Ylia Swiftwolf

Ylia Chyża Wadera
Rasa	Norn
Płeć	Kobieta
Wiek	113 lat. Urodzona 50 dnia sezonu Latorośli 1218 AE
Klasa	Szamanka Wilka; Wojowniczka
Legenda	Chyża Wadera Wilczyca Wilcze Oko Szarofutra Szamanka Wilka Wilcza Wizja Skaald Opiekunka Watahy Córka Hjalmara ???
Rola w Lidze	Brak
Filar	Brak
Więzi	Hjalmar - ojciec Siggy - matka ???
Status postaci	Alternatywna

Wygląd

Ylia jest ponadprzeciętnie wysoką nornką o dość umięśnionej sylwetce, aczkolwiek niepozbawionej kobiecych krągłości tam, gdzie trzeba. Ma jasną skórę, bogato przyozdobioną na ramionach, rękach, brzuchu, udach oraz łydkach tradycyjnymi nornskimi tatuażami. Swoje ciemne, długie włosy w których widać srebrne pasma splata w cienkie warkoczyki, które zgarnia na plecy i częściowo upina w koka. Nornka mocno maluje swoje oczy, zaś brwi rozjaśnia, a czasem wygala. Jej tęczówki są ciepłej jasnobrązowej barwy - mają niemalże złoty odcień, jak oczy wilków. Nieduży, lekko zadarty nos i szersze usta nadają jej nieco bardziej młodzieńczego wyglądu.

Charakter

Niespokojny duch, który nie potrafi długo usiedzieć na miejscu - wciąż jej mało zabawy, przygód i podróży, niemniej kiedy trzeba, wraca do Hoelbrak i gorliwie wypełnia swoje obowiązki szamanki. Głęboko wierzy w duchy i dzięki tej wierze odnajduje w sobie ogromne pokłady nadziei, wiary w przyszłość i ochoty do rozpoczynania kolejnych dni. Łatwiej też przychodzi jej godzenie się z porażkami. Nigdy nie zapomina o swoim stadzie, a każdy sukces uważa za pracę zbiorową; z sukcesów cieszy się szczerze i od razu dziękuje za nie tym, którzy dołożyli do nich swoją cegiełkę oraz Duchom, a szczególnie Duchowi Wilka. Ma dobre serce i sporo radości w sobie, którą chętnie się dzieli, czy dobrym słowem czy pieśnią - Ylia chętnie chwyta za harfę, by zagrać i zaśpiewać tym, którzy chcą jej posłuchać.

Biada jednak tym, którzy zagrożą watasze nornki - stado i jego ochrona jest dla niej najważniejsze.

Zdolności

Ylia głęboko związana z totemem wilka, głównie walczy w wilczej formie kłami, pazurami i susami. Jako wilczyca jest szybsza, silniejsza, wytrzymalsza, szybciej się regeneruje, a do tego swoim wyciem potrafi wspomóc kompanię. Niektórzy nornowie żartują, że jest bardziej wilczycą niż nornką, bowiem czasami nawet podróżuje w wilczej postaci, by biec szybciej. Czasem, gdy nie starczy jej czasu na przemianę łapie za topory.

Historia

Od młodości przyuczana na szamankę Wilka sporo lat spędziła w Lożach i przy kapliczkach w terenie. Harfistka od 30 lat. Zapalona podróżniczka, która zna Dreszczogóry jak własną kieszeń - zawsze chętnie pomagała potrzebującym na trakcie i poza nim, dlatego w większości gospód i wiosek jest znana. Stała bywalczyni mootów, które chętnie uświetnia swoim śpiewem i grą na harfie - "specjalizuje" się w piosenkach biesiadnych i pieśniach na poczekaniu. Zawsze chętna na polowania dla inspiracji, równie chętnie zabierana na nie przez myśliwych, bowiem jako skald później podczas świętowania śpiewa i opowiada na biesiadach, dzięki czemu

Dorobek artystyczny

Bardziej znane utwory:

• Svanir i Jora
• Pogromcy Issormira
• Lament Bratobójcy
• Wstydliwa Inge
• ???