Markus var Maelius

Markus var Maelius Helm
Rasa	Człowiek
Płeć	Mężczyzna
Wzrost	182,8 cm
Waga	79 kg
Wiek	Urodzony 84 dzień sezonu Kolosa 1303 roku. (29 lat)
Klasa	Strażnik
Alias	Helmingan
Powiązane organizacje	Liga Sześciu Filarów
Rola w Lidze	Opiekun
Filar	Więzi
Znana Rodzina i Bliscy	Lysolda var Maelius✟ - Matka Dunard var Maelius✟ - Ojciec Dorrous var Maelius✟ - Wuj Julia var Maelius - Pra-Babcia Cała reszta rodu var Maelius Teena Dest - Partnerka
Miejsce Zamieszkania	Dom nr 83 w dzielnicy Salmy Karczma pod Pijanym Kojotem
Motyw Muzyczny	Główny Bojowy Leczenie
Głos	Próbka głosu
Status postaci	Główna

“

Być strażnikiem, to być mieczem oraz sercem.

— Markus

Wygląd

Wysoki mężczyzna o dobrze zbudowanej posturze. Nie można powiedzieć że jego ciało jest wysportowane czy altetyczne, jest zwyczajnie dobrze zbudowany.

Ma długie, brązowe i lekko jaśniejące włosy, praktycznie zawsze zaczesane do tyłu, zgarnięte za pomocą chusty na czole lub przykryte kapeluszem. Jego twarz jest szczupła i pokryta zazwyczaj co tydzień przycinanym zarostem, ma wysoko położone kości policzkowe. Oczy mężczyzny są jasnoniebieskie i mają łagodny wyraz jednak, położone brwi sprawiają wrażenie jakby był niezadowolony przy bardzo poważnej mimice.

Ma długie i zgrabne palce, co procentuje przy władaniu bronią taką jak miecze. Same dłonie noszą ślady poparzeń. Na ciele posiada kilka blizn, głównie na ramionach, nogach i dwie większe na plecach. Na prawym udzie ma paskudny ślad po ugryzieniu przez wielką rybę. Dodatkowo jeden ślad na prawym ramieniu oraz mała blizna na prawej piersi i plecach po tej samej stronie. Ma dość specyficzny sposób chodzenia który jest widoczny w większej grupie. Stawia on długie kroki, w efekcie przebiera nogami wolniej od reszty, cały czas dorównując im kroku.

W kwestii ubrań, pomimo że pochodzi ze szlachty preferuje przede wszystkim wygodę. Nie ważne czy przy mniej lub bardziej wyszukanych ubraniach, zawsze cechuje je prostota wykonania i niewielka ilość ozdób. Poza tym lubuje się on głównie w ciepłych kolorach. W palecie barw wykorzystuje od kolorów bardzo ciemnych oraz czerni, poprzez odcienie brązów i czerwieni, wliczając w to wszystkie kolory pomiędzy nimi, nierozróżnialne dla męskiego oka.

Charakter

“

Durni rycerze, zawsze muszą dotrzymywać danego słowa. Korona z ich płytowej głowy by nie spadła jak by tak raz czegoś zapomnieli.

— Strzałą prosto w cel. - Annie

Markus jest dobrodusznym człowiekiem ludu. Wziął rolę strażnika głęboko do serca i jego życie skupia się na przestrzeganiu obranych przez niego trzech cnót.

Osobiście jest to miła i uprzejma osoba która lubi spędzić czas z najbliższymi przy dobrym trunku. Pomimo jednak swojej otwartości, nie przepada za tłumami. Preferuje towarzystwo kilku osób z którymi ma bezpośredni kontakt aniżeli większym zbiorowiskiem ludzi. Do każdej osoby podchodzi indywidualnie, akceptuje on większość wad oraz zalet. Jeśli nawiąże z kimś lepszy kontakt potrafi bardzo mocno się przywiązać do takiej osoby i pokłada w takiej przyjaźni wielkie zaufanie którego lepiej nie nadszarpywać.

Jego charakter można powiedzieć że dzieli się na kilka warstw, i traktuje wszystkich w sposób zależny od tego jak daleko ich dopuszcza do siebie. Czasami powoduje to dużą rozbieżność opinii na jego temat, ale wszystko jest spowodowane faktem, że woli trzymać się osób zaufanych sobie i jest on dość nieufny wobec obcych.

O ile jest on dobrym człowiekiem, nie jest osobą z którym ktoś marzylby spędzić wieczór. Czasami bywa sztywny, lub może nie wiedzieć jak zacząć z kimś rozmowę. Potrzebuje jakiegoś konkretnego tematu do rozmowy, i ciężko idzie mu rozmowa o niczym. Kiedy temat się wyczerpie, zwyczajnie milknie i o ile dla niego taka sytuacja to nie problem, o tyle wie że po drugiej stronie może być to odebrane negatywnie, a mimo szczerych chęci nie jest w stanie przedłużyć rozmowy.

Miłośnik historii oraz wielu zapomnianych już tradycji o których mógłby opowiadać godzinami. Lubi posługiwać się w swoich wypowiedziach metaforami lub sarkastycznie z czegoś zażartować. Jest zaznajomiony z językiem szlachty i potrafi odnaleźć się w jej towarzystwie, doskonale wie kiedy: "Z całym szacunkiem" tłumaczy się na: "Pocałuj mnie w dupę". Nie lubi jednak tego oficjalnego języka i posługuje się nim tak rzadko jak to możliwe. Sentymentalny, czasami nawet bardzo w stosunku do różnych przedmiotów. Lubi zachowywać rzeczy które towarzyszyły mu w ważnych dla niego wydarzeniach i zazwyczaj w takich sytuacjach zyskują one dla niego wielką wartość.

Jako wprawny miecznik uwielbia on walkę, uważa to za test umiejętności oraz charakteru. Jeśli ktoś podczas pojedynku woli bazować na umiejętnościach i biegłości aniżeli na tanich sztuczkach, to takiej osobie należy się szacunek i często może aprobować takiej postawie, nawet w przypadku swojego wroga. Nie mniej pomimo swojego zamiłowania do walki, nie uważa że jest to dobra metoda rozwiązywania konfliktów, ani że jego umiejętności stawiają go ponad innych.

Jest bardzo dumny ze swojego pochodzenia, czasami aż za bardzo przez co momentami może wymagać od siebie zbyt wiele, jakby czuł wzrok przodków na sobie. Tak jakby gdyby urodził się w innej rodzinie, mógłby nie znaleźć tego czegoś co pchnęło go na obecną drogę. Bardzo chętnie opowiada o swoim dziedzictwie innym jeśli ktoś zapyta, stara się z tym jednak nie obnosić.

Nie jest on zwolennikiem tortur, nie ważne w jakim celu. Uważa że jest to nieetyczne i niepraktyczne, uzyskane w ten sposób informacje mogą nie być wiarygodne, jako że ofiara może powiedzieć wszystko by się uwolnić. Karanie w ten sposób jest zwyczajnie głupie, jako że nie naprawi to żadnej szkody, ani nikomu nie przyniesie korzyści.

Można go niestety mocno zrazić do siebie poprzez złe pierwsze wrażenie, preferuje wtedy zachować dystans do takiej osoby. Raz zawiedzone zaufanie trudno u niego odbudować, wtedy dystans do takiej osoby to odległość ramienia, które trzyma miecz. Jest lojalnym sojusznikiem oraz bezwzględnym wrogiem nienawidzącym zdrajców.

Stosunek do innych ras

Markus o ile nie traktuje źle żadnej innej rasy, w kontaktach z innymi można początkowo dostrzec kierowanie się stereotypami. Po bliższym poznaniu jednak stereotypy się zacierają a wcześniejsze zachowanie znika, chyba że ktoś pokazał się mu z negatywnej strony która wpisuje się w stereotyp. Wtedy uznaje zakie zachowanie za "typowe".

	Rasa	Opinia	Relacje
	Sylvari	To dosyć ciekawe jak nasze rasy się różnią, i jednocześnie są tak podobne do siebie.	Widzi w nich bardzo podobną, lecz nie pokrewną rasę z ludźmi. Pomimo dużej różnicy w formie, są dalej bardzo podobni w zachowaniu i zwyczajach. Początkowo uznawał je trochę za dziecinnych i infantywnych, jednak po kampanii w Maguumie dostrzegł w nich siłę woli której nie widział u żadnych innych ras.Dodatkowo twierdzi że jest to rasa która najlepiej może zrozumieć ludzi, z racji że milczenie Białego Drzewa jest dla nich jak milczenie Bogów dla ludzi.
	Popielce	Spopielenie nie było sprawieliwością, nie można odpowiadać zbrodnią za zbrodnię.	Markus ma dość mieszane uczucia wobec popielców, co koniec końców sprowadza się do konieczności poznania każdego z nich. Uznaje ich za najlepszych wojowników i bardzo ceni ich zdolności bojowe, ale z drugiej strony nie podziela ich interpretacji honoru w bitwie.
	Asury	Najgorzej jest kiedy coś mówią, albo plączą się pod nogami.	Nie przepada za asurami, głównie z tego powodu że są w jego mniemaniu męczące. Czepiają się szczegółów, a kiedy zaczynają swoją techno-paplaninę to zazwyczaj przestaje nawet słuchać, skoro zrozumie jedynie co drugie słowo.
	Nornowie	Zawsze lepiej założyć, że norn w twojej kompanii jest pijany.	Nie ma nic przeciwko nornom z racji ich podobieństwa do ludzi. Nie podoba mu jednak się fakt że praktycznie każdą pojedyńczą rzecz sprowadzają do swojej legendy. Nie mniej są to dobrzy wojownicy zaraz po popielcach, jednak z poczuciem honoru.
	Nieumarli	Iskra życia, uwięziona w gnijącym ciele...	Absolutnie nie ufa nieumarłym ze względu na sam fakt bycia nieumarłymi. Twierdzi że przez swoją nieśmierteność prędzej przy później mogą patrzeć na siebie jak na kogoś lepszego od innych i obrócić się przeciwko nim.

---

Stosunek do Bogów

Markus jest osobą wierzącą w bogów, jednak w jego zachowaniu można dopatrzeć się cech deizmu. Na co dzień nie wznosi modlitw do bogów, nie opiera się też na nich kiedy napotyka na różne przeciwności w życiu, chyba że nie ma już nic innego co mógłby zrobić. Uważa że najważniejsze są nauki jakie bogowie po sobie zostawili ludziom.

	Imię	Modlitwa	Opinia
	Kormir	Wysłuchaj mnie Kormir, albowiem bez Ciebie moje oczy nie rozróżniłyby prawdy od fałszu, ani sprawiedliwości od uprzedzeń i ambicji.	Markus jest głęboko związany z Kormir ze względu na historię swojej rodziny i jej roli w niej. Jest to jego patronka i w swoim życiu dedykowany jest do jej sfery wpływów.
	Dwayna	Wysłuchaj mnie Dwayno, albowiem bez Ciebie nie ma nawet pierwszego wdechu, żadna istota nie mogłaby żyć, uczyć się i kochać bez twojej iskry życia.	Z racji że jest liderką bogów, czci ją nie mniej niż Kormir i tak samo podąża jej przesłaniem. Dużym szacunkiem darzy też kapłanów, z racji prowadzenia szpitali w których nie jeden raz wylądował.
	Melandru	Wysłucj mnie Melandru, albowiem bez Ciebie byłbym nieświadom tajemnic tego świata. Byłbym ślepy na jego zagrożenia, i mógłbym zatracić jego skarby.	Przez swój podróżniczy styl życia, często prosił Melandru o pomyślność na drogach i dobrą pogodę. Jego oddanie jednak ogranicza się do respektowania natury i wyjątkowych miejść w Tyrii.
	Grenth	Wysłuchaj mnie Grencie, albowiem bez Ciebie byłbym wrażliwy na kłamstwa tych którzy mnie otaczają, obawiajac się prawdy której nie da się zaprzeczyć.	W swojej roli, musiał pogodzić się z domeną Grentha, co nie zmienia faktu że nie czci go za bardzo a ogranicza się po pasywnego szacunku.
	Lyssa	Wysłuchaj mnie Lysso, albowiem bez Ciebie moje słowa pozostały by tempe i niesłyszalne bez zaklętej gracji twojego piękna.	Szanuje Lyssę ze względu na to że jej domeną jest nadzieja, jednak podobnie jak u Grentha, oddanie Lyssie też ukazuje się głównie jako pasywny szacunek.
	Balthazar	Wysłuchaj mnie Balthazarze albowiem bez Ciebie, moje ramiona byłyby słabe i niegotowe do bronienia tego w co wierzę i tego co kocham.	Powrót Balthazara był ciężki dla Markusa, jednak otworzyło mu to oczy na fakt że gdyby nie on, ludzie już dawno mogliby się zjedać z innymi rasami. Zgodnie z wolą pozostałych bogów.

---

Umiejętności

Umiejętności bojowe

Obierając drogę straznika, Markus nie widział dla siebie innej roli jak walki w pierwszym szeregu, w cieżkim pancerzu. W swojej roli bardzo upodobał sobie miecze, zarówno jedno jak i dwuręczne, potrafi posługiwać się również bronią drzewcową. W walce zazwyczaj preferuje trzymanie się blisko swoich towarzyszy, aby w razie czego móc zasłonić ich tarczą lub inaczej wspomóc w boju. Podczas większych walk, zazwyczaj celuje w walkę z najsilniejszym przeciwnikiem lub dowódcą.

Biegłości Zaawansowane

W przeciągu swojego życia, jako strażnik, rycerz i najemnik, Markus zawsze faworyzował miecze ponad wszelakie inne bronie. Jest to doskonale widoczne w jego sposobie walki oraz znajomości broni, dla wykorzystania jej do granic potencjału. W przeciągu swojego życia, zarówno uczył się walki od innych, jak i stworzył swój własny styl. Znajomość różnych technik walki, pozwala mu na bycie adaptacyjnym na polu walki, w stosunku do swoich oponentów.

	Miecz Dwuręczny
Biegłość	Główna broń strażnika, którą władanie opanował na bardzo wysokim poziomie. W jego rękach jest to bardzo uniwersalna broń i jest w stanie wykorzystując znane sobie techniki mierzyć się z najróżniejszymi typami przeciwników, jak i świetnie nadająca się do walki w tłumie.
Techniki	Zwodniczy Cios - Atak może być wykonany na kilka sposobów, ale podstawowa zasada jest prosta. Trzeba zasygnalizować przeciwnikowi swój atak, a następnie przejść w jego inną formę. Może być to wykonane w postaci przejścia z pchnięcia, do cięcia, cięcia do pchnięcia lub dwoma cięciami pod różnymi kątami. W Kapelusz - Po sparowaniu ciosu, miecznik dalej utrzymuje bronie w kontakcie i przemieszcza broń przeciwnika na bok, aby go odkryć, cały czas kierując sztycht w stronę przeciwnika. Może wtedy wykonać pchnięcie w górne partie ciała, lub przejść do walki w stylu "Szturchnięcie Smoka". Morderczy Cios - Atak ten jest wykonywany przy pomocy odwróconego miecza. Chwyta się go za ostrze i celuje się w szczeliny w pancerzu przeciwnika, wykorzystując jelec w formie prowizorycznego młota. Najczęstrzym celem są okolice karku oraz głowa. Sponad Wyżyn - Strażnik obraca mieczem nad głową przy jednoczesnym piruecie, dzięki temu wykonuje dwa cięcia w bardzo krótkim odstępie czasu, uniemożliwiając przeciwnikom zbliżenie się. Manewr ten można wykorzystać do cofnięcia się od grupy przeciwników jednocześnie nie tracąc inicjatywy, lub aby obronić się przed atakiem od tyłu. Błyskawiczna Riposta - Po sparowaniu ataku przeciwnika, strażnik wykorzystuje efekt "Zapału" aby znacznie przyspieszyć swoje ruchy i wykonać błyskawiczny kontratak, dający przeciwnikowi mało czasu na reakcję i zmniejszający szansę na zablokowanie ciosu.
Style	Klasyczny - Klasyczny styl walki bronią białą, opiera się o wykonywanie pojedyńczych silnych ciosów w krótkich seriach ruchów, a walka opiera się głównie o przechytrzenie przeciwnika. Najczęściej walka w tym stylu sprowadza się do prostej kombinacji parowania i ripost, a w ataku dominują cięcia oraz pchnięcia. Zelota - Czasami nazywany też stylem grupowym. Ten sposób walki opiera się o wykonywanie ciągłych ruchów, gdzie jeden momentalnie i płynnie przechodzi w następny. Styl ten może być wykorzystywany do walki z wieloma przeciwnikami, ponieważ pozwala na błyskawiczne zmienianie swojego głównego celu, natomiast zamaszyste ruchy utrudniają podejście do strażnika. Szturchnięcie Smoka - Defensywny styl walki, wykorzystywany przez strażnika jedynie w przypadku kiedy przeciwnik jest w zasięgu ramienia strażnika. Walka opiera się głównie o techniki półmieczowe. Chwyta się jedną dłonią za ostrze miecza, przez co broń traci na sile oraz zasięgu ale pozwala na wykorzystanie sztychu klingi w formie sztyletu dla szybkich i precyzyjnych ciosów, lub głowi w formie obuchu.
	Miecz i Tarcza
Biegłość	Podobnie jak w przypadku mieczy dwuręcznych, jest to broń którą władanie Markus opanował na bardzo wysokim poziomie, pozwalając mu na dużą wszechstronność. Najczęściej korzysta z tej broni w parze z tarczą. Służy ona w dużej mierze do blokowania ciosów i jest świetnym narzędziem w walce przeciwko strzelcom.
Techniki	Ukryte Ostrze - Strażnik zasłania tarczą swój tors oraz broń przed przeciwnikiem, i odsłania się dopiero w momencie wykonania ciosu, aby dać przeciwnikowi jak najmniej czasu na reakcję. Cios mieczem można poprzedzić wcześniej pchnięciem tarczy w celu wytrzącenia przeciwnika z równowagi, lub wywołania presji. Balans - Wykorzystuje tarczę w celu zablokowania broni przeciwnika i utrzymanie jej z dala od siebie, w celu odsłonięcia przeciwnika. Następnie kontynuuje atak przy pomocy cięcia lub pchnięcia.
	Broń Drzewcowa
Biegłość	Prosta w obsłudze, a jednocześnie bardzo skuteczna przeciwko wielu typom przeciwników. Broń drzewcowa pozwala przede wszystkim na utrzymanie dużej odległości od przeciwnika. Trudno jednak walczy się nią w bliskim kontakcie, zmuszając do noszenie broni zapasowej.
Techniki	Wyłom - Prosty manewr polegający na zbiciu gardy przeciwnika w bok i odsłonięciu go. Następnie kontynuuje się ruch pchnięciem grotu lub cięciem ostrza. Podcięcie - Niski atak polegający na wykorzystaniu haka przymocowanego do broni. Zahacza się o łydkę przeciwnika i ciągnie w swoją stronę w celu uszkodzenia ścięgna. Można ten ruch zastosować też na innych częściach ciała, na przykład po zbitym ataku cofnąć się jednocześnie zahaczając i raniąc przeciwnika. Stalowy Ogon - Manewr defensywny, wykorzystywany w momencie kiedy górna część broni zostanie unieruchomiona przez przeciwnika. W tej sytuacji obraca s