Markus var Maelius

Markus var Maelius Helm
Rasa	Człowiek
Płeć	Mężczyzna
Wiek	Urodzony 84 dzień sezonu Kolosa 1303 roku. (28 lat)
Klasa	Strażnik
Alias	Helmingan
Powiązane organizacje	Liga Sześciu Filarów
Rola w Lidze	Opiekun
Filar	Więzi
Znana Rodzina i Bliscy	Lysolda var Maelius✟ - Matka Dunard var Maelius✟ - Ojciec Dorrous var Maelius✟ - Wuj Julia var Maelius - Pra-Babcia Cała reszta rodu var Maelius Teena Dest - Partnerka
Motyw Muzyczny	"The Call"
Motyw Walki	"Master of Fate"
Głos	Próbka głosu
Status postaci	Główna

“

Być strażnikiem, to być mieczem oraz sercem.

— Markus

Wygląd

Markus jako młody chłopiec

Wysoki mężczyzna o dobrze zbudowanej posturze. Nie można powiedzieć że jego ciało jest wysportowane czy altetyczne, jest zwyczajnie dobrze zbudowany.

Ma długie, brązowe i lekko jaśniejące włosy, praktycznie zawsze zaczesane do tyłu, zgarnięte za pomocą chusty na czole lub przykryte kapeluszem. Jego twarz jest szczupła i pokryta zazwyczaj co tydzień przycinanym zarostem, ma wysoko położone kości policzkowe. Oczy mężczyzny są jasnoniebieskie i mają łagodny wyraz jednak, położone brwi sprawiają wrażenie jakby był niezadowolony przy bardzo poważnej mimice.

Ma długie i zgrabne palce, co procentuje przy władaniu bronią taką jak miecze. Same dłonie noszą ślady poparzeń. Na ciele posiada kilka blizn, głównie na ramionach, nogach i dwie większe na plecach. Na prawym udzie ma paskudny ślad po ugryzieniu przez wielką rybę. Dodatkowo jeden ślad na prawym ramieniu oraz mała blizna na prawej piersi i plecach po tej samej stronie. Ma dość specyficzny sposób chodzenia który jest widoczny w większej grupie. Stawia on długie kroki, w efekcie przebiera nogami wolniej od reszty, cały czas dorównując im kroku.

W kwestii ubrań, pomimo że pochodzi ze szlachty preferuje przede wszystkim wygodę. Nie ważne czy przy mniej lub bardziej wyszukanych ubraniach, zawsze cechuje je prostota wykonania i niewielka ilość ozdób. Poza tym lubuje się on głównie w ciepłych kolorach. W palecie barw wykorzystuje od kolorów bardzo ciemnych oraz czerni, poprzez odcienie brązów i czerwieni, wliczając w to wszystkie kolory pomiędzy nimi, nierozróżnialne dla męskiego oka.

Charakter

“

Durni rycerze, zawsze muszą dotrzymywać danego słowa. Korona z ich płytowej głowy by nie spadła jak by tak raz czegoś zapomnieli.

— Strzałą prosto w cel. - Annie

Markus jest dobrodusznym człowiekiem ludu. Wziął rolę strażnika głęboko do serca i jego życie skupia się na przestrzeganiu obranych przez niego trzech cnót.

Osobiście jest to miła i uprzejma osoba która lubi spędzić czas z najbliższymi przy dobrym trunku. Pomimo jednak swojej otwartości, nie przepada za tłumami. Preferuje towarzystwo kilku osób z którymi ma bezpośredni kontakt aniżeli większym zbiorowiskiem ludzi. Do każdej osoby podchodzi indywidualnie, akceptuje on większość wad oraz zalet. Jeśli nawiąże z kimś lepszy kontakt potrafi bardzo mocno się przywiązać do takiej osoby i pokłada w takiej przyjaźni wielkie zaufanie którego lepiej nie nadszarpywać.

Jego charakter można powiedzieć że dzieli się na kilka warstw, i traktuje wszystkich w sposób zależny od tego jak daleko ich dopuszcza do siebie. Czasami powoduje to dużą rozbieżność opinii na jego temat, ale wszystko jest spowodowane faktem, że woli trzymać się osób zaufanych sobie i jest on dość nieufny wobec obcych.

Miłośnik historii oraz wielu zapomnianych już tradycji o których mógłby opowiadać godzinami. Lubi posługiwać się w swoich wypowiedziach metaforami lub sarkastycznie z czegoś zażartować. Jest zaznajomiony z językiem szlachty i potrafi odnaleźć się w jej towarzystwie, doskonale wie kiedy: "Z całym szacunkiem" tłumaczy się na: "Pocałuj mnie w dupę". Nie lubi jednak tego oficjalnego języka i posługuje się nim tak rzadko jak to możliwe.

Jest bardzo dumny ze swojego pochodzenia, czasami aż za bardzo przez co momentami może wymagać od siebie zbyt wiele, jakby czuł wzrok przodków na sobie. Tak jakby gdyby urodził się w innej rodzinie, mógłby nie znaleźć tego czegoś co pchnęło go na obecną drogę. Bardzo chętnie opowiada o swoim dziedzictwie innym jeśli ktoś zapyta, stara się z tym jednak nie obnosić.

Jeśli zapytać niektórych nornów którym udało się go lepiej poznać, wielu z nich przytoczyłoby w jego opisie ducha wilka. Nie jest to nic dziwnego, jako że charakteryzują go te same cechy. Jest lojalny i razem ze swoimi kompanami mógłby wskoczyć w ogień. Jednocześnie jest on wprawnym strażnikiem uwielbiającym walkę, jednak traktujący ją jako test umiejętności. Zabijanie jest tylko w konieczności, natomiast łatwa walka nie jest warta rozgłosu.

Nie jest on zwolennikiem tortur, nie ważne w jakim celu. Uważa że jest to nieetyczne i niepraktyczne, uzyskane w ten sposób informacje mogą nie być wiarygodne, jako że ofiara może powiedzieć wszystko by się uwolnić. Karanie w ten sposób jest zwyczajnie głupie, jako że nie naprawi to żadnej szkody, ani nikomu nie przyniesie korzyści.

Można go niestety mocno zrazić do siebie poprzez złe pierwsze wrażenie, preferuje wtedy zachować dystans do takiej osoby. Raz zawiedzone zaufanie trudno u niego odbudować, wtedy dystans do takiej osoby to odległość ramienia, które trzyma miecz. Jest lojalnym sojusznikiem oraz bezwzględnym wrogiem nienawidzącym zdrajców.

Stosunek do innych ras

Markus o ile nie traktuje źle żadnej innej rasy, w kontaktach z innymi można początkowo dostrzec kierowanie się stereotypami. Po bliższym poznaniu jednak stereotypy się zacierają a wcześniejsze zachowanie znika, chyba że ktoś pokazał się mu z negatywnej strony która wpisuje się w stereotyp. Wtedy uznaje zakie zachowanie za "typowe".

	Rasa	Opinia	Relacje
	Sylvari	To dosyć ciekawe jak nasze rasy się różnią, i jednocześnie są tak podobne do siebie.	Widzi w nich bardzo podobną, lecz nie pokrewną rasę z ludźmi. Pomimo dużej różnicy w formie, są dalej bardzo podobni w zachowaniu i zwyczajach. Początkowo uznawał je trochę za dziecinnych i infantywnych, jednak po kampanii w Maguumie dostrzegł w nich siłę woli której nie widział u żadnych innych ras. Dodatkowo twierdzi że jest to rasa która najlepiej może zrozumieć ludzi, z racji że milczenie Białego Drzewa jest dla nich jak milczenie Bogów dla ludzi.
	Popielce	Spopielenie nie było sprawieliwością, nie można odpowiadać zbrodnią za zbrodnię.	Markus ma dość mieszane uczucia wobec popielców, co koniec końców sprowadza się do konieczności poznania każdego z nich. Uznaje ich za najlepszych wojowników i bardzo ceni ich zdolności bojowe, ale z drugiej strony nie podziela ich interpretacji honoru w bitwie.
	Asury	Najgorzej jest kiedy coś mówią, albo plączą się pod nogami.	Nie przepada za asurami, głównie z tego powodu że są w jego mniemaniu męczące. Czepiają się szczegółów, a kiedy zaczynają swoją techno-paplaninę to zazwyczaj przestaje nawet słuchać, skoro zrozumie jedynie co drugie słowo.
	Nornowie	Zawsze lepiej założyć, że norn w twojej kompanii jest pijany.	Nie ma nic przeciwko nornom z racji ich podobieństwa do ludzi. Nie podoba mu jednak się fakt że praktycznie każdą pojedyńczą rzecz sprowadzają do swojej legendy. Nie mniej są to dobrzy wojownicy zaraz po popielcach, jednak z poczuciem honoru.
	Nieumarli	Iskra życia, uwięziona w gnijącym ciele...	Absolutnie nie ufa nieumarłym ze względu na sam fakt bycia nieumarłymi. Twierdzi że przez swoją nieśmierteność prędzej przy później mogą patrzeć na siebie jak na kogoś lepszego od innych i obrócić się przeciwko nim.

---

Stosunek do Bogów

Markus jest osobą wierzącą w bogów, jednak w jego zachowaniu można dopatrzeć się cech deizmu. Na co dzień nie wznosi modlitw do bogów, nie opiera się też na nich kiedy napotyka na różne przeciwności w życiu, chyba że nie ma już nic innego co mógłby zrobić. Uważa że najważniejsze są nauki jakie bogowie po sobie zostawili ludziom.

	Imię	Modlitwa	Opinia
	Kormir	Wysłuchaj mnie Kormir, albowiem bez Ciebie moje oczy nie rozróżniłyby prawdy od fałszu, ani sprawiedliwości od uprzedzeń i ambicji.	Markus jest głęboko związany z Kormir ze względu na historię swojej rodziny i jej roli w niej. Jest to jego patronka i w swoim życiu dedykowany jest do jej sfery wpływów.
	Dwayna	Wysłuchaj mnie Dwayno, albowiem bez Ciebie nie ma nawet pierwszego wdechu, żadna istota nie mogłaby żyć, uczyć się i kochać bez twojej iskry życia.	Z racji że jest liderką bogów, czci ją nie mniej niż Kormir i tak samo podąża jej przesłaniem. Dużym szacunkiem darzy też kapłanów, z racji prowadzenia szpitali w których nie jeden raz wylądował.
	Melandru	Wysłucj mnie Melandru, albowiem bez Ciebie byłbym nieświadom tajemnic tego świata. Byłbym ślepy na jego zagrożenia, i mógłbym zatracić jego skarby.	Przez swój podróżniczy styl życia, często prosił Melandru o pomyślność na drogach i dobrą pogodę. Jego oddanie jednak ogranicza się do respektowania natury i wyjątkowych miejść w Tyrii.
	Grenth	Wysłuchaj mnie Grencie, albowiem bez Ciebie byłbym wrażliwy na kłamstwa tych którzy mnie otaczają, obawiajac się prawdy której nie da się zaprzeczyć.	W swojej roli, musiał pogodzić się z domeną Grentha, co nie zmienia faktu że nie czci go za bardzo a ogranicza się po pasywnego szacunku.
	Lyssa	Wysłuchaj mnie Lysso, albowiem bez Ciebie moje słowa pozostały by tempe i niesłyszalne bez zaklętej gracji twojego piękna.	Szanuje Lyssę ze względu na to że jej domeną jest nadzieja, jednak podobnie jak u Grentha, oddanie Lyssie też ukazuje się głównie jako pasywny szacunek.
	Balthazar	Wysłuchaj mnie Balthazarze albowiem bez Ciebie, moje ramiona byłyby słabe i niegotowe do bronienia tego w co wierzę i tego co kocham.	Powrót Balthazara był ciężki dla Markusa, jednak otworzyło mu to oczy na fakt że gdyby nie on, ludzie już dawno mogliby się zjedać z innymi rasami. Zgodnie z wolą pozostałych bogów.

---

Umiejętności

Umiejętności bojowe

Obierając drogę straznika, Markus nie widział dla siebie innej roli jak walki w pierwszym szeregu, w cieżkim pancerzu. W swojej roli bardzo upodobał sobie miecze, zarówno jedno jak i dwuręczne, potrafi posługiwać się również buławami. W walce zazwyczaj preferuje trzymanie się blisko swoich towarzyszy, aby w razie czego móc zasłonić ich tarczą lub inaczej wspomóc w boju. Podczas większych walk, zazwyczaj celuje w walkę z najsilniejszym przeciwnikiem lub dowódcą.

	Nazwa	Opis
	Miecz Dwuręczny	Miecz dwuręczny zawiera dwa główne atuty. Pierwszym atutem jest siła uderzenia. Cios wykonany taką bronią zazwyczaj jest w stanie przełamać obronę przeciwnika lub wytrącić przeciwnika z równowagi. Trudno jest zanegować taki cios inaczej niż próbą uniku, dzięki temu broń jest też dobra do kontrolowania tłumu i wymuszenia cofnięcia się lub innego przemieszczenia przeciwnika. Drugim atutem jest zasięg. Z racji że miecze wielkie są zazwyczaj wielkości równej wzrostowi posiadacza, pozwala to na utrzymanie bezpiecznego dystansu od przeciwnika.
	Miecz Jednoręczny	Miecze jednoręczne są bardzo uniwersalną bronią którą wykorzystać można równie dobrze w ofensywnie jak i w defensywie. W połączeniu z tarczą można wyprowadzić nim silny cios, korzystając z tarczy w formie przeciwwagi wymagający niestety odkrycia się, lub w obronie punktować przeciwnika w odkryte miejsca.
	Tarcza	Tarcza poza oczywistym zasłanianiem się od ciosów może być też wykorzystywana do utrzymania dystansu od przeciwnika, czy też do osłaniania się przed pociskami. Jest to też narzędzie które można wykorzystywać bezpośrednio w walce do kontrataków, można nią zarówno odepchnąć przeciwnika jak i wykonać bolesny cios za pomocą jej krawędzi.
	Buława	Buława najlepiej nadaje się na ciężko opancerzonych przeciwników, jako że potrafi dotkliwie uszkodzić pancerz lub można nią zarówno ogłuszyć bez konieczności przebijania pancerza. Przy słabiej opancerzonych przeciwnikach, bronią tą można skutecznie łamać kości jak i łamać obronę przeciwnika, niestety przez swoje wyważenie nie jest ona dobra do blokowania ciosów.
	Ciężki Pancerz	Lata spędzone na noszeniu ciężkich pancerzy odbiły się zarówno na jego budowie fizycznej jak i na jego plecach. Markus jest przyzwyczajony do wagi ciężkiego pancerza a znając jego ograniczenia jest w stanie poruszać się w nim dość swobodnie. Nie musząc martwić się że pierwszy lepszy trafiony cios skończy się urazem, może sobie pozwolić czasami na bardziej agresywne podejście do przeciwnika. Niektórzy mogliby powiedzieć że zbroja ogranicza swobodę ruchów, ale dzięki niej Markus nie musi ustępować pola przed żadnym ciosem, który nie jest w stanie go zabić.
	Duchowe Księgi	Broń którą Markus nauczył się posługiwać po treningu magii firebrandów. Duchowa księga jest katalizatorem magii przywołanym przez właściciela i ma moc skupiania magii podobną do kosturów, niestety zawiera ona określoną ilość stron którą można wykorzystać na zaklęcia. Sama księga służy jako swojego rodzaju broń zapasowa, z racji tego że jest ona przywoływana przez strażnika i wymaga dużego wkładu magii, tak wiec stosuje ją tylko wtedy kiedy jest to naprawdę konieczne.

---

Cnoty

Markus niemal od samego początku poszedł ścieżką strażnika. W przeciwieństwie jednak do wielu innych skupił największą uwagę na samych cnotach, źródle jego mocy. Starał się dogłębnie zrozumieć znaczenie każdej ze swoich cnót, stworzyć swoją własną głęboką interpretację. Wysiłek się opłacił, mężczyzna zdołał opanować korzystanie z magii w stopniu w którym jest to dla niego absolutnie naturalna rzecz, niczym posługiwanie się zwykłą bronią. Jest on w stanie aktywować jedną ze swoich cnót aby zyskać dostęp do silniejszej umiejętności.

Sprawiedliwa Siła	Niezachwiane oddanie	Miłosierna cierpliwość
"Prawdziwą cnotą nie jest posiadanie siły i władzy, ale dobre jej wykorzystanie. Każdy uosabia swoją siłę w inny sposób, jedni mieczem, inni magią, i kiedy to nasza broń dosięga przeciwnika, to dzierżący ją obiera ścieżkę jak ją wykorzystuje. To kim jesteśmy definiuje fakt, jak traktujemy słabszych od siebie. Wykorzystanie swojej siły przeciwko słabszym, jest oznaką braku biegłości, honoru i absolutnego tchórzostwa."	"Być oddanym, oznacza mieć w życiu cel. Każdy obiera swoją ścieżkę i może nią podążać, jednak nie może ona zacierać ścieżki innych. Kiedy staję u boku towarzyszy, jestem ich częścią, ich walka jest moją walką. Każda rana którą otrzymają, jest spowodowana tym że ja zawiodłem by powstrzymać wroga. Nigdy ich nie porzucę, a jeśli będzie trzeba, uniosę tarczę i pochylę czoło w ich obronie samemu zdając się na łaskę Piątki. "	" Każdy z nas jest rzeźbiarzem własnego życia które kuje w ciele, umyśle i celu. Jeden błędny ruch, nie przekreśla całego dzieła a wręcz daje naukę na przyszłość. Leczenie skupia się na słabościach które wszyscy mamy, nie na sile. Jest to jedyny czysty aspekt magii, moc która zrównuje nas wszystkich. Od skritów po gigantów, sylvari i ludzi."
	Opis Cnoty
Cnota ofensywna, daje ona dostęp do umiejętności magicznych opartych o strażniczy ogień. Skupia się głównie na prostych zaklęciach pokroju wzmocnienia własnego oręża krótkodystansowych zaklęć ofensywnych lub możliwości odstraszenia wroga. Pozwala na przywołanie magicznej księgi, która służąc jako katalizator magii daje dostęp do szerokiego walchlarza zaklęć.	Cnota defensywna opierająca się o zaklęcia pozwalające na ochronę sojuszników poprzez zasłanianie ich magią ochronną, lub skupianiu na siebie uwagi wroga.	Cnota wspierająca, pozwalająca Markusowi na korzystanie z zaklęć leczących opierających się od dotknięcie dłonią rany i przelanie na nią magii światła.

---

Magia Strażnicza

Pierwsze nauki magii Markus pobierał u kapłanów Kormir z świątyni w Divinity's Reach. Od samego początku chciał on wykorzystywać magię jako wsparcie swoich umiejętności bojowych i mieszania ze sobą walki bronią jak i magią.

Podstawowym orężem który strażnik wykorzystuje w walce, to jego cnoty. Postępując wedle wybranych przez siebie wartości, jest on w stanie czerpać z nich moc magiczną, pozwalając na rzucanie prostych zaklęć w niedługim odstępie czasu i bez konieczności korzystania z katalizatora magicznego. Skupiajac się na tego typu umiejętnościach, wypracował głębsze interpretacje wartości którymi się kieruje, co pozwoliło mu na rozszerzenie wachlarza dostępnych umiejętności i efektów w niemal każdej cnocie.

Przywoływanie barier jest jedną z ważniejszych sztuk u strażników. Markus poświęcając ziemię wokół siebie jest w stanie przywołać w miejscu barierę która jest w stanie zatrzymać ataki przeciwników. Posiadanie dowolnej tarczy bardzo pomaga w korzystaniu z barier, są one wtedy wytrzymalsze i większe, jak i łatwiejsze do utrzymania. Jeśli zaklęcie słabnie, Markus może utrzymać je obiema dłońmi przy przelać w nią więcej magii dla jej wzmocnienia. Strażnik zawsze stara się utrzymać tarczę jak najdłużej, tak więc jeśli zostanie ona zniszczona, to znaczy że powoli opada on już z sił.

Kontrolowanie łańcuchów jest magią która rekompensuje brak mobilności strażnika. Umożliwia mu to unieruchomienie lub przyciągnięcie uciekajacych przeciwników, odciągnięcie przeciwnika od sojusznika lub odseparowanie jednego z przeciwników od grupy. Aby wykorzystać jeden z efektów, Markus musi wpierw trafić przeciwnika z dystansu za pomocą łańcucha, który przywiązuje go do wroga.

Niestety Markus nie zna wielu innych umiejętności takich jak medytacje, co uniemożliwa mu korzystanie między innymi z teleportacji. Spowodowane jest problemem z kompletnym skupieniem i zachowaniem spokoju podczas walki. Ma on częste skłonności do popadania w ferwor walki, kontrolowanie emocji w tym stanie jest trudne przez co pomimo prób, medytacje są niemal nieefektywne.

	Zaklęcie	Opis
	Antenacki Płomień	Cnota Ofensywna. Poprzez przekierowanie magii cnoty na ostrze konsekruje je, pokrywając dzierżoną broń błękitno-pomarańczowym płomieniem. - Zaklęcie broni: Nakłada zaklęcie na broń, które zostaje uwolnione przy sukcesywnym ciosie. - Podpalenie: Ogień trawiący przeciwnika rozchodzi się po łatwopalnych materiałach i dotkliwie parzy swoją ofiarę.
	Gorejąca Dłoń	Cnota Ofensywna. Markus gromadzi w swojej dłoni magię pochodzącą z cnoty sprawiedliwości, po czym uwalnią ją w formie języka błękitno-pomarańczowego ognia. <