Markus var Maelius

Markus var Maelius Helm
Rasa	Człowiek
Płeć	Mężczyzna
Wzrost	182,8 cm
Waga	79 kg
Wiek	Urodzony 84 dzień sezonu Kolosa 1303 roku. (29 lat)
Klasa	Strażnik
Alias	Helmingan
Powiązane organizacje	Liga Sześciu Filarów
Rola w Lidze	Opiekun
Filar	Więzi
Znana Rodzina i Bliscy	Lysolda var Maelius✟ - Matka Dunard var Maelius✟ - Ojciec Dorrous var Maelius✟ - Wuj Julia var Maelius - Pra-Babcia Cała reszta rodu var Maelius Teena Dest - Partnerka
Miejsce Zamieszkania	Dom nr 83 w dzielnicy Salmy Karczma pod Pijanym Kojotem
Motyw Muzyczny	Główny Bojowy Leczenie
Głos	Próbka głosu
Status postaci	Główna

“

Być strażnikiem, to być mieczem oraz sercem.

— Markus

Wygląd

Wysoki mężczyzna o dobrze zbudowanej posturze. Nie można powiedzieć że jego ciało jest wysportowane czy altetyczne, jest zwyczajnie dobrze zbudowany.

Ma długie, brązowe i lekko jaśniejące włosy, praktycznie zawsze zaczesane do tyłu, zgarnięte za pomocą chusty na czole lub przykryte kapeluszem. Jego twarz jest szczupła i pokryta zazwyczaj co tydzień przycinanym zarostem, ma wysoko położone kości policzkowe. Oczy mężczyzny są jasnoniebieskie i mają łagodny wyraz jednak, położone brwi sprawiają wrażenie jakby był niezadowolony przy bardzo poważnej mimice.

Ma długie i zgrabne palce, co procentuje przy władaniu bronią taką jak miecze. Same dłonie noszą ślady poparzeń. Na ciele posiada kilka blizn, głównie na ramionach, nogach i dwie większe na plecach. Na prawym udzie ma paskudny ślad po ugryzieniu przez wielką rybę. Dodatkowo jeden ślad na prawym ramieniu oraz mała blizna na prawej piersi i plecach po tej samej stronie. Ma dość specyficzny sposób chodzenia który jest widoczny w większej grupie. Stawia on długie kroki, w efekcie przebiera nogami wolniej od reszty, cały czas dorównując im kroku.

W kwestii ubrań, pomimo że pochodzi ze szlachty preferuje przede wszystkim wygodę. Nie ważne czy przy mniej lub bardziej wyszukanych ubraniach, zawsze cechuje je prostota wykonania i niewielka ilość ozdób. Poza tym lubuje się on głównie w ciepłych kolorach. W palecie barw wykorzystuje od kolorów bardzo ciemnych oraz czerni, poprzez odcienie brązów i czerwieni, wliczając w to wszystkie kolory pomiędzy nimi, nierozróżnialne dla męskiego oka.

Charakter

“

Durni rycerze, zawsze muszą dotrzymywać danego słowa. Korona z ich płytowej głowy by nie spadła jak by tak raz czegoś zapomnieli.

— Strzałą prosto w cel. - Annie

Markus jest dobrodusznym człowiekiem ludu. Wziął rolę strażnika głęboko do serca i jego życie skupia się na przestrzeganiu obranych przez niego trzech cnót.

Osobiście jest to miła i uprzejma osoba która lubi spędzić czas z najbliższymi przy dobrym trunku. Pomimo jednak swojej otwartości, nie przepada za tłumami. Preferuje towarzystwo kilku osób z którymi ma bezpośredni kontakt aniżeli większym zbiorowiskiem ludzi. Do każdej osoby podchodzi indywidualnie, akceptuje on większość wad oraz zalet. Jeśli nawiąże z kimś lepszy kontakt potrafi bardzo mocno się przywiązać do takiej osoby i pokłada w takiej przyjaźni wielkie zaufanie którego lepiej nie nadszarpywać.

Jego charakter można powiedzieć że dzieli się na kilka warstw, i traktuje wszystkich w sposób zależny od tego jak daleko ich dopuszcza do siebie. Czasami powoduje to dużą rozbieżność opinii na jego temat, ale wszystko jest spowodowane faktem, że woli trzymać się osób zaufanych sobie i jest on dość nieufny wobec obcych.

O ile jest on dobrym człowiekiem, nie jest osobą z którym ktoś marzylby spędzić wieczór. Czasami bywa sztywny, lub może nie wiedzieć jak zacząć z kimś rozmowę. Potrzebuje jakiegoś konkretnego tematu do rozmowy, i ciężko idzie mu rozmowa o niczym. Kiedy temat się wyczerpie, zwyczajnie milknie i o ile dla niego taka sytuacja to nie problem, o tyle wie że po drugiej stronie może być to odebrane negatywnie, a mimo szczerych chęci nie jest w stanie przedłużyć rozmowy.

Miłośnik historii oraz wielu zapomnianych już tradycji o których mógłby opowiadać godzinami. Lubi posługiwać się w swoich wypowiedziach metaforami lub sarkastycznie z czegoś zażartować. Jest zaznajomiony z językiem szlachty i potrafi odnaleźć się w jej towarzystwie, doskonale wie kiedy: "Z całym szacunkiem" tłumaczy się na: "Pocałuj mnie w dupę". Nie lubi jednak tego oficjalnego języka i posługuje się nim tak rzadko jak to możliwe. Sentymentalny, czasami nawet bardzo w stosunku do różnych przedmiotów. Lubi zachowywać rzeczy które towarzyszyły mu w ważnych dla niego wydarzeniach i zazwyczaj w takich sytuacjach zyskują one dla niego wielką wartość.

Jako wprawny miecznik uwielbia on walkę, uważa to za test umiejętności oraz charakteru. Jeśli ktoś podczas pojedynku woli bazować na umiejętnościach i biegłości aniżeli na tanich sztuczkach, to takiej osobie należy się szacunek i często może aprobować takiej postawie, nawet w przypadku swojego wroga. Nie mniej pomimo swojego zamiłowania do walki, nie uważa że jest to dobra metoda rozwiązywania konfliktów, ani że jego umiejętności stawiają go ponad innych.

Jest bardzo dumny ze swojego pochodzenia, czasami aż za bardzo przez co momentami może wymagać od siebie zbyt wiele, jakby czuł wzrok przodków na sobie. Tak jakby gdyby urodził się w innej rodzinie, mógłby nie znaleźć tego czegoś co pchnęło go na obecną drogę. Bardzo chętnie opowiada o swoim dziedzictwie innym jeśli ktoś zapyta, stara się z tym jednak nie obnosić.

Nie jest on zwolennikiem tortur, nie ważne w jakim celu. Uważa że jest to nieetyczne i niepraktyczne, uzyskane w ten sposób informacje mogą nie być wiarygodne, jako że ofiara może powiedzieć wszystko by się uwolnić. Karanie w ten sposób jest zwyczajnie głupie, jako że nie naprawi to żadnej szkody, ani nikomu nie przyniesie korzyści.

Można go niestety mocno zrazić do siebie poprzez złe pierwsze wrażenie, preferuje wtedy zachować dystans do takiej osoby. Raz zawiedzone zaufanie trudno u niego odbudować, wtedy dystans do takiej osoby to odległość ramienia, które trzyma miecz. Jest lojalnym sojusznikiem oraz bezwzględnym wrogiem nienawidzącym zdrajców.

Stosunek do innych ras

Markus o ile nie traktuje źle żadnej innej rasy, w kontaktach z innymi można początkowo dostrzec kierowanie się stereotypami. Po bliższym poznaniu jednak stereotypy się zacierają a wcześniejsze zachowanie znika, chyba że ktoś pokazał się mu z negatywnej strony która wpisuje się w stereotyp. Wtedy uznaje zakie zachowanie za "typowe".

	Rasa	Opinia	Relacje
	Sylvari	To dosyć ciekawe jak nasze rasy się różnią, i jednocześnie są tak podobne do siebie.	Widzi w nich bardzo podobną, lecz nie pokrewną rasę z ludźmi. Pomimo dużej różnicy w formie, są dalej bardzo podobni w zachowaniu i zwyczajach. Początkowo uznawał je trochę za dziecinnych i infantywnych, jednak po kampanii w Maguumie dostrzegł w nich siłę woli której nie widział u żadnych innych ras.Dodatkowo twierdzi że jest to rasa która najlepiej może zrozumieć ludzi, z racji że milczenie Białego Drzewa jest dla nich jak milczenie Bogów dla ludzi.
	Popielce	Spopielenie nie było sprawieliwością, nie można odpowiadać zbrodnią za zbrodnię.	Markus ma dość mieszane uczucia wobec popielców, co koniec końców sprowadza się do konieczności poznania każdego z nich. Uznaje ich za najlepszych wojowników i bardzo ceni ich zdolności bojowe, ale z drugiej strony nie podziela ich interpretacji honoru w bitwie.
	Asury	Najgorzej jest kiedy coś mówią, albo plączą się pod nogami.	Nie przepada za asurami, głównie z tego powodu że są w jego mniemaniu męczące. Czepiają się szczegółów, a kiedy zaczynają swoją techno-paplaninę to zazwyczaj przestaje nawet słuchać, skoro zrozumie jedynie co drugie słowo.
	Nornowie	Zawsze lepiej założyć, że norn w twojej kompanii jest pijany.	Nie ma nic przeciwko nornom z racji ich podobieństwa do ludzi. Nie podoba mu jednak się fakt że praktycznie każdą pojedyńczą rzecz sprowadzają do swojej legendy. Nie mniej są to dobrzy wojownicy zaraz po popielcach, jednak z poczuciem honoru.
	Nieumarli	Iskra życia, uwięziona w gnijącym ciele...	Absolutnie nie ufa nieumarłym ze względu na sam fakt bycia nieumarłymi. Twierdzi że przez swoją nieśmierteność prędzej przy później mogą patrzeć na siebie jak na kogoś lepszego od innych i obrócić się przeciwko nim.

---

Stosunek do Bogów

Markus jest osobą wierzącą w bogów, jednak w jego zachowaniu można dopatrzeć się cech deizmu. Na co dzień nie wznosi modlitw do bogów, nie opiera się też na nich kiedy napotyka na różne przeciwności w życiu, chyba że nie ma już nic innego co mógłby zrobić. Uważa że najważniejsze są nauki jakie bogowie po sobie zostawili ludziom.

	Imię	Modlitwa	Opinia
	Kormir	Wysłuchaj mnie Kormir, albowiem bez Ciebie moje oczy nie rozróżniłyby prawdy od fałszu, ani sprawiedliwości od uprzedzeń i ambicji.	Markus jest głęboko związany z Kormir ze względu na historię swojej rodziny i jej roli w niej. Jest to jego patronka i w swoim życiu dedykowany jest do jej sfery wpływów.
	Dwayna	Wysłuchaj mnie Dwayno, albowiem bez Ciebie nie ma nawet pierwszego wdechu, żadna istota nie mogłaby żyć, uczyć się i kochać bez twojej iskry życia.	Z racji że jest liderką bogów, czci ją nie mniej niż Kormir i tak samo podąża jej przesłaniem. Dużym szacunkiem darzy też kapłanów, z racji prowadzenia szpitali w których nie jeden raz wylądował.
	Melandru	Wysłucj mnie Melandru, albowiem bez Ciebie byłbym nieświadom tajemnic tego świata. Byłbym ślepy na jego zagrożenia, i mógłbym zatracić jego skarby.	Przez swój podróżniczy styl życia, często prosił Melandru o pomyślność na drogach i dobrą pogodę. Jego oddanie jednak ogranicza się do respektowania natury i wyjątkowych miejść w Tyrii.
	Grenth	Wysłuchaj mnie Grencie, albowiem bez Ciebie byłbym wrażliwy na kłamstwa tych którzy mnie otaczają, obawiajac się prawdy której nie da się zaprzeczyć.	W swojej roli, musiał pogodzić się z domeną Grentha, co nie zmienia faktu że nie czci go za bardzo a ogranicza się po pasywnego szacunku.
	Lyssa	Wysłuchaj mnie Lysso, albowiem bez Ciebie moje słowa pozostały by tempe i niesłyszalne bez zaklętej gracji twojego piękna.	Szanuje Lyssę ze względu na to że jej domeną jest nadzieja, jednak podobnie jak u Grentha, oddanie Lyssie też ukazuje się głównie jako pasywny szacunek.
	Balthazar	Wysłuchaj mnie Balthazarze albowiem bez Ciebie, moje ramiona byłyby słabe i niegotowe do bronienia tego w co wierzę i tego co kocham.	Powrót Balthazara był ciężki dla Markusa, jednak otworzyło mu to oczy na fakt że gdyby nie on, ludzie już dawno mogliby się zjedać z innymi rasami. Zgodnie z wolą pozostałych bogów.

---

Umiejętności

Umiejętności bojowe

Obierając drogę straznika, Markus nie widział dla siebie innej roli jak walki w pierwszym szeregu, w cieżkim pancerzu. W swojej roli bardzo upodobał sobie miecze, zarówno jedno jak i dwuręczne, potrafi posługiwać się również buławami. W walce zazwyczaj preferuje trzymanie się blisko swoich towarzyszy, aby w razie czego móc zasłonić ich tarczą lub inaczej wspomóc w boju. Podczas większych walk, zazwyczaj celuje w walkę z najsilniejszym przeciwnikiem lub dowódcą.

	Nazwa	Opis
	Miecz Dwuręczny	Główna broń strażnika, którą władanie opanował na bardzo wysokim poziomie. W jego rękach jest to bardzo uniwersalna broń i jest w stanie wykorzystując znane sobie techniki mierzyć się z najróżniejszymi typami przeciwników, jak i świetnie nadająca się do walki w tłumie.
	Miecz Jednoręczny	Podobnie jak w przypadku mieczy dwuręcznych, jest to broń którą władanie Markus opanował na bardzo wysokim poziomie. Znajomość technik walki, pozwala mu na dużą wszechstronność. Najczęściej korzysta z tej broni w parze z tarczą.
	Tarcza	Służy w dużej mierze do blokowania ciosów i jest świetnym narzędziem w walce przeciwko strzelcom. W walce wręcz używana zazwyczaj w parze z mieczem lub buławą. Obowiązkowe narzędzie strażnika którego celem jest ochrona sojuszników w boju.
	Broń Drzewcowa	Prosta w obsłudze, a jednocześnie bardzo skuteczna przeciwko wielu typom przeciwników. Broń drzewcowa pozwala przede wszystkim na utrzymanie dużej odległości od przeciwnika. Trudno jednak walczy się nią w bliskim kontakcie, zmuszając do noszenie broni zapasowej.
	Buława	Broń zapasowa, używana tylko w szczególnych przypadkach. Markus opanował władanie nią, jednak poprzez nieczęte korzystanie z tej broni, nie jest w tym wybitny. Umie jednak wykorzystać jej potencjał i wie dobrze przeciwko komu może ją wykorzystać
	Ciężki Pancerz	Lata spędzone na noszeniu ciężkich pancerzy odbiły się zarówno na jego budowie fizycznej. Markus jest przyzwyczajony do wagi ciężkiego pancerza a znając jego ograniczenia jest w stanie poruszać się w nim dość swobodnie i nie musi martwić się że pierwszy lepszy trafiony cios skończy się urazem.
	Duchowe Księgi	Broń którą Markus nauczył się posługiwać po treningu magii firebrandów. Duchowa księga jest katalizatorem magii przywołanym przez właściciela i ma moc skupiania magii podobną do kosturów, niestety zawiera ona określoną ilość stron którą można wykorzystać na zaklęcia.
	Walka Wręcz	Opanowanie postaw, pracy nóg czy zachowania równowagi jak i wytworzenie w sobie insynktu mówiącego kiedy atakować a kiedy nie jest kluczowe do opanowania walki wręcz. Zmuszony do walki bez broni, strażnik wciąż może sprawić problem oponentowi różnego rodzaju chwytami czy rzutami.

---

Style Walki

“

Najważniejsze zasady w walce.

• Zdrowe ciało i dobra broń.
• Równowaga w ataku i obronie.
• Znajomość technik.
• Odwaga i ostrożność.
• Ocena dystansu.
• Trening i pewność.
• Przychylność Bogów.

— Markus

W przeciągu swojego życia, jako strażnik, rycerzy i najemnik, Markus zawsze faworyzował miecze ponad wszelakie inne bronie. Jest to doskonale widoczne w jego sposobie walki oraz znajomości broni, dla wykorzystania jej do granic potencjału. W przeciągu swojego życia, zarówno uczył się walki od innych, jak i stworzył swój własny styl. Znajomość różnych technik walki, pozwala mu na bycie nieprzewidywalnym na polu walki, w stosunku do swoich oponentów.

Klasyczny	Zelota	Szturchnięcie Smoka
Klasyczny styl walki bronią białą, opiera się o wykonywanie pojedyńczych silnych ciosów w krótkich seriach ruchów, a walka opiera się głównie o przechytrzenie przeciwnika. Ataki wykonywane są z dowolnej postawy i jeśli zostaną zanegowane, kończą się zazwyczaj w jeden z dwóch sposobów. Jeśli przeciwnik zablokuje cios, strażnik stara się szybko obrócić broń w dłoniach i kontratakować z innego kierunku. W przypadku kiedy oponent uniknie ciosu, ruch kończy się postawą strażnika, w której kieruje on czubkiem ostrza w przeciwnika aby uniemożliwić mu podejście. Może też pozorować wykonanie ciosu, by momentalnie wykonać inny ruch.	Czasami nazywany też stylem grupowym. Ten sposób walki opiera się o wykonywanie ciągłych i szybkich ciosów, gdzie jeden ruch momentalnie i płynnie przechodzi w następny. Głównym jego założeniem, jest wywarcie presji na przeciwniku i zmuszenie go do ciągłej obrony. Styl ten może być wykorzystywany do walki z wieloma przeciwnikami, ponieważ pozwala na wywieranie presji na pojedyńczych oponentach i błyskawiczne zmienianie swojego głównego celu. Wymaga to wszystko jednak dużej zręczności oraz biegłości w posługiwaniu się orężem, gdzie najczęstrzym błędem jest wykonanie zbyt szerokiego cięcia i niepotrzebne odsłonięcie się.	Defensywny styl walki, wykorzystywany przez strażnika jedynie w przypadku kiedy jest on w tak bliskim kontakcie z przeciwnikiem, że jest w zasięgu ramienia strażnika. Walka opiera się głównie o techniki półmieczowe, lub walkę na pięści. W pierwszej opcji chwyta się jedną dłonią za ostrze miecza, przez co broń traci na sile oraz zasięgu ale ułatwia to szybkie blokowanie ciosów. Można wykorzystać sztych klingi w formie sztyletu dla szybkich i precyzyjnych ciosów, lub głowi w formie obuchu.

---

Techniki

• Klasyczne - Zbiór ataków wykonywanych za pomocą miecza i składających się z kilku ruchów złączonych w jedną całość. Służą one najczęściej do szybkiego pokonania przeciwnika, lub zdobycia inicjatywy w walce.

	Nazwa	Opis
	Zwodniczy Cios	Atak może być wykonany na kilka sposobów, ale podstawowa zasada jest prosta. Trzeba zasygnalizować przeciwnikowi swój atak, a następnie przejść w jego inną formę. Może być to wykonane w postaci przejścia z pchnięcia, do cięcia, cięcia do pchnięcia lub dwoma cięciami pod różnymi kątami.
	W Kapelusz	Forma obrony aktywnej połączona z kontratakiem. Po sparowaniu ciosu, miecznik dalej utrzymuje bronie w kontakcie i przemieszcza broń przeciwnika na bok, aby go odkryć, cały czas kierując sztycht w stronę przeciwnika. Może wtedy wykonać pchnięcie w górne partie ciała, lub przejść do walki w stylu "Szturchnięcie Smoka".
	Morderczy Cios	Atak ten jest wykonywany przy pomocy odwróconego miecza. Chwyta się go za ostrze i celuje się w szczeliny w pancerzu przeciwnika, wykorzystując jelec w formie prowizorycznego młota. Najczęstrzym celem są okolice karku oraz głowa.
	Sponad Wyżyn	Manewr obronny wykorzystywany w celu uniknięcia oflankowania przez przeciwnika. Strażnik obraca mieczem nad głową przy jednoczesnym piruecie, dzięki temu wykonuje dwa cięcia w bardzo krótkim odstępie czasu, uniemożliwiając przeciwnikom zbliżenie się. Manewr ten można wykorzystać do cofnięcia się od grupy przeciwników jednocześnie nie tracąc inicjatywy, lub aby obronić się przed atakiem od tyłu.

---

• Półmagiczne Techniki półmagiczne opieraja się o wykonywanie bazowych manewrów, ale z dodatkiem magii w celu wzmocnienia efektywności ruchu, lub zanegowania słabości jakie ze sobą niesie.

	Nazwa	Opis
	Błyskawiczna Riposta	Po sparowaniu ataku przeciwnika, strażnik wykorzystuje efekt "Zapału" aby znacznie przyspieszyć swoje ruchy i wykonać błyskawiczny kontratak, dający przeciwnikowi mało czasu na reakcję i zmniejszający szansę na zablokowanie ciosu.
	Zguba	Markus wykonuje piruet, jednocześnie wykorzystując efekt "Odwagi" zasłania się egidą dla zabezpieczenia przed ciosem. Kończąc obrót strażnik może wykonać cięcie z dowolnej wysokości, wykonując przy tym trudny do przewidzenia cios.

---

Magia Strażnicza

Pierwsze nauki magii Markus pobierał u kapłanów Kormir z świątyni w Divinity's Reach. Od samego początku chciał on wykorzystywać magię jako wsparcie swoich umiejętności bojowych i mieszania ze sobą walki bronią jak i magią.

Cnoty

Podstawowym orężem który strażnik wykorzystuje w walce, to jego cnoty. Postępując wedle wybranych przez siebie wartości, jest on w stanie czerpać z nich moc magiczną, pozwalając na rzucanie prostych zaklęć w niedługim odstępie czasu i bez konieczności korzystania z katalizatora magicznego.

Markus niemal od samego początku poszedł ścieżką strażnika. W przeciwieństwie jednak do wielu innych skupił największą uwagę na samych cnotach, źródle jego mocy. Starał się dogłębnie zrozumieć znaczenie każdej ze swoich cnót, stworzyć swoją własną głęboką interpretację. Wysiłek się opłacił, mężczyzna zdołał opanować korzystanie z magii w stopniu w którym jest to dla niego absolutnie naturalna rzecz, niczym posługiwanie się zwykłą bronią. Jest on w stanie aktywować jedną ze swoich cnót aby zyskać dostęp do silniejszej umiejętności.

Sprawiedliwa Siła	Niezachwiane oddanie	Miłosierna cierpliwość
"Prawdziwą cnotą nie jest posiadanie siły i władzy, ale dobre jej wykorzystanie. To kim jesteśmy definiuje fakt, jak traktujemy słabszych od siebie. Wykorzystanie swojej siły przeciwko słabszym, jest oznaką braku biegłości, honoru i absolutnego tchórzostwa."	"Bądź lojalny wobec swoich towarzyszy. Dbaj o przyjaźnie i nie pozwól zawieść pokładanego w tobie zaufania. Karz tych którzy grożą twoim bliskim i nie pozwalaj plotkom i intrygom nadwyrężyć zawartym przyjaźniom."	"Zachowaj cierpliwość wobec błądzących. Akceptuj przeprosiny i wybaczaj urazy wszystkim tym którzy za nie żałują. Pomagaj słabszym, akceptuj niedoskołaności i bądź wyrozumiały przy niepowodzeniach."
Zapał - Wykorzystując moc z cnoty sprawiedliwości strażnik jest w stanie na krótką chwilę mocno przyspieszyć swoje ruchy w celu wykonania błyskawicznego ciosu. Bojaźń - Posyła wprzeciwnika energię magiczną cnoty, wypełniając jego serce poczuciem bezsilności w obliczu perspektywy zbliżającej się kary z ręki strażnika. Wywołuje efekt strachu na przeciwniku, zmuszając go do ucieczki.	Prowokacja - Zaklęcie natychmiast zwraca uwagę wskazanego przeciwnika na strażniku i wywołuje w nim nieuwarunkowany gniew skierowany w stronę strażnika, wymuszając zaatakowanie go. Odwaga - Po zaczerpnięciu mocy z cnoty oddania, chroni siebie lub sojuszników od krzywdy. Zasłania wybrany cel egidą, która absorbuje następny pojedyńczy wymierzony w nią cios.	Nakładanie dłoni - Leczący dotyk gołą dłonią który pozwala na przelanie magii leczniczej z cnoty miłosiernej cierpliwości na ranę. Zaklęcie zdolne zaleczyć płytką ranę, lub ustabilizować stan tych poważniejszych.

---

Zaklęcia Bojowe

Przywoływanie barier jest jedną z ważniejszych sztuk u strażników. Markus poświęcając ziemię wokół siebie jest w stanie przywołać w miejscu barierę która jest w stanie zatrzymać ataki przeciwników. Posiadanie dowolnej tarczy bardzo pomaga w korzystaniu z barier, są one wtedy wytrzymalsze i większe, jak i łatwiejsze do utrzymania. Jeśli zaklęcie słabnie, Markus może utrzymać je obiema dłońmi przy przelać w nią więcej magii dla jej wzmocnienia. Strażnik zawsze stara się utrzymać tarczę jak najdłużej, tak więc jeśli zostanie ona zniszczona, to znaczy że powoli opada on już z sił.

Kontrolowanie łańcuchów jest magią która rekompensuje brak mobilności strażnika. Umożliwia mu to unieruchomienie lub przyciągnięcie uciekajacych przeciwników, odciągnięcie przeciwnika od sojusznika lub odseparowanie jednego z przeciwników od grupy. Aby wykorzystać jeden z efektów, Markus musi wpierw trafić przeciwnika z dystansu za pomocą łańcucha, który przywiązuje go do wroga.

Poza tym, jest w stanie też przywoływać