Duchy Askalonu

Duchy Askalonu to ofiary desperackiego ruchu ówczesnego króla - Adelberna.

Duchy Askalonu - rodzaj ducha, występujący jedynie na terenie Askalonu który powstał jako skutek uwolnienia czaru obronnego przez Króla Adelberna - Foefire. Dusze żołnierzy, którzy byli w zasięgu Foefire, zostały przypisane do askalońskiej ziemi i strzegą je, pełne zapału. Każda istota inna niż duch, jest postrzegana albo jako popielec, albo jego sojusznik, którego trzeba natychmiast zabić.

Wygląd

Askalońskie duchy nie różnią się zbyt wiele od przeciętnego ducha. Ich ciało zostało zmienione w bladoniebieską ektoplazmę. Zatrzymują przy sobie oręż czy mają stroje, w których byli na kilka godzin przed Foefire.

Zachowanie

Duchy Askalonu z powodu klątwy Foefire, zachowują się jakby były zapętlone w czasie. Pojawiają się o danej porze, robią to, co robiły w dniu śmierci, znikają i pojawiają się na nowo, powtarzając cały cykl. Nie są jednak odcięte od świata - jeżeli zauważą kogoś innego niż ducha w trakcie swoich czynności, od razu rzucą się do ataku. Z tym rodzajem duchów nie jest możliwy jakikolwiek kontakt z powodu szaleństwa, jakie ich ogarnia. Zabicie jednego ducha powoduje jego tymczasowe zniknięcie. Dowiedziono, że pokonanie silniejszych duchów, na przykład dowódcy, powoduje wydłużenie czasu ponownego pojawienia się duchów na nowo. Dowiedziono, dzięki teorii asury Tzarka (Ascalonian Catacombs P3), że duchy mogą być oszukane. Z pomocą wyssanej ektoplazmy z okolicy, Tzark był w stanie zamienić grupkę pięciu osób w askalońskie duchy. Prawdziwe duchy widziały w nich swoich sojuszników. Poza tym, popielcy opracowali maszyny, które pozwalają na wciąganie duchów i zamykanie ich w specjalnych pojemnikach. Ciekawym faktem jest to, że askaloński duch za żadne skarby nie wejdzie do wody.