Rihad Bezduszny

Rihad Bezduszny
Rasa	Charr
Płeć	Samiec
Wiek	25 lat
Klasa	Złodziej
Tytuł	Demon
Rola w Lidze	Brak
Powiązane organizacje	Zakon Szeptów
Filar	Brak
Znana Rodzina	Cidearia - partnerka Roa Burzliwy i Redin Bezczelny - bracia Kalliea Sabertooth - siostra bliźniaczka Viran (adoptowy syn) †
Status postaci	Główna

Historia

Na całość historii Rihada składają się plotki, zwierzenia niektórych podróżnych oraz szczątkowe informacje zdobyte od jego braci.

Wczesne dzieciństwo

Rihad narodził się jako trzeci syn Pa'Rei, kuśnierki z Ash Legion stacjonującej aktualnie w Black Citadel. Poród przebiegł bezproblemowo. Matce towarzyszyła dwójka jej synów i najbliżsi przyjaciele. Rihad jako najmłodszy z dzieci miał najlepsze względy, Pa'Reia poświęcała mu dużo czasu, bawiła się z nim i jak najszybciej przekazywała podstawową wiedzę o świecie. Nie był karany za porażki, nagradzano go za najdrobniejsze sukcesy. Trochę rozpieszczany, nie próbował wchodzić matce na głowę, był posłuszny i nie stwarzał problemów. Późno zaczął mówić, większość czasu milczał, a pierwsze słowa jakie wypowiedział brzmiały: ,,Nie mówię, bo wolę ciszę". W kontaktach z innymi był ostrożny, nie otwierał się na nowe znajomości. Zwierzał się tylko matce, której bezgranicznie ufał. Niestety, jak się potem okazało zginęła z jego ręki.

Pobyt w Fahrarze

Do pierwszego roku życia dorastał wraz z matką, gdy był w stanie już sprawnie się poruszać został wysłany do fahraru popiołu. Tam przydzielili go do bandy która miała stać się jego drugą rodziną. Dobrano ich ze względu na różnorodność cech i charakterów, każdy miał wnosić coś innego do drużyny. Rihadowi nie podobała się ,,odmienność" i był negatywnie nastawiony do swoich braci i sióstr. Szybko jednak zdał sobie sprawę, że samotnie nie jest w stanie nic osiągnąć i choć z przymusu, zaczął współpracować. Szybko przerodziło się to w wzajemną sympatię, a już po niedługim czasie byli w stanie oddać za siebie życie. Rihadowi marzyło się zawiązać w przyszłości takie relacje z braćmi. Jego postanowieniem było odnaleźć sposób w jaki mogliby wykorzystywać i łączyć swoje umiejętności w trakcie walki.

Rih musiał pracować trochę więcej i ciężej aby dorównać innym. Urodził się z dość słabymi rękami, przez co nie był zdolny do dźwigania większych broni. Część ćwiczeń była dla niego niewykonalna, co rodziło problemy z przełożonymi. Poszukując aspektu którym mógł nadrobić swoją słabość, nauczył się wykorzystywać sprawne i wygimnastykowane nogi. Potrafił wskakiwać znacznie wyżej jak inne koty, a po ćwiczeniach używał ich w walce. Potrafił pokonać wręcz dość sporą grupę uczniów, a przez trzymanie rąk za plecami doprowadzał ich do wściekłości. Niestety pewnej nocy, grupa młodych popielców zazdrosna o jego umiejętności napadła go i poraniła jego tylne łapy. Ponacinali ścięgna i nadwyrężyli stawy. Pomimo szybkiej pomocy i długiej rehabilitacji Rihad nie odzyskał tej samej sprawności. Zamknął się w sobie, wieczorami płakał. Nie zdradził imion czy nawet rysopisów swoich oprawców. Zerwał bliższe relacje ze swoją bandą, teraz tylko z nimi współpracował. Tak przetrwał do końca szkolenia.

Ponad 10 lat później w pewnej karczmie znaleziono kilkoro martwych Charrów. Część z nich miała odcięte nogi, jeden został przybity nożem do ściany przez gardło. Krew znajdowała się wszędzie. Jak się okazało, należeli do Legionu Popiołu. Krąży plotka, że Rihad się zemścił.

W poszukiwaniu ojca - Zakon Szeptów i powiązanie z Demonem

Po zakończonym treningu w fahrarze, mając 14 lat trzeci syn Pa’Rei opuścił swoją bandę, aby zostać członkiem Zakonu Szeptów. Dostał się pod opiekę jednego z wyższych rangą agentów, który został potem jego najbliższym przyjacielem. To dzięki niemu zapomniał o swoim kalectwie, a nawet przestał z pogardą odnosić się do innych ras. Z biegiem czasu, trenując i wykonując zadania stał się dość lubianą osobą. Przykładny i dokładny. Wykonywał robotę cicho i dyskretnie. Lubił rozmawiać i nie odmawiał wspólnego wypadu na piwo. Zakon pamięta jako najlepszą część swojego życia, przyjaźnie zostały po dziś dzień. Jest to jedno z nielicznych, miłych wspomnień. Informacje na temat jego roli w tej organizacji i wykonywanych zadań są ściśle strzeżone, a Rihad sam zajmuje się osobami które pozwalają na przecieki.

Po uzyskaniu tytułów i przejścia jego służby w stan względnego pogotowia, za cel postawił sobie odnalezienie ojca. Wszystko co o nim pamiętał wiązało się z opowieściami matki, gdy był jeszcze kocięciem. Wiedział, że ma taką samą maść futra, dlatego postanowił poszukać tropu na północy – trzymająca ciepło, szarawa sierść z charakterystycznymi czarnymi pasami. Dzięki nabytym umiejętnościom wydobywania informacji krążył po wioskach i dowiadywał się coraz więcej. Po roku podróży dowiedział się, że ktoś podobny do niego może być jednym z oprychów pod dowództwem Korna, tutejszego szmuglera. Po przygotowaniu się psychicznie, przeniknął do owej organizacji i odnalazł ojca. Początkowo używał farb którymi zmienił kolor swojego futra, a pysk chował w chuście i kapturze. Na szczęście bandyci nie byli dość bystrzy. Kiedy wychwycił nawyki i zachowania swojego ojca, postanowił na pierwszą konfrontację. Nie było wątpliwości, że są spokrewnieni. Kiedy tylko spojrzeli sobie w oczy, razem zatrzymali oddech. Jednak spotkanie nie poszło po jego myśli. W trakcie rozmowy jego ojciec wydawał się być obojętny losem swojego syna i jego matki. Ostatnie zdania sprowokowały ich do walki. Rihad w napadzie złości zaatakował całą grupę znajdującą się w kryjówce. W trakcie bitwy okaleczono mu oczy. Jedyną osobą która przeżyła, jak na ironię był jego ojciec.

Teraz wiadomo już, że cała walka została sprowokowana i wymyślona przez Rihada z ojcem. Chciał pomóc mu wydostać się z tego miejsca i postanowił zabić każdego kto mu w tym przeszkodzi. Niestety, ale bandyci zagrozili Rih'owi jego ojcem, a ten aby go chronić sam okaleczył swoje oczy. Ni'el musiał wtedy zareagować, aby cały plan jaki miał do do syna z Pa'Reią nie zakończył się w tym miejscu. Po wygraniu walki samotnie i ucieczce Korna, zabrał swojego syna i postanowił na najbardziej radykalny sposób uratowania syna. Zabrał potomka do dawno poznanej Nornki, wygnanej szamanki, która zajmowała się nieakceptowanymi przez resztę starszyzny rytuałami. Szamanka zgodziła się na prośbę Charra jednak jej ceną było poświęcenie życia. W zamian Rihad miał odzyskać wzrok, który byłby wtedy nienaruszalny. Całość rytuału przebiegłaby pomyślnie, jednak demon gnieżdżący się w Ni'elu przeszedł do ciała Rihada wraz z odzyskanym wzrokiem. Przez to, że oczy były nie do tknięcia, nie dało się go usunąć. Sam Ni'el zmarł wyziewając ducha, a Nornka zapieczętowała jego duszę na tym świecie. Zniknęła pozostawiając zdrowego już Charra pod drzewem. Rih obudził się po 3 dniach. Od tego momentu na świat spoglądał wyleczonymi oczami, które przybrały kolor fioletu.

Nowe oczy, nowe przyzwyczajenia, nowe życie

Rihad oswajał się z nowymi oczami. Służyły mu jak zazwyczaj, jednak czuł dziwną obecność kogoś innego. Ponadto, spoglądając na przedmioty i osoby zauważał więcej, drobniejsze draśnięcia czy poruszenia dłonią w trakcie rozmowy. Uznał to za normalne przy tego typu czarach. Co do ojca, nie był smutny. Trochę żałował, że nie potoczyło się to innym torem, ale dziękował mu za poświęcenie. Brnąć przez życie, zdał sobie sprawę, że nie ma celu któremu może się poświęcić. Wstyd było mu wracać do braci i matki po porażce. Postanowił wegetować i tym ukarać się za niewykonanie zadania. Żyjąc z miejsca na miejsce chwytał się drobnych zleceń takich jak kradzieże czy zabójstwa, aby zarobić na utrzymanie. Pojawiały się listy gończe z jego podobizną. Zauważył, że przynoszenie śmierci przychodzi mu łatwiej odkąd posiada pamiątkę po ojcu. Ponownie uznał to za wpływ czarów starej szamanki. Ponadto niekiedy czerpał z tego przyjemność, dlatego z biegiem czasu częściej chwytał się mordów jak kradzieży. Z powodu jego charakterystycznego ułożenia włosów nazywany był przez ludzi Białym Ognikiem. Samo wypowiedzenie tego pseudonimu powodowało zaszywanie się ludzi w ich własnych domach. Rihad lubił swoją sławę, nawet jeśli nie była pozytywna - była jego.

Więzienie i zawiązanie Paktu z Nidoą

Serafini pojmali go, gdy ten nieuważnie próbował włamać się do jednego z domostw. Tak skończyła się plaga zabójstw, a ludzie odetchnęli z ulgą. Rihad poprzysiągł im, że wróci. Zamknięto go w więzieniu zbudowanym nieopodal zamku , gdzie był jedynym więzionym Charrem. Informacje o jego pobycie w tym miejscu pilnie strzeżono. Nie można było doszukać się o nim niczego, w tym jego tożsamości. Dlatego nazywano go po prostu ,,kotem". Rihad nie wdawał się w konflikty z innymi więźniami, jednak nie pozwalał się zdominować. Był atakowany przez agresywnych skazanych, którzy odnosili się do niego w rasistowski sposób. Bronił się, jednak nikogo tam nie zabił. Współpracował z Serafinami, co wzbudzało dziwne podejrzenia. W przeciągu najbliższych dni od pewnej bójki w której Rihad zmuszony był uczestniczyć, zainteresowała się nim córka nadwornego maga. Chciała poznać bardziej kulturę popielców, lecz Rihad nie chciał jej w tym pomóc. Jako nieustępliwa kobieta, pracowała na jego zaufanie spędzając z nim wiele czasu na rozmowach. Dotrzymywała mu towarzystwa, którego strasznie mu wtedy brakowało. Nauczył się doceniać obecność drugiej osoby. Za dobre zachowanie i względną bezproblemowość pozwalano mu na spacery w towarzystwie swojej przyjaciółki. W trakcie jednego z takich spacerów, fioletowe oczy przykuły uwagę jednego z nekromantów. Po wielu staraniach udało mu się nakłonić odpowiednie władze do oddania Charra pod jego opiekę i przeprowadzeniu eksperymentów. Rihad zgodził się na to tylko aby częściej opuszczać mury więzienia. W trakcie pogłębiania tej znajomości, Rih nasłuchał się o wyjątkowości swoich oczu. Nekromanta wytłumaczył mu co stało się podczas poświęcenia jego ojca. Powiedział mu o posiadanym demonie. Przeglądając wspólnie księgi natknęli się na niezwykłą informację, którą był w stanie odczytać tylko Rihad (dzięki wyjątkowym, demonicznym oczom). Mówiła ona o możliwości zawiązania paktu ze swoim demonem, który gwarantował pozyskanie jego umiejętności magicznych. Zachęciło to Charra, a jako, że niestety był całkowicie niemagiczny postanowił nie czekać. Nekromanta w tajemnicy przeprowadził rytuał, w którym przywołał demona z oczu Rihada. Było to Nidoa, Demonica cienia. Rih przedstawił jej swoją propozycję, a Ona zgodziła się bez wahania. Warunek był jeden - to Demonica wybierała pieczęć. Zgodził się na to, zaślepiony wizją swoich nowych umiejętności.

Rytuał wyglądał następująco. Po zgodzeniu się obu stron, Nektomanta musiał wyrwać z każdego z nich połowę ich duszy. Rihad niesamowicie przy tym cierpiał, porównał ból do powolnego przecinania w pół. Kiedy każdy stał się połową, podali sobie dłonie, przez co Charr stał się naczyniem na połówkę Nidoi. Zajęła ona miejsce lewej strony ciała, przy sercu. Nakładając swoją pieczęć połączyła ich na stałe, żadna siła nie jest w stanie ich rozdzielić, żadna magia nie jest w stanie zagrozić ich połączeniu. Rihad momentalnie utracił miłość w sercu, chęć obrony bliskich zamieniła się w narastającą żądze napawanie się zapachem świeżej krwi. Odmówił sobie wiecznego spoczynku, jaki niesie śmierć. Został przywiązany do tego świata, za cenę potęgi.

Spotkanie z braćmi. Śmierć matki

Rihad nie wrócił do więzienia. Nie zauważono ponownych zniknięć obywateli i zabójstw, dlatego sprawę umorzono. Samotnie zaczął sprawdzać nowe umiejętności, był w stanie myślami porozumiewać się z Demonicą, dzięki czemu nauczyciela miał zawsze przy sobie. Nauczył ukrywać się w cieniu, całkowicie się z nim łącząc. Pomagało mu to w podróżach, jego cień wykształcił się potem w coś na rodzaj przesyłu magii za którym podążało jego ciało. Postrzegał więcej, czuł więcej. Nidoa uczyła go wykorzystywać oczy i węch. Zachęcony swoją siłą postanowił zabić Korna, który uciekł w momencie przegrywania walki z jego ojcem. Niektórzy uważają, że w ramach zemsty, inni mówią, że zaślepiała go nowo poznana potęga. Zabijając przywódcę szmuglerów był w stanie dostrzec duszę odchodzącą do Mgieł- również za sprawą mocy danej od Demonicy.

Kiedy opanował już dość dobrze swoje umiejętności, zdecydował się zrealizować marzenie dzieciństwa. Chciał odnaleźć braci i połączyć z nimi siły w walce. W trakcie podróży odczuwał jednak dziwny ból myśląc o nich. Niepokoił się, stopniowo ich znienawidził. Kiedy doszło do spotkania, Rihad był przepełniony złością i chęcią mordu. Redin i Roa zaniepokojeni stanem młodszego brata, chcieli mu pomóc, co doprowadziło do pęknięcia czegoś w Demonie. Zaatakował ich z obcym spojrzeniem. W trakcie walki Redin prawie zginął, uratował go jego brat który powstrzymał Rihada od zadania śmiertelnego ciosu. Rozeszli się w przeciwne strony.

Im dalej Rih znajdował się swoich braci, tym lepiej się czuł. Do czasu, aż uświadomił sobie co zrobił. W tym momencie postanowił dowiedzieć się więcej na ten temat i rozpoczął długą rozmowę z Nidoą. Wytłumaczyła mu ona zasadę działania pieczęci i skutki jakie niesie ze sobą próba jej złamania. W tym momencie Rihad postanowił zerwać wszystkie więzi i po raz ostatni spotkać się z matką.

Pa'Reia nie zdążyła wymówić słowa, kiedy jej najmłodszy syn wbił jej sztylet w krtań. Padła martwa pod jego stopami. Starsi bracia poprzysięgli zemstę, jednak zostali pokonani. Rihad nie zabił ich tłumacząc się słowami: ,,Będziecie mi jeszcze kiedyś potrzebni". Z biegiem czasu, Rih zdał sobię sprawę z powagi własnego czynu. Kiedy dotarło do niego, że zabił matkę załamał się w sobie. Chcąc popełnić samobójstwo targnął się na swoje życie. Bezskutecznie, nie był w stanie się zranić. Narażając się na atak od innych, coś przeważało nad jego ciałem i bezlitośnie zabijał oprawców. Żył i cierpiał. Postanowił nie narażać nikogo ze swoich bliskich na to samo. Odszedł, a jego celem stało się trzymanie dystansu. Jego bracia z miłości do Rihada, przebaczyli mu. Za wszelką cenę postanowili pomóc mu uporać się z ,,nowym sobą" i odzyskać kochanego, młodszego brata. Tak rozpoczęła się ucieczka i pogoń.

,,Wszystko sprowadza się na nową drogę"

Rozdział mówiący o przebiegu rytuału w który Rihad przyjął swoją aktualną formę. Jedynymi znającymi tą historię są Oenn oraz Cidearia.

Dalszą część historii Rihad pisze swoimi czynami i decyzjami

Wygląd

Ogólna prezencja

Rihad porusza się sprawnym, lekkim i cichym krokiem. Nogi lekko ugięte w udach, zapewniają możliwość rozpoczęcia biegu lub uniku w każdej chwili. W trakcie chodu trzyma głowę prosto i lekko przechyla się na boki. Ręce wiszą swobodnie, zawsze blisko pasa w razie konieczności dobycia broni. Klatka piersiowa wypchnięta do przodu. Postawa pewna siebie, lecz gotowa na wszelkie niebezpieczeństwo. W znanych mu terenach porusza się swobodniej i luźniej.

Jako Charr nie wzbudza zbytniej sympatii u każdego, co przeszkadza mu w prowadzeniu rozmów. Nadrabia niesamowitym spojrzeniem, które jest jednym z jego największych atutów. Ponadto stara się łagodnie gestykulować, aby uchodzić za przystępniejszego, a czasem w celach odwrócenia uwagi, kiedy sięga rozmówcy do sakiewki. Lubi pokazywać kły podczas uśmiechu.

Ze względu na zawód jak i przygotowanie w Szeptach, cechuje się wysoką kulturą osobistą - pomaga mu to wykonywać zadania w każdej warstwie społecznej. Na pierwszy rzut oka jest osobą od której lepiej trzymać się z daleka - nienaturalne, fioletowe ślepia, nie bojące się jakiegokolwiek kontaktu (potrafi nie mrugać przez długi czas), ostre, wystające, bycze rogi oraz czarne skrzydła na jego plecach, poruszające się pod wpływem każdej obecności wiatru. Okazuje szacunek dla innych, jednak denerwuje się nie otrzymując tego samego. Potępia głupotę, choć sam nie raz się nią wykazuje. Jak twierdzi, takiej prezencji nauczył go jego fach.

Wygląd zewnętrzny

Aktualny strój - krój dżungli

Jako młode kocię wyróżniał się szarawym futrem przepasanym czarnymi jak noc pasami. Dorastając, paski stawały się lekko jaśniejsze. Tak wyglądał do czasu kłótni z Demonicą, która w ramach złości zmieniła mu kolor futra. Kolejna zmiana futra nastąpiła nieco później.. i teraz po rytuale najbardziej przypomina swoją pierworodną karnację. Rihad ma teraz delikatnie popielate umaszczenie z ciemniejszymi pasami rozchodzącymi się na całym ciele. Wewnętrzne strony łap są nieco ciemniejsze, tak samo jak kitka ogona. Futro jest zadbane, niesamowicie gęste i nie linieje. Szybko się regeneruje, jeśli nie została uszkodzona skóra. Grzywa jest teraz czarna jak smoła, żyje jakby własnym życiem. Ma opanowany, lecz jeszcze młodzieńczy wyraz twarzy, lekko niepokojący i groźny wyraz oczu. Jeśli Rihad chce zdominować rozmówce, jego spojrzenie powoduje złe samopoczucie i ogarniające ciało dreszcze. Szyja dość długa i wygimnastykowana. Otula ją naturalny szal z gęstego futra. Ramiona wyglądają na dobrze zbudowane, lecz nie są wystarczająco silne. Nieźle zbudowana klatka piersiowa, wyćwiczone, napięte plecy i boki pozwalają mu na dużą giętkość z której korzysta w walce i życiu prywatnym. Długi ogon o który potykał się jako dziecko teraz służy mu na co dzień do drobnych czynności.

Jego tylne łapy są teraz niesamowicie wyćwiczone, twarde i napięte. Jest nimi w stanie udusić Dolyaka. Pozwala mu to na niesamowite zdolności akrobatyczne i powrót do ulubionej gry w piłkę. Jest z tego bardzo zadowolony, mówi że jest w nim teraz więcej ,,niego".

Fioletowe oczy Rihada były pamiątką pamiątką po jego ojcu. Ponownie przybrały ten kolor.

Strój

W jego garderobie można doszukać się kilka strojów, dobieranych w zależności od okazji.

Strój Ojca

Codzienne ubranie bojowe - To opaska na oko, luźna koszula z odsłoniętym prawym ramieniem i przepasana pasem. Warstwowane, przewiewne spodnie z klamrą z kości, ten sam materiał zdobi otwór na ogon. Porządne buty, ze specjalnymi nakładkami na pazury umożliwiają mu wspinanie się oraz większe szkody wyrządzane podczas walki wręcz.

Płaszcz - W zależności od sytuacji, temperatury.. a nawet nastroju, Rihad wymienia w swoim podstawowym ubraniu koszulę na płaszcz. Zdobią go liczne ornamenty z kości niewiadomego pochodzenia. Specjalnie postrzępiony na bokach, ogniotrwały i dopasowany w taki sposób aby nie krępował ruchów.

Luźniejszy strój do biegania

Ubrania Ojca - Biała koszula z czarną kamizelą, którą przewija brązowy, skórzany pasek. Przy boku mała sakwa. Na spodniach ciekawa łatka na lewej nogawce również robi za kieszonkę. Skórzane buty z klamerką.

Luźny - Niedawno nabyty strój przez Riha, czerwono-pomarańczowy bezramiennik z kapturem. Na prawym ramieniu opaska z drobną kieszenią. Wygodne spodnie z kilkoma zapinkami na trzymanie drobiazgów. Wygodniejsze, materiałowe buty zapewniają ochronę przed ostrymi przeszkodami jednak można w nich spokojnie czuć całe podłoże po którym się stąpa.

Osobowość

Poglądy i postawa

Zaczynając od poglądów politycznych- Rihad nic, a nic nie interesuje się polityką Tyrii. Nie obchodzi go kto aktualnie prowadzi spory, czy prowadzona jest wojna. Jeśli otrzyma zlecenie polegające na zainteresowaniu się tą sprawą, wtedy skory jest bliżej się jej przyjrzeć.

Zmienił się jego stosunek do swojego życia. Ze względu na szczęśliwy związek który zrodzony została z prawdziwej miłości do Cid, dba o siebie. Nie lekceważy przeciwnika, uważa przed postawieniem kroku w nieznanym kierunku. Wszystko to po to, aby zawsze mógł wrócić do ukochanej.

Swoją postawą stara się godnie reprezentować rasę z jakiej się wywodzi, choć szczerze jej nie znosi. Pogardliwie i lekceważąco podchodzi do przedstawicieli swojego gatunku, za wyjątkiem bliższych mu osób. Nie jest dumy ze stereotypów jakie trzymają się popielców, dlatego za wszelką cenę stara się od nich odróżniać- stąd wychowanie i prezencja.

Charakter

Z zewnątrz wygląda na pewną siebie istotę, znającą swoje miejsce w świecie i cel. W środku jednak jest rozdarty na dwie części, sporo za sprawą tego co zrobił i śmierci mu bliskich. W rzeczywistości jest jeszcze młodym, zagubionym kotem. Mając 25 lat trochę wycierpiał i zdaje sobie sprawę, że na tym nie zakończyły się jego upadki. Niechętnie dzieli się troskami, uważa to za swój indywidualny ciężar z którym musi się zmierzyć sam. Ufność jest czymś czym obarcza niewielki krąg osób. Nie jest skłonny do zdradzania swoich tajemnic, nawet najbliższym - choć tu wyjątek stanowi jego aktualny związek. Często kłamie w celu zatuszowania niewygodnej dla siebie prawdy. Lubi manipulować innymi, czasem nieświadomie wyrządzając im w ten sposób krzywdę. Raczej jest spokojny i względnie łagodny dla innych, pod wpływem impulsu bywa jednak agresywny i łatwo się denerwuje, wśród bliższych mu osób stara się ukrywać ten fakt często mrugając czy zaciskając raz po raz łapę w pięść. Często gubi się we własnych myślach i z racji młodego wieku nie jest pewny czego dokładnie chce od życia. Potrafi dogryzać i ranić słowem, nic sobie z tego nie robiąc. Niektórzy nazywają go perfidnym, odpowiada im na to swoim pełnym imieniem. Na temat bezduszności, ciężko jednoznacznie stwierdzić. Zabijanie innych przychodzi mu łatwo, czasem tylko się powstrzymuje. Jest w stanie pozbawić życia niewinnych, a nawet dzieci, choć z tymi drugimi postępuje łagodniej jak na siebie. Cechuje się obojętnością w stosunku do otaczającego go rozlewu krwi, czasem ingerując raczej z racji zabawy. Trzyma się zasady, że śmierć jest nagrodą, a on łaskawie jej niektórym udziela. Ciężko przeżywał stratę syna. Dzięki otoczeniu najbliższych podniósł się szybko i zaczął żyć nie odmawiając sobie niczego. Dzięki takiej drodze poznał Zoe oraz związał się ze swoją pierwszą, prawdziwą miłością - Cid.

Pomimo wybuchowości i raczej obojętnego nastawienia do świata, emanuje od niego jakaś dobroć. Przejawia się w chęci pomocy w drobnych pracach czy zleceniach. Potrafi słuchać i wypowiadać swoje zdanie na wszystkie poruszone tematy. Dotrzymuje powierzonych mu tajemnic. Pielęgnacja danego słowa utwierdza go w przekonaniu, że jest słownym popielcem. Można mieć pewność, że dotrzyma obietnicy. Odmówi tylko, jeśli może to zagrozić jego bliskim. Boi się tylko o nich, reszta jest dla niego nieważna. W celu zapewnienia im bezpieczeństwa, jest skłonny dążyć do własnej destrukcji. Stając w ich obronie, zabierze do grobu każdego kto im zagrozi, nawet za cenę własnego życia. Jest całkowicie niezależny od innych, dzięki umiejętnością zdobytym w przeszłości, potrafi zadbać o każdy aspekt życia. Nie lubi uzależniać się od kogoś, dlatego niechętnie odwiedza medyków. Na szczęście nie choruje za często dzięki opatrzności Demonicy. Dokładność wpisuje się w jego profesję i umiejętności. Starannie śledzi każdy szczegół, dzięki czemu ciężko jest go zaskoczyć. Przydaje się to również w walce. Choć nikt nie spodziewa się tego po Charrach, Rihad jest dość inteligentny. Analizuje, bada i przewiduje jeśli ma czas. Nie ingeruje w dziedziny o których nie ma pojęcia, jednak uważnie słucha słów ekspertów. Jest oczytany. Dużą wagę poświęca poznawaniu nowych języków, pasję tą dzieli z Nidoą.

Część niego bardzo potrzebuje ciepła i kontaktu z innymi osobami. Jest strasznym pieszczochem i uwielbia myć miziany.

---

Nawyki

Jednym z takich nawyków jest dbałość o swój strój. Każde zniszczenie Rihad własnoręcznie i w jak najszybszym czasie naprawia. W przeszłości nauczył się bezwzględnego szanowania swojej broni. Kolejnym jest owijanie sobie nogi ogonem podczas siadania na ławach czy krzesłach, zabezpiecza się w ten sposób przed przypadkowym nadepnięciem kogoś z otoczenia - robi to za każdym razem.

Pasje i Zamiłowania

Ciekawi go wytwarzanie trucizn. Swego czasu miał nawet własną żabę, z której pozyskiwał próbki do badań. Traktował to raczej jak zabawę, szczególnie, że dzięki swojej krwi jest w stanie opóźniać a nawet niwelować skutki wielu toksyn. Kolejny prezent za podpisanie paktu. Uwielbia grać w piłkę. Czy to sam odbija ją w najróżniejsze sposoby, czy w drużynie, sprawia mu to niesamowitą radość. Dzięki wyjątkowym oczom jest w stanie wyłapywać zachwiania rywali i skutecznie ich ogrywać. Swego czasu grał też w karty, ale ciągłe zwycięstwa szybko go znudziły. Ćwiczy grę na lutni. Rozładowuje się w ten sposób i lubi kiedy ktoś go słucha. Czasem gra tylko dla siebie, w zaciszu domowym lub jakimś samotnym miejscu. Poznaje języki, jest dumnym znawcą demonicznego pisma i mowy. Dzięki spojrzeniu spostrzegawczości naturalnie nauczył się czytać gestykulację, co za tym idzie rozumie język migowy.

Więzi, kontakty i powiązania z organizacjami

Cidearia

Cidearia

Pozytywnie nastawiona do świata Sylvari. Odwiedziła kiedyś byłą siedzibę Ligi w Harathi Hinterlands i tam ją poznał. Początkowo była mu obojętna, jednak zainteresował się jej rozumieniem życia. Chętna do udzielania pomocy, zawsze uśmiechnięta chwytała dzień - to było coś z czym Rihad się jeszcze nie spotkał. Z czystej ciekawości zaczął brnąć w tą znajomość, aż do pewnego incydentu.

Pomimo związku z Sigmundem, a następnie z Zoe zawsze wiedział, że Cid jest tą pierwszą miłością dla której był gotów zrobić wszystko. Po rozstaniu z Popielką poświęcał dużo czasu Cid, aby pomóc jej wrócić do siebie i odgonić złe chmury wkoło niej. Razem spędzając czas pozwolili sobie na spróbowanie bliższych kontaktów i ich uczucie na nowo zapłonęło. Początkowo spędzając czas na Suchym Szczycie, poznawali się coraz bliżej w trakcie długich rozmów i wspólnych spacerów.

Po opuszczeniu Dry Top zaczęli podróżować z zamiarem zwiedzenia świata. Zatrzymują się w różnych miejscach to na krócej to na dłużej. Najważniejsze dla nich jest wspólne towarzystwo i niegasnące uczucie jakim się darzą. Odwiedzają wspólnie siedzibę, powoli zaczynają wybierać się jako duet na zadania.

Lubi nazywać ją Słoneczkiem i prawić jej komplementy. Straszny z niego zazdrośnik, patrzy wilkiem na każdego kto się do niej zbliży. Ponad wszystko ceni sobie jej szczęście i chętnie odda wiele aby podtrzymać je jak najdłużej. Stara się wspierać swoją Sylvari ciepłem, zaufaniem i miłością. Jest szczęśliwy otrzymując od niej to samo. Stara się jej mówić wszystko, otwiera się z każdą drobnostką. Choć nie przychodzi mu to łatwo, dzieli się z nią nawet smutkami. Bardzo nie chce jej okłamywać, więc mówi wszystko tak jak myśli zanim zdąży zatuszować jakiś fakt.

Viran Wildcat

Viran †

Sigmund przyprowadził Virana pewnego dnia do Siedziby Ligi. Podobno uratował mu życie, odbijając go z niewoli Płomiennych i przyprowadzając ze sobą. Początkowo nie wiedząc co zrobić z siedemnastoletnim kotem postanowili przygarnąć go pod swoją opiekę. Chwilę potem Sig kupił dom w Gendarran, w którym wszyscy mieszkali.

Niestety, Viran zginął w pożarze ich domu w Gendarran. Rihad pochował syna w Siedzibie Ligi i przesiaduje zazwyczaj przy jego nagrobku. Jest to jedna z najbardziej bolesnych strat, jakie Rih mógł odczuć w całym swoim życiu. Najprawdopodobniej, wspomnienia będą wywoływały u niego łzy co końca życia.

Redin Bezczelny i Roa Burzliwy

Roa Burzliwy

Redin Bezczelny

Kiedy był jeszcze kociakiem, strasznie podziwiał swoich braci. Byli oni dla niego dobrym rodzeństwem, często go odwiedzali. Szkoląc się strasznie chciał im dorównać, pielęgnował talent, aby kiedyś móc tworzyć z nimi zgrany zespół. Po przykrym incydencie w jego dzieciństwie, porzucił to marzenie i zamknął się przed rodziną. Następny kontakt nastąpił wiele lat później, jednak nie poznali swojego młodszego brata, był owładnięty rządzą ich śmierci. Sprawy przetaczały się boleśnie po obu frontach, jednak nie porzucili planów odzyskania Rihada.

Już po wydarzeniach z Harathi, rodzeństwo znów zaczęło ze sobą tworzyć rodzinę. Wspierają się, wspólnie rozmawiają i co jakiś czas wygłupiają. Choć każdy zajmuje się swoimi sprawami trzymają się w zasięgu możliwego kontaktu.

Roa - średni z braci jest takim spoiwem. Godzi ich, a swoim wiecznie dobrym humorem nastawia wszystkich pozytywnie do świata. Stara się podchodzić do wszystkiego za pomocą serca. Według niego choć nie zawsze się to sprawdza.. to jest to jedyny, prawdziwy sposób działania. Nie jest uprzedzony rasowo.. nawet w pewien sposób lubi swoich przeciwników. Ciężko wbić go w zły humor, jednak kiedy komuś się uda to trwa on dość długo. Drugi człon imienia ,,Burzliwi" dostał w wieku paru lat ze względu na iluzję burzy tworzącą się nad nim pod wpływem smutku.

Redin jest najstarszym z braci. Mówi to co myśli i zanim cokolwiek przemyśli.. to powie. Nie robi sobie nic z osób które nie są w stanie znieść jego towarzystwa. Tak samo jak oni jego - nie lubi ich. Lubi pozwolić sobie na przyjemnie spędzony wieczór w towarzystwie braci lub po prostu kogoś kto nie jest abstynentem. Czasem trochę gburowaty i bezczelny.. jest nastawiony pod obronę każdego życia. Ciężko przychodzi mu okazywanie silniejszych uczuć i zazwyczaj przekształca jej w wywód swojego niezadowolenia.. ale uważa się odpowiedzialny za zdrowie młodszego rodzeństwa.

Nie są do siebie podobni, ponieważ każdy ma innego ojca. Roa jest synem pewnego Płomiennego Szamana. Redin zaś ma ojca który jest strażnikiem w Lwich Wrotach.

Kalliea Sabertooth

Kall

Siostra.. bliźniaczka Rihada. Do teraz nie wiadomo w jaki sposób została oddana po porodzie. Rihad rozpoznał w niej swoje oczy (z przed odzyskania wzroku) oraz z pomocą Emhyra doszukał się podobieństw w krwi Popielki.

Kall jest spokojną i łagodną kotką o dobrym wychowaniu i obeznaniu z kulturą osobistą. Zafascynowana wszystkim co zmechanizowane nie odnajduje się w dobrze w zielonych krainach bez śladu działalności mechanicznej. Na dzień dzisiejszy pracuje na statku Paktu znajdującym się w Siedzibie Ligi. Zajmuje się tam konserwacją sprzętu.. i naprawdę wszystkiego co da się uderzyć kluczem bądź młotkiem. Lubi tą pracę i chętnie o niej opowiada przy filiżance herbaty.

Dlaczego Kall i Rih nie są do siebie tak bardzo podobni? Rihad przez fakt bycia Demonem miał zmieniany kolor futra i oczu. Dodatkowo sam rysy spojrzenia stały się ostrzejsze, pazury dłuższe tak samo jak kły. Kalliea jest kobiecym odzwierciedleniem tego jak Rih wyglądał przed czasem przyjęcia pieczęci.

Nidoa

Nikt nie jest w stanie wiele o niej powiedzieć. Rihad trzyma to pod kluczem, a bezpośredni kontakt z nią jest.. cóż, niemożliwy. Jej imię jest wymieniane w niektórych księgach, owiewane niezbyt chwalebnymi czynami.

Pierwsze ich spotkanie nastąpiło podczas rytuału przywracającego wzrok Rih'owi. Przedostała się z Ni'ela do niego, wiążąc swoją magie w jego oczach. Początkowo nie ingerowała i nie odzywała się, cierpliwie obserwowała i czekała na swoją okazję, która nadarzyła się dzięki Emiraliusowi - nekromancie. Wybierając rodzaj pieczęci, oddała połowę siebie i stała się jednością z częścią duszy Rihada. Tak zaczął się jej ogromny wpływ na całą przyszłość Charra..

Nidoa jest demonem Rih'a, ale i jego nauczycielką. Dzięki niej nie musiał szukać mentorów, ani przechodzić długich, morderczych treningów. Ona zajmowała się kształtowaniem magii, on był ciałem. Wybierając taką pieczęć, a nie inną chciała odciąć go od bliskich, którzy mogliby dążyć do podtrzymywania tradycji wykorzystywania go. Zabroniła mu kochać i zbliżać się do rodziny. Zrobiła z niego samotnika. Nie wzięła jednak pod uwagę, że istniejąca część duszy Rih'a potrzebowała czysto ludzkich potrzeb. Ciepła i zainteresowania. To rodziło między nimi konflikty w których Rihad był związaną marionetką. Nie panował nad ciałem i zachowaniem.

Aktualnie Nidoa nie jest już częścią duszy Rihada. Została wchłonięta podczas rytuału ,,Wszystko sprowadza się na nową drogę". W dalszym ciągu jest odpowiedzialna za poziom magii i jej kształtowanie w ciele Charra. Kontakt z nią można nawiązać.. poprzez złapanie Riha za grzywę, lub można usiąść mu na baranach (zalecane Asury i drobniejsze Sylvari). O jej obecności świadczą Skrzydła oraz Czarne włosy które jako jedyne są fizycznym odzwierciedleniem jej magii, która nie wymaga pośrednika - ciała. Dzięki takiemu rozwiązaniu powyższe dwa elementy potrafią zareagować wbrew woli Popielca i obronić go bądź skrzywdzić.

Hoe

Brat Nidoi jedyny pamięta jej dzieciństwo i stan przed próbą osiągnięcia wymarzonej legendy (zarówno Nidoa jak i Hoe za życia byli Nornami). Plotki powiadają, że jako szaman pewnego ducha był w stanie zachowywać swoje wspomnienia podczas ponownego odradzania się w nowym ciele, dlatego dożył pokaźnego wieku.

W niedalekiej przyszłości po tym jak Rihad nawiązał pakt z Demonicą, podobno Hoe został przez niego zabity. Nikt jednak nie widział tego czynu ani nie odnalazł ciała.. więc zdania są poróżnione.

Owy Norn stanowi teraz barierę Riha - dzięki niemu demoniczna dusza Charra nie jest w stanie przejąć kontroli nad ciałem. Ta ochrona objawia się w postaci białego futra Popielca - im bardziej intensywna biel tym silniejsze oddziaływanie. Magia wykorzystywana w tym procesie nosi nazwę Protekcji. Łącznie jest ich trzy, są zdejmowane podczas:

• Dużego przepływu magii Demona

• Silnego oddziaływania negatywniejszych emocji

• W razie konieczności mogą zostać zmaterializowane w formie tarczy by nie dopuścić do fizycznego zranienia (w zależności od siły ataku, ilość zużytych protekcji może się zwiększyć)

Dodatkowo w zależności od tego ile Rihadowi zostało protekcji, jego zachowanie przeplata się z zachowaniem Demona.

Zdjęta jedna protekcja - Na sierści pojawiają się czarne pasy. Jego głowę zaczynają nawiedzać coraz to dziwniejsze słowa i myśli. Panuje nad sobą i może je ignorować.

Zdjęte dwie protekcje - W tym etapie łatwiej wskazać pozostawione białe łaty na jego futrze. Słowa i myśli wychodzą już poza jego kontrolę i przestaje powoli panować nad swoimi działaniami.. nie zawsze może kontrolować to co mówi.

Pozbawiony protekcji - Całość jego futra i skrzydeł przykrywa mroczna czerń i widoczne są tylko fioletowe ślepia błyskające co jakiś czas. W tym stanie dusza ma pełną kontrolę nad ciałem i Rih jest w formie Demona.

Protekcje odbudowują się natychmiastowo po zbudzeniu ze snu.

---

Pieczęć - złamana

Rihad zawierając pakt z Nidoą oddał jej pod pieczę swoją duszę. Podpisując go jednak, musiał zgodzić się na pewne warunki.

Pieczęć złożona na ich umowie miała formę bramy emocji. Uczucia uważane za słabe, zamieniane są w taki sposób aby mogły pomóc w walce i wyrządzaniu cierpienia. Takiej pieczęci nie można było zerwać zerwać (jednak znalazł się sposób), emocji nie można powtórnie odzyskać. Jej symbol to trójkąt w okręgu, otoczony po dwóch stronach półksiężycami.

Trójkąt symbolizuje miłość, miłość zmienioną na zwierzęce pożądanie. Rihad nie może kochać. Chęć ciała, jego seksualności, zaspokojenie pierwotnych zmysłów - to otrzymał po nałożeniu pieczęci.

Okrąg to strach o bliskie Ci osoby i zapewnianie im bezpieczeństwa. Przerodzona w gniew i chęć przelania krwi, staje się bronią.

Półksiężyce opisują cykl życia. Oddając swoje uczucia i emocje pod władanie demonowi, stajemy się martwi, śmierć nie przynosi już ukojenia, a ciągła walka i pogoń za niesieniem cierpienia jest nie kończącą się tułaczką.

Pieczęć została złamana podczas rytuału, uwalniając dwie połówki duszy. Rozwiała się bez śladu.. po jej utracie i dotychczasowym stanie i możliwościach Rihad jest w stanie stwarzać podobne bramy i zdejmować je wedle własnych upodobań.

Kontakty nawiązane w przeszłości

• Dylliar Nertus - przyjaciel Rihada z Zakonu. Żyje i trzyma się dobrze, Rih nie widział się z nim od czasu opuszczenia tej organizacji, jednak sporadycznie piszą do siebie listy.

• Jelain Khons - córka maga, która odwiedzała Rihada w więzieniu. Natknął się na nią podczas swojej podróży i dużo rozmawiali. Utrzymują dobry kontakt.

• Emirolius Zai - nekromanta, który pomógł Rih'owi i Nidoi połączyć się ze sobą. Emi co jakiś czas podsyła im księgi, którymi mogliby się zainteresować. Dodatkowo widują się w karczmach, aby porozmawiać o tym co zdążyli się dowiedzieć.

• Zoe i Nirri Kat - dwie siostry, Asury, które zostały wynajęte do zabicia Rihada. Pokonał je i zabrał ze sobą w celach odreagowania torturami. W trakcie drogi porozmawiali i zaprzyjaźnili się. Wypuścił siostry i utrzymuje z nimi kontakt, czasem wypełniają za niego drobniejsze zlecenia.

• Nelia Lwica Mrozów - Nornka którą poznał w trakcie poszukiwania ojca. Podzieliła się z nim swoją wiedzą na temat używania łuków. W zamian on pomógł jej wykonać pewne zlecenie. Nie widzieli się od tamtego czasu, jednak rozstali się zapamiętując swoje twarze.

• Omulius Stary - Mędrzec z którym odbył pewną pielgrzymkę. Rih wyjawił mu tajemnicę na temat swoim myśli. Podobno Omulius niedawno zmarł.

• Rodzina Folstierów - Uratował ich syna, kiedy żył koczowniczo i utrzymywał się z kradzieży. W zamian odkarmili go i poduczyli historii Tyrii. Zaprzyjaźnił się z uratowanym dzieckiem, czasem wysyła mu drobne prezenty.

• Ri Ro Rik - upierdliwy młodziak, który trzymał się ogona Rihada, kiedy ten poszukiwał swojego miejsca na ziemi. Uciekł kiedy zobaczył jak Rih zabija... wilka w celach zjedzenia go.

• Ki'ttia Hesil - Kochanka, której Rih trzymał się po wyjściu z więzienia. Przychodził do niej tylko w celach zbliżenia, które było mu potrzebne przez dogryzającą się jeszcze pieczęć. Uciekł, kiedy doszły go plotki o ciąży kocicy.

Kontakty z członkami Ligi

• Lockey - kolejny Asur który wpływa na zdanie i decyzje Rihada, który darzy go dużym szacunkiem. Czasem trochę nieokrzesany, nadaje w towarzystwie swobodnej i luźnej atmosfery. Rih lubi jego towarzystwo i to, że można z nim pogadać o dosłownie wszystkim.

• Theanarann - człowiek w którym Rihad widzi kawałek siebie. Podobne przeżycia i doświadczenia mówią mu, aby trzymać się bliżej chłopaka.

• Aurra Thinkerstorm - Asurka według Riha odpowiedzialna za aktualny kształt Ligi. Zazwyczaj większe niepowodzenia w życiu tej organizacji przypisuje jakiemuś szczegółowi powiązanemu z Aurrą. Na tej płaszczyźnie przyjacielska relacja miesza się z negatywnym nastawieniem, choć często chciałby się z nią pokłócić to obawia się, że nie były w stanie przebić jej argumentacji. Poza tym uwielbia jej ,,dwuznaczne" poczucie humoru i fakt, że prawie zawsze ma dla każdego czas.

• Emhyr Reiss - na chwilę obecną ma do niego mieszane uczucia. Jest jednak byłym partnerem Cid, jednak wciąż pamięta w nim dość dobrego przyjaciela.

• Januara - czysty chaos w postaci Sylvari. Uwielbia jej spaczenie dotyczące futra, wyjątkowy humor i niebagatelne ,,pier#olnięcie. Dalej wierzy, że została niesłusznie skreślona przez opiekunów Ligi.

• Morgianna - jako siostra Janki wiele się od niej nie różni.. poza faktem, że aktualnie częściej może pojawiać się w Siedzibie. Zarówno ją jak i Januarę uważa za najbardziej pozytywne i szalone dusze straszące Tyrię swoimi twarzyczkami.

• Sky - póki co zawdzięcza mu przezwisko Kotokruka... do którego powoli zaczyna się przekonywać.

• Oenn - Po odzyskaniu więzi z tym Asurem nie czuje się do końca pewnie w jego towarzystwie. Relacje zostały jako tako naprawione, ale nie jest pewny co do całkowitego powrotu ich przyjaźni.

Reszta członków Ligi wpływa mniej lub w inny sposób na jego życie, dlatego nie zostali opisani.

Organizacje - Zakon Szeptów

Stopień: Slayer

Dostał możliwość samodzielnej pracy w terenie. Listownie lub poprzez posłańców zostaje poinformowany jeśli potrzebny jest do wykonania jakiegoś zadania. Ze względu na to, że jest Demonem dostaje zadania do zrealizowania samotnie. Sam Rih preferuje jakieś długoterminowe śledzenie z możliwością powrotu do domu. Woli rozpracowywać wroga przez dłuższy czas i wtedy przypuścić atak.. ewentualnie na starcie wytropić i zabić.

Umiejętności Bojowe

Umiejętności Fizyczne

Walka wręcz

Podczas walki wręcz Rih korzysta z takich aspektów jak zwinność i szybkość. Jego ramiona są gorzej zbudowane, dlatego woli uderzać nogami i nimi manewrować. Wykorzystuje na obydwu kończynach pazury do zadawania poważniejszych obrażeń i krwawień.

• Jest na tyle wyćwiczony, że może kopać z obrotów. Dodatkowo wysoko podnosi nogę, a jego nogi są zdecydowanie silniejsze od ramion.
• Potrafi przewidywać ciosy przeciwnika, aby je zablokować/kontrować. Da radę również je zbić.
• Orientuje się w punktach witalnych na większych osobnikach.
• Świetnie radzi sobie z akrobatycznymi unikami.
• W walce korzysta czasem z dłuższej pary rogów.

Wykorzystywanie Broni

Sztylety

Jego główna i podstawowa broń - I forma. Jest nauczony biegle się nią posługiwać w każdej formie, preferuje większych rozmiarów ostrza.

• Świetnie opanował zadawanie nią obrażeń kłutych i ciętych.
• Potrafi nimi parować ciosy mniejszych i średnich broni. Ataki większymi zazwyczaj ześlizguje po ostrzu przechodząc do kontrataku.
• Sprawnie manewruje nimi w łapie (obroty, przeskoki, przerzuty). Szybko obraca ostrze w dół lub w górę w zależności od chęci zadania ciosu.
• Celuje ostrzem w miejsca gdzie zada najwięcej obrażeń i najszybciej wyciągnie z ciała broń.
• Szczególnie często wykorzystuje sztylety podczas ukrywania się w Cieniu.
• Celnie nimi miota - sztylet podczepia pod Cienistą wstęgę lub odwołuje go ponownie do swojej łapy za pomocą więzi z Aemerium.
• Za sprawą oka i celności zdarza mu się zbić sztyletem pojedynczy nabój, strzałę lub inny rzucony przedmiot.
• Nie nasącza ich swoją magią.
• Do współpracy wykorzystuje zwinność, szybkość i akrobatykę.

Rewolwery

II forma - sztylety po odpowiednim obrocie w łapach zamieniają się w dwa rewolwery. Rihad ciągle ćwiczy techniki tej broni, ale posługuje się nią na tyle dobrze, że wykorzystuje je dość często w walce.

• Naboje mogą być materialne lub tworzone z ukształtowanej magii Cienia.
• Przez krótki okres czasu jest w stanie oddać salwę z obydwu broni.
• Korzystając z naboju Cienia może zmienić tor ruchu pocisku.
• Wykorzystuje do średnich i bliskich odległości.
• Przy zbyt długim używaniu, trzęsą mu się nieznacznie ręce. Poza tym broń jest lekka.
• Jeśli nie zdąży zmienić formy Rewolweru na sztylet, uderza nim obuchowo.
• Zazwyczaj używane w ruchu.

Czekany

III forma - ponownie odpowiedni obrót sztyletami w łapach. Czekany są wykorzystywane przy wspinaczce.

• Nie pozostawiają dziur po wbiciu.
• Dopasowują się do łapy Popielca. Podczas wspinaczki nie może ich puścić.
• Nie zadają obrażeń - przelatują przez przeciwnika.

Łuk

Dech Mgieł - dość długi łuk wykorzystywany przez Rihada. Jego umiejętności w posługiwaniu się tą bronią są na średnim poziomie, acz Nidoa non stop pomaga mu się szkolić jako łowczyni. Łuku nie wolno dotykać!

• Korzysta z niego do zestrzelenia przeciwnika ze średniej lub dużej odległości.
• Po dłuższym czasie naciągania cięciwy boli go ramię.
• Strzałę przytrzymuje zazwyczaj nieco dłużej dla pewności trafienia.
• Nie ma przeszkód, aby wykorzystywać go w ruchu - strzał dalej powinien być w miarę celny.
• Sam łuk może być wykorzystywany z bliskiej odległości jako biram.

Kostur

Latarnia to kostur wykorzystywany jako katalizator magii. Dzięki niemu może sprawniej i mniejszym wysiłkiem używać Cienia bez tak dużej szansy na stracenie protekcji.

• Zazwyczaj używany do ukrywania w cieniu większej ilości osób.
• Dzięki niemu może sprawniej używać Cienia - jednak tego nie robi.
• Sam kostur może służyć jako broń obuchowa.
• Niekończący się w latarni olej jest gorący - może służyć do poparzenia wrogów.
• Kiepsko wychodzą Rihowi manewry tą bronią.

Glewia

Niedawno poznana broń, w szkoleniu pomaga mu Cidearia.

• Na dzień dzisiejszy nie ma mowy o sprawnej walce tą bronią.
• Rih potrafi ją poprawnie trzymać i obracać w łapach.
• Jest trochę nieporęczna jak na niego i ciężka.
• Ciosy są dość wolne i płytkie, parowanie mało stabilne.
• Może włożyć siłę w celu dźgnięcia nią - to wyjdzie mu sprawniej.
• Glewia jest nasiąknięta Cieniem i Demonem.

Umiejętności Magiczne

Rihad jest posiadaczem magii Cienia. Jest ona przesączona Demonem z racji jego duszy. Potrafi ją doskonale kształtować, kontrolować i wykorzystywać względem swojej woli. Ma właściwości bojowe, ale może być wykorzystywana w codziennym życiu.

Więcej sił zużywa w nasłonecznionych miejscach i pod wodą, jednak nie jest to niewykonalne. W ciemnych jaskiniach, pomieszczeniach jego możliwości bawienia się Cieniem ogranicza tylko wyobraźnia.

Kształtowanie i Formy Cienia

Odpowiedzialna za to jest Nidoa, to dzięki jej wiedzy Rihad może dowolnie wybierać kształt swojego Cienia i wykorzystywać go wedle upodobań i sytuacji. Nie sprawia mu to zbyt dużej trudności, ale nie lubi udziwnień i tworzy raczej znane mu formy.

Formy Cienia

	Forma	Opis
	Cienista postać	Uformowana postać z Cienia Demona. Czarna sylwetka o ludzkich/popielczych kształtach i zarysie. Z tej formy wyjściowej może przybrać każdą następną. Rodzaj broni którą dzierży jest określany podczas tworzenia, zazwyczaj są to ostrza typu sztylet, miecz. Atakuje na komendę Twórcy, można go oczywiście rozwiać.
	Cienisty kolec	Kolce różnych rozmiarów. Rihad może przywołać je na każdej powierzchni, potrafią przebijać się przez ciała raniąć przeciwników, lub niszcząc obiekty. Niezdolne do podtrzymania czegokolwiek poza przeciwnikiem.
	Cienisty łańcuch	Czarny łańcuch pozwalający na związanie nim przedmiotu, towarzysza lub przeciwnika. Łańcuch aby istniał musi być połączony w właścicielem.
	Cienista wstęga	Wstęga władana na pomocą poleceń Twórcy. Może obwiązać przeciwnika, zakneblować go i unieruchomić. Może zostać użyta przez Cienistą postać do poruszania się i przemknięcia w luce pomiędzy wrogami. Potrafi stworzyć ostry koniec zadający obrażenia kłute. Dodatkowo można nią władać za pomocą rozkazów bądź ruchów łapami.
	Cieniste cięcie	Posyłane za pomocą ruchu broni/kończyny cięcie na bliskiej odległości. Szybko się rozpływa, ale wyrządza obrażenia podobne do mechanicznego uderzenia bronią.
	Cienista łapa	Tworzona na końcu ogona Rihada, ma właściwości chwytające i jest w pełni zależna od woli Twórcy.
	Cienista amunicja	Chodzi tutaj o naboje do Rewolwerów i strzału do Łuku.
	Cienisty sztylet	Sztylet uformowany z Cienia, wykorzystywany przez Riha do rzutu i ewentualnego pojawienia się przy nim.
	Cienista paszcza	Paszcza stworzona z Cienia Demona wyrastająca natychmiastowo z ziemi, ściany lub sufitu. Połyka przeciwnika trzymając go w sobie. Ma właściwości unieruchamiające i gaszące, stopniowo pochłania magię i oddaje ją w przestrzeń. Rihad musi trzymać łapy na ziemi, aby ją utrzymywać.
	Teatrzyk Cieni	Niewykorzystywane bojowo formy Cienia Rihada, ale używane czasem do obrazowania lub rozrywki. Może to być dosłownie wszystko.

Wykorzystywanie Cienia

Poza formowaniem jego kształtu Rihad może wykorzystywać go na inne sposoby, otaczając się nim, głusząc swoje kroki i tłumiąc zapach. Dodatkowo zna kilka innych sztuczek z jego użyciem.

Wykorzystanie Cienia

	Wykorzystanie	Opis
	Ukrycie w Cieniu	Otaczając się Cieniem, Rihad jest w stanie całkowicie zniknąć z pola widzenia przeciwnika. Potrafi dzielić się tym efektem z towarzyszami. Dodatkowo w tej umiejętności może: Wytłumić dźwięki wydobywające się z Cienia. Zatrzeć ślady, aby nie były widoczne. Neutralizuje zapach, aby był niewyczuwalny.
	Gaszenie Cieniem	Wykorzystując tą właściwość swojego Cienia, może zgasić płomienie ukrywając siebie lub kogoś w Cieniu.
	Regenerujący Cień	Rihad ukryty w Cieniu stopniowo regeneruje swoje siły i zapasy magii. Trwa to jednak wolniej i ma słabszy efekt jak inne formy leczenia.
	Przyspieszający Cień	Dzięki tej umiejętności, w postaci Cienia Rihad porusza się nieznacznie szybciej.

	Wykorzystanie	Opis
	Ciemności	Za pomocą magii Cienia Rihad może rozpylić go w formie pyłu i spowodować u przeciwników chwilowe zaćmienie obrazu.
	Krok Cienia	Rihad błyskawicznie mknie Cieniem w wybrane przez siebie miejsce, uzależnione od punktu widzenia. Nie przeniknie przez ścianę, ale może być wykorzystane nawet przez drobne otwory (cień dowolnie zmienia kształt).
	Cienista zasłona	Zbierając przez chwilę Cień i uderzając nim z impetem o ziemię może stworzyć zasłonę przypominającą zasłonę dymną. Ta jest jednak ciemniejsza i gęstsza, pociski wpadające w nią spowalniają i zmieniają trajektorię lotu na korzyść tworzącego.
	Cienista Pułapka	Jest to pułapka Cienia tworzona pieczęcią na jakieś płaszczyźnie. Po aktywowaniu/zbliżeniu się przeciwnika, ujawnia się w formie Cienistej postaci zadającej wyznaczony wcześniej cios. Rozpada się zaraz po nim, nie ważne czy udanym czy trafionym. Ta pułapka nie zdejmuje efektu ukrycia się w Cieniu.

Wykorzystywanie Skrzydeł

Skrzydła są Piętnem Rihada, stworzonym głównie z Cienia Demona. Dzięki temu, może z nich korzystać wedle własnego uznania, ale są one również wykorzystywane przez Nidoę.

Poza ciałem

• Każde skrzydło może stworzyć jeden Cień.
• Cieniste postaci stworzone ze skrzydeł są mocniejsze od zwykłych Cieni, trwalsze i bardziej zadziorne.
• Z formy uosobionej mogą przyjąć każdą inną oraz powrócić do pierwotnej.
• Kontroluje je Nidoa, dlatego Rihad nie musi tracić sił na wydawanie im poleceń, ale zawsze może to zrobić.
• Cienie ze skrzydeł są przygotowane już na starcie, dlatego mogą być szybko i sprawnie użyte.
• PRIORYTETEM CIENI JEST OBRONA RIHADA.

Na ciele

• Skrzydła mogą twardnień i stać się swoistą tarczą. Przez to są kruche i rozpadają się po ciosie.
• Mogą służyć jako lotnia (w trakcie doszlifowywania przez Rihada)
• Zawsze mogą pod wpływem rozkazu zostać zdematerializowane i posłane jako pociski o wyglądzie długich, czarnych piór w przeciwnika.
• Podmuchy powietrza tworzone nimi są odczuwalne.
• Rihad może swobodnie poruszać swoimi skrzydłami.
• W stanie spoczynku, bez pozwolenia Nidoi nie można ich wyrwać/dotknąć/skaleczyć.
• Ich priorytetem jest OBRONA RIHADA.
• W formie spoczynku nie można ich odwołać, to piętno. Można pozbawić ich właściwości bojowych, jednak nie znikną.

Spaczenie

Spaczenie Rihada odbywa się za pomocą właściwości jego Demonicznej duszy. Nie miesza on jej z Cieniem, a bezpośrednio przelewa na wyznaczony obszar. Potrzebuje do tego kontaktu fizycznego, dotknięcia łapą lub stopą.. ewentualnie ogonem.

Spaczenie ma czarny kolor i polega na pochłanianiu obiektu, zaklęcia. Przejmuje je żywiąc się, co oznacza, że może być stworzone w małej ilości i rozrastać się pochłaniając zdominowaną magię.

• Średni poziom dominacji Spaczenia Rihada wynosi 7/10
• Jeśli Spaczenie nie przerasta dominacją pochłaniającej magii, wtedy stanie się pożywką podsycającą zaklęcie wroga.
• Spaczenie rozchodzi się stosunkowo wolno, chyba że Rih sam je podsyca.
• Spaczone ciało nie zostanie już nigdy wskrzeszone.
• Spaczenie nie przejmuje formy zaklęcia, tylko je pochłania i niszczy.
• Ciało zarażone przez Spaczenie można wyleczyć. Chyba, że objęło znaczną jego część, wtedy jest martwe i nie do uleczenia.
• Rihad może cofać Spaczenie, ale nie jego skutki.
• Spaczenie może zostać usunięte poprzez:

- Cofnięcia go przez Rihada.

- Stanie się pożywką innego zaklęcia.

- Rozwianie go dużą ilością światła.

Ekwipunek

Sprzęt z jakiego korzysta Rihad podczas swoich wypraw

Bronie

Sztylety - Kły Pustki

Kieł Pustki

Dech Mgieł

Podstawową bronią Rihada są jego dwa sztylety. Początkowo posługiwał się dwoma ostrzami ze specjalnymi pojemnikami na truciznę jednak, że rzadko korzystał z ich możliwości Nidoa postanowiła sprezentować mu kolejny podarek ze swojej kolekcji.

Kły Pustki, tak nazywają się jego dotychczasowe sztylety, mają śnieżnobiałą poświatę, prosty kształt i są odpowiednio ostre - zapewnia to doskonałe obrażenia cięte jak i kłute. Idealnie dopasowują się do łap Rihada dzięki czemu nie wyślizgują się w trakcie walki oraz można nimi łatwo manewrować.

Nidoa nie chce przyznać się w jaki sposób stała się właścicielką tego oręża. Podobno kosztowało ją to wiele czasu. O samej broni wiadomo tylko tyle, że posiada dość wyjątkowe właściwości. Według legend, owe sztylety były kiedyś kłami bestii zamieszkującej Pustkę. Po śmierci potwora, z jego ciała zrobiono bronie, które charakteryzuje biały kolor z jaśniejącą poświatą. Początkowo, były wykorzystywane tylko w strefie Pustki, jednak po pewnym czasie zaczęto chełpić się nimi na Ziemi. Chęć posiadania ich mocy sprowokowała wiele bitew w których Oręż Pustki był przechwytywany przez coraz bardziej zachłanne osobniki. Właściciel takiej broni mógł ją dowolnie nazwać, dlatego sztylety Rihada nazywa się różnie: Ostrza Chaosu, Zrodzone z Agresji, a nawet Śnieżne Igły. Samemu Popielcowi najbardziej odpowiada nazwa wymyślona przez Nidoę, dlatego aktualnie są Kłami Pustki.

Kły podobno są nasączone jadem Bestii, a zbliżenie ich do rany w której znalazła się trucizna, spowalnia jej działanie, a czasem całkowicie niweluje jej skutki. Pewien wojownik który widział Rihada w trakcie walki mówi, że zaobserwował coś niespotykanego. W trakcie parowania przez Popielca odgórnego ciosu mieczem, jakaś przejrzysta ręka wychodząca mu z boku chwyciła za sztylet i dźgnęła nim przeciwnika. Tak więc podobno tej broni mogą używać nawet niematerialne osoby - duchy i dusze.

Sam Rihad mówi, że nosi te sztylety, ponieważ pasują mu do jego futra.

---

Łuk - Dech Mgieł

Chodź Rihad nie posługuje się łukiem tak sprawnie jak łowcy, to w swoich łapach dzierży jedną z legendarnych broni Mgieł. ,,Dech Mgieł" jest ekwipunkiem Nidoi, demona który sprawuje pieczę nad duszą Białego Ognika. Łuk czerpie energię z dusz, dlatego Rihad może bezpiecznie z niego korzystać, użycie go przez kogoś innego wiązałoby się ze śmiercią. Niebieski płomień nasycony jest szeptami, które gwarantując celność i śmiertelność strzał chcą uzyskać spokój. Samym łukiem można posługiwać się również jak biramem, jego dwa końce są szpiczaste, a kontakt z nimi wyrządza szkody nie tylko fizycznie ale kaleczy nieodwracalnie duszę.

---

Pistolet

Dodatkową bronią, rzadko używaną jest pistolet. Jest to prezent od nekromanty, który dostał w czasie odbywania wyroku w więzieniu. Rih nosi go na plecach, za paskiem i wykorzystuje do dobijania półmartwych przeciwników.

---

Kostur - Latarnia Charona

Latarnia Charona

Praktycznie nikt nie posądzał Rihada o posługiwanie się kosturem, nikt właściwie nie widział go nawet trzymającego tego rodzaju broń. Słychać plotki, że istnieje bardzo ważny powód dla którego coraz częściej widuje się go z tym przedmiotem w ręce.

Ową broń zdobył od jakiegoś szalonego nekromanty, było o tym głośno przez dwa, trzy dni. Sam czarny magik miał ją podobno z wygranego zakładu alkoholowego. Jest to po prostu dziwny kij z latanią. Tak się im tylko zdawało.

Artefakt jest wykonany z bardzo odpornego i twardego drewna dlatego można używać go jako broni obuchowej. Tylko nekromanci potrafią wykorzystywać zawartą w nim moc.

Nidoa, jako kolekcjonerka przedmiotów instynktownie nasłała Rihada na owego nekromantę. Artefakt w jego posiadaniu nosi nazwę Latarni Charona. Istnieje kilka sztuk tego przedmiotu, a będąc w posiadaniu jednego z nich można stać się ,,Przewodnikiem".

Latarnia umożliwia bowiem widzenie dusz dla osób które normalnie nie są w stanie ich dostrzec. Światło bijące od kostura przyzywa okolicznych zbłąkanych i nakazuje im podążać za sobą. Sam kij nie daje nic więcej. Duchy dalej są niematerialne, nie słuchają się rozkazów, nie zaatakują nikogo. Można je tylko zobaczyć, nie słychać ich słów (o ile nie jest się obarczonym pieczęcią). Próba dotknięcia ich spowoduje, że rozpłyną się jak we mgle.

Chodź nikt nie zwraca uwagi na łańcuch oplatający kostur, pełni on bardzo ważną rolę. Symbolizuje on więź duszy z jej właścicielem. Dzięki temu, sami nie zostaniemy omyłkowo przeprowadzeni do Mgieł. Można też nim poniekąd władać, wydając mu rozkaz spętania przeciwnika czy sięgnięcia celu.

,,Przewodnik" rozświetla noc słabym, zielonym światłem swojej latarni. Prowadzi zagubione dusze do celu ich podróży.

Przedmioty posiadane przy sobie

• Kilka sztuk wytrychów - przydatne do jego fachu.

• Parę sztuk pustych fiolek - zostało mu to z dni w których zajmował się truciznami. Nigdy nie wiadomo, kiedy natrafimy na coś ciekawego do zbadania.

• Pióro harpii - noszone z małą fiolką atramentu.

• Kilka metalowych obręczy do włosów - zdarza mu się je gubić, dlatego nosi kilka zapasowych sztuk.

• Mały nóż - noszony pod jedną z nogawek. Przyzwyczajenie z młodszych lat w których nie miał magicznej broni.

---

Przedmioty trzymane w Aemerium Nidoi

• Biblioteczka - to tutaj składowane są wszystkie wyjątkowe księgi Rihada.

• Lutnia- lutnia którą dostał od Roa (dokładnie to ukradł, ale potem dostał)

• Stój Ojca - luźniejszy, ładnie wyglądający strój. Rih chodzi w nim głównie po domu i siedzibie Ligi.

• Latarnia Charona - trzymana ze względu, że Rihad nie chce jej dźwigać na plecach.

• Nici i igły - dla bezpieczeństwa, zawsze coś może się rozerwać.

• Narzędzia do garbarstwa - zabraknie ich w najmniej nieodpowiednim momencie, dzięki temu są zawsze blisko.

Plotki/Ciekawostki

Plotki jak i Ciekawostki spisane od różnych osób.

• Pełne Imię Rihada to ,,Rihad Bezduszny'". Wiele osób myśli, że Bezduszny jest tylko tytułem, lecz błędnie.

• Aby dotknąć jego skrzydeł, trzeba poprosić Demonicę.

• Jedynym miejscem na jego ciele które ma łaskotki są jego stopy.

• Potrafi dziergać na drutach.

• Uwielbia kiedy ktoś komplementuje i dotyka jego włosów.

• Świetnie zna się na sztuce garbarstwa. Ponadto potrafi wyrabiać ubiór ze skór i nieźle go łatać.

• Lubi być określany mianem Demona.

• W dzieciństwie chciał mieć psa, którego nazwałby Yooki.

• Po odzyskaniu pełnej sprawności nóg, nie boi się tańczyć. Wychodzi mu to całkiem stabilnie.

• Nie lubi wesołych piosenek, dlatego większość granych przez niego pieśni na lutni, jest dość smutna.

• Lubi dostawać piłki, nie kupuje ich sobie sam, ponieważ przez ostre pazury u dolnych łap, często je niszczy i szkoda wydawać mu na nie pieniędzy.

• Umie wykorzystywać połączenie magii i siły fizycznej aby chodzić po ścianach, jednak jest to tak męczące, że po minucie takich zabaw, mdleje.

• Naprawdę zadusił nogami rosłego Dolyaka.

• Kiedy był w Zakonie został wyzwany do pojedynku w którym musiał wykorzystać metalowy wachlarz. Po wygranej został nazwany ,,Kocią Jaśnie Damą". Dalej jest obrażony na pomysłodawców tego przezwiska.

• Kiedy podróżuje z braćmi, wspólnie umilają sobie czas śpiewami. Roa przygrywa na instrumencie, zaś Rih z Redinem śpiewają.