Fjalarr Stoneskull

Fjalarr Kamienny Czerep
Rasa	Norn
Wiek	66
Płeć	Mężczyzna
Klasa	Wojownik
Rola w Lidze	-
Filar	-
Tytuły	Kamienny Czerep IŚI W.I.P.
Status postaci	Alternatywna

“

Powojować, nażryć się i spać - to moje motto

— Iśi

Motyw muzyczny dla tej karty postaci

Pośród mroźnych i nieprzyjaznych Dreszczogór żyją nornowie, rasa długowieczna (według ludzkich standardów), o bujnej kulturze. Dla jednych są dzikusami, dla drugich nieocenionymi sojusznikami. Fjalarr, znany też pod innymi tytułami lub przezwiskiem "Iśi" wcale nie odstaje od tego stereotypu. Można rzec, że jest prawdziwym ucieleśnieniem tychże charakterystyk. Ogromny w swych rozmiarach, prosty norn o równie wielkim sercu rozpalonym rządzą przeżycia swego żywota pełną parą. Otwarty i skory do działania, a zarazem uparty, rozgadany, nieraz nadpobudliwy oraz grubiański. Nieczęsto podąża drogą kompromisów, swoją rację w obliczu braku argumentów słownych próbuje udowodnić siłą. Nie jest jednak okrutny czy pozbawiony skrupułów. Uczciwość jest jego solidną stroną, czego nie można powiedzieć o kulturze osobistej. Jak inni nornowie, wierzy głęboko w Duchy Dziczy, a za swoją patronkę uważa Niedźwiedzicę
Gdy już staje w szranki, zawsze pędzi w pierwszy szereg by przyjmować ciosy na swoją tarczę i odwracać uwagę od słabszych (czyli praktycznie każdego w swoim przekonaniu). Jest wojownikiem, który w przerwach między mootami czy spaniem zdążył opanować sztukę zaklinania krzyków do stopnia, w którym mógł stworzyć swoje własne okrzyki. Jako worek do bicia zawzięty obrońca przywdziewa naprawdę ciężki pancerz, a jego żywotność można przyrównać do tężyzny fizycznej dolyaka - powolny, ale stabilny.

Wygląd

Tężyzna fizyczna Fjalarra jest jego powodem do dumy.

"Chłop jak dąb" - te określenie jak najbardziej pasuje do Fjalarra, zarówno jeśli chodzi o jego gabaryty jak i siłę. Ogromnie wielki, zarówno pod względem wzrostu jak i szerokości ramion. Jego muskulatura również jest imponująca. Ramiona, plecy i klatka piersiowa pokryte są tradycyjnymi, norskimi tatuażami. Twarz Iśiego obrośnięta jest gęstą brodą, głowa zaś krótko przycięta. Pulchna gęba, wąskie oczy, wielki nos i szerokie usta. Znaków szczególnych nie posiada, a przynajmniej nie są one widoczne gołym okiem. Na plecach norna, od prawej łopatki do lędźwi ciągną się trzy długie blizny po pazurach.

Osobowość

Gdyby sprowadzić się do ogólników, Fjalarr może być opisany jako stereotypowy norn - lubi powalczyć, lubi popić, lubi swawolę i gada jak najęty o tym co zrobił a co ma zamiar zrobić. Jest w tym dużo prawdy, niemniej warto wdać się w szczegóły:

• Serce na dłoni - Iśi, choć na groźnego wygląda, wcale taki nie jest. Nie odmówi pomocy, potrafi zebrać się na litość,
• Uczciwość - cokolwiek by nie było, Fjalarr nie pozwala o sobie mówić jako o oszuście. Zawsze stara się wywiązywać z umów i zakładów, a jeśli braknie mu środków chętnie to odpracuje,
• Rzetelność - jak już obieca, że coś zrobi, to będzie to zrobione. Jeśli nie, przyjdzie i powie, pokaja się i zaproponuje zadośćuczynienie,
• Warcholstwo - z wychowaniem u niego kiepsko, jako że dorastał w gospodarstwie przy szlaku. Oznaczało to, że od małego uczył się jeść rękami, a po posiłku solidnie sobie beknąć. Jego gęba momentami potrafi być iśćie niewyparzona,
• Impulsywność - reaguje jak byk na czerwoną płachtę. Często najpierw zadziała, a potem pomyśli... że dobrze zrobił, bo co tu dużo gadać. Ale jest pewien plus: tak, jak szybko potrafi wpaść w gniew, tak szybko potrafi przebaczyć,
• Upartość - gdyby Iśi miał jakiegoś zwierzęcego patrona, na pewno byłby to dolyak. Nie dość, że wygląda jak jeden, to jeszcze jest tak samo uparty.

Inne umiejętności

• Kowalstwo - z czegoś żyć trzeba było, zatem Fjalarr przez kilka lat był czeladnikiem kowala w Hoelbrak. Nabył wiedzy jak kuć broń i zbroje, a jego specjalnością stała się obróbka czarnej stali. Konserwacja i naprawa wcześniej wymienionych również nie jest mu obca. Obecnie nie posiada własnej kuźni,
• Barter i transakcje pieniężne - swe wyroby rzemieślnicze sprzedawał w zamian za monety lub wymieniał na inne dobra, to też potrafi się targować i wyceniać przedmioty,
• Gotowanie - by przetrwać na dalekich wyprawach, należało coś do gara wrzucić i upichcić tak, by dało się zjeść. Iśi zna kilka przepisów na pożywne dania kuchni norskiej,
• Orientacja w terenie - podczas podróży, odczytywanie mapy często nie było możliwe z uwagi na jej brak. Zna się więc na odczytywaniu znaków na szlakach, wyznaczeniu północy z pomocą kompasu lub innych, survivalowych trików.

Plotki

Znasz ciekawą plotkę? Napisz ją!

W.I.P.