Markus var Maelius

Markus var Maelius Helm
	Dane
Rasa	Człowiek
Płeć	Mężczyzna
Wzrost	182,8 cm
Waga	82 kg
Wiek	Urodzony 84 dzień sezonu Kolosa 1303 roku. (31 lat)
Klasa	Strażnik
Alias	Helmingan Halabardzista
Miejsce Zamieszkania	Dom nr 83 w dzielnicy Salmy
Zawód	Instruktor broni drzewcowej w Serafie Najemnik
	Powiązania
Powiązane organizacje	Liga Sześciu Filarów
Rola w Lidze	Towarzysz (Obecnie) Opiekun (W latach 1332-1334 AE)
Filar	Opieki
Znana Rodzina i Bliscy	Lysolda var Maelius✟ - Matka Dunard var Maelius✟ - Ojciec Dorrous var Maelius✟ - Wuj Julia var Maelius - Pra-Babcia Cała reszta rodu var Maelius
	Motywy
Motyw Muzyczny	Zwykły Bojowy
Głos	Próbka głosu
	Stan Postaci
Status Postaci	Główna

“

Być strażnikiem, to być mieczem oraz sercem.

— Markus

Wygląd

Wysoki mężczyzna o dobrze zbudowanej posturze. Nie można powiedzieć że jego ciało jest wysportowane czy atletyczne, jest zwyczajnie dobrze zbudowany. Ma brązowe i lekko jaśniejące włosy, obecnie ścięte na krótko jednak dalej zachowują swoją naturę do bycia zaczesanym do tyłu. Jego twarz jest bardziej surowa aniżeli przystojna czy piękna, szczupła i pokryta zazwyczaj co tydzień przycinanym zarostem. Ma wysoko położone kości policzkowe. Oczy mężczyzny są jasnoniebieskie i mają łagodny wyraz jednak, położone brwi sprawiają wrażenie jakby był niezadowolony przy bardzo poważnej mimice.

Posiada długie i zgrabne palce, co procentuje przy władaniu bronią taką jak miecze. Same dłonie noszą ślady poparzeń. Na ciele posiada kilka blizn, głównie na ramionach, nogach i dwie większe na plecach. Na prawym udzie ma paskudny ślad po ugryzieniu przez wielką rybę. Dodatkowo jeden ślad na prawym ramieniu oraz mała blizna na prawej piersi i plecach po tej samej stronie. Ma dość specyficzny sposób chodzenia który jest widoczny w większej grupie. Stawia on długie kroki, w efekcie przebiera nogami wolniej od reszty, cały czas dorównując im kroku.

Gdyby komuś udało się go przyuważyć bez pełnej garderoby to mógłby zobaczyć szereg blizn na jego ciele. Poza szeregiem mniejszych blizn będących skutkiem niezablokowanego ciosu, z bardziej charakterystycznych są między innymi. Duża ukośna blizna zaczynająca się przy prawym ramieniu i kończąca na pasie, ślad po szeregu drobnych zębów dużej ryby na lewym udzie, blizna po kuli na prawym ramieniu i ślad po strzale na prawej piersi, z drugim, bliźniaczym śladem na plecach.

W kwestii ubrań, pomimo że pochodzi ze szlachty preferuje przede wszystkim wygodę. Nie ważne czy przy mniej lub bardziej wyszukanych ubraniach, zawsze cechuje je prostota wykonania i niewielka ilość ozdób. Najbardziej gustuje w ubraniach wykonanych z miękkiej wełny, lub bawełny często zapinane na guziki. Poza tym lubuje się on głównie w ciepłych kolorach. W palecie barw wykorzystuje od kolorów bardzo ciemnych oraz czerni, poprzez odcienie brązów i czerwieni, wliczając w to wszystkie kolory pomiędzy nimi nierozróżnialne dla męskiego oka.

Jego głos jest niski, ale nie donośny. Zazwyczaj z jego sposobu mówienia trudno za pierwszym razem wyłapać jego nastawienie, nie stanowi to zwykle problemu jako że strażnik nie kryje się zwykle ze swoimi zamiarami. Wyjątkiem są momenty kiedy próbuje zażartować, wtedy często bywa że albo ten żart zostanie źle zrozumiany, lub wzięty na poważnie.

Charakter

“

Uznałbym się za wielkiego wojownikia, choć nie za wielkiego człowieka. Nie mniej jestem szczęśliwcem, albowiem kilkoro takich w swoim życiu poznałem.

— Markus o sobie.

Pierwsze co można poznać po strażniku to to że nie jest on bardzo gadatliwą osobą. Markus najzwyczajniej potrzebuje tematu do rozmowy, nie będzie pytał się o pogodę. Nie ma on absolutnie problemu z ciszą a wręcz przeciwnie, bardzo ceni sobie święty spokój. Nie jest on więc najlepszą osobą jeśli ktoś chce spędzić miło czas, ale jest godny zaufania oraz praktycznie nigdy nie przejawia przez niego złośliwość. Jest dużym indywidualistą który wierzy że duży obraz sytuacji zawsze składa się z małych. Podchodzi indywidualnie do każdej osoby i poza kilkoma wyjątkami nie ocenia nikogo pod względem krwi czy pochodzenia, jest świadom że każda osoba to inna historia. Nie narzuca sie innym i zawsze daje im przestrzeń, by mogli się czuć przy nim swobodnie. Nieakceptowalne jest dla niego szkodzenie innym, jakkolwiek jest indywidualistą, uważa że wolność jednej osoby kończy się na wolności drugiej.

Markus stara się utrzymywać stoickie podejście do świata który go otacza. Jest zazwyczaj spokojny i stara unikać oddawania się emocjom. Nie oznacza to jednak że jest z nich wyprany, najzwyczajniej uważa że powinien kierować się własną wolną wolą aniżeli dawać kontrolować się przez wzbużone emocje. Posiada on wewnętrzny kodeks oraz zbiór maksym które uznaje za słuszne i podąrza za nimi w swoim życiu, uważa on albowiem że zachowuje wewnętrzną wolność faktem że nie pozwala by zewnętrzne bodźce dyktowały mu jego zachowanie, bo zawsze on i jego zasady mają w takiej sytuacji coś do powiedzenia.

Stanowczość w swoich działaniach, oraz brak chęci poświęcania własnych idei w celu dostosowania się do świata są w jego przypadku bardzo widoczne. Twierdzi on że kiedy spodka swoich przodków, nie będzie mógł się przed nimi tłumaczyć że "coś mu kazano" i dlatego nie dochował swoich wartości. Czuć od niego wojowniczego ducha, zarówno dlatego że nie ugina się przed przeciwnościami, jak i swoich umiejetności bojowych. Strażnik świetnie radzi sobie na polu bitwy i raduje się każdą sekundą walki. Uważa on walkę za test osobowości, szanuje on oponentów którzy walczą czysto jak i tych którzy są w stanie przegrać z godnością. Pomimo tej bojowniczości nigdy nie podżega do walki, uczestniczy w niej jeśli nadeszła taka możliwość, ale nie inicjuje jej przy każdej okazji, można powiedzieć że bierze co otrzyma od losu w takich sytuacjach.

Objęcie przez Markusa profesji strażnika wpłynęło w bardzo dużym stopniu na jego charakter, traktuje on to nie tylko jak wyuczone umiejętności ale wręcz jako życiową filozofię. Uwielbia on poznawanie nowych specjalizacji innych strażników, poznawać ich filozofię i podejście do życia, oraz wszystkiego co rzuca nam ono na przeciw. Cnoty strażnika reprezentują jego osobowość i manifestują się w formie magii, są żywym i namacalnym przykładem że dobre postępowanie może być nagrodą samą w sobie. Przez lata Markus kontemplował nad własnymi cnotami, zmieniały się one razem z jego charakterem i punktem widzenia, nie mniej zawsze trzymał się swoich postanowień.

• Sprawiedliwość - Nigdy nie wykorzystuj siły by wymuszać swoją wolę na słabszych. Posiadanie siły i władzy nie uprawnia Cię do niczego, a wręcz może Cię wypaczyć. Siła wymaga dyscypliny aby uchronić się przed jej korupcją, oraz mądrości dla przeprowadzenia sprawiedliwego osądu.

• Odwaga - Nie jesteśmy w stanie kontrolować świata, ale zawsze możemy wznieść nasz głos w każdej sytuacji i nie można pozwalać by chaotyczne emocje takie jak strach czy zwątpienie kontrolowały naszymi działaniami, ale i temperuj zapał ostrożnością.

• Wstrzemięźliwość - Kufel piwa jest przyjemnością, zbyt duża jego ilość prowadzi jednak do kaca. Warto jest cieszyć się tym co się już posiada, pomaga to skupić się na obecnej chwili i korzystać z życia w pełni. Nie należy oddawać się emocjom i instynktom, ale trzeba opierać swoje działanie o rozsądek i wolną wolę. Wtedy niezależnie od tego co cię spotkało i co cię otacza, będziesz wolnym człowiekiem.

Umiejętności

Cięcie pod efektem "Zapału".

Walka

“

• Zdrowe ciało i dobra broń.
• Równowaga w ataku i obronie.
• Znajomość technik.
• Odwaga i ostrożność.
• Ocena dystansu.
• Trening i pewność.
• Przychylność Bogów.

— Najważniejsze zasady walki.

Obierając drogę strażnika, Markus nie widział dla siebie innej roli jak walki w pierwszym szeregu w ciężkim pancerzu. W swojej roli bardzo upodobał sobie miecze, zarówno jedno jak i dwuręczne, potrafi posługiwać się również bronią drzewcową. W walce zazwyczaj preferuje trzymanie się blisko swoich towarzyszy aby w razie czego móc zasłonić ich tarczą lub inaczej wspomóc w boju. Podczas większych walk zazwyczaj celuje w walkę z najsilniejszym przeciwnikiem lub dowódcą.

W przeciągu swojego życia, jako strażnik, rycerz i najemnik, Markus zawsze faworyzował miecze ponad wszelakie inne bronie. Jest to doskonale widoczne w jego sposobie walki oraz znajomości broni, dla wykorzystania jej do granic potencjału. Znajomość różnych technik walki, pozwala mu na bycie adaptacyjnym na polu walki, w stosunku do swoich oponentów.

Bardzo nie lubi walczyć z przeciwnikami wykorzystującymi niewidzialność czy teleportację, nie mniej potrafi sobie już z takimi radzić. Kiedy widzi że przeciwnik momentalnie znika w miejscu, wręcz odruchowo próbuje bronić się przed atakiem z tyłu lub z flanki.

	Umiejętności Bojowe
	Miecz Dwuręczny - Miecz Dwuręczny jest świetną bronią do walki w tłumie przeciwników. Długość broni zapewnia dobry zasięg na polu walki, natomiast dobre zbalansowanie i środek ciężkości znajdujący się blisko dłoni posiadacza pozwala na szybkie ruchy jak i błyskawiczną zmianę kierunku ataku.
	Broń drzewcowa - Broń drzewcowa jest zarówno uniwersalna jak i prosta w obsłudze. Głównym atutem takiej broni jest bardzo długi zasięg, broń zazwyczaj ma długość przekraczającą wzrost posiadacza, dodatkowo głownia skonstruowana jest w taki sposób że zapewnia wiele możliości walki z opancerzonymi przeciwnikami. Świetnie sprawdza się w walce z dużymi przeciwnikami, jednak jest problematyczna jeśli dojdzie do bliskiego kontaktu, wtedy wymagane jest noszenie broni pobocznej, np. sztyletu.
	Miecz Jednoręczny - W dużej mierze broń boczna, wykorzystywana jako zapasowa broń w przypadku utraty broni głównej, lub noszona przy sobie w charaktere narzędzia do samoobrony. Miecze jednoręczne mają uniwersalne zastosowanie z racji że wymagają tylko jednej dłoni, dzięki czemu można je łączyć w parze zarówno z innymi brońmi, jak i przedmiotami które ma się pod ręką i które można wykorzystać w czasie walki.
	Tarcza - Wykorzystywana głównie gdy miecz jednoręczny jest używany jako główna broń. Tarcza zapewnia wszystkie konieczne aspekty obrony podczas walki i pozwala na korzystanie z mniejszej ilości zaklęć ochronnych. Dodatkowo pozwala na wyprowdzanie pchnięć i wykorzystanie przewagi siły posiadacza nad oponentem.
	Walka Wręcz - Strażnik bez problemu radzi sobie również w klasycznej walce wręcz. Poza typową walką na pieści, jego ulubionym sposobem walki jest zwykle powalenie przeciwnika na ziemię, lub stosuje to w formie samoobrony by zyskać czas na chwycenie broni.

Magia

“

Chodź tu kiciu, zrobię z Ciebie śliczny dywan!

— Prowokacja na Popielców

Przy korzystaniu z magii Markus preferuje korzystanie z prostych i łatwych do rzucenia zaklęć. W jego arsenale można znaleźć głównie zaklęcia które współgrają z jego umiejętnościami walki wręcz, takie które nie wymagają gestykulacji i mogą być użytę w środku akcji.

Wyjątkiem jest fakt iż poszedł on ścieżką elońskich strażników - firebrandów. O ile nie korzysta z mantr to bardzo upodobał sobie korzystanie z magicznej księgi, służy ona głównie jako broń zapasowa oraz w sytuacjach gdzie nie jest on w stanie zbliżyć się do przeciwnika na odległość miecza. Przywołując jej fragmenty, Markus zyskuje dostęp do szerokiego wachlarza dystansowych zaklęć. Zajmuje ona miejsce w swojej eterycznej formie przed strażnikiem a wylatujące z niej strony są chwytane przez niego i wykorzystywane jako gotowa forma zaklęcia. Dzięki temu zaklęcia nie wymagają dużej koncentracji, ale strażnik może wykorzystać 5 stron księgi do momentu odpoczynku.

Dodatkowo po opanowaniu sztuki firebrandów magia strażnika zaczęła przybierać różne kolory. Obok typowego błękitu jego płomienie i zaklęcia ofensywne mają pomarańczowo-czerwony odcień, w jego zaklęciach defensywnych i barierach widać złoty poblask, a zaklęcie wywołujące strach mieni się wręcz szkarłatem.

	Umiejętności Magiczne
	Umiejętności Fizyczne - Pomimo już wcześniej korzystania z podobnych umiejętności, strażnik zaczął rozwijać ten typ magii dopiero po poznaniu kintajskich willbenderów. Są to proste i chwilowe zmocnienia swojego ciała oraz broni w celu wzmocnienia pojedynczego ataku. Zapał - Wzmacniając swoje ciało oraz broń magią, strażnik jest w stanie na krótką chwilę mocno przyspieszyć swoje ruchy do wykonania błyskawicznego jak i celniejszego ciosu.
	Krzyki - Z racji korzystania przez strażnika w dużej większości z broni dwuręcznych, krzyki okazały się bardzo wygodną formą magii. Możliwość rzucania zaklęć za pomocą samego głosu umożliwia mu kontynuowanie walki bez konieczności puszczania broni w celu wykonania magicznych gestów. Bojaźń - Posyła swoim głosem energię magiczną w przeciwnika, wypełniając jego serce poczuciem bezsilności w obliczu perspektywy zbliżającej się sprawiedliwości z ręki strażnika. Wywołuje efekt strachu na przeciwniku, zmuszając go do ucieczki. Wyzwanie - Słowa strażnika natychmiast zwracają uwagę przeciwników na nim i wywołuje w nich nieuwarunkowany gniew skierowany w jego stronę, wymuszając atak.
	Duchowe i Świetlne Kreacje - Wszelkiego rodzaju łańcuchy oraz bariery kreowane za pomocą magii światła lub duchowej esencji. Mogą przyjmować one różne kształty i długości o ile nie są zbyt skomplikowane w formie. Bariera - Bariera strażniczej magii przywołana w formie ściany lub kopuły blokuje przejście openentom oraz absorbuje ataki dystansowe. Łańcuchy - Przywołuje duchowe łańcuchy, którymi jest w stanie manipulować. Łańcuchy oplatają przeciwnika, uniemożliwiając mu poruszanie się, lub przyciągając go do strażnika. Światło - Przywołuje w dłoni strażnika kulkę światła która utrzymywana jest w stanie rozświetlić ciemne pomieszczenie.
	Cnoty
	Sprawiedliwość - Cnota ofensywna, sprawiedliwość to obowiązek człowieka wobec społeczeństwa, oraz moralność poprzedzająca nasze działania. Pozwala strażnikowi na manipulowanie duchowym ogniem, oraz wybór strażnika jako miejsce na księgę firebranda. Księga opisuje historie o wyprawach rycerskich oraz dokonaniach jego przodków. Pasywna - Manipulacja Ogniem - Strażnik jest w stanie swobodnie manipulować niewielkimi pokładami ognia bez przygotowania i zmęczenia. W celu bardziej dokładnej manipulacji strażniczym ogniem potrzebny mu jest katalizator magiczny, na przykład magiczna księga. Aktywna - Księga Srpawiedliwości - Księga która opisuje historie o wyprawach rycerskich oraz dokonaniach jego przodków. Przywołując jej fragmenty, Markus zyskuje dostęp do szerokiego wachlarza dystansowych zaklęć. Rozdział I - Gniew Przodków - Przywołuje błękitno-pomarańczowy płomień w formie ognistego promienia skupiającego się na celu. Ogień rozchodzi się po łatwopalnych materiałach i dotkliwie parzy swoją ofiarę. Rozdział II - Antenacki Płomień - Strażnik otacza siebie lub wybranego sojusznika aurą strażniczego ognia, która zaabsorbuje atak i wybuchnie raniąc atakującego. EpilogI - Znak Sprawiedliwości - Tworzy na ziemi znak. Aktywowanie go przywołuje płonące łańcuchy które oplatają przeciwnika uniemożliwiając mu poruszanie się i usunie z nich efekt niewidzialności. Wymaga użycia 2 stron z księgi.
	Odwaga - Cnota defensywna, odwaga nie jest brakiem strachu czy niepokoju, ale umiejętnością działania w ich obliczu szczególnie w obronie innych. Pozwala to strażnikowi na korzystanie z egid, oraz negowanie prób wywołania w nim strachu. Odwaga - Strażnik neguje część efektywności wywołanego magią strachu. Pod jego efektem nie rzuci broni ani nie będzie uciekał, co najwyżej stanie nieruchomo w miejscu próbując się bronić. Egida - Po zaczerpnięciu mocy z cnoty odwagi, chroni siebie lub sojuszników od krzywdy. Zasłania wybrany cel egidą, która absorbuje następny pojedynczy wymierzony w nią cios.
	Wstrzemięźliwość - Cnota wspierająca, odnosi się do samokontroli oraz samodyscypliny oraz umiejętności wyboru długoterminowego dobrego stanu, aniżeli krótkoterminowej satysfakcji. Manifestuje się to w formie magii leczącej regenerującej stan strażnika. Pasywna - Regeneracja - Dzięki uzdrawiającemu efektowi cnoty wstrzemięźliwości, ciało Markusa regeneruje się nieco szybciej niż u przeciętnego człowieka. Pozwala to skrócić czas rekonwalescencji i powrotu do pełni sił o 20%. Aktywna - Leczenie - Leczący dotyk gołą dłonią który pozwala na przelanie magii leczniczej z cnoty wstrzemięźliwości na ranę. Zaklęcie zdolne zaleczyć płytką ranę lub oparzenie.

Umiejętności Dodatkowe

Markus w ciągu swojego życia przyswoił również wiele umiejętności kompletnie nie związanych z pracą najemnika. Z faktu wychowania się w świątyni Kormir, strażnik przyswoił razem z wiedzą magiczną, wiedzę na temat historii oraz prawa, gdzie przy tym drugim z dużym naciskiem na elementy moralności i zasady jakimi trzeba się kierować by prawo było dobre. Fach najemnika wymusił na nim opanowanie umiejętności które zapewnią mu względną niezależność, takie jak możliwość udzielenie pierwszej pomocy i ustabilizowanie swojego stanu przy większych ranach, jak i umiejętności dbania o dobry stan swojego ekwipunku.

	Umiejętności Dodatkowe
	Wykształcenie - Wychowując się w świątyni dedykowanej Bogini Wiedzy, Markus uzyskał dobre wykształcenie jak na szlachcica przystało. Bardzo dobrze zna historię nacji Kryty, Askalonu i Elony. Historię Kintaju zna w mniejszym stopniu, jednak nadrabia ją uczęszczając po znajomości na wykłady Johanny w klasztorze. Zna dobrze prawo Krytańskie, nurty filozoficzne oraz etyczne. Jest też nauczony w sztuce kaligrafii, jego pismo cechuje się ładnym i schludnym choć prostym stylem.
	Zbrojmistrz - Posiada szeroką wiedzę na temat wszelkiego rodzaju broni białej. Zna wady, zalety jak i specyficzne przeznaczenie poszczególnych typów broni, które jest w stanie wykorzystać w walce. Teena nauczyła go jak efektywnie rzucać toporem. Jako najemnik posiada wiedzę o właściwościach różnego rodzaju materiałów wykorzystywanych w swoim ekwipunku takich jak: metale, tkaniny, skóry czy drewna. Wie jakimi właściwościami się cechują i nie da sobie wcisnąć byle czego handlarzowi. Zna się też na konserwacji ekwipunku i jak ograniczać jego zużycie.
	Pierwsza Pomoc - Biegłym medykiem nie jest, ale wykorzystując to co ma pod ręką oraz magię potrafi ustabilizować stan typowych ran występujących podczas walki w warunkach polowych.
	Żeglarstwo - W czasie swoich dwóch wypraw razem z flotą Markus nauczył sie pływać na małych łódkach żaglowych czy też katamaranach. Opanował też kierowanie kintajskimi łódkami napędzanymi jadeitem, zawsze jednak sprawdza dwa razy czy podniósł kotwicę.
	Jazda na Wierzchowcu - Umie przemieszczać się na wierzchowcach. Zna zasady postępowania z szakalami, raptorami i gryfami, w mniejszym stopniu ze skoczkami i płaszczkami Jest też w stanie wskoczyć bezpośrednio na siodło wierzchowca w pełnym ekwipunku, o ile wierzchowiec nie jest wyższy od przeciętnego szakala. Opanował latanie na gryfie, w tym manewry takie jak sposób aby rozpędzić gryfa podczas lotu czy pikowanie.

Ekwipunek

Pancerz

Pancerz Wędrownego Rycerza - Wersja Zwykła

Pancerz Wędrownego Rycerza - Wersja Pustynna

• Pancerz Wędrownego Rycerza - Główny pancerz który strażnik wykorzystuje w pracy najemnika. Jest to częściowy pancerz płytowy, odchudzony do głównych i najważniejszych elementów aby nadawał się zarówno do walki ale i był znośny do długich podróży.
  • Podstawową częścią pancerza jest kirys. Jest on zaokrąglony, natomiast sama warstwa metalu pogrubia się na przodzie i jest coraz cieńsza na bokach. Dzięki temu struktura pancerza jest wytrzymalsza i może bez problemu przyjąć na siebie cios z broni białej, strzały natomiast się z niego ześlizgują. Sam napierśnik kończy się dość wysoko a mianowicie na wysokości brzucha aby umożliwić już i tak dość ograniczone ruchy tłowia. Biodra strażnika chronione są przez przymocowane do pasa taszki.
  • Hełm którym się posługuje jest otwarty, co ułatwia oddech podczas walki, chroni on dodatkowo policzki oraz nos, z tyłu natomiast dobrze chroni kark. Stalowy obojczyk, jest to zagięta w kształt litery U płytka z wygiętymi na zewnątrz krawędziami chroni szyję strażnika przed próbami poderżnięcia gardła czy uduszenia.
  • Pod napierśnikiem strażnik nosi zazwyczaj gruby gambenson. Pancerz zrobiony z 32 warstw materiału lnianego, pokrywa tors, ramiona do wysokości łokci oraz zakrywa nogi aż do łydek. Od bioder w dół jest rozcięty z przodu oraz z tyłu dla nieskrempowanych ruchów nóg. Warstwy materiału są w stanie zatrzymać w sobie wiele typów ataków, strzały z łuku czy ataki bronią sieczną nie są już śmiertelne lub okaleczające, mogą uszkodzić materiał i przejść na wylot ale rana nie jest już tak groźna, wyjątkiem może być specjalna, bardzo mocno naostrzona broń. Jednocześnie tępe uderzenie bronią obuchową jest dalej groźne.
  • Rzucającym się w oczy elementem jest oczywiście wilcza skóra która spoczywa na ramionach strażnika. Zdjęta z białego dreszczogórskigo wilka służy głównie jako ozdoba. Nie jest gruba i nie chroni przed zimnem, ale i nie przeszkadza w umiarkowanym klimacie. Pod futrem ramiona strażnika są chronione przez zestawy nachodzących na siebie płytek, połączonych ze sobą i zaszytych w dwóch warstwach materiału.
  • Dłonie strażnika są chronione przez rękawice z kolczugi z przypiętymi płytkami które chronią kości promieniowe, nadgarstki oraz kostki.
  • Nogi ogólnie nie są specjalnie chronione poza gambensonem, strażnik nie korzysta też z opancerzonego obuwia, zamiast tego stosuje mocne, wysokie buty wykonane z grubej skóry. Sięgają pod kolana, posiadają grubą podeszwę oraz stalowy nosek chroniący palce.
  • W przypadku gdy strażnik wyrusza na gorące tereny takie jak Elona, rezygnuje wtedy z gambensonu oraz wilczej skóry. Zakłada wtedy pancerz na lżejszy materiałowy płaszcz o jasnych kolorach, natomiast ramiona zakrywa długim jasnym szalem.

Bronie

“

Im dłuższy miecz, tym krótszy przeciwnik.

— Żart najemników

Klinga Strażnika - Miecz wykuty przez Karaga.

• Mithrilowy Miecz Wojenny - Dwuręczny miecz, świetnie nadający się do walki z grupą przeciwników. Bronie tego typu są bardzo popularne wśród wszelkiego rodzaju najemników oraz weteranów wojennych. Broń waży 2 kg a jego długość to 150 cm. Mithrilowe ostrze o przekroju heksagonalnym, długie i powoli zwęża się od 3/4 wysokości ostrza do sztychtu, dzięki czemu jest dobry zarówno do wykonywania cięć jak i pchnięć. Miecz jest dobrze wyważony na wysokości 7 cm od jelca. Szeroki jelec gwarantuje dobrą ochronę dłoni.

• Mithrilowa Halabarda – Bronie tego typu zaczęły być coraz bardziej popularne wśród ludzi od czasów bitwy o Lake Doric, kiedy to Seraf pierwszy raz wyposażył w nią swoich żołnierzy. Doświadczony wojownik zawsze doceni jej zasięg, jak i możliwość cięcia i pchnięć. Całość ma wagę 2,7 kg i długość 220 cm. Broń posiada zarówno długie ostrze służące do rąbania i cięć, jak i zestaw trzech kolców na szczycie do pchnięć. Z drugiej strony ostrza wystaje zagięty w dół kolec. Drzewc wykonany z dostępnego w kintaju cynamonowca. Dół halabardy jest okuty z mithrilową głownię. Na drzewcu pomiędzy 1/3 a 2/3 długości przymocowany jest sznur który pozwala na noszenie broni na ramieniu w czasie podróży.

• Klinga Strażnika - Jednoręczny miecz wykonany z mithrilu na zamówienie u Karaga. Długi na 90 cm o masie 1 kg, ostrze o długości 70 cm i heksagonalnym przekroju i jest nieco szersze od zwykłego miecza jednoręcznego by dostosować go do cięć, bez problemu jest w stanie ciąć pancerze materiałowe jak i skórzane. Płaska część ostrza jest barwiona na złotawy kolor i zdobiona charakterystycznymi dla nornów wzorami. Strażnik praktycznie zawsze nosi ten miecz ze sobą jako broń do samoobrony, lub jako broń boczna gdy korzysta z halabardy.

• Straż Kryty – Doskonałe narzędzie do obrony, oraz symbol oddania Markusa wobec Królestwa Kryty. Otrzymał ją po powrocie z Ebonhawke, gdzie służył wspierając delegacje dyplomatyczne ludzi. Duża migdałkowa tarcza, wykonana z dębowego drewna i z okuciem z stopu stali. na jej przodzie znajduje się Królewski symbol Kryty. Posiadająca ukośny chwyt na całe przedramię. Tarcza waży 4,5 kg.

• Gwiazda Dzienna – Miecz jednoręczny, inskrypcje wygrawerowane na jego ostrzu z biegiem lat stały się trudno czytelne, możliwe że już tylko Markus wiedzą co one oznaczają. Miecz waży 1 kg i jest długi na 95 cm. Ostrze wykonane jest w pełni ze stopu deldrimorskiej stali. Długie na 75 cm i o heksagonalnym przekroju. Ostrze zawęża się w sztych na wysokości 10 cm od końca, jest zdecydowanie lepsze do cięć aniżeli pchnięć. Jest wykonana z niezwykle wytrzymałego drewna dębowego, pochodzącego z drzewa znanego jako żelazodrzew. Runa Zguby Wynaturzeń umieszczona w broni pali nieumarłych przy trafieniu. Markus nie korzysta z tej broni zbyt często, ponieważ jest to rodzinna pamiątka.

• Mithrilowy Sztylet - Kiedy etyka rycerska wymaga dobicia konającego przeciwnika poprzez „cios litości” taki sztylet zazwyczaj idzie w ruch. Waży 0,35 kg i jest długi na 40 cm. Wąskie trójkątne ostrze o długości 28 cm i kwadratowym przekroju, idealnie nadaje się do wbijania w szpary w pancerzu. Krótka rękojeść wykonana z dębowego drewna rękojeść. Pasuje dobrze do dłoni strażnika i chroni ją okrągłym jelcem. Nie nadaje się do rzucania.

Pozostałe

“

Przygotowanie wpierw mierzy się w złocie, później we krwi.

— Nieznane

Płaszcz Skórzany

• Kapelusz - Prosty materiałowy kapelusz. Dobry na deszcz oraz mocne słońce, czasami przyozdabiany piórkiem.

• Skórzany Płaszcz - Długi płaszcz z wyprawionej skóry dolyaka. Posiada wzmocnienia na ramionach oraz wysoki kołnierz. Zapewnia dobrą ochronę przed wiatrem, a nawet może ochronić przed niezbyt ostrym mieczem. Wokół torsu posiada izolację która chroni przed niskimi temperaturami.

• Płaszcz Zimowy - Gruby i długi płaszcz wykonany z owczej wełny. Bardzo dobrze chroni przed zimnem i pomaga utrzymać ciepło ciała. Na kołnierzu ma futro które chroni kark i w niektórych przypadkach uszy przed chłodem.

• Pas - Wykonany z wyprawionej skóry dolyaka. Zawiera on wszelakie przegródki oraz uchwyty potrzebne strażnikowi do przenoszenia swojej broni oraz innych rzeczy potrzebnych w wyprawach. Jest też głównym miejscem na którym strażnik zawiesza wszelakie amulety.

• Runa Jackala - Kamień runiczny zawierający w sobie jackala Ylatha. Kamień jest ciemnoszary i lekko chropowaty a symbol runy na nim przybiera formę mgły i czasami jest trudny do odczytania, jednak widać na nim symbol wilka i znaki znajdujące się dookoła.

• Karta biblioteczna - Karta wstępu do biblioteki klasztoru w prowincji Seitung. Wykonana z 2mm metalu, na którym wybito pieczęć klasztoru, a także zamontowano mały jadetechowy czip.

• Mieszek - Prosty materiałowy mieszek, im cięższy tym życie jest lżejze.

• Plecak - Głęboki plecak wykonany z wyprawionej skóry dolyaka. Zabiera go zazwyczaj na dłuższe wyprawy, wypełnionego bardziej, lub kilkoma mniej koniecznymi rzeczami, takimi jak:
  • Suszone mięso - Suszona i solona wieprzowinka, tylko dla kogoś o mocnej szczęce i cierpliwości do żucia.
  • Kiełbasa - Siekane i dobrze przyprawione mięsko wieprzowe lub baranie. Starannie suszone jest w stanie przetrwać wieki. Alternatywa dla suszonego mięsa.
  • Suchary - Przysmak Serafów. Kromki wysuszonego chleba, przyklejające się do zębów.
  • Smalec - Zabierany zwykle na dłuższe wyprawy. Ma szerokie zastosowanie w postaci: Kalorycznego posiłku, maści na rany czy smarowidła do broni.
  • Płaski chlebek - Obowiązkowy dodatek do smalcu. Powoli czerstwiejący chleb w poręcznej formie przypominający grubego naleśnika.
  • Sól - Woreczek pełen grubo zmielonej soli. Przydatna do przyprawienia obozowego jedzenia, lub do mycia zębów w polu.
  • Bukłak z wodą 2l. - Pełen świeżej wody na wyprawę.
  • Manierka z alkoholem 0,5l. - Wypełniona słodkim, niskoprocentowym miodem. Dobra gdy zabraknie czystej wody do picia, oczyszczenia wody o wątpliwej jakości, lub do przemycia rany.
  • Zapasowe ubranie na zmianę. - Na wypadek dziury w skarpetce.
  • Osełko - Wojownicy i weterani znani są ze swoich długich przemyśleń w czasie ostrzenia miecza.
  • Koc - Wełniany przyjaciel każdego obozowicza.