Christopher Florence Sassa

Christopher Florence Sassa
Rasa	Człowiek
Płeć	Mężczyzna
Data urodzenia	37 dzień sezonu Kolosa 1295 AE (38 lat)
Klasa	Druid
Status społeczny	Arystokrata
Znana Rodzina	Channing Benedict Sassa – ojciec✝ Agatha Fabia Sassa – matka✝ Charon Dante Sassa – młodszy brat Charles Andrew Sassa – młodszy brat Christine Anna Sassa – córka Lucien Sassa – dziedzic Felicia Sassa– była żona bardzo dużo kuzynostwa Sassa
Lokacja	Lion's Arch
Stan zdrowia	Zdrowy
Status postaci	Alternatywna
Motyw muzyczny	You'll be back Zazdrość The Mind Electric
Próbka głosu	DEVIN TOWNSEND - Why?

Wygląd

Christopher to bardzo wysoki, bo prawie dwumetrowy jegomość o solidnej posturze. Bez wątpienia można powiedzieć, że arystokrata dba o to, by jego mięśnie prezentowały się spektakularnie i nienagannie. Jego ciało nieskalane jest jakimikolwiek bliznami, co może świadczyć o tym, że Lord Sassa nie zasłynął nigdy w żadnym boju. Za jedyny uszczerbek w jego urokliwym wyglądzie można uznać nieidealny nos. Niewielki garb prezentuje się tak, jakby arystokratyczny nos doznał złamania i nie został w odpowiedni sposób poskładany. Jak każdy szanujący się Sassa, i Christopher posiada piękne, rude, acz posiwiałe na bokach, włosy. Wiśniowe fale sięgają mężczyźnie do ramion, olśniewając swoim zadbanym wyglądem. Pod wpływem nadmiernej wilgoci mają tendencje do skręcania się, jednak nawet wtedy nie tracą swojego uroku (a przynajmniej tak uważa ich właściciel). Drugą cechą rodową są długie rzęsy, z czego u Christophera to te na dolnej powiece odznaczają się bardziej. Nie jednak na tyle, by przyćmić limonko-zieloną barwę jego tęczówek. Z jakiegoś powodu oczy lorda określane bywają jako niepokojące.

Czy te oczy mogą kłamać?

Szeroką szczękę mężczyzny przyozdabia zadbany i wymodelowany zarost, który również musi prezentować się nienagannie. Warto także zaznaczyć, że matka natura nie szczędziła Christopherowi prawdziwie męskiego owłosienia, którego lord ani trochę się nie wstydzi i czasami wręcz eksponuje, przywdziewając podkoszulki bez rękawów. Niby dla wygody, ale jest to tylko część prawdy! Najczęściej lorda spotkać można jednak w mieście przywdzianego w dopasowany, elegancki garnitur. Prosty, bez żadnych udziwnień. Wychodząc jednak do baru czy w dziksze tereny przywdziewa niekiedy obdarty płaszcz, a innym razem odpicuje się jak śledź na święto morza.

Charakter

Niewątpliwie najlepszym określeniem na Christophera jest słowo ekscentryk. Arystokrata nie kryje się ze swoim bogactwem, często pozwalając sobie z niego korzystać. Nie przepija jednak majątku, ani nie wydaje nadmiernych ilości gotówki wtedy, gdy jest to całkowicie zbędne. Pieniądze ułatwiają mu najzwyczajniej w świecie zaspokajać jego zachcianki, a te bywają doprawdy różne. Lord Sassa uwielbia rozrywki różnego rodzaju. Nie zaliczają się do nich niestety bankiety, te uważa za nieznośnie nudne. Lubi za to oglądać sztuki teatralne, najbardziej te tworzone przez amatorszczyznę. Przyjemność sprawia mu także podziwianie ulicznych grajków i raczkujących artystów. Lubi obserwować dla samego obserwowania, przy czym rzadko kiedy robi to bez słowa komentarza. Lord Sassa jest gadatliwą i bardzo towarzyską osobistością. Ciężko jest mu usiedzieć w jednym miejscu przez dłuższy czas, gdy nie musi tego robić, tak samo, jak i rzadko zdarza się, żeby zamilkł na dłużej niż pół godziny. Rudzielca można określić mianem żywiołowego i wesołego jegomościa. Oraz także roztrzepanego, co często zdarza mu się zaprezentować. Pomimo swojego ekscentrycznego i żywiołowego stylu życia, lord potrafi zachować się tak, jak na prawie-czterdziestoletniego arystokratę przystało. Maskę poważnego lorda przybiera głównie na spotkaniach biznesowych czy rodzinnych. Dobrze zna zasady savoir-vivre, do których zdarza mu się z premedytacją nie stosować. Nie jest osobą, którą łatwo zdenerwować, jednak jeśli już komuś się to uda, nie będzie dla tej osoby miły. Lubi rzucać sarkastycznymi komentarzami czy uprzejmymi obelgami gdy ktoś go zirytuje lub zajdzie za skórę. Nie używa przemocy, w końcu nie jest ona rozwiązaniem, a przynajmniej tak utrzymuje oficjalnie, nieoficjalnie bywa jednak już różnie. Wartym uwagi jest także jego aż przesadny narcyzm. Uważa siebie za ósmy cud Tyrii i najprzystojniejszego lorda, nie, człowieka w Tyrii! Nie kryje się z tym samozachwytem, choć ciężko stwierdzić, ile jest w tym powagi, a ile nie. Christopher bowiem lubi wyolbrzymiać w teatralny sposób swoje reakcje, opowiadając do tego dziwne historyjki przesiąknięte sporą dawką fikcji. Często towarzyszy temu także bardzo bogata i urozmaicona gestykulacja rękami. Swoją potrzebę rozmów z ludźmi zaspokaja często w barach. Tam bowiem, zdaniem lorda, można spotkać najciekawsze istoty. Jednym z jego hobby jest poznawanie nowych osób, wypytywanie ich o dziwaczne rzeczy i analizowanie ich osobowości przez obserwację mowy ciała i wsłuchiwania się w odpowiedzi. Nie prowadzi żadnych notatek czy dzienników na ten temat. Ot, traktuje to jako zwykłe hobby i dobrą zabawę. Najulubieńszymi tematami lorda są tematy drastyczne, intymne lub personalne. Nie uznaje czegoś takiego jak temat tabu.

Umiejętności

Przez wiele lat publicznie nie ujawniał żadnych talentów do użytkowania magii i nadal nie robi tego aż tak często. Mężczyzna ma jednak ogromne pokłady magiczne i niezwykły talent do użytkowania ich. Talent ten wykorzystał przy nauce technik leczniczych, które rozwinął do takiego poziomu, że jest w stanie przyjąć celestialną formę po krótkim skupieniu się. Poprzez umiejętność pompowania wielu ilości magii w jednym czasie, jest w stanie wyleczyć bardzo poważne urazy w stosunkowo krótkim czasie, co robiłoby z niego idealny materiał na medyka polowego. Niestety! Jego egoistyczna natura sprawia, że magii tej używa głównie na sobie i tylko kilka osób do tej pory doświadczyło łaski uleczenia. Prócz czystej magii leczniczej, Christopher poznał tajniki magii druidów oraz świetnie włada zdolnościami celestialnej formy. Z powodów unikania starć niewiele osób było świadkiem jego umiejętności, czego arystokrata woli nie zmieniać.

Czerń dodaje elegancji.

Czymże byłby arystokrata bez podróżowania?

Umiejętności magiczne

Umiejętność	Opis
	Glyphy Glyph Odnowy – glif ten jest stworzony z myślą o leczeniu ran druida oraz jego sojuszników. Potężny wybuch magiczny obejmuje wszystkich znajdujących się w odległości do dwóch metrów od epicentrum magicznego wybuchu. Glyph użyty w formie celestialnej zużywa więcej energii na leczenie ran sojuszników, niż rzucającego zaklęcie druida. Glyph Zrównania – wyrysowanie glypha wytwarza magiczne pnącza pod nogami przeciwników, obwiązujące ich kostki, co wywołuje unieruchomienie. Wbijające się w ciało ciernie wywołują również ból, a w rezultacie i okulawienie oraz krwotok z ran wywołanych kolcami. Użyty w formie celestialnej hamuje krwotok oraz jest w stanie zniwelować negatywne efekty magiczne wywołane u sojuszników. Glyph Równości – wyrysowany glyph wywołuje falę magiczną sięgającą do dwóch metrów od epicentrum, która ogłusza przeciwników. Wyrysowany w formie astralnej pozwala sojusznikom odzyskać stabilność. Glyph Jedności – wyrysowany glyph łączy uderzone magią osoby z druidem w dosyć ciekawy sposób. Każdy cios zadany druidowi w identyczny sposób odczuje osoba, z którą magicznie związał się druid. Użyty w formie astralnej sprawia, że sojusznicy związani z druidem są leczeni wtedy, kiedy on sam. Glyph Fali – wyrysowany glyph wywołuje magiczną falę, która odpycha przeciwników znajdujących się do dwóch metrów od epicentrum zaklęcia. Glyph użyty w formie astralnej przyciąga przeciwników do epicentrum. Glyph Gwiazd – wyrysowany glyph wytwarza wokół druida magiczny krąg obejmujący do dwóch metrów od epicentrum zaklęcia. W obszarze tym unosi się magia lecznicza działająca na sojuszników, a negatywne efekty magiczne są niwelowane i przez krótki czas wszyscy znajdujący się w okręgu są uodpornieni na takowe działania. Glyph użyty podczas formy astralnej pompuje niezwykle duże ilości magii leczniczej w pobliskich sojuszników, dodatkowo dodając im witalności i stabilności. Zaklęcie jest bardzo mocne, przez co też wymaga sporych zasobów magicznych druida.
	Manipulacja naturą pozwala druidowi na... manipulację naturą, a jakże. Albo raczej jej zasobami, głównie korzeniami, pnączami i roślinnością. Druid jest w stanie oplątać przeciwnika pobliskimi korzeniami lub pnączami, jak i wytworzyć je magicznie w podobnym celu. Umiejętność ta także może przydać się przy pokonywaniu przeszkód takich jak wysokie skarpy lub przepaście – wszystko zależy od sytuacji oraz zasobów naturalnych wokół.
	Celestialna forma to ostateczna odsłona magii druidycznej oraz manifestacja silnej więzi z naturą. Chris jest w stanie osiągnąć ową formę po krótkim skupieniu się, a dzięki swojemu opanowaniu nie stanowi to dla niego problemu nawet w wirze walki. Celestialna forma jest jednak kosztowna magicznie, przez co im dłużej druid się w niej znajduje, tym bardziej wyczerpany będzie po opadnięciu kosmicznej aury. Kosmiczny promień – niewielka wiązka leczniczej magii. Trafiony sojusznik zyskuje witalności oraz regenerację sił w niewielkim stopniu. Nasienie życia – magicznie wytworzony pąk wybuchając traktuje sojuszników regeneracyjną magią. Księżycowe uderzenie – promień magiczny, który po uderzeniu ogłusza przeciwników, a sojusznikom dodaje sił i regeneracji. Im więcej tur zajmie druidowi ładowanie zaklęcia, tym silniejsze ono będzie. Przypływ odnowienia – druid roztacza wokół siebie wirującą magię leczniczą działającą na sojuszników. Naturalna konwergencja – druid roztacza wokół siebie energię raniącą oraz spowalniającą przeciwników. Przez krótką chwilę po zakończeniu zaklęcia, przeciwnicy, którzy znajdowali się w jego zasięgu, unieruchomieni zostają przez magicznie wytworzone ,,czarne dziury”, które znikają po kilku sekundach.
	Magia lecznicza w czystej postaci tłoczona jest bezpośrednio do organizmu rannej osoby. Magia ta wywołuje szybszą regenerację komórek oraz mobilizuje organizm do sprawniejszego leczenia się. Ponadto magia lecznicza może działać jako znieczulenie lub, w krytycznych przypadkach, podtrzymywać rannego przy życiu do czasu, aż nie dotrze do specjalistycznej lecznicy. Skuteczność zaklęć leczniczych jest proporcjonalna do magicznego wkładu – a zatem jeśli druid będzie chciał wydać praktycznie cały swój magiczny zasób, będzie mógł uratować kogoś będącego w stanie krytycznym kosztem własnego zdrowia.
	Zaklęcia druidyczne to podstawowa manifestacja magii druidów. Ułatwieniem w używaniu tych umiejętności jest dzierżenie magicznego kostura, który jest w stanie przewodzić znaczne ilości magii. Wiązka astralna – magia lecznicza w formie kulistej wiązki magicznej. Trafiony sojusznik zyskuje witalność, zaś przeciwnik jest lekko raniony. Promień słoneczny – promień w postaci cienkiej wiązki magicznej. Wszyscy sojusznicy na drodze wiązki zyskują odrobinę witalności, zaś przeciwnicy są ranieni. Astralny skok – druid może przeskoczyć z punktu A do punktu B w formie wiązki naturalnej magii. Magiczna bariera – druid jest w stanie wykonać magiczną, nieruchomą barierę. Fizyczne pociski zostają odbite, zaś magiczne po uderzeniu w barierę konwertowane zostają na magię leczniczą. Sojusznicy, którzy przekroczą barierę zyskują witalność.

Umiejętności niemagiczne

Umiejętność	Opis
	Broń palna – jako porządny arystokrata i Christopher posiada umiejętności strzelca. Arystokrata posiada rewolwer mieszczący w sobie sześć nabojów. Zawsze jest naładowany i zabezpieczony, a mężczyzna praktycznie nigdy nie wychodzi nigdzie bez niego, mimo że broń używana jest niezwykle rzadko.
	Łuk i proca – jako młody łowca, Christopher uczęszczał na nauki posługiwania się łukiem długim oraz krótkim, sam zaś hobbistycznie zaczął używać procy – tak na przekór rodzicom, którzy łuk uznali za szlachetną broń, zaś procę za gówniacki wybryk. Nie trudno zgadnąć, że to procy poświęcił Lord Sassa znacznie więcej czasu i treningu, dzięki czemu bardzo celnie i skutecznie może z niej ciskać kamieniami bądź innymi nadającymi się do tego przedmiotami. Broń mniej śmiercionośna, niż łuk i strzały, ale wybicie oka kamieniem też nie należy do najprzyjemniejszych, czyż nie?
	Inne bronie – za młodu Chris uczył się szermierki, jednak zupełnie zaniedbał nauki z przeszłości. Podczas podróży po Maguumie używał głównie toporów. Potrafi też całkiem dobrze ciąć tasakiem. Przez magię druidyczną posiada także kostur, którym także, gdy trzeba, potrafi komuś boleśnie łupnąć w łeb.
	Walka wręcz – lord nigdy nie uczył się konkretnych technik, co nadrabia jednak siłą fizyczną. Christopher to bardzo wysoki jegomość, który dodatkowo dba o swoją tężyznę fizyczną – głównie ze względów estetycznych i chęci utrzymania kondycji na odpowiednim poziomie. Jest jednak w stanie komuś lutnąć i to porządnie, tak samo jak i sporo ciosów może przyjąć na siebie, mając sporą tolerancję na ból.

Warto także wspomnieć o umiejętnościach nawiązujących bardziej do życia codziennego. Od wczesnych lat Christopher przygotowywany był do przejęcia rodzinnych interesów. Zna się na biurokracji oraz zarządzaniu. Jest dobrym matematykiem i logistykiem. Dobrze zna się na geografii, w szczególności rozłożeniu minerałów w Tyrii. Pole ekonomiczne także nie jest mu obce, tak samo jak i tyriańska literatura. Po śmierci rodziców, czyli od dobrych kilkunastu lat, porzucił jednak dalsze edukowanie się w tych dziedzinach, skupiając się na tym, co interesuje go o wiele bardziej, czyli na medycynie. Hobbistycznie czyta medyczne książki, skupiając się wyłącznie na swojej własnej rasie. Bardzo dobrze zna ludzką anatomię oraz fizjologię. Nie ogranicza się do samej teorii, zagłębiając się także i w praktyczne aspekty medycznych nauk.

Ekwipunek

Arystokrata nie przywykł do chodzenia na najemnicze misje, toteż zazwyczaj ma przy sobie najniezbędniejsze rzeczy, takie jak klucze do mieszkania oraz pieniądze. W razie ewentualnej wyprawy najpewniej zabrałby ze sobą niezbędne rzeczy, wszak kilka dobrych lat spędził na podróżach po niebezpiecznych terenach.

Przedmiot	Nazwa	Opis
	Kościany kostur	Rzeźbiony kostur wykonany został z drewna wysokiej jakości. Nawet z bliska wydaje się, jakby stworzony został z prawdziwych kości – jest to jednak zabieg czysto estetyczny. Kostur posiada wzmacniającą runę – runę koncentracji, która ułatwia przewodzenie magii.
	Tasak rzeźniczy	Postrzępiony tasak rodem z horroru. Ostry, mocny i przede wszystkim dobrze się prezentujący. Potrafi przewodzić magię jak każda, normalna broń. Często podkradany przez pewnego rogatego młodziana.
	Wzmacniany płaszcz	Długi płaszcz wykonany z mocnych materiałów, wzmacniany dodatkowo metalowymi wstawkami na szyi oraz klatce piersiowej. Dodatkowo płaszcz posiada niby ozdobne metalowe łuski, są to jednak również wzmocnienia utrudniające przebicie się przez materiał. Dodatkowo płaszcz wzmocniony jest runą mnicha, która zwiększa potencjał magii leczniczej druida. W zestawie do płaszcza Druid zazwyczaj ubiera dłuższe rękawice, wysokie buty oraz wygodne spodnie.
	Strój druida	Lżejszy i bardziej pokazowy ubiór, choć także uszyty z mocnych materiałów z metalowymi wstawkami. Dla większego szpanu do tegoż stroju lord przywdziewa postrzępioną pelerynę, dodającą uroku. Strój mniej bezpieczny do walk ze względu na fakt, iż odsłania całkiem sporą część klatki piersiowej.
	Rewolwer	Rewolwer mieszczący w sobie sześć nabojów. Noszony niemal zawsze przy sobie, choć używany doprawdy rzadko.

Ciekawostki

• Herb jego rodu to łeb lwa wśród złotych róż. Dumnie nosi na prawym kciuku sygnet z tym właśnie herbem. Prócz tego nosi też i inne pierścienie – w tym obrączkę wykonaną z czarnego mithrilu.

• Śmiało można go nazwać ekoświrusem. Wzgardza kłusownictwem oraz polowaniem dla zabawy. Uważa, że wpychanie się z butami na terytoria zwierząt i rozwalanie im ich naturalnego środowiska powinno łączyć się ze srogą karą. Do tego stopnia gardzi polowaniami dla trofeów, że kilka razy nawet udało mu się zorganizować protesty pod siedzibami myśliwych, w których udział brały głównie sylvari z jakiegoś powodu.
• Jest oburęczny, choć prawą rękę ma dominującą. Oburęczność przydaje się między innymi przy strzelaniu z broni palnej albo procy – jest bardzo dobrym strzelcem, a przy sobie niemalże zawsze ma nabity rewolwer.
• Na lewym bicepsie ma wytatuowane serce przebite nożem. Bardzo kiczowato i przypałowo, ale tatuaż ten nie ma po prostu wyglądać – ma wielką wartość sentymentalną dla lorda, bo zaprojektowany został przez ważną dla niego osobę.
• Jest dobrym kłamcą, aktorem i manipulantem.
• Jak na arystokratę jest bardzo samodzielny i zaradny.
• Jak przystało na dobrego druida ma sporo zwierzęcych kompanów: rudą kotkę imieniem Lady Kocilla, panterę leśną Pannę Kociczkę, świnię imieniem Chrumkacz Zagłady, sokolicę Panią Szpon oraz raptora imieniem Mięśniak. Dodatkowo po ratowaniu zwierząt w Elonie przywłaszczył sobie małą świnkę, którą nazwał Chrumkilda Świnton.
• Kocha Halloween, a Szalony Król to jego personalny idol.
• Największym lękiem Lorda Sassa jest to, że źle będzie wyglądał w trumnie. Z tego też powodu nie zamierza dożyć więcej, niż sześćdziesiąt lat, a za najbardziej optymalny wiek odejścia na tamten świat uznał pięćdziesiątkę.
• Marzy mu się zostanie miejską legendą, przez co, dla przykładu, przez wiele lat mieszkał w zabitej deskami posiadłości, która straszyła już od samego wejścia. Ponadto sam rozpuszczał o sobie różne plotki, między innymi o romansach z siłami ciemności, czego owocem miały być demony w jego posiadłości.
• Mimo bycia niezbyt dobrym reprezentantem swojej odnogi rodu, świetnie radził sobie ze wszelaką papierologią. Znudzony jednak tym wszystkim oddał pałeczkę swemu najmłodszemu bratu Charlesowi, który odnowił wcześniej zapuszczoną posiadłość i teraz odbudowuje na nowo reputację rodziny.
• Po tym, jak rzucił studia ekonomiczne, zajął się edukacją w kierunku chirurgii. Posiada licencje lekarskie i pewnie gdyby chciał, mógłby spokojnie pracować w szpitalu.
• Obecnie, prócz dochodów z rodzinnego biznesu, czerpie zyski z wynajmowania mieszkań w kamieniczkach w Lwich Wrotach oraz Divinity's Reach.
• Jego pełne imię brzmi: Christopher Florence Valentine Lucius Quentin Amore Salvo Salvatore.

Plotki

• "Mnie o niego pytasz? Ha, ha! Niby uprzejmy. Niby przystojny. A łajdak i ru*hacz młodych, chłopięcych zadków. Podobno chwalił się, że z tym swoim rogatym są w związku. Podejrzany typ, ot co. Taki do odstrzału zanim odezwie swoją szlachecką mordę. Jedyne co dobrego o nim mogę powiedzieć to fakt, że nie spuszcza Luciena ze smyczy i próbuje jakoś ogarnać jego zje*any charakter. Jeśli wiesz co mam na myśli." - Anastasia Yaal
• "Chris jest... nie wiem. Wywołuje tyle... Dobrze leczy...?" - Lucien Sassa
• "Jest... dziwny i dość niepokojący? Tato-żona? Instynkt mówi mi, by trzymać się od niego z daleka." - Sky
• "Na pierwszy rzut oka niby Druid i można by było się spodziewać typowej bezsensownej gadki jak od takiego, bądź od sadzonki ciągle gadającej o tablicy Ventari'ego "Oh wszystko ma prawo żyć i rosnąć!". Ale ku mojemu zaskoczeniu jest bardziej pragmatyczny niż większość jego kolegów po fachu co mnie cieszy i pozwala na odbycie nieraz ciekawej konwersacji. Jego wpływ na Luciena jest też miłym dodatkiem, bądź co bądź uczy go manier i kontroli. Lecz wydaje mi się, że za mało wolności w decydowaniu o sobie daje młodemu Revenantowi i to może na dłuższą metę go... jak by to powiedzieć... "ugryźć w dupę" w przyszłości." - Tehned
• "Chciałabym, żeby spędzał ze mną więcej czasu." - Christine Anna Sassa
• "Majestatyczny niczym żuk gnojarz na krowiej kupie, a jego działania tylko potwierdziły, że to arogancki dupek. Najchętniej kopnęłabym go tam, gdzie plecy tracą swą szlachetną nazwę." - Mirien Rose
• "Oby mi tylko nie wlazł przed Merkurego, bo nie zatrzymam się." - Aurora Dürerdottir
• "Taki trochę śmieszek. Jego miłość własna zdaje się płynąć bardzo głęboko." - Oberon Stargazer