Leillianne

Leillianne
Rasa	Sylvari
Płeć	Kobieta
Wiek	3 Lata
Wzrost	169cm
Waga	53kg
Klasa	Elementalistka
Powiązane Organizacje	Liga Sześciu Filarów - Towarzysz
Status Postaci	Nieaktywna
Motyw Muzyczny	Team
Motyw Bojowy	Chasing The Dragon
Głos	Próbka

“

Nie robię dobrej miny do złej gry! Nie ma czegoś takiego jak dobra czy zła gra. Każda gra będzie dobra, jeśli odpowiednio ją rozegrasz.

— Leillianne

Wygląd

Fioletowokora sylvari jest raczej poniżej średniej wzrostu jeśli chodzi o jej rasę i płeć. Ciemna kora wydaje się mocno kontrastować z towarzyszącą jej jasnoróżową poświatą, która emanuje bardzo wyraźnym, wręcz jaskrawym światłem w nocy. Jej włosy stworzone z jaskrawo różowych pnączy wydają się być idealną średnią kolorów pomiędzy poświatą, a korą sylvari. Sama Leillianne jest niewielką osóbką o dosyć standardowej budowie ciała, choć bez żadnych ekscesów. Nie trzeba być ekspertem, żeby zobaczyć iż zdecydowanie brakuje jej mięśni czy piersi. Ma w zamian za to duże złote oczy, które zazwyczaj pozostają szeroko otwarte na otaczający ją świat. Na kilku stopniach jej okrągłych tęczówek, można dostrzec wszystkie kolory tęczy, które mimo ślicznego wyglądu są wadą wzroku, która być może kiedyś pozbawi ją tego zmysłu. Zawsze uśmiechnięta twarz nie posiada jednak żadnych innych znaków szczególnych. Jak i cała sylvari, jej woń jest bardzo charakterystyczna i łatwa do wyczucia, gdyż Lei naturalnie pachnie świeżo dojrzałymi truskawkami. (Czasem również gorącą czekoladą, lecz nie jest to jej cecha wrodzona).

Początkowo strój elementalistki, który nabawił się nawet więcej oparzeń i podpaleń niż sama Leillianne, pozostał raczej w strzępach, które wciąż emanują towarzyszącym sylvari elementami. Choć samej dziewczynie praktycznie to nie przeszkadza, gdyż może swobodnie chłonąć promienie słońca, deszcz, wiatr i śnieg całym ciałem, a nie tylko samymi dłońmi. Nie zmienia to jednak faktu, że często można ją spotkać w spodniach i kurtce, kiedy to robi się zbyt mroźno, żeby pozostać w wysłużonym stroju.

Ze względu na (prawdopodobnie głupią) samodzielną decyzję Lei o poszukiwaniu własnego stylu, sylvari najczęściej można spotkać w sportowych butach na płaskiej podeszwie, spodniach z dżinsu porozrywanych na kolanach i udach, kolorowych koszulkach na jedno ramię oraz w całej gamie ozdób na rękach i szyi. Zawsze uwielbiająca wszystko co się świeci, być może mało modnie, zazwyczaj decyduje się na jaskrawe kolory koszulek i dość jasne spodnie. Dzięki temu sylvari jest łatwa do rozpoznania z dość daleka.

Magiczna Leillianne autorstwa Nish.

Lei. Znowu.

Zaprogramowany przez Conceptualium wygląd jaki przybrała Leillianne w czasie kampanii Odkupienie.

Charakter

Leillianne jest wiecznie ciekawą świata sylvari o bardzo pogodnym usposobieniu. Jest rozmowna, otwarta i ciekawska. Zadaje bardzo dużo pytań, zawsze będąc zainteresowana odpowiedzią jaką na nie uzyska. Nie zadaje pytań na pusto. Oczekuje uzyskać satysfakcjonującą ją odpowiedź i choć inni nie zawsze skupiają się na jej pytaniach, nigdy nie zraża jej to przed zadawaniem kolejnych. Żywo przedstawia swoje emocje, często przechodząc od jednej do drugiej w mgnieniu oka, lecz na samym końcu zawsze pozostaje jej uśmiech. Z drugiej strony jest osobą pozornie naiwną. Jeśli sama nie wie lepiej, uwierzy we wszystko co usłyszy, nie do końca zdając sobie sprawę z tego jak głupio wtedy wygląda. Czasem nie dostrzega różnicy między prostym sarkazmem, a faktyczną szczerością, przez co może wydawać się niezrównoważona lub zachowywać się nieco niezręcznie. Najczęściej wiedząc że sama nie potrafi lepiej, posłucha innych. Nawet tych, których nie zna zbyt dobrze. W swej bardzo daleko posuniętej ufności często nie spodziewa się żadnego podstępu. Widzi ona w innych same pozytywy, przez co nie zakłada, że ktoś mógłby chcieć z jakiegoś powodu wyrządzić jej lub jej przyjaciołom krzywdę. Nie straszne jest jej żadne niebezpieczeństwo, lecz jest to prawdopodobnie spowodowane jej beztroską, która przysłania jej ogólny obraz świata. Często znajduje się w samym środku zagrożenia, nie mając o tym najmniejszego pojęcia, kiedy to zajęta jest opowieściami o czekoladzie. Nawet po odniesieniu sporych obrażeń wydaje się kontynuować swoje pozytywne nastawienie, a w trakcie leczenia i rehabilitacji jest dumna z siebie, gdyż była w stanie wytrzymać ból dla dobra ogółu.

Stara się nie wchodzić innym osobom w drogę, a nawet zdecydowanie woli samej coś stracić niż pozwolić innym, zwłaszcza tym na których jej zależy, się smucić. Jest to jeden z powodów, dla których wolała trzymać się z dala od Annie Goldarrow w czasie gdy dotknęła ją klątwa Cośka. Żeby nie być powodem cierpienia kobiety, zachowywała zawsze dystans, aby tylko nie narazić ją na żadne cierpienie. Często zachęca swoich przyjaciół do podejmowania ryzykownych decyzji i próbowania nowych czy niestandardowych rozwiązań. Wierzy w cudze umiejętności zdecydowanie bardziej niż w swoje własne. Również dlatego często uprzedza, że zadanie które zostało jej powierzone może nie pójść zgodnie z planem z powodu jej niewielkich zdolności.

Leillianne uwielbia odwiedzać nowe miejsca, poznawać nowe osoby i bawić się elementami. Poniekąd męcząca magia przynosi jej umysłowi niesamowity odjazd, porównywalny z hajem narkotykowym, którego nie ma ochoty się wyzbywać. Wiecznie zadowolona elementalistka staje się wtedy nawet bardziej szczęśliwa, pozornie niczym szczególnym.

Sylvari ma całkiem niezłą pamięć, jednak nie jest pamiętliwa. Zapamiętuje tylko to, co chce zapamiętać. Łatwo łączy imiona z twarzami i czynami danych osób. Również ze względu na to, uważa dopiero co poznane osoby za swoich przyjaciół. Bardzo szybko się przywiązuje do nowo poznanych istot, zwłaszcza jeśli, mimo wszystkich wad jakie sylvari posiada, okażą jej choćby odrobinę sympatii.

Dzięki wspólnym treningom z Nish, w trakcie walki zaczęła zachowywać się bardziej odpowiedzialnie. Każdy pojedynek traktuje jak sparing z Ardghairem, przyjacielem, który przygotowywał ją do dalszego życia na początku jej drogi. Przez to Leillianne walczy bez poczucia zagrożenia dla swojego zdrowia. Dobrze włada swoją bronią, jednak nie przejmuje się tym, że może popełnić jakiś błąd, który kosztować ją będzie życie. Traktuje każde starcie jako swoisty rodzaj tańca, z którego obydwaj walczący winni wyjść bez szwanku i z uśmiechem zwycięstwa lub grymasem porażki na twarzy. Zrobiła się również z tego powodu nieco bardziej spokojna i zaczęła uczyć się myślenia taktycznego. Chociaż zazwyczaj preferuje niestandardowe rozwiązania, teraz w porównaniu do dawnych czasów, przynajmniej jeden na sto pomysłów wydaje się być jakkolwiek poparty logiką.

Umiejętności magiczne

Leillianne jest początkującą elementalistką, która uwielbia zmieniać żywioły, którymi się posługuje. Nie jest to jednak w żaden sposób wykwalifikowana dziewczyna. Korzystając z wiedzy zdobytej przez inne sylvari oraz z tego co wyczytuje w książkach, Leillianne stara się tworzyć proste zaklęcia, które mogą jej posłużyć w trakcie walki, ale również w życiu codziennym. Nie obawia się używać swojej magii, lecz często nawet najprostsze zaklęcia sprawiają jej dużo kłopotów lub nie wychodzą, a przynajmniej nie tak, jak mogłaby tego chcieć.

Umiejętność	Nazwa	Opis
	Pamięć Arkaniczna	W czasie nauk w Akademii, Charles Boccoli i Klaudiusz Minty, pomogli opanować Lei nową zdolność. Wzorując się na czerpaniu mocy z Mgieł i przekuwania jej na kilka podobnych zaklęć, sylvari posiadła zdolność przyzwania kopii zaklęcia zaraz po jego rzuceniu. Po tym jak Leillianne przyzwie jakąś broń bądź rzuci zaklęcie ofensywne, Pamięć Arkaniczna tworzy drugie, takie samo zaklęcie o zmniejszonej sile lub broń o zmniejszonej trwałości.
	Oddech smoka	Leillianne materializuje przed sobą płomyk, który rozdmuchuje wokół. Im więcej magii włoży w swój podmuch, tym większy i dalszy obszar może zająć ogień.
	Pomoc pana Starka	Leillianne przyzywa niewielkie krople wody, natychmiast zamrażając je na powierzchni, na której osiądą. Stosowana głównie jako zamrażacz ran, chroniący je przed infekcją oraz obfitym krwawieniem.
	Regeneracja	Leillianne przyzywa niewielkie krople wody z ładunkiem regeneracyjnym. Pomagają one tkankom się leczyć, jeśli Leillianne jest wystarczająco skupiona i wie jak zbudowane jest ciało osoby leczonej.
	Zabawa w piaskownicy	Leillianne podrzuca niewielką ilość piasku, ciskając nim na niewielką odległość, oślepiając tych, których jest w stanie oślepić.
	Bariera	Sylvari wyciąga z podłoża fragmenty ziemi, aby użyć ich jako punktów obrony bądź ofensywy. Sylvari jest w stanie dostosować szerokość i wysokość tych filarów poprzez odpowiednie ukierunkowanie i miarkowanie magii.
	Elektryzująca osobowość	Dotyk Leillianne staje się naelektryzowany. Osoby, które dotknie, zostają delikatnie porażone prądem.
	Kichnięcie z przytupem	Sylvari kicha, a powietrze wokół niej tworzy silne tąpnięcie w glebę, które skutecznie może zrzucić z niej wszelkie ciecze, sypkie materiały, a być może nawet lżejszych wrogów.
	Błyskawica łukowa	Użytkownik zaklęcia jest w stanie wytworzyć i posłać błyskawicę w wybranego przeciwnika. Po trafieniu, błyskawica odbija się w kierunku dwóch innych celów.

Głównym atutem sylvari jest jednak umiejętność tworzenia przedmiotów za pomocą otaczających ją elementów. Jest to część magii, która najbardziej jej się podoba i którą trenuje najintensywniej. Utrzymanie oręża "przy życiu" kosztuje ją dużo wysiłku, przez co stworzone przez nią obiekty mają tendencję do szybkiego rozlatywania się. Dodatkowo dochodzi do tego również konieczność skupienia się na ciągłym ukierunkowywaniu swojej magii w stronę broni, której nie musi koniecznie dzierżyć. Jest to dla niej bardzo trudne ze względu na jej średni czas uwagi porównywalny do małego szczeniaczka.

Broń	Element	Opis
		Najczęściej używana przez Leillianne broń - delikatny sztylet. Powietrzny - Stworzony z błyskawic, z jeszcze bardziej zmniejszoną wagą, dzięki czemu używa się go łatwiej i szybciej. Może sparaliżować cel. Ognisty - Płonące ostrze cechują zwiększone obrażenia i natychmiastowe palenie celu, kosztem szybszego zmęczenia dzierżącego. W razie braku skupienia Lei może parzyć osobę go trzymającą. Wodny - Lodowy sztylet jest w stanie dosłownie zmrozić krew w żyłach, jednak prędzej złamie się na twardszym materiale. Ziemny - Sztylet z utwardzanego skalną powierzchnią piachu jest niesamowicie trudny do przełamania i dzięki swojej wadze trudniej go sparować, a i wbija się głęboko w ciało trafionego celu. Okupione jest to jednak jego ciężkością, która praktycznie uniemożliwia skuteczne korzystanie w niewykwalifikowanych dłoniach.
		Świetne zaopatrzenie dla wszystkich łuczników w gildii oraz dla samej Leillianne, w razie gdyby potrzebowała zaatakować z dystansu. Strzały. Powietrzne - Praktycznie nic nie ważące pociski zdolne rozpędzać się do oszałamiających prędkości oraz powodujące krótki skurcz mięśni trafionych wrogów. Ogniste - Wykonane z żywego ognia. Doskonałe do podpalania celów, jednak rozpadają się bardzo szybko, gdyż zużywają ogromne pokłady energii Leillianne. Wodne - Pokryta delikatną warstwą lodu strzała stworzona z nieukierunkowanej i nieukształtowanej w pełni wody stanowi doskonałą broń partyzancką. Niemożliwa do namierzenia, błyskawicznie ochładza temperaturę, kiedy to roztrzaskujący się lód rani cel, a lodowata woda trafia w ranę lub wokół trafionego celu, tarczy czy pancerza. Ziemne - Zdecydowanie cięższe niż zwykłe strzały, ale i wystarczająco wytrzymałe aby utrzymać ciężar wspinającego się Brigga. Jedynie wprawni łucznicy, tacy jak Annie mogą być w stanie strzelać celnie tymi strzałami.
		Karabin - wyuczony dzięki obserwacji i pożyczonej książce. Powietrzny - Zdolny do rozpędzania pocisków do zdecydowanie wyższych prędkości. Ognisty - Zapewniający światło w ciemnych pomieszczeniach, dobry do rzucania nim we wrogów aby ich podpalić. Wodny - Działający bezproblemowo nawet pod wodą. Niestety kruchy i dobry tylko na kilka strzałów. Ziemny - Strzelający zdecydowanie mniejszymi pociskami wykonanymi z kamienia zadaje zdecydowanie mniej obrażeń, jednak w wytworzonym magazynku przechowuje więcej naboi.
		Świetnie leżący w dłoni ulubiony wybór prostych złodziejaszków. Powietrzny - Zdolny do wystrzeliwania pocisków dalej i z wyższą prędkością. Ognisty - Zapewniający światło w ciemnych pomieszczeniach, dobry do rzucania nim we wrogów, kiedy skończy się już amunicja. Wodny - Działający bezproblemowo nawet pod wodą. Niestety kruchy i dobry tylko na kilka strzałów. Ziemny - Strzelający zdecydowanie mniejszymi pociskami przypomina nieco korzystanie zabawkowego pistoletu na strzałki. Mimo to ciężka konstrukcja jest niezła do uderzania przeciwnika w tył głowy.
		Pocisk - chleb powszedni wszystkich elementalistów. W przypadku Leillianne przypominający bardziej nabój niż kolec. Powietrzny - Prawie niewidoczny ładunek sprężonego powietrza, który rozpędzony do odpowiedniej prędkości jest w stanie przebić się przez każdą osłonę. Nie zadaje jednak za wiele obrażeń. Ognisty - Przypominający amunicję fosforową wykorzystywaną w popielczej armii. Wadą jak i zaletą używania takich pocisków jest pozostająca za nimi smuga, dzięki której można obserwować gdzie leci pocisk i skąd padł wystrzał. Żywy ogień jest niezły w przetapianiu się przez pancerz i inne metalowe powierzchnie. Wodny - Lodowy pocisk jest praktycznie niemożliwy do odzyskania, a i zadawane przez niego obrażenia nie należą do najwyższych, jednak nie czerpie on aż tak dużych nakład