Markus var Maelius

Markus var Maelius Helm
Rasa	Człowiek
Płeć	Mężczyzna
Wzrost	182,8 cm
Waga	79 kg
Wiek	Urodzony 84 dzień sezonu Kolosa 1303 roku. (29 lat)
Klasa	Strażnik
Alias	Helmingan Sztywniak Sołtys
Powiązane organizacje	Liga Sześciu Filarów
Rola w Lidze	Opiekun
Filar	Więzi
Znana Rodzina i Bliscy	Lysolda var Maelius✟ - Matka Dunard var Maelius✟ - Ojciec Dorrous var Maelius✟ - Wuj Julia var Maelius - Pra-Babcia Cała reszta rodu var Maelius Teena Dest - Partnerka
Miejsce Zamieszkania	Dom nr 83 w dzielnicy Salmy
Motyw Muzyczny	Główny Bojowy Leczenie
Głos	Próbka głosu
Status postaci	Główna

“

Być strażnikiem, to być mieczem oraz sercem.

— Markus

Wygląd

Wysoki mężczyzna o dobrze zbudowanej posturze. Nie można powiedzieć że jego ciało jest wysportowane czy atletyczne, jest zwyczajnie dobrze zbudowany.

Ma długie, brązowe i lekko jaśniejące włosy, praktycznie zawsze zaczesane do tyłu, zgarnięte za pomocą chusty na czole lub przykryte kapeluszem. Jego twarz jest szczupła i pokryta zazwyczaj co tydzień przycinanym zarostem, ma wysoko położone kości policzkowe. Oczy mężczyzny są jasnoniebieskie i mają łagodny wyraz jednak, położone brwi sprawiają wrażenie jakby był niezadowolony przy bardzo poważnej mimice.

Ma długie i zgrabne palce, co procentuje przy władaniu bronią taką jak miecze. Same dłonie noszą ślady poparzeń. Na ciele posiada kilka blizn, głównie na ramionach, nogach i dwie większe na plecach. Na prawym udzie ma paskudny ślad po ugryzieniu przez wielką rybę. Dodatkowo jeden ślad na prawym ramieniu oraz mała blizna na prawej piersi i plecach po tej samej stronie. Ma dość specyficzny sposób chodzenia który jest widoczny w większej grupie. Stawia on długie kroki, w efekcie przebiera nogami wolniej od reszty, cały czas dorównując im kroku.

W kwestii ubrań, pomimo że pochodzi ze szlachty preferuje przede wszystkim wygodę. Nie ważne czy przy mniej lub bardziej wyszukanych ubraniach, zawsze cechuje je prostota wykonania i niewielka ilość ozdób. Poza tym lubuje się on głównie w ciepłych kolorach. W palecie barw wykorzystuje od kolorów bardzo ciemnych oraz czerni, poprzez odcienie brązów i czerwieni, wliczając w to wszystkie kolory pomiędzy nimi, nierozróżnialne dla męskiego oka.

Charakter

“

...mam nadzieję że skaza jaką nosi nie zniszczy takiego skarbu, jakim jest jego wielkie serce...

— Kapłan Albreht

Markus od najmłodszych lat był dobrym dzieckiem, wychowany w ideałach rycerskich przez wuja i bawiący się z dziećmi z okolicznej wsi. Dzieciństwo było dla niego utopią, bajką z której w wieku jedenastu lat został wyrwany, zostawiło to głęboką ranę która przez lata się nie zabliźniła.

O ile dalej posiadał dobre serce i trzymał się kurczowo swoich ideałów, niestety jego pogoda ducha zniknęła i na jej miejsce pojawiła się masa goryczy oraz żalu za utratę swojego dziedzictwa. Wychowując się w świątyni, kapłani wielokrotnie starali się przytęperować jego gniew, czy to marchewką czy kijem co przyniosło dwojaki efekt. Markus stał się mocno powściągliwy w swoich emocjach, starając się pokazywać z pozytywnej strony, jednak cały czas miał w sobie gromadzące się pokłady złości. Nie pomagała do tego często pasywa postawa kapłaństwa i fakt jak podchodzili do wszystkiego z sercem na dłoni, nawet jeśli byli jawnie wykorzystywani. Kochał kler jako swoją rodzinę, jednak nienawidził niesprawiedliwości i był to główny powód dla którego postanowił opuścić świątynię i pójść w świat.

Gildia najemnicza na którą trafił również zostawiła na nim ślad. O ile na początku dobra zapłata sprawiała że spojrzał na ten fach przychylnie, o tyle później nie było tak różowo. Gildie interesowały tylko i wyłącznie pieniądze, nie ważne z jakiego źródła, często próbowano grać na dwa fronty i upiec dwie pieczenie na jednym ogniu, jednocześnie odmawiając pomocy tym którzy jej potrzebowali ale nie mieli czym zapłacić. Jedni powiedzieliby że Markus zderzył się z twardą rzeczywistością i będzie musiał do tego przywyknąć. Tak się jednak nie stało a wręcz pogłębiło go w jego przekonaniach. Próbując wyrazić swoje zdanie w gildii został jedynie wyśmiany, postanowił więc zerwać kontrakt i pójść w świat na własną rękę.

“

Durni rycerze, zawsze muszą dotrzymywać danego słowa. Korona z ich płytowej głowy by nie spadła jak by tak raz czegoś zapomnieli.

— Strzałą prosto w cel. - Annie

W czasie dołączenia do ligi, strażnik był już dość mocno zatwardziały w swoich poglądach. Lata samotności i brak zderzenia z opiniami innych zaowocował mocnym przywiązaniem do swoich ideałów. Wielokrotnie podczas wypraw z gildią był w stanie powiedzieć stanowcze NIE. Był dość oschły i miał w sobie niewiele zrozumienia dla innych ze względu na ich sytuację. Rycerska ścieżka była jedyną słuszną, i wielokrotnie reagował złością na przeciwne zdanie.

Objęcie roli opiekuna w lidze może nie było przełomem, ale na pewno miało to powolny wpływ na Markusa. Liga początkowo była prosta do prowadzenia jak obsługa cepa, w pewnym momencie miał wrażenie jakby wszyscy szli zwyczajnie za jego śladem, co chwilami zaczeło być męczące. Nie mniej spotykał się nie raz z odmiennym zdaniem i jego pozycja wymusiła na nim kompromisy, o ile było to wciąż w granicach jego moralności.

“

Po nim nie spodziewała się takiej otwartości, zaskoczył ją. Był przyjazny, ciepły, cierpliwy gdy wszystko jej tłumaczył i prostował...

— Cykl Nocy. - Aeshri

Czas mijał a skład ligi się zmieniał, pojawiło się wiele osób które wystawiło charakter strażnika na próbę. Cały czas jednak miał na sercu ogólne dobro gildii, często kiedy można było zostawiał im wolną rękę ale były i sytuacje gdzie podejmował decyzję którą uważał za słuszną pomimo wszechobecnego sprzeciwu. Związanie się z Teeną miało na niego silny wpływ, dało to strażnikowi lekcję kompromisu. Kobieta była w stanie podnieść go na duchu kiedy do jego głowy dopadało zwątpienie, nawet poznanie jej ojca dało mu lekcję pokory.

Obecnie Markus jest na pierwszy rzut oka dość wycofaną osobą, jest to jednak spowodowane faktem że widział wielu ligowiczy którzy przychodzą i odchodzą, sam preferuje trzymać się zaufanych osób i tych na których może polegać. Wystarczy jednak okazać trochę zaangażowania i dobrej woli aby zyskać jego przychylność. Bardzo ceni sobie przyjaźnie które zawarł i za wieloma byłby w stanie wskoczyć w ogień. Brońcie Bogowie jednak jeśli ktoś nadszarpnie jego zaufaniu, ponieważ ciężko jest je odzyskać. Pomimo tego, wszelakie negatywne uczucia przyjmują zwykle formę pasywną, nie ma on w sobie zwykle grama złej woli, nawet wobec osób o bardzo niskiej opinii. Ponad wszystko jest on lojalnym przyjacielem i groźnym wrogiem który nienawidzi zdrajców.

Umiejętności

Walka

Obierając drogę strażnika, Markus nie widział dla siebie innej roli jak walki w pierwszym szeregu, w ciężkim pancerzu. W swojej roli bardzo upodobał sobie miecze, zarówno jedno jak i dwuręczne, potrafi posługiwać się również bronią drzewcową. W walce zazwyczaj preferuje trzymanie się blisko swoich towarzyszy, aby w razie czego móc zasłonić ich tarczą lub inaczej wspomóc w boju. Podczas większych walk, zazwyczaj celuje w walkę z najsilniejszym przeciwnikiem lub dowódcą.

Bronie Główne

“

Najważniejsze zasady walki.

• Zdrowe ciało i dobra broń.
• Równowaga w ataku i obronie.
• Znajomość technik.
• Odwaga i ostrożność.
• Ocena dystansu.
• Trening i pewność.
• Przychylność Bogów.

— Markus

W przeciągu swojego życia, jako strażnik, rycerz i najemnik, Markus zawsze faworyzował miecze ponad wszelakie inne bronie. Jest to doskonale widoczne w jego sposobie walki oraz znajomości broni, dla wykorzystania jej do granic potencjału. W przeciągu swojego życia, zarówno uczył się walki od innych, jak i stworzył swój własny styl. Znajomość różnych technik walki, pozwala mu na bycie adaptacyjnym na polu walki, w stosunku do swoich oponentów.

	Miecz Dwuręczny
Biegłość	Główna broń strażnika, którą władanie opanował na bardzo wysokim poziomie. W jego rękach jest to bardzo uniwersalna broń i jest w stanie wykorzystując znane sobie techniki mierzyć się z najróżniejszymi typami przeciwników, jak i świetnie nadająca się do walki w tłumie.
Techniki	Zwodniczy Cios - Atak może być wykonany na kilka sposobów, ale podstawowa zasada jest prosta. Trzeba zasygnalizować przeciwnikowi swój atak, a następnie przejść w jego inną formę. Może być to wykonane w postaci przejścia z pchnięcia, do cięcia, cięcia do pchnięcia lub dwoma cięciami pod różnymi kątami. W Kapelusz - Po sparowaniu ciosu, miecznik dalej utrzymuje bronie w kontakcie i przemieszcza broń przeciwnika na bok, aby go odkryć, cały czas kierując sztycht w stronę przeciwnika. Może wtedy wykonać pchnięcie w górne partie ciała, lub przejść do walki w stylu "Szturchnięcie Smoka". Morderczy Cios - Atak ten jest wykonywany przy pomocy odwróconego miecza. Chwyta się go za ostrze i celuje się w szczeliny w pancerzu przeciwnika, wykorzystując jelec w formie prowizorycznego młota. Najczęstszym celem są okolice karku oraz głowa. Sponad Wyżyn - Strażnik obraca mieczem nad głową przy jednoczesnym piruecie, dzięki temu wykonuje dwa cięcia w bardzo krótkim odstępie czasu, uniemożliwiając przeciwnikom zbliżenie się. Manewr ten można wykorzystać do cofnięcia się od grupy przeciwników jednocześnie nie tracąc inicjatywy, lub aby obronić się przed atakiem od tyłu. Błyskawiczna Riposta - Po sparowaniu ataku przeciwnika, strażnik wykorzystuje efekt "Zapału" aby znacznie przyspieszyć swoje ruchy i wykonać błyskawiczny kontratak, dający przeciwnikowi mało czasu na reakcję i zmniejszający szansę na zablokowanie ciosu.
Style	Klasyczny - Klasyczny styl walki bronią białą, opiera się o wykonywanie pojedynczych silnych ciosów w krótkich seriach ruchów, a walka opiera się głównie o przechytrzenie przeciwnika. Najczęściej walka w tym stylu sprowadza się do prostej kombinacji parowania i ripost, a w ataku dominują cięcia oraz pchnięcia. Zelota - Czasami nazywany też stylem grupowym. Ten sposób walki opiera się o wykonywanie ciągłych ruchów, gdzie jeden momentalnie i płynnie przechodzi w następny. Styl ten może być wykorzystywany do walki z wieloma przeciwnikami, ponieważ pozwala na błyskawiczne zmienianie swojego głównego celu, natomiast zamaszyste ruchy utrudniają podejście do strażnika. Szturchnięcie Smoka - Defensywny styl walki, wykorzystywany przez strażnika jedynie w przypadku kiedy przeciwnik jest w zasięgu ramienia strażnika. Walka opiera się głównie o techniki półmieczowe. Chwyta się jedną dłonią za ostrze miecza, przez co broń traci na sile oraz zasięgu ale pozwala na wykorzystanie sztychu klingi w formie sztyletu dla szybkich i precyzyjnych ciosów, lub głowi w formie obuchu.
	Broń Drzewcowa
Biegłość	Prosta w obsłudze, a jednocześnie bardzo skuteczna przeciwko wielu typom przeciwników. Broń drzewcowa pozwala przede wszystkim na utrzymanie dużej odległości od przeciwnika. Trudno jednak walczy się nią w bliskim kontakcie, zmuszając do noszenie broni zapasowej.
Techniki	Wyłom - Prosty manewr polegający na zbiciu gardy przeciwnika w bok i odsłonięciu go. Następnie kontynuuje się ruch pchnięciem grotu lub cięciem ostrza. Podcięcie - Niski atak polegający na wykorzystaniu haka przymocowanego do broni. Zahacza się o łydkę przeciwnika i ciągnie w swoją stronę w celu uszkodzenia ścięgna. Można ten ruch zastosować też na innych częściach ciała, na przykład po zbitym ataku cofnąć się jednocześnie zahaczając i raniąc przeciwnika. Stalowy Ogon - Manewr defensywny, wykorzystywany w momencie kiedy górna część broni zostanie unieruchomiona przez przeciwnika. W tej sytuacji obraca się broń wykorzystując dźwignię i uderza przeciwnika tylną, tępą częścią broni. Harpun - Broń drzewcowa może zostać opleciona przez strażnika łańcuchem, aby po rzuceniu mógł przywołać ją z powrotem do swojej dłoni.
	Tarcza
Biegłość	Służy ona w dużej mierze do blokowania ciosów i jest świetnym narzędziem w walce przeciwko strzelcom. W parze z bronią jednoręczną tarcza praktycznie zawsze gra pierwsze skrzypce. Sprawia to że strażnik korzystając z tarczy jest bardzo defensywny i korzysta z niej tylko jeśli ma pewność że spotka się z ostrzałem który nie da rady powstrzymać magią.
Techniki	Ukryta Broń - Strażnik zasłania tarczą swój tors oraz broń przed przeciwnikiem, i odsłania się dopiero w momencie wykonania ciosu, aby dać przeciwnikowi jak najmniej czasu na reakcję. Cios można poprzedzić wcześniej pchnięciem tarczy w celu wytrzącenia przeciwnika z równowagi, lub wywołania presji. Balans - Wykorzystuje tarczę w celu zablokowania broni przeciwnika i utrzymanie jej z dala od siebie, w celu odsłonięcia przeciwnika. Następnie kontynuuje atak przy pomocy cięcia lub pchnięcia.

---

Bronie Drugorzędne

W przeciągu swojego życia, strażnik opanował posługiwanie się typowym dla swojej profesji rynsztunkiem. Zna on zastosowania wielu broni białych, potrafi walczyć bez użycia broni oraz może poruszać się dość swobodnie w ciężkich pancerzach. Dzięki swojej elastyczności i szerokiej wiedzy na temat broni jest on w stanie odnaleźć się zarówno w pojedynku, jak i na szerokim polu walki.

	Nazwa	Opis
	Miecz Jednoręczny	Podobnie jak w przypadku mieczy dwuręcznych, jest to broń którą władanie Markus opanował na wysokim poziomie, pozwalając mu na dużą wszechstronność. Najczęściej korzysta z tej broni w parze z tarczą.
	Buława	Broń zapasowa, używana tylko w szczególnych przypadkach. Markus opanował władanie nią, jednak poprzez nieczęte korzystanie z tej broni, nie jest w tym wybitny. Umie jednak wykorzystać jej potencjał i wie dobrze przeciwko komu może ją wykorzystać.
	Topór	Nie korzystał z toporów często, jednak wiedza ogólna dotycząca broni pozwala mu na walke z pewną dozą efektywności. Nie zna jednak technik walki które w pełni wykorzystują potencjał topora. Teena nauczyła go jak efektywnie rzucać toporem.
	Sztylet	Broń zapasowa, zawsze nosi jeden przy pasie na wszelki wypadek. Przydaje się bardzo w momentach kiedy strażnik zostaje rozbrojony, lub po powaleni ciężko opancerzonego przeciwnika, kiedy trzeba go dobić czymś co bez problemu trafi w szczeliny pancerza. Reszta jego biegłości w posługiwaniu się tego typu bronią, ogranicza się do dźgania ostrym końcem.
	Ciężki Pancerz	Lata spędzone na noszeniu ciężkich pancerzy odbiły się zarówno na jego budowie fizycznej. Markus jest przyzwyczajony do wagi ciężkiego pancerza a znając jego ograniczenia jest w stanie poruszać się w nim dość swobodnie i nie musi martwić się że pierwszy lepszy trafiony cios skończy się urazem.
	Walka Wręcz	Sztuka walki wręcz przydaje się nie raz, w szczególności kiedy zostanie się rozbrojonym. Strażnik w takiej sytuacji dalej jest w stanie być trudnym oponentem. Umiejętności walki pomagają też w sytuacji gdy dochodzi do bardzo bliskiego kontaktu, kiedy jest się w zasięgu dłoni przeciwnika. Walka przy pomocy broni faworyzowanych przez strażnika jest wtedy trudna, ale otwiera to pole do kopnięć lub możliwości przewrócenia przeciwnika.

---

Magia

Pierwsze nauki magii Markus pobierał u kapłanów Kormir z świątyni w Divinity's Reach. Od samego początku chciał on wykorzystywać magię jako wsparcie swoich umiejętności bojowych i mieszania ze sobą walki bronią jak i magią.

Cnoty

Podstawowym orężem który strażnik wykorzystuje w walce, to jego cnoty. Postępując wedle wybranych przez siebie wartości, jest on w stanie czerpać z nich moc magiczną, pozwalając na rzucanie prostych zaklęć w niedługim odstępie czasu i bez konieczności korzystania z katalizatora magicznego.

Markus niemal od samego początku poszedł ścieżką strażnika. W przeciwieństwie jednak do wielu innych skupił największą uwagę na samych cnotach, źródle jego mocy. Starał się dogłębnie zrozumieć znaczenie każdej ze swoich cnót, stworzyć swoją własną głęboką interpretację. Wysiłek się opłacił, mężczyzna zdołał opanować korzystanie z magii w stopniu w którym jest to dla niego absolutnie naturalna rzecz, niczym posługiwanie się zwykłą bronią. Jest on w stanie aktywować jedną ze swoich cnót aby zyskać dostęp do silniejszej umiejętności.

Sprawiedliwa Siła	Niezachwiane oddanie	Miłosierna cierpliwość
"Prawdziwą cnotą nie jest posiadanie siły i władzy, ale dobre jej wykorzystanie. To kim jesteśmy definiuje fakt, jak traktujemy słabszych od siebie. Wykorzystanie swojej siły przeciwko słabszym, jest oznaką braku biegłości, honoru i absolutnego tchórzostwa."	"Bądź lojalny wobec swoich towarzyszy. Dbaj o przyjaźnie i nie pozwól zawieść pokładanego w tobie zaufania. Karz tych którzy grożą twoim bliskim i nie pozwalaj plotkom i intrygom nadwyrężyć zawartym przyjaźniom."	"Zachowaj cierpliwość wobec błądzących. Akceptuj przeprosiny i wybaczaj urazy wszystkim tym którzy za nie żałują. Pomagaj słabszym, akceptuj niedoskonałości i bądź wyrozumiały przy niepowodzeniach."
Zapał - Wykorzystując moc z cnoty sprawiedliwości strażnik jest w stanie na krótką chwilę mocno przyspieszyć swoje ruchy do wykonania błyskawicznego ciosu, jak i zwiększenia jego celności. Bojaźń - Posyła wprzeciwnika energię magiczną cnoty, wypełniając jego serce poczuciem bezsilności w obliczu perspektywy zbliżającej się kary z ręki strażnika. Wywołuje efekt strachu na przeciwniku, zmuszając go do ucieczki.	Prowokacja - Zaklęcie natychmiast zwraca uwagę wskazanego przeciwnika na strażniku i wywołuje w nim nieuwarunkowany gniew skierowany w stronę strażnika, wymuszając zaatakowanie go. Odwaga - Po zaczerpnięciu mocy z cnoty oddania, chroni siebie lub sojuszników od krzywdy. Zasłania wybrany cel egidą, która absorbuje następny pojedynczy wymierzony w nią cios.	Pomocna Dłoń - Leczący dotyk gołą dłonią który pozwala na przelanie magii leczniczej z cnoty miłosiernej cierpliwości na ranę. Zaklęcie zdolne zaleczyć płytką ranę. Wolna Wola - Uwalniając magię z cnoty pozwala na uwolnienie się z efektów ograniczających swobodę poruszania się i na chwilę przyspiesza ruch. Usuwa:

---

Księga

Zastosowanie historii do wzmocnienia swoich umiejętności było bardzo na rękę Markusowi, ze względu na historię swojego rodu którą zapragnął do tego wykorzystać. Początkowo, poznał on podstawowe aspekty zastosowania magii co później próbował wykorzystać o własnych siłach. Początkowo musiał korzystać ze spisanej przez siebie księgi w formie katalizatora. Umieścił tam zapiski z kronik rodzinnych, oraz ilustracje wykonane przez pewnego ulicznego szkicownika z Divinity's Reach.

Po pewnym czasie księga jednak okazała się niezbyt poręczna w walce, dlatego postanowił nauczyć się nowych umiejętności bezpośrednio od elońskich firebrandów. W Desert Highlands odnalazł Nadima Turana który przekazał mu potrzebną wiedzę do rozwijania się w tej dziedzinie. Obecnie Markus opanował specjalizację i jest w stanie korzystać z przywołania księgi. Od czasu opanowania specjalizacji, płomienie strażnika zmieniły swój kolor. Z jasnoniebieskiego, na mieszankę błękitnych strażniczych i naturalnie pomarańczowych płomieni.

Stosując wiedzę o swoim rodzie, Markus jest w stanie przywołać duchowy odpowiednik księgi "Kroniki Helminganów". Którą jest w stanie wykorzystywać jako katalizator magii, umożliwiając mu rzucanie zaklęć opartych o powiązanych z księgą cnót. Wizualnie wygląda to, jakby strażnik trzymał w dłoni księgę, z której po chwili wylatują pojedyncze strony wirujące wokół strażnika. Musi utrzymać księgę w dłoni aby z niej korzystać. Księga nie może być zniszczona fizycznie, ale można ją magicznie rozproszyć Po aktywacji pojawia się 5 stron z których każda może być użyta do rzucenia jednego z zaklęć.

Księga Sprawiedliwości - "Pieśń Wezwania"	Księga Miłosierdzia - "Szlachecka Idylla"
Fragment księgi który opisuje historie o wyprawach rycerskich oraz dokonaniach jego przodków. Przywołując ten fragment, Markus zyskuje dostęp do silnych, głównie dystansowych zaklęć ofensywnych opartych o magię ognia.	Rozdział opisujący sielankowe życie członków rodu na swoich ziemiach. Daje to Markusowi dostęp do szerszej palety zaklęć leczniczych i wspierających. Niestety przywołanie księgi jest niemożliwe w warunkach bojowych.
Gniew Przodków - Wzywając wspomnienie waleczności jego rycerskich przodków, przywołuje błękitno-pomarańczowego ognia i formuje go w ognisty pocisk. Ogień trawiący przeciwnika rozchodzi się po łatwopalnych materiałach i dotkliwie parzy swoją ofiarę. Błogosławieństwo Bitwy - Helminganie znani byli ze współpracy podczas walki. Przywołując ducha współpracy i braterstwa zwiększa siłę wskazanego sojusznika. Znak Osądu - Wspominając rozrachunek krzywd swoich przodków, tworzy na ziemi znak. Aktywowanie go przywołuje płonące łańcuchy które oplatają przeciwnika uniemożliwiając mu poruszanie się i przypiekają przy dotyku.	Płomień Paleniska - Przywołuje wspomnienie domowego ciepła oraz bezpieczeństwa. Pozwala to na otoczenie wybranego sojusznika strażniczym płomieniem, który przywraca mu siły, oraz łagodzi efekty chłodu. Usuwa: Splendor Przodków - Członkowie rodu często bywali dość grubiańscy i rubaszni co mocno wyróżniało ich na tle innych rodów szlacheckich. Nie mniej kontynuowali swoje tradycje z dumą i zawsze bronili honoru swojego imienia. Poczucie dumy przelane na sojusznika przywraca im ochotę do walki i regeneruje siłę magiczną. Błogosławieństwo Zdrowia - Przodkowie Markusa którzy nie zginęli na polu walki zawsze cechowali się długim życiem i dożywali bardzo sędziwego wieku. Pozwala to strażnikowi przelać ich żywotność na ranę sojusznika, przyspieszając jej regenerację.

---

Zaklęcia Użytkowe

Przywoływanie barier jest jedną z ważniejszych sztuk u strażników. Poświęcając ziemię wokół siebie jest w stanie przywołać w miejscu barierę która jest w stanie zatrzymać ataki przeciwników. Posiadanie dowolnej tarczy bardzo pomaga w korzystaniu z barier, są one wtedy wytrzymalsze i większe, jak i łatwiejsze do utrzymania. Jeśli zaklęcie słabnie, może utrzymać je obiema dłońmi by przelać w nią więcej magii.

Kontrolowanie łańcuchów jest magią która rekompensuje brak mobilności strażnika. Umożliwia mu to unieruchomienie lub przyciągnięcie uciekających przeciwników, odciągnięcie przeciwnika od sojusznika lub odseparowanie jednego z przeciwników od grupy.

Poza tym, jest w stanie też przywoływać i kontrolować magiczne światło lub duchowy ogień w celach użytkowych, jak oświetlenie ciemnego miejsca, lub podpalenie czegoś łatwopalnego.

	Zaklęcie	Opis
	Spętanie	Duchowy Twór. Przywołuje duchowe łańcuchy, którymi jest w stanie manipulować. Łańcuchy oplatają przeciwnika, uniemożliwiając mu poruszanie się, lub przyciągając go do strażnika.
	Sanktuarium	Konsekracja. Poświęcenie okolicznego terenu pozwala strażnikowi na ochronienie jego okolicznych sojuszników przed atakami wroga. Bariera blokująca przeciwnikom przejście oraz absorbująca w siebie ataki dystansowe.
	Światło	Konsekracja. Przywołuje w dłoni strażnika kulkę światła która utrzymywana jest w stanie rozświetlić ciemne pomieszczenie.

---

Umiejętności Dodatkowe

	Zaklęcie	Opis
	Glif Kontry	Glif służący do negowania efektu spektralnej agonii na sojusznikach. Jest w stanie rzucić ten glif używając dwóch palców jednej dłoni, ale nie jest pewny czy zawsze tak będzie działać, dlatego woli unikać takiej sytuacji.

---

• Historia - Markus bardzo dobrze zna historię ludzkich nacji. Potrafi rozpoznać różnice w architekturze i znając ich wiek może powiązać ją z wydarzeniami z historii.

• Praworządność - Zna dobrze prawo Krytańskie i umie się nim posługiwać dla wyciągnięcia korzyści. Umie dopatrzeć się kruczków w zasadach i potrafi je wykorzystać kiedy trzeba. Jednocześnie potrafi rozpoznać kiedy przepisy mogą być wykorzystywane do niewłaściwych celów.

• Dobra pamięć - Posiada bardzo dobrą pamięć, może pamiętać szczegóły wydarzeń z długiego okresu czasu. Pamięta też wszelakie urazy oraz dobre uczynki.

• Orientacja w terenie - Posiada instynktowne poczucie kierunku i utrzymuje stały kierunek poruszania się bez kręcenia się w kółko. Do tego potrafi znajdować drogę po mapach lub za pomocą urządzeń nawigacyjnych używanych na okrętach.

• Czytanie, pisanie i liczenie - Bezproblemowo czyta, piszę i liczy, do tego posiada całkiem ładny styl pisania.

• Znajomość języków - Zna język askaloński. Nie jest on w stanie biegle nimi rozmawiać, ale umie przetłumaczyć słowa ze słuchu oraz z czytania. Język starokrytański też nie jest mu obcy, jednak jest to martwy język. Jego wiedza w tej kwestii ogranicza się do pojedynczych słów, sformułowań i powiedzeń.

• Pierwsza pomoc - Biegłym medykiem nie jest, ale wykorzystując to co ma pod ręką oraz magię potrafi ustabilizować stan typowych ran występujących podczas walki w warunkach polowych. Potrafi ustabilizować kończynę, zatamować krwawienie czy zabezpieczyć ranę. Szlifuje on swoje umiejętności pod okiem Nisheery.

• Podstawy Anatomii - Od czasu rozpoczęcia swojej nauki medycznej w celu szlifowania zaklęć leczących, coraz lepiej poznaje anatomię innych ras. Pozwala to nie tylko na łatwiejsze leczenie, ale i rozszerza jego wiedzę dotyczącą witalnych miejsc swoich wrogów.

• Jazda na wierzchowcu - Umie przemieszczać się na wierzchowcach lądowych. Zna zasady postępowania z każdym z obecnie znanych, potrafi samodzielnie zapiąć na nich uprzęże i wie jak się zapoznać z nowopoznanymi wierzchowcami. Wciąż doskonali swoje umiejętności latania na gryfie, jednak opanował już manewry, takie jak sposób aby rozpędzić gryfa podczas lotu czy pikowanie.

Wady

• Awersja do broni palnej - W jego oczach, broń palna jest dla tchórzy i nie wymaga absolutnie żadnej biegłości do zabicia przeciwnika. Życie nie powinno być tak łatwo odbierane.

• Znajomość Technologii - Nigdy nie przykładał uwagi do ogólnie znanych rodzajów technologii, tak więc posiada braki w tej dziedzinie. Nie przepada też za wykorzystywaniem wszelkiego rodzaju kieszonkowych gadżetów bardziej skomplikowanych od kieszonkowego zegarka. Póki co opanował jednak komunikator.

• Nie ma odwrotu - Z jakiegoś powodu, Markusowi często nie wychodzą ucieczki z różnych sytuacji. Możliwe że preferuje zakończenie walki gdy wszyscy przeciwnicy zostali pokonani, lub spowodowane jest to brakiem znajomości przez niego zaklęć teleportacji. Odpowiedzi najprawdopodobniej nie zna nawet on sam.

• Medytacje - Strażnik uwielbia dobrą walkę. Ferwor i poczucie adrenaliny bardzo często utrudniają mu wyciszenie się potrzebne do medytacji, dlatego strażnik z nich nie korzysta i w jego arsenale zaklęć brakuje teleportacji.

Ekwipunek

Pancerze

Pancerz Wędrownego Rycerza

Pancerz rodu Var Maelius

• Pancerz Wędrownego Rycerza - Ze względu na wydarzenia ostatnich lat i konieczność przystosowania do walki w innym klimacie, Markus zainwestował w lżejszy pancerz będący mieszanką różnych typów pancerzy. Korpus jest chroniony poprzez niepełny napierśnik, zasłaniający bezpośrednio przód jak i tył torsu i łączony ze sobą skórzanymi pasami. Odkrywa to niestety boki powyżej linii żeber, ale jednocześnie pozwala na w miarę swobodne ruchy tułowia. Od pasa w dół, pancerz składa się z nabiodrków, wykonanych z skórzanych płacht i przynitowanymi do nich stalowymi płytkami, a wszystko jest zasłonięte długim płaszczem by wiatr nie wiał w poślady. Całego obrazu pancerza dopełniają rękawice wykonane z kolczugi z stalowymi płytkami na przedramionach, oraz mocne skórzane buty. Można go też zobaczyć z wilczym futrem na ramionach, podbijane od środka skórą a przy barkach wzmacniane metalowymi płytkami. Napierśnik zawiera po prawej stronie obu segmentów ślad po naprawieniu przebicia.

• Ciężka zbroja płytowa Rodu Var Maelius. - Pancerz początkowo należał do jego ojca. Składa się z ciężkiego płytowego napierśnika, naramienników i nabiodrków, wszystkie te części zawierają ozdobne wzory, trudno powiedzieć co te wzory ukazują, jedni twierdzą że wyglądają jak płomienie inni że winorośl.