Markus var Maelius

Markus var Maelius Helm
Rasa	Człowiek
Płeć	Mężczyzna
Wzrost	182,8 cm
Waga	79 kg
Wiek	Urodzony 84 dzień sezonu Kolosa 1303 roku. (29 lat)
Klasa	Strażnik
Alias	Helmingan
Powiązane organizacje	Liga Sześciu Filarów
Rola w Lidze	Opiekun
Filar	Więzi
Znana Rodzina i Bliscy	Lysolda var Maelius✟ - Matka Dunard var Maelius✟ - Ojciec Dorrous var Maelius✟ - Wuj Julia var Maelius - Pra-Babcia Cała reszta rodu var Maelius Teena Dest - Partnerka
Miejsce Zamieszkania	Dom nr 83 w dzielnicy Salmy Karczma pod Pijanym Kojotem
Motyw Muzyczny	Główny Bojowy Leczenie
Głos	Próbka głosu
Status postaci	Główna

“

Być strażnikiem, to być mieczem oraz sercem.

— Markus

Wygląd

Wysoki mężczyzna o dobrze zbudowanej posturze. Nie można powiedzieć że jego ciało jest wysportowane czy altetyczne, jest zwyczajnie dobrze zbudowany.

Ma długie, brązowe i lekko jaśniejące włosy, praktycznie zawsze zaczesane do tyłu, zgarnięte za pomocą chusty na czole lub przykryte kapeluszem. Jego twarz jest szczupła i pokryta zazwyczaj co tydzień przycinanym zarostem, ma wysoko położone kości policzkowe. Oczy mężczyzny są jasnoniebieskie i mają łagodny wyraz jednak, położone brwi sprawiają wrażenie jakby był niezadowolony przy bardzo poważnej mimice.

Ma długie i zgrabne palce, co procentuje przy władaniu bronią taką jak miecze. Same dłonie noszą ślady poparzeń. Na ciele posiada kilka blizn, głównie na ramionach, nogach i dwie większe na plecach. Na prawym udzie ma paskudny ślad po ugryzieniu przez wielką rybę. Dodatkowo jeden ślad na prawym ramieniu oraz mała blizna na prawej piersi i plecach po tej samej stronie. Ma dość specyficzny sposób chodzenia który jest widoczny w większej grupie. Stawia on długie kroki, w efekcie przebiera nogami wolniej od reszty, cały czas dorównując im kroku.

W kwestii ubrań, pomimo że pochodzi ze szlachty preferuje przede wszystkim wygodę. Nie ważne czy przy mniej lub bardziej wyszukanych ubraniach, zawsze cechuje je prostota wykonania i niewielka ilość ozdób. Poza tym lubuje się on głównie w ciepłych kolorach. W palecie barw wykorzystuje od kolorów bardzo ciemnych oraz czerni, poprzez odcienie brązów i czerwieni, wliczając w to wszystkie kolory pomiędzy nimi, nierozróżnialne dla męskiego oka.

Charakter

“

Durni rycerze, zawsze muszą dotrzymywać danego słowa. Korona z ich płytowej głowy by nie spadła jak by tak raz czegoś zapomnieli.

— Strzałą prosto w cel. - Annie

Markus jest dobrodusznym człowiekiem ludu. Wziął rolę strażnika głęboko do serca i jego życie skupia się na przestrzeganiu obranych przez niego trzech cnót.

Osobiście jest to miła i uprzejma osoba która lubi spędzić czas z najbliższymi przy dobrym trunku. Pomimo jednak swojej otwartości, nie przepada za tłumami. Preferuje towarzystwo kilku osób z którymi ma bezpośredni kontakt aniżeli większym zbiorowiskiem ludzi. Do każdej osoby podchodzi indywidualnie, akceptuje on większość wad oraz zalet. Jeśli nawiąże z kimś lepszy kontakt potrafi bardzo mocno się przywiązać do takiej osoby i pokłada w takiej przyjaźni wielkie zaufanie którego lepiej nie nadszarpywać.

Jego charakter można powiedzieć że dzieli się na kilka warstw, i traktuje wszystkich w sposób zależny od tego jak daleko ich dopuszcza do siebie. Czasami powoduje to dużą rozbieżność opinii na jego temat, ale wszystko jest spowodowane faktem, że woli trzymać się osób zaufanych sobie i jest on dość nieufny wobec obcych.

Ważna jest dla niego wolność osobista oraz dobro wspólne. Może i w głowie ocenia zachowanie innych, ale póki nikomu nie dzieje się z tego powodu krzywda, to nie będzie stał niczemu na przeszkodzie. Widzi on jak z małych obrazków tworzy się duży obraz i preferuje skupiać się na dużym. Każdy ma prawo się od niego odłączyć i pójść własną drogą, ale nikt nie ma prawa go narażać i niszczyć.

O ile jest on dobrym człowiekiem, nie jest osobą z którym ktoś marzylby spędzić wieczór. Czasami bywa sztywny, lub może nie wiedzieć jak zacząć z kimś rozmowę. Potrzebuje jakiegoś konkretnego tematu do rozmowy, i ciężko idzie mu rozmowa o niczym. Kiedy temat się wyczerpie, zwyczajnie milknie i o ile dla niego taka sytuacja to nie problem, o tyle wie że po drugiej stronie może być to odebrane negatywnie, a mimo szczerych chęci nie jest w stanie przedłużyć rozmowy.

Miłośnik historii oraz wielu zapomnianych już tradycji o których mógłby opowiadać godzinami. Lubi posługiwać się w swoich wypowiedziach metaforami lub sarkastycznie z czegoś zażartować. Jest zaznajomiony z językiem szlachty i potrafi odnaleźć się w jej towarzystwie, doskonale wie kiedy: "Z całym szacunkiem" tłumaczy się na: "Pocałuj mnie w dupę". Nie lubi jednak tego oficjalnego języka i posługuje się nim tak rzadko jak to możliwe. Sentymentalny, czasami nawet bardzo w stosunku do różnych przedmiotów. Lubi zachowywać rzeczy które towarzyszyły mu w ważnych dla niego wydarzeniach i zazwyczaj w takich sytuacjach zyskują one dla niego wielką wartość.

Jako wprawny miecznik uwielbia on walkę, uważa to za test umiejętności oraz charakteru. Jeśli ktoś podczas pojedynku woli bazować na umiejętnościach i biegłości aniżeli na tanich sztuczkach, to takiej osobie należy się szacunek i często może aprobować takiej postawie, nawet w przypadku swojego wroga. Nie mniej pomimo swojego zamiłowania do walki, nie uważa że jest to dobra metoda rozwiązywania konfliktów, ani że jego umiejętności stawiają go ponad innych.

Jest bardzo dumny ze swojego pochodzenia, czasami aż za bardzo przez co momentami może wymagać od siebie zbyt wiele, jakby czuł wzrok przodków na sobie. Tak jakby gdyby urodził się w innej rodzinie, mógłby nie znaleźć tego czegoś co pchnęło go na obecną drogę. Bardzo chętnie opowiada o swoim dziedzictwie innym jeśli ktoś zapyta, stara się z tym jednak nie obnosić.

Nie jest on zwolennikiem tortur, nie ważne w jakim celu. Uważa że jest to nieetyczne i niepraktyczne, uzyskane w ten sposób informacje mogą nie być wiarygodne, jako że ofiara może powiedzieć wszystko by się uwolnić. Karanie w ten sposób jest zwyczajnie głupie, jako że nie naprawi to żadnej szkody, ani nikomu nie przyniesie korzyści.

Można go niestety mocno zrazić do siebie poprzez złe pierwsze wrażenie, preferuje wtedy zachować dystans do takiej osoby. Raz zawiedzone zaufanie trudno u niego odbudować, wtedy dystans do takiej osoby to odległość ramienia, które trzyma miecz. Jest lojalnym sojusznikiem oraz bezwzględnym wrogiem nienawidzącym zdrajców.

Stosunek do innych ras

Markus o ile nie traktuje źle żadnej innej rasy, w kontaktach z innymi można początkowo dostrzec kierowanie się stereotypami. Po bliższym poznaniu jednak stereotypy się zacierają a wcześniejsze zachowanie znika, chyba że ktoś pokazał się mu z negatywnej strony która wpisuje się w stereotyp. Wtedy uznaje zakie zachowanie za "typowe".

	Rasa	Opinia	Relacje
	Sylvari	To dosyć ciekawe jak nasze rasy się różnią, i jednocześnie są tak podobne do siebie.	Widzi w nich bardzo podobną, lecz nie pokrewną rasę z ludźmi. Pomimo dużej różnicy w formie, są dalej bardzo podobni w zachowaniu i zwyczajach. Początkowo uznawał je trochę za dziecinnych i infantywnych, jednak po kampanii w Maguumie dostrzegł w nich siłę woli której nie widział u żadnych innych ras.Dodatkowo twierdzi że jest to rasa która najlepiej może zrozumieć ludzi, z racji że milczenie Białego Drzewa jest dla nich jak milczenie Bogów dla ludzi.
	Popielce	Spopielenie nie było sprawieliwością, nie można odpowiadać zbrodnią za zbrodnię.	Markus ma dość mieszane uczucia wobec popielców, co koniec końców sprowadza się do konieczności poznania każdego z nich. Uznaje ich za najlepszych wojowników i bardzo ceni ich zdolności bojowe, ale z drugiej strony nie podziela ich interpretacji honoru w bitwie.
	Asury	Najgorzej jest kiedy coś mówią, albo plączą się pod nogami.	Nie przepada za asurami, głównie z tego powodu że są w jego mniemaniu męczące. Czepiają się szczegółów, a kiedy zaczynają swoją techno-paplaninę to zazwyczaj przestaje nawet słuchać, skoro zrozumie jedynie co drugie słowo.
	Nornowie	Zawsze lepiej założyć, że norn w twojej kompanii jest pijany.	Nie ma nic przeciwko nornom z racji ich podobieństwa do ludzi. Nie podoba mu jednak się fakt że praktycznie każdą pojedyńczą rzecz sprowadzają do swojej legendy. Nie mniej są to dobrzy wojownicy zaraz po popielcach, jednak z poczuciem honoru.
	Nieumarli	Iskra życia, uwięziona w gnijącym ciele...	Absolutnie nie ufa nieumarłym ze względu na sam fakt bycia nieumarłymi. Twierdzi że przez swoją nieśmierteność prędzej przy później mogą patrzeć na siebie jak na kogoś lepszego od innych i obrócić się przeciwko nim.

---

Stosunek do Bogów

Markus jest osobą wierzącą w bogów, jednak w jego zachowaniu można dopatrzeć się cech deizmu. Na co dzień nie wznosi modlitw do bogów, nie opiera się też na nich kiedy napotyka na różne przeciwności w życiu, chyba że nie ma już nic innego co mógłby zrobić. Uważa że najważniejsze są nauki jakie bogowie po sobie zostawili ludziom.

	Imię	Modlitwa	Opinia
	Kormir	Wysłuchaj mnie Kormir, albowiem bez Ciebie moje oczy nie rozróżniłyby prawdy od fałszu, ani sprawiedliwości od uprzedzeń i ambicji.	Markus jest głęboko związany z Kormir ze względu na historię swojej rodziny i jej roli w niej. Jest to jego patronka i w swoim życiu dedykowany jest do jej sfery wpływów.
	Dwayna	Wysłuchaj mnie Dwayno, albowiem bez Ciebie nie ma nawet pierwszego wdechu, żadna istota nie mogłaby żyć, uczyć się i kochać bez twojej iskry życia.	Z racji że jest liderką bogów, czci ją nie mniej niż Kormir i tak samo podąża jej przesłaniem. Dużym szacunkiem darzy też kapłanów, z racji prowadzenia szpitali w których nie jeden raz wylądował.
	Melandru	Wysłucj mnie Melandru, albowiem bez Ciebie byłbym nieświadom tajemnic tego świata. Byłbym ślepy na jego zagrożenia, i mógłbym zatracić jego skarby.	Przez swój podróżniczy styl życia, często prosił Melandru o pomyślność na drogach i dobrą pogodę. Jego oddanie jednak ogranicza się do respektowania natury i wyjątkowych miejść w Tyrii.
	Grenth	Wysłuchaj mnie Grencie, albowiem bez Ciebie byłbym wrażliwy na kłamstwa tych którzy mnie otaczają, obawiajac się prawdy której nie da się zaprzeczyć.	W swojej roli, musiał pogodzić się z domeną Grentha, co nie zmienia faktu że nie czci go za bardzo a ogranicza się po pasywnego szacunku.
	Lyssa	Wysłuchaj mnie Lysso, albowiem bez Ciebie moje słowa pozostały by tempe i niesłyszalne bez zaklętej gracji twojego piękna.	Szanuje Lyssę ze względu na to że jej domeną jest nadzieja, jednak podobnie jak u Grentha, oddanie Lyssie też ukazuje się głównie jako pasywny szacunek.
	Balthazar	Wysłuchaj mnie Balthazarze albowiem bez Ciebie, moje ramiona byłyby słabe i niegotowe do bronienia tego w co wierzę i tego co kocham.	Powrót Balthazara był ciężki dla Markusa, jednak otworzyło mu to oczy na fakt że gdyby nie on, ludzie już dawno mogliby się zjedać z innymi rasami. Zgodnie z wolą pozostałych bogów.

---

Umiejętności

Umiejętności bojowe

Obierając drogę straznika, Markus nie widział dla siebie innej roli jak walki w pierwszym szeregu, w cieżkim pancerzu. W swojej roli bardzo upodobał sobie miecze, zarówno jedno jak i dwuręczne, potrafi posługiwać się również bronią drzewcową. W walce zazwyczaj preferuje trzymanie się blisko swoich towarzyszy, aby w razie czego móc zasłonić ich tarczą lub inaczej wspomóc w boju. Podczas większych walk, zazwyczaj celuje w walkę z najsilniejszym przeciwnikiem lub dowódcą.

Biegłości Zaawansowane

W przeciągu swojego życia, jako strażnik, rycerz i najemnik, Markus zawsze faworyzował miecze ponad wszelakie inne bronie. Jest to doskonale widoczne w jego sposobie walki oraz znajomości broni, dla wykorzystania jej do granic potencjału. W przeciągu swojego życia, zarówno uczył się walki od innych, jak i stworzył swój własny styl. Znajomość różnych technik walki, pozwala mu na bycie adaptacyjnym na polu walki, w stosunku do swoich oponentów.

	Miecz Dwuręczny
Biegłość	Główna broń strażnika, którą władanie opanował na bardzo wysokim poziomie. W jego rękach jest to bardzo uniwersalna broń i jest w stanie wykorzystując znane sobie techniki mierzyć się z najróżniejszymi typami przeciwników, jak i świetnie nadająca się do walki w tłumie.
Techniki	Zwodniczy Cios - Atak może być wykonany na kilka sposobów, ale podstawowa zasada jest prosta. Trzeba zasygnalizować przeciwnikowi swój atak, a następnie przejść w jego inną formę. Może być to wykonane w postaci przejścia z pchnięcia, do cięcia, cięcia do pchnięcia lub dwoma cięciami pod różnymi kątami. W Kapelusz - Po sparowaniu ciosu, miecznik dalej utrzymuje bronie w kontakcie i przemieszcza broń przeciwnika na bok, aby go odkryć, cały czas kierując sztycht w stronę przeciwnika. Może wtedy wykonać pchnięcie w górne partie ciała, lub przejść do walki w stylu "Szturchnięcie Smoka". Morderczy Cios - Atak ten jest wykonywany przy pomocy odwróconego miecza. Chwyta się go za ostrze i celuje się w szczeliny w pancerzu przeciwnika, wykorzystując jelec w formie prowizorycznego młota. Najczęstrzym celem są okolice karku oraz głowa. Sponad Wyżyn - Strażnik obraca mieczem nad głową przy jednoczesnym piruecie, dzięki temu wykonuje dwa cięcia w bardzo krótkim odstępie czasu, uniemożliwiając przeciwnikom zbliżenie się. Manewr ten można wykorzystać do cofnięcia się od grupy przeciwników jednocześnie nie tracąc inicjatywy, lub aby obronić się przed atakiem od tyłu. Błyskawiczna Riposta - Po sparowaniu ataku przeciwnika, strażnik wykorzystuje efekt "Zapału" aby znacznie przyspieszyć swoje ruchy i wykonać błyskawiczny kontratak, dający przeciwnikowi mało czasu na reakcję i zmniejszający szansę na zablokowanie ciosu.
Style	Klasyczny - Klasyczny styl walki bronią białą, opiera się o wykonywanie pojedyńczych silnych ciosów w krótkich seriach ruchów, a walka opiera się głównie o przechytrzenie przeciwnika. Najczęściej walka w tym stylu sprowadza się do prostej kombinacji parowania i ripost, a w ataku dominują cięcia oraz pchnięcia. Zelota - Czasami nazywany też stylem grupowym. Ten sposób walki opiera się o wykonywanie ciągłych ruchów, gdzie jeden momentalnie i płynnie przechodzi w następny. Styl ten może być wykorzystywany do walki z wieloma przeciwnikami, ponieważ pozwala na błyskawiczne zmienianie swojego głównego celu, natomiast zamaszyste ruchy utrudniają podejście do strażnika. Szturchnięcie Smoka - Defensywny styl walki, wykorzystywany przez strażnika jedynie w przypadku kiedy przeciwnik jest w zasięgu ramienia strażnika. Walka opiera się głównie o techniki półmieczowe. Chwyta się jedną dłonią za ostrze miecza, przez co broń traci na sile oraz zasięgu ale pozwala na wykorzystanie sztychu klingi w formie sztyletu dla szybkich i precyzyjnych ciosów, lub głowi w formie obuchu.
	Miecz i Tarcza
Biegłość	Podobnie jak w przypadku mieczy dwuręcznych, jest to broń którą władanie Markus opanował na bardzo wysokim poziomie, pozwalając mu na dużą wszechstronność. Najczęściej korzysta z tej broni w parze z tarczą. Służy ona w dużej mierze do blokowania ciosów i jest świetnym narzędziem w walce przeciwko strzelcom.
Techniki	Ukryte Ostrze - Strażnik zasłania tarczą swój tors oraz broń przed przeciwnikiem, i odsłania się dopiero w momencie wykonania ciosu, aby dać przeciwnikowi jak najmniej czasu na reakcję. Cios mieczem można poprzedzić wcześniej pchnięciem tarczy w celu wytrzącenia przeciwnika z równowagi, lub wywołania presji. Balans - Wykorzystuje tarczę w celu zablokowania broni przeciwnika i utrzymanie jej z dala od siebie, w celu odsłonięcia przeciwnika. Następnie kontynuuje atak przy pomocy cięcia lub pchnięcia.
	Broń Drzewcowa
Biegłość	Prosta w obsłudze, a jednocześnie bardzo skuteczna przeciwko wielu typom przeciwników. Broń drzewcowa pozwala przede wszystkim na utrzymanie dużej odległości od przeciwnika. Trudno jednak walczy się nią w bliskim kontakcie, zmuszając do noszenie broni zapasowej.
Techniki	Wyłom - Prosty manewr polegający na zbiciu gardy przeciwnika w bok i odsłonięciu go. Następnie kontynuuje się ruch pchnięciem grotu lub cięciem ostrza. Podcięcie - Niski atak polegający na wykorzystaniu haka przymocowanego do broni. Zahacza się o łydkę przeciwnika i ciągnie w swoją stronę w celu uszkodzenia ścięgna. Można ten ruch zastosować też na innych częściach ciała, na przykład po zbitym ataku cofnąć się jednocześnie zahaczając i raniąc przeciwnika. Stalowy Ogon - Manewr defensywny, wykorzystywany w momencie kiedy górna część broni zostanie unieruchomiona przez przeciwnika. W tej sytuacji obraca się broń wykorzystując dźwignię i uderza przeciwnika tylną, tępą częścią broni. Harpun - Broń drzewcowa może zostać opleciona przez strażnika łańcuchem, aby po rzuceniu mógł przywołać ją spowrotem do swojej dłoni.

---

Biegłości Poboczne

“

Najważniejsze zasady w walce.

• Zdrowe ciało i dobra broń.
• Równowaga w ataku i obronie.
• Znajomość technik.
• Odwaga i ostrożność.
• Ocena dystansu.
• Trening i pewność.
• Przychylność Bogów.

— Markus

W przeciągu swojego życia, strażnik opanował posługiwanie się typowym dla swojej profesji rynsztunkiem. Zna on zastosowania wielu broni białych, potrafi walczyć bez użycia broni oraz może poruszać się dość swobodnie w ciężkich pancerzach. Dzięki swojej elastyczności i szerokiej wiedzy na temat broni jest on w stanie odnaleźć się zarówno w pojedynku, jak i na szerokim polu walki.

	Nazwa	Opis
	Buława	Broń zapasowa, używana tylko w szczególnych przypadkach. Markus opanował władanie nią, jednak poprzez nieczęte korzystanie z tej broni, nie jest w tym wybitny. Umie jednak wykorzystać jej potencjał i wie dobrze przeciwko komu może ją wykorzystać.
	Topór	Nie korzystał z toporów często, jednak wiedza ogólna dotycząca broni pozwala mu na walke z pewną dozą efektywności. Nie zna jednak technik walki które w pełni wykorzystują potencjał topora.
	Sztylet	Broń zapasowa, zawsze nosi jeden przy pasie na wszelki wypadek. Przydaje się bardzo w momentach kiedy strażnik zostaje rozbrojony, lub po powaleni ciężko opancerzonego przeciwnika, kiedy trzeba go dobić czymś co bez problemu trafi w szczeliny pancerza. Reszta jego biegłości w posługiwaniu się tego typu bronią, ogranicza się do dźgania ostrym końcem.
	Ciężki Pancerz	Lata spędzone na noszeniu ciężkich pancerzy odbiły się zarówno na jego budowie fizycznej. Markus jest przyzwyczajony do wagi ciężkiego pancerza a znając jego ograniczenia jest w stanie poruszać się w nim dość swobodnie i nie musi martwić się że pierwszy lepszy trafiony cios skończy się urazem.
	Walka Wręcz	Opanowanie postaw, pracy nóg czy zachowania równowagi jak i wytworzenie w sobie insynktu mówiącego kiedy atakować a kiedy nie jest kluczowe do opanowania walki wręcz. Zmuszony do walki bez broni, strażnik wciąż może sprawić problem oponentowi różnego rodzaju chwytami czy rzutami.

---

Magia Strażnicza

Pierwsze nauki magii Markus pobierał u kapłanów Kormir z świątyni w Divinity's Reach. Od samego początku chciał on wykorzystywać magię jako wsparcie swoich umiejętności bojowych i mieszania ze sobą walki bronią jak i magią.

Cnoty

Podstawowym orężem który strażnik wykorzystuje w walce, to jego cnoty. Postępując wedle wybranych przez siebie wartości, jest on w stanie czerpać z nich moc magiczną, pozwalając na rzucanie prostych zaklęć w niedługim odstępie czasu i bez konieczności korzystania z katalizatora magicznego.

Markus niemal od samego początku poszedł ścieżką strażnika. W przeciwieństwie jednak do wielu innych skupił największą uwagę na samych cnotach, źródle jego mocy. Starał się dogłębnie zrozumieć znaczenie każdej ze swoich cnót, stworzyć swoją własną głęboką interpretację. Wysiłek się opłacił, mężczyzna zdołał opanować korzystanie z magii w stopniu w którym jest to dla niego absolutnie naturalna rzecz, niczym posługiwanie się zwykłą bronią. Jest on w stanie aktywować jedną ze swoich cnót aby zyskać dostęp do silniejszej umiejętności.

Sprawiedliwa Siła	Niezachwiane oddanie	Miłosierna cierpliwość
"Prawdziwą cnotą nie jest posiadanie siły i władzy, ale dobre jej wykorzystanie. To kim jesteśmy definiuje fakt, jak traktujemy słabszych od siebie. Wykorzystanie swojej siły przeciwko słabszym, jest oznaką braku biegłości, honoru i absolutnego tchórzostwa."	"Bądź lojalny wobec swoich towarzyszy. Dbaj o przyjaźnie i nie pozwól zawieść pokładanego w tobie zaufania. Karz tych którzy grożą twoim bliskim i nie pozwalaj plotkom i intrygom nadwyrężyć zawartym przyjaźniom."	"Zachowaj cierpliwość wobec błądzących. Akceptuj przeprosiny i wybaczaj urazy wszystkim tym którzy za nie żałują. Pomagaj słabszym, akceptuj niedoskołaności i bądź wyrozumiały przy niepowodzeniach."
Zapał - Wykorzystując moc z cnoty sprawiedliwości strażnik jest w stanie na krótką chwilę mocno przyspieszyć swoje ruchy do wykonania błyskawicznego ciosu, jak i zwiększenia jego celności. Bojaźń - Posyła wprzeciwnika energię magiczną cnoty, wypełniając jego serce poczuciem bezsilności w obliczu perspektywy zbliżającej się kary z ręki strażnika. Wywołuje efekt strachu na przeciwniku, zmuszając go do ucieczki.	Prowokacja - Zaklęcie natychmiast zwraca uwagę wskazanego przeciwnika na strażniku i wywołuje w nim nieuwarunkowany gniew skierowany w stronę strażnika, wymuszając zaatakowanie go. Odwaga - Po zaczerpnięciu mocy z cnoty oddania, chroni siebie lub sojuszników od krzywdy. Zasłania wybrany cel egidą, która absorbuje następny pojedyńczy wymierzony w nią cios.	Pomocna Dłoń - Leczący dotyk gołą dłonią który pozwala na przelanie magii leczniczej z cnoty miłosiernej cierpliwości na ranę. Zaklęcie zdolne zaleczyć płytką ranę. Wolna Wola - Uwalniając magię z cnoty pozwala na uwolnienie się z efektów ograniczających swobodę poruszania się i na chwilę przyspiesza ruch. Usuwa:

---

Zaklęcia Bojowe

Przywoływanie barier jest jedną z ważniejszych sztuk u strażników. Poświęcając ziemię wokół siebie jest w stanie przywołać w miejscu barierę która jest w stanie zatrzymać ataki przeciwników. Posiadanie dowolnej tarczy bardzo pomaga w korzystaniu z barier, są one wtedy wytrzymalsze i większe, jak i łatwiejsze do utrzymania. Jeśli zaklęcie słabnie, może utrzymać je obiema dłońmi by przelać w nią więcej magii.

Kontrolowanie łańcuchów jest magią która rekompensuje brak mobilności strażnika. Umożliwia mu to unieruchomienie lub przyciągnięcie uciekajacych przeciwników, odciągnięcie przeciwnika od sojusznika lub odseparowanie jednego z przeciwników od grupy.

Poza tym, jest w stanie też przywoływać i kontrolować magiczne światło lub duchowy ogień w celach użytkowych, jak oświetlenie ciemnego miejsca, lub podpalenie czegoś łatwopalnego.

	Zaklęcie	Opis
	Spętanie	Duchowy Twór. Przywołuje duchowe łańcuchy, którymi jest w stanie manipulować. Łańcuchy oplatają przeciwnika, uniemożliwiając mu poruszanie się, lub przyciągając go do strażnika.
	Sanktuarium	Konsekracja. Poświęcenie okolicznego terenu pozwala strażnikowi na ochronienie jego okolicznych sojuszników przed atakami wroga. Bariera blokująca przeciwnikom przejście oraz absorbująca w siebie ataki dystansowe.

---

Magia Firebrandów

Zastosowanie historii do wzmocnienia swoich umiejętności było bardzo na rękę Markusowi, ze względu na historię swojego rodu którą zapragnął do tego wykorzystać. Początkowo, poznał on podstawowe aspekty zastosowania magii co później próbował wykorzystać o własnych siłach. Początkowo musiał korzystać ze spisanej przez siebie księgi w formie katalizatora. Umieścił tam zapiski z kronik rodzinnych, oraz ilustracje wykonane przez pewnego ulicznego szkicownika z Divinity's Reach.

Po pewnym czasie księga jednak okazała się niezbyt poręczna w walce, dlatego postanowił nauczyć się nowych umiejętności bezpośrednio od elońskich firebrandów. W Desert Highlands odnalazł Nadima Turana który przekazał mu potrzebną wiedzę do rozwijania się w tej dziedzinie. Obecnie Markus opanował specjalizację i jest w stanie korzystać z przywołania księgi, oraz zna techniki wykorzystywania mantr. Od czasu opanowania specjalizacji, płomienie strażnika zmieniły swój kolor. Z jasnoniebieskiego, na mieszankę błękitnych strażniczych i naturalnie pomarańczowych płomieni.

Księga

Stosując wiedzę o swoim rodzie, Markus jest w stanie przywołać duchowy odpowiednik ksiegi "Kroniki Helminganów". Którą jest w stanie wykorzystywać jako katalizator magii, umożliwając mu rzucanie zaklęć opartych o powiązanych z księgą cnót. Wizualnie wygląda to, jakby strażnik trzymał w dłoni księgę, z której po chwili wylatują pojedyncze strony wirujące wokół strażnika. Musi utrzymać księgę w dłoni aby z niej korzystać. Księga nie może być zniszczona fizycznie, ale można ją magicznie rozproszyć Po aktywacji pojawia się 5 stron z których każda może być użyta do rzucenia jednego z zaklęć.

Księga Sprawiedliwości - "Pieśń Wezwania"	Księga Miłosierdzia - "Szlachecka Idylla"
Fragment księgi który opisuje historie o wyprwawach rycerskich oraz dokonaniach jego przodków. Przywołując ten fragment, Markus zyskuje dostęp do silnych, głównie dystansowych zaklęć ofensywnych opartych o magię ognia.	Rozdział opisujący sielankowe życie członków rodu na swoich ziemiach. Daje to Markusowi dostęp do szerszej palety zaklęć leczniczych i wspierających. Niestety przywołanie księgi jest niemożliwe w warunkach bojowych.
Gniew Przodków - Wzywając wspomnienie waleczności jego rycerskich przodków, przywołuje błękitno-pomarańczowego ognia i formuje go w ognisty pocisk. Ogień trawiący przeciwnika rozchodzi się po łatwopalnych materiałach i dotkliwie parzy swoją ofiarę. Błogosławieństwo Bitwy - Helminganie znani byli ze współpracy podczas walki. Przywołując ducha współpracy i braterstwa zwiększa siłę wskazanego sojusznika. Ubita Ziemia - Wspominając rozrachunek krzywd swoich przodków, tworzy na ziemi znak. Aktywowanie go przywołuje płonące łańcuchy które oplatają przeciwnika uniemożliwiając mu poruszanie się i przypiekają przy dotyku.	Płomień Paleniska - Przywołuje wspomnienie domowego ciepła oraz bezpieczeństwa. Pozwala to na otoczenie wybranego sojusznika strażniczym płomieniem, który przywraca mu siły, oraz łagodzi efekty chłodu. Usuwa: Splendor Przodków - Członkowie rodu często bywali dość grubiańscy i rubaszni co mocno wyróżniało ich na tle innych rodów szlacheckich. Nie mniej kontynuowali swoje tradycje z dumą i zawsze bronili honoru swojego imienia. Poczucie dumy przelane na sojusznika przywraca im ochotę do walki i regeneruje siłę magiczną. Błogosławieństwo Zdrowia - Przodkowie Markusa którzy nie zgineli na polu walki zawsze cechowali się długim życiem i dożywali bardzo sędziwego wieku. Pozwala to strażnikowi przelać ich żywotność na ranę sojusznika, przyspieszając jej regenerację.

---

Inne umiejętności

Markus jest otwarty na naukę innych form magii jak i korzystaniu z magicznych artefaktów, o ile są zgodne z jego moralnością i służą głównie czynieniu dobra. W czasie swoich podróży, zyskał dostęp do kilku mniej, lub bardziej związanych z jego profesją mocy.

	Zaklęcie	Opis
	Glif Kontry	Glif służący do negowania efektu spektralnej agonii na sojusznikach. Jest w stanie rzucić ten glif używając dwóch palców jednej dłoni, ale nie jest pewny czy zawsze tak będzie działać, dlatego woli unikać takiej sytuacji.

---

Umiejętności nie związane z walką

• Historia - Markus bardzo dobrze zna historię ludzkich nacji. Potrafi rozpoznać różnice w architektórze i znając ich wiek może powiązać ją z wydarzeniami z historii.

• Praworządność - Zna dobrze prawo Krytańskie i umie się nim posługiwać dla wyciągnięcia korzyści. Umie dopatrzeć się kruczków w zasadach i potrafi je wykorzystać kiedy trzeba. Jednocześnie potrafi rozpoznać kiedy przepisy mogą być wykorzystywane do niewłaściwych celów.

• Dobra pamięć - Posiada bardzo dobrą pamięć, może pamiętać szczegóły wydarzeń z długiego okresu czasu. Pamięta też wszelakie urazy oraz dobre uczynki.

• Orientacja w terenie - Posiada instynktowne poczucie kierunku i utrzymuje stały kierunek poruszania się bez kręcenia się w kółko. Do tego potrafi znajdować drogę po mapach lub za pomocą urządzeń nawigacyjnych używanych na okrętach.

• Czytanie, pisanie i liczenie - Bezproblemowo czyta, piszę i liczy, do tego posiada całkiem ładny styl pisania.

• Znajomość języków - Zna język askaloński. Nie jest on w stanie biegle nimi rozmawiać, ale umie przetłumaczyć słowa ze słuchu oraz z czytania. Język starokrytański też nie jest mu obcy, jednak jest to martwy język. Jego wiedza w tej kwestii ogranicza się do pojedyńczych słów, sformułowań i powiedzeń.

• Pierwsza pomoc - Biegłym medykiem nie jest, ale wykorzystując to co ma pod ręką oraz magię potrafi ustabilizować stan typowych ran występujących podczas walki w warunkach polowych. Potrafi ustabilizować kończynę, zatamować krwawienie czy zabezpieczyć ranę. Szlifuje on swoje umiejętności pod okiem Nisheery.

• Podstawy Anatomii - Od czasu rozpoczęcia swojej nauki medycznej w celu szlifowania zaklęć leczących, coraz lepiej poznaje anatomię innych ras. Pozwala to nie tylko na łatwiejsze leczenie, ale i rozszerza jego wiedzę dotyczącą witalnych miejsc swoich wrogów.

• Jazda na wierzchowcu - Umie przemieszczać się na wierzchowcach lądowych. Zna zasady postępowania z każdym z obecnie znanych, potrafi samodzielnie zapiąć na nich uprzęże i wie jak się zapoznać z nowopoznanymi wierzchowcami.

• Latanie na wierzchowcu - Wciąż doskonali swoje umiejętności latania na gryfie, jednak opanował już kilka manewrów, takich jak sposób aby rozpędzić gryfa podczas lotu.

Wady

• Awersja do broni palnej - W jego oczach, broń palna jest dla tchórzy i nie wymaga absolutnie żadnej biegłości do zabicia przeciwnika. Życie nie powinno być tak łatwo odbierane.

• Walka pod wodą - Ciężki pancerz nie sprawdza się dobrze w wodzie, podobnie bronń biała. Wszystko dopełnia fakt że magia oparta o płomienie też nie należy do najskuteczniejszych w wodzie.

• Znajomość Technologii - Nigdy nie przykładał uwagi do ogólnie znanych rodzajów technologii, tak więc posiada braki w tej dziedzinie. Nie przepada też za wykorzystywaniem wszelkiego rodzaju kieszonkowych gadżetów bardziej skomplikowanych od kieszonkowego zegarka. Póki co opanował jednak komunikator.

• Honor jest Wszystkim - Cnoty strażnika słabną, kiedy jest zmuszony do niehonorowej walki. Jednym z przykładów jest efekt niewidzialności, w czasie którego może stracić dostęp do niektórych swoich umiejętności.

• Nie ma odwrotu - Z jakiegoś powodu, Markusowi często nie wychodza ucieczki z różnych sytuacji. Możliwe że preferuje zakończenie walki gdy wszyscy przeciwnicy zostali pokonani, lub spowodowane jest to brakiem znajomości przez niego zaklęć teleportacji. Odpowiedzi najprawdopodniej nie zna nawet on sam.

• Medytacje - Strażnik uwielbia dobrą walkę. Ferwor i poczucie adrenaliny bardzo często utrudniają mu wyciszenie się potrzebne do medytacji, dlatego strażnik z nich nie korzysta i w jego arsenale zaklęć brakuje teleportacji.

Ekwipunek

Pancerze

Pancerz Wędrownego Rycerza

Pancerz rodu Var Maelius

• Pancerz Wędrownego Rycerza - Ze względu na wydarzenia ostatnich lat i konieczność przystosowania do walki w innym klimacie, Markus zainwestował w lżejszy pancerz będący mieszanką różnych typów pancerzy. Korpus jest chroniony poprzez niepełny napierśnik, zasłaniający bezpośrednio przód jak i tył torsu i łączony ze sobą skórzanymi pasami. Odkrywa to niestety boki powyżej lini żeber, ale jednocześnie pozwala na w miarę swobodne ruchy tłowia. Od pasa w dół, pancerz składa się z nabioderników, wykonanych z skórzanych płacht i przynitowanymi do nich stalowymi płytkami, a wszystko jest zasłonięte długim płaszczem by wiatr nie wiał w poślady. Całego obrazu pancerza dopełniają rękawice wykonane z kolczugi z stalowymi płytkami na przedramieniach, oraz mocne skórzane buty. Można go też zobaczyć z wilczym futrem na ramionach, podbijane od środka skórą a przy barkach wzmacniane metalowymi płytkami. Napierśnik zawiera po prawej stronie obu segmentów ślad po naprawieniu przebicia.

• Ciężka zbroja płytowa Rodu Var Maelius. - Pancerz początkowo należał do jego ojca. Składa się z ciężkiego płytowego napierśnika, naramienników i nabioderników, wszystkie te części zawierają ozdobne wzory, trudno powiedzieć co te wzory ukazują, jedni twierdzą że wyglądają jak płomienie inni że winorośl. Obraz pancerza dopełniają ciężkie rękawice i płytowe buty. Pod pancerzem Markus nosi długi czerwony płaszcz. Obecnie pancerz jest poważnie uszkodzony a mężczyzna zrezygnował z jego naprawy i traktuje go jako pamiątkę rodzinną, oraz pancerz reprezentacyjny, wykorzystywany na specjalne okazje. Wzór pancerza jest zarezerwowany dla rodu i zawierzany tylko personalnie wybieranym kowalom. Noszenie go przez nieuprzywilejowanych zawsze było surowo karane przez jego członków.

Bronie

• Gâllánhôrn - Dwuręczny miecz który otrzymał jako wyraz wdzięczności jednego z kowali za odnalezienie jego córki. Krótszy od większości dwuręcznych mieczy, wykonany z mithrilu, prostszy w użyciu podczas blokowania. Podczas kucia Markus sam rozpalał piec własnym strażniczym ogniem, dzięki czemu z wielką łatwością łączy się z mocami człowieka i w jego rękach może być wykorzystywany jako katalizator magii. Miecz posiada wplątany w rękojeść chwost w postaci dużego węzła. W węzeł wpięta jest też pieczęć ze wstęgą. Na obu stronach wstęgi widnieją dwa napisy w języku starokrytańskim, a tłumaczy się je na:"Przed sprawiedliwością nie ma ucieczki.", "Wszystko wraca do światła." Na wyprawie do Jahai, miecz został złamany podczas walki z Shattererem, gdzie Markus zmierzył się z Riftstalkerem. Bestia została pokonana kosztem orężą, Markusowi udało się jednak odzyskać połamane resztki miecza. Obecnie fragmenty ostrza znajduje się w jego domu jako pamiątka.

• Gwiazda Dzienna - Miecz jednoręczny, w którym na pierwszy rzut oka rzucają się świecące na złoto runy. Runy składają się w Inskrypcja Zguby Wynaturzeń która pali nieumarłych przy trafieniu. Sam miecz ma długie i proste ostrze, zawijające się dopiero przy samym sztychcie. Ma długi jelec zawijający się po obu jego stronach. Ostrze wykonane jest w pełni ze stopu deldrimorskiej stali, natomiast jego rękojeść jest wykonana z niezwykle wytrzymałego drewna żelazodrzewa, oraz jest wyrzeźbiona tak, by dokładnie pasowała pod palce.

• Straż Kryty - Duża migdałkowa tarcza z Królewskim symbolem Kryty, posiadająca ukośny chwyt na całe przedramię. Doskonałe narzędzie do obrony, oraz symbol oddania Markusa wobec Królestwa Kryty. Otrzymał ją po powrocie z Ebonhawke, gdzie służył wspierając delegacje dyplomatyczne ludzi.

• "Smoczy Kieł" - Dwuręczny miecz który Markus zyskał w Thunderhead Keep. Jego długość jest niewiele mniejsza od wzrostu strażnika. Posiada typowe dla tego typu broni elementy, takie jak szeroki jelec czy podkrzyże. To co wyróżnia tę broń to fakt że jest stworzona ze smoczej krwi. Górna połowa ostrza, oraz głownia połyskują fioletowym blaskiem. Trafienie piętna Kralkatorika tym mieczem jest w stanie bez problemu rozbić kryształ.

• Mithrilowy Miecz Dwuręczny - Dwuręczny miecz sięgający strażnikowi na wysokość szyi, wykonany z mithrilu. Miecz jest dobrze wyważony dzięki dość masywnej głowni, a szeroki jelec gwarantuje dobrą ochronę dłoni. Ostrze jest długie i powoli zwęża się od 3/4 wysokości ostrza do sztychtu, dzięki czemu jest dobry zarówno do wykonywania ci