Markus var Maelius

Markus var Maelius Helm
Rasa	Człowiek
Płeć	Mężczyzna
Wiek	Urodzony 84 dzień sezonu Kolosa 1303 roku. (28 lat)
Klasa	Strażnik
Alias	Helmingan
Powiązane organizacje	Liga Sześciu Filarów
Rola w Lidze	Opiekun
Filar	Więzi
Znana Rodzina	Lysolda var Maelius✟ - Matka Dunard var Maelius✟ - Ojciec Dorrous var Maelius✟ - Wuj Julia var Maelius - Pra-Babcia Cała reszta rodu var Maelius
Motyw Muzyczny	"The Call"
Motyw Walki	"Master of Fate"
Głos	Próbka głosu
Status postaci	Główna

“

Być strażnikiem, to być mieczem oraz sercem.

— Markus

Wygląd

Markus jako młody chłopiec

Wysoki mężczyzna o dobrze zbudowanej posturze. Nie można powiedzieć że jego ciało jest wysportowane czy altetyczne, jest zwyczajnie dobrze zbudowany.

Ma długie, brązowe i lekko jaśniejące włosy, praktycznie zawsze zaczesane do tyłu, zgarnięte za pomocą chusty na czole lub przykryte kapeluszem. Jego twarz jest szczupła i pokryta zazwyczaj co tydzień przycinanym zarostem, ma wysoko położone kości policzkowe. Oczy mężczyzny są jasnoniebieskie i mają łagodny wyraz jednak, położone brwi sprawiają wrażenie jakby był niezadowolony przy bardzo poważnej mimice.

Ma długie i zgrabne palce, co procentuje przy władaniu bronią taką jak miecze. Same dłonie noszą ślady poparzeń. Na ciele posiada kilka blizn, głównie na ramionach, nogach i dwie większe na plecach. Na prawym udzie ma paskudny ślad po ugryzieniu przez wielką rybę. Dodatkowo jeden ślad na prawym ramieniu oraz mała blizna na prawej piersi i plecach po tej samej stronie. Ma dość specyficzny sposób chodzenia który jest widoczny w większej grupie. Stawia on długie kroki, w efekcie przebiera nogami wolniej od reszty, cały czas dorównując im kroku.

W kwestii ubrań, pomimo że pochodzi ze szlachty preferuje przede wszystkim wygodę. Nie ważne czy przy mniej lub bardziej wyszukanych ubraniach, zawsze cechuje je prostota wykonania i niewielka ilość ozdób. Poza tym lubuje się on głównie w ciepłych kolorach. W palecie barw wykorzystuje od kolorów bardzo ciemnych oraz czerni, poprzez odcienie brązów i czerwieni, wliczając w to wszystkie kolory pomiędzy nimi, nierozróżnialne dla męskiego oka.

Charakter

“

Durni rycerze, zawsze muszą dotrzymywać danego słowa. Korona z ich płytowej głowy by nie spadła jak by tak raz czegoś zapomnieli.

— Strzałą prosto w cel. - Annie

Markus jest dobrodusznym człowiekiem ludu. Wziął rolę strażnika głęboko do serca i jego życie skupia się na przestrzeganiu obranych przez niego trzech cnót.

Osobiście jest to miła i uprzejma osoba która lubi spędzić czas z najbliższymi przy dobrym trunku. Pomimo jednak swojej otwartości, nie przepada za tłumami. Preferuje towarzystwo kilku osób z którymi ma bezpośredni kontakt aniżeli większym zbiorowiskiem ludzi. Do każdej osoby podchodzi indywidualnie, akceptuje on większość wad oraz zalet. Jeśli nawiąże z kimś lepszy kontakt potrafi bardzo mocno się przywiązać do takiej osoby i pokłada w takiej przyjaźni wielkie zaufanie którego lepiej nie nadszarpywać.

Jego charakter można powiedzieć że dzieli się na kilka warstw, i traktuje wszystkich w sposób zależny od tego jak daleko ich dopuszcza do siebie. Czasami powoduje to dużą rozbieżność opinii na jego temat, ale wszystko jest spowodowane faktem, że woli trzymać się osób zaufanych sobie i jest on dość nieufny wobec obcych.

Miłośnik historii oraz wielu zapomnianych już tradycji o których mógłby opowiadać godzinami. Lubi posługiwać się w swoich wypowiedziach metaforami lub sarkastycznie z czegoś zażartować. Jest zaznajomiony z językiem szlachty i potrafi odnaleźć się w jej towarzystwie, doskonale wie kiedy: "Z całym szacunkiem" tłumaczy się na: "Pocałuj mnie w dupę". Nie lubi jednak tego oficjalnego języka i posługuje się nim tak rzadko jak to możliwe.

Jest bardzo dumny ze swojego pochodzenia, czasami aż za bardzo przez co momentami może wymagać od siebie zbyt wiele, jakby czuł wzrok przodków na sobie. Tak jakby gdyby urodził się w innej rodzinie, mógłby nie znaleźć tego czegoś co pchnęło go na obecną drogę. Bardzo chętnie opowiada o swoim dziedzictwie innym jeśli ktoś zapyta, stara się z tym jednak nie obnosić.

Nie jest on zwolennikiem tortur, nie ważne w jakim celu. Uważa że jest to nieetyczne i niepraktyczne, uzyskane w ten sposób informacje mogą nie być wiarygodne, jako że ofiara może powiedzieć wszystko by się uwolnić. Karanie w ten sposób jest zwyczajnie głupie, jako że nie naprawi to żadnej szkody, ani nikomu nie przyniesie korzyści.

Można go niestety mocno zrazić do siebie poprzez złe pierwsze wrażenie, preferuje wtedy zachować dystans do takiej osoby. Raz zawiedzone zaufanie trudno u niego odbudować, wtedy dystans do takiej osoby to odległość ramienia, które trzyma miecz. Jest lojalnym sojusznikiem oraz bezwzględnym wrogiem nienawidzącym zdrajców.

Stosunek do innych ras

Markus o ile nie traktuje źle żadnej innej rasy, w kontaktach z innymi można początkowo dostrzec kierowanie się stereotypami. Po bliższym poznaniu jednak stereotypy się zacierają a wcześniejsze zachowanie znika, chyba że ktoś pokazał się mu z negatywnej strony która wpisuje się w stereotyp. Wtedy uznaje zakie zachowanie za "typowe".

	Rasa	Opinia	Relacje
	Sylvari	To dosyć ciekawe jak nasze rasy się różnią, i jednocześnie są tak podobne do siebie.	Widzi w nich bardzo podobną, lecz nie pokrewną rasę z ludźmi. Pomimo dużej różnicy w formie, są dalej bardzo podobni w zachowaniu i zwyczajach. Początkowo uznawał je trochę za dziecinnych i infantywnych, jednak po kampanii w Maguumie dostrzegł w nich siłę woli której nie widział u żadnych innych ras. Dodatkowo twierdzi że jest to rasa która najlepiej może zrozumieć ludzi, z racji że milczenie Białego Drzewa jest dla nich jak milczenie Bogów dla ludzi.
	Popielce	Spopielenie nie było sprawieliwością, nie można odpowiadać zbrodnią za zbrodnię.	Markus ma dość mieszane uczucia wobec popielców, co koniec końców sprowadza się do konieczności poznania każdego z nich. Uznaje ich za najlepszych wojowników i bardzo ceni ich zdolności bojowe, ale z drugiej strony nie podziela ich interpretacji honoru w bitwie.
	Asury	Najgorzej jest kiedy coś mówią, albo plączą się pod nogami.	Nie przepada za asurami, głównie z tego powodu że są w jego mniemaniu męczące. Czepiają się szczegółów, a kiedy zaczynają swoją techno-paplaninę to zazwyczaj przestaje nawet słuchać, skoro zrozumie jedynie co drugie słowo.
	Nornowie	Zawsze lepiej założyć, że norn w twojej kompanii jest pijany.	Nie ma nic przeciwko nornom z racji ich podobieństwa do ludzi. Nie podoba mu jednak się fakt że praktycznie każdą pojedyńczą rzecz sprowadzają do swojej legendy. Nie mniej są to dobrzy wojownicy zaraz po popielcach.
	Nieumarli	Iskra życia, uwięziona w gnijącym ciele...	Absolutnie nie ufa nieumarłym ze względu na sam fakt bycia nieumarłymi. Twierdzi że przez swoją nieśmierteność prędzej przy później mogą patrzeć na siebie jak na kogoś lepszego od innych i obrócić się przeciwko nim.

---

Stosunek do Bogów

Markus jest osobą wierzącą w bogów, jednak w jego zachowaniu można dopatrzeć się cech deizmu. Na co dzień nie wznosi modlitw do bogów, nie opiera się też na nich kiedy napotyka na różne przeciwności w życiu, chyba że nie ma już nic innego co mógłby zrobić. Uważa że najważniejsze są nauki jakie bogowie po sobie zostawili ludziom.

	Imię	Modlitwa	Opinia
	Kormir	Wysłuchaj mnie Kormir, albowiem bez Ciebie moje oczy nie rozróżniłyby prawdy od fałszu, ani sprawiedliwości od uprzedzeń i ambicji.	Markus jest głęboko związany z Kormir ze względu na historię swojej rodziny i jej roli w niej. Jest to jego patronka i w swoim życiu dedykowany jest do jej sfery wpływów.
	Dwayna	Wysłuchaj mnie Dwayno, albowiem bez Ciebie nie ma nawet pierwszego wdechu, żadna istota nie mogłaby żyć, uczyć się i kochać bez twojej iskry życia.	Z racji że jest liderką bogów, czci ją nie mniej niż Kormir i tak samo podąża jej przesłaniem. Dużym szacunkiem darzy też kapłanów, z racji prowadzenia szpitali w których nie jeden raz wylądował.
	Melandru	Wysłucj mnie Melandru, albowiem bez Ciebie byłbym nieświadom tajemnic tego świata. Byłbym ślepy na jego zagrożenia, i mógłbym zatracić jego skarby.	Przez swój podróżniczy styl życia, często prosił Melandru o pomyślność na drogach i dobrą pogodę. Jego oddanie jednak ogranicza się do respektowania natury i wyjątkowych miejść w Tyrii.
	Grenth	Wysłuchaj mnie Grencie, albowiem bez Ciebie byłbym wrażliwy na kłamstwa tych którzy mnie otaczają, obawiajac się prawdy której nie da się zaprzeczyć.	W swojej roli, musiał pogodzić się z domeną Grentha, co nie zmienia faktu że nie czci go za bardzo a ogranicza się po pasywnego szacunku.
	Lyssa	Wysłuchaj mnie Lysso, albowiem bez Ciebie moje słowa pozostały by tempe i niesłyszalne bez zaklętej gracji twojego piękna.	Szanuje Lyssę ze względu na to że jej domeną jest nadzieja, jednak podobnie jak u Grentha, oddanie Lyssie też ukazuje się głównie jako pasywny szacunek.
	Balthazar	Wysłuchaj mnie Balthazarze albowiem bez Ciebie, moje ramiona byłyby słabe i niegotowe do bronienia tego w co wierzę i tego co kocham.	Powrót Balthazara był ciężki dla Markusa, jednak otworzyło mu to oczy na fakt że gdyby nie on, ludzie już dawno mogliby się zjedać z innymi rasami. Zgodnie z wolą pozostałych bogów.

---

Umiejętności

Elitarne Specjalizacje

Po opanowaniu specjalizacji firebranda, płomienie Markusa zaczeły się mieszać kolorem, tradycyjnego błękitnego płomienia strażników z klasycznym czerwonym odcieniem.

Łowca Smoków - Nowe zdolności były początkowo dość kuszące dla strażnika, jednak ostatecznie konieczność interpretacji cnót okazała się sprzeczna z jego przekonaniami. W efekcie nie zagłębił się bardzo w nowe zastosowanie magii, jedynie nauczył się wykorzystywać materialne światło do wzmacniania swojej broni, jednak po rozwinięciu umiejętności firebranda musiał porzucić tę umiejętność. Nie uczył się też walki przy pomocą łuku.

Firebrand - Zastosowanie historii do wzmocnienia swoich umiejętności było bardzo na rękę Markusowi, ze względu na historię swojego rodu którą zapragnął do tego wykorzystać. Początkowo, poznał on podstawowe aspekty zastosowania magii co później próbował wykorzystać o własnych siłach. Początkowo musiał korzystać z materialnej księgi - Grimuar. Księgę spisał osobiście umieszczając tam zapiski z kronik rodzinnych, oraz ilustracje wykonane przez pewnego ulicznego szkicownika z Divinity's Reach.

Po pewnym czasie księga jednak okazała się niezbyt poręczna w walce, dlatego postanowił nauczyć się nowych umiejętności bezpośrednio od elońskich firebrandów. W Desert Highlands odnalazł Nadima Turana który przekazał mu potrzebną wiedzę do rozwijania się w tej dziedzinie. Obecnie Markus opanował specjalizację i jest w stanie korzystać z przywołania księgi oraz z mantr.

Umiejętności bojowe

“

Prawdziwą cnotą nie jest posiadanie siły i władzy, ale dobre jej wykorzystanie. Każdy uosabia swoją siłę w inny sposób, jedni mieczem, inni magią, i kiedy to nasza broń dosięga przeciwnika, to dzierżący ją obiera ścieżkę jak ją wykorzystuje. To kim jesteśmy definiuje fakt, jak traktujemy słabszych od siebie. Wykorzystanie swojej siły przeciwko słabszym, jest oznaką braku biegłości, honoru i absolutnego tchórzostwa.

— Sprawiedliwa Siła

Obierając drogę straznika, Markus nie widział dla siebie innej roli jak walki w pierwszym szeregu, w cieżkim pancerzu. W swojej roli bardzo upodobał sobie miecze, zarówno jedno jak i dwuręczne, potrafi posługiwać się również buławami. W walce zazwyczaj preferuje trzymanie się blisko swoich towarzyszy, aby w razie czego móc zasłonić ich tarczą lub inaczej wspomóc w boju. Podczas większych walk, zazwyczaj celuje w walkę z najsilniejszym przeciwnikiem lub dowódcą.

	Nazwa	Opis
	Miecz Dwuręczny	Miecz dwuręczny zawiera dwa główne atuty. Pierwszym atutem jest siła uderzenia. Cios wykonany taką bronią zazwyczaj jest w stanie przełamać obronę przeciwnika lub wytrącić przeciwnika z równowagi. Trudno jest zanegować taki cios inaczej niż próbą uniku, dzięki temu broń jest też dobra do kontrolowania tłumu i wymuszenia cofnięcia się lub innego przemieszczenia przeciwnika. Drugim atutem jest zasięg. Z racji że miecze wielkie są zazwyczaj wielkości równej wzrostowi posiadacza, pozwala to na utrzymanie bezpiecznego dystansu od przeciwnika.
	Miecz Jednoręczny	Miecze jednoręczne są bardzo uniwersalną bronią którą wykorzystać można równie dobrze w ofensywnie jak i w defensywie. W połączeniu z tarczą można wyprowadzić nim silny cios, korzystając z tarczy w formie przeciwwagi wymagający niestety odkrycia się, lub w obronie punktować przeciwnika w odkryte miejsca.
	Tarcza	Tarcza poza oczywistym zasłanianiem się od ciosów może być też wykorzystywana do utrzymania dystansu od przeciwnika, czy też do osłaniania się przed pociskami. Jest to też narzędzie które można wykorzystywać bezpośrednio w walce do kontrataków, można nią zarówno odepchnąć przeciwnika jak i wykonać bolesny cios za pomocą jej krawędzi.
	Buława	Buława najlepiej nadaje się na ciężko opancerzonych przeciwników, jako że potrafi dotkliwie uszkodzić pancerz lub można nią zarówno ogłuszyć bez konieczności przebijania pancerza. Przy słabiej opancerzonych przeciwnikach, bronią tą można skutecznie łamać kości jak i łamać obronę przeciwnika, niestety przez swoje wyważenie nie jest ona dobra do blokowania ciosów.

---

Cnoty

“

Być oddanym, oznacza mieć w życiu cel. Każdy obiera swoją ścieżkę i może nią podążać, jednak nie może ona zacierać ścieżki innych. Kiedy staję u boku towarzyszy, jestem ich częścią, ich walka jest moją walką. Każda rana którą otrzymają, jest spowodowana tym że ja zawiodłem by powstrzymać wroga. Nigdy ich nie porzucę, a jeśli będzie trzeba, uniosę tarczę i pochylę czoło w ich obronie samemu zdając się na łaskę Piątki.

— Niezachwiane Oddanie

Markus niemal od samego początku poszedł ścieżką strażnika. W przeciwieństwie jednak do wielu innych skupił największą uwagę na samych cnotach, źródle jego mocy. Starał się dogłębnie zrozumieć znaczenie każdej ze swoich cnót, stworzyć swoją własną głęboką interpretację. Wysiłek się opłacił, mężczyzna zdołał opanować korzystanie z magii w stopniu w którym jest to dla niego absolutnie naturalna rzecz, niczym posługiwanie się zwykłą bronią. Jest on w stanie aktywować jedną ze swoich cnót aby zyskać dostęp do silniejszej umiejętności, jednak to uniemożliwia mu korzystanie z domeny tej cnoty na pewien czas.

	Cnota	Efekty Pasywne	Efekty Aktywne
	Sprawiedliwa Siła	Zapał - Zaklęcie broni za pomocą magii ognia, w celu dodatkowego podpalenia przeciwnika. Gorejąca Dłoń - Wybuch ognia podpalający przeciwnika przy dotyku dłonią. Inferno - Strumień ognia o zasięgu do 4 metrów, pozwalający na podpalenie przeciwników w jego zasięgu. Gniew - Aura płomieni, która parzy przeciwników w bliskim zasięgu, oraz absorbuje ataki przeciwnika oparte o żywioł ognia.	Grimuar - Przywołanie duchowej księgi, która daje dostęp do oddzielnych zaklęć opartych o cnotę. Księga ta wymaga utrzymywania w obu dłoniach i jako efekt aktywny, uniemożliwia dalsze korzystanie z jej pasywnych efektów.
	Niezachwiane oddanie	Egida - Przywołanie egidy na siebie lub sojuszników. Jeden na jednego - Wykonanie ciosu który zmusi przeciwnika do zaatakowania strażnika. Osłona - Przywołanie i utrzymywanie prostokątnej bariery o rozmiarach 2x2 metra przed sobą. Bariera jest większa i wytrzymalsza jeśli użyta razem z tarczą.	Męczennik - Zaklęcie ochronne rzucane na sojusznika otaczając go złotą aurą. Efekt absorbuje całkowicie wymierzone w niego ataki i przenosi je na Markusa który otrzymuje rany sojusznika.
	Miłosierna cierpliwość	Nakładanie dłoni - Leczący dotyk, za pomocą którego może utrzymywać stały efekt regeneracji, lub jednorazowo zaleczyć ranę. Oczyszczanie ran - Tamuje krwawienie lub usuwa zatrucie przy dotyku dłonią.||	Pokrewieństwo - Markus łączy się z sojusznikiem magiczną wiezią. Sprawia ona że jeśli stoją w zasiegu 2 metrów od siebie, obie osoby wzajemnie leczą swoje rany.

Księga

Markus z przywołaną księgą

“

Każdy z nas jest rzeźbiarzem własnego życia które kuje w ciele, umyśle i celu. Jeden błędny ruch, nie przekreśla całego dzieła a wręcz daje naukę na przyszłość. Leczenie skupia się na słabościach które wszyscy mamy, nie na sile. Jest to jedyny czysty aspekt magii, moc która zrównuje nas wszystkich. Od skritów po gigantów, sylvari i ludzi.

— Miłosierna cierpliwość

Stosując wiedzę o swoim rodzie, Markus jest w stanie przywołać duchowy odpowiednik ksiegi "Kroniki Helminganów". Którą jest w stanie wykorzystywać jako katalizator magii, umożliwając mu rzucanie zaklęć opartych o powiązanych z księgą cnót. Wizualnie wygląda to, jakby strażnik trzymał w dłoni księgę, która po chwili rozpada się na pojedyncze strony wirujące wokół niego. Po aktywacji pojawia się 5 stron z których każda może być użyta do rzucenia jednego z pięciu zaklęć.

	Zaklęcie	Opis
	Gniew Przodków	Przywoływanie kuli o promieniu 30 cm z błękitno-pomarańczowego ognia.
	Ogień Mistrza Kuźni	Płomień w którym wykuto oręż nigdy nie zgaśnie. Zaklina broń białą sojusznika aby następny pojedynczy atak podpalił trafionego przeciwnika. Możliwe do użycia co 2 tury.
	Błogosławieństwo Bitwy	Zapala w błękitnym ogniu okolicę wokół strażnika. Podpalajac przeciwników i jednocześnie dodając więcej siły sojusznikom. Zaklęcie możliwe do użycia co 3 tury.
	Łańcuchy Płonącego Światła	Tworzy na ziemi znak o promieniu 3 metrów. Przeciwnik stający blisko jego środka, aktywuje go powodując spętanie i unieruchomienie wszystkich znajdujących się w zasięgu przeciwników za pomocą płonącego łańcucha. Możliwe do użycia co 4 tury.
	W Proch i Popiół	Przywołuje nad głowami przeciwników płonący miecz który po chwili opada w dół. Ostrze rani przeciwników których napotka na drodze, a po wbiciu się w ziemię wybucha w ognistej eksplozji. Możliwe do użycia co 5 tur.

---

Mantry

Wykorzystując powtarzane wersety swojej księgi opisujące fragmenty histo