdowało się na południu Dreszczogór. Wskazuje na wyznawane przez Svalę Duchy Dziczy. O ile Kruk nie jest żadną niespodzianką, tak złożenie ofiary Duchowi Wydry było dla lokalnych nornów zaskoczeniem. Mało kto uznaje istnienie tego Ducha.

Plotki

Znasz ciekawą plotkę? Napisz ją!