Markus var Maelius

Markus var Maelius Helm
Rasa	Człowiek
Płeć	Mężczyzna
Wzrost	182,8 cm
Waga	79 kg
Wiek	Urodzony 84 dzień sezonu Kolosa 1303 roku. (30 lat)
Klasa	Strażnik
Alias	Helmingan Sztywniak Sołtys
Powiązane organizacje	Liga Sześciu Filarów
Rola w Lidze	Opiekun
Filar	Więzi
Znana Rodzina i Bliscy	Lysolda var Maelius✟ - Matka Dunard var Maelius✟ - Ojciec Dorrous var Maelius✟ - Wuj Julia var Maelius - Pra-Babcia Cała reszta rodu var Maelius Teena Dest - Partnerka
Miejsce Zamieszkania	Dom nr 83 w dzielnicy Salmy
Motyw Muzyczny	Główny Bojowy Leczenie
Głos	Próbka głosu
Status postaci	Główna

“

Być strażnikiem, to być mieczem oraz sercem.

— Markus

Wygląd

Wysoki mężczyzna o dobrze zbudowanej posturze. Nie można powiedzieć że jego ciało jest wysportowane czy atletyczne, jest zwyczajnie dobrze zbudowany.

Ma długie, brązowe i lekko jaśniejące włosy, praktycznie zawsze zaczesane do tyłu, zgarnięte za pomocą chusty na czole lub przykryte kapeluszem. Jego twarz jest szczupła i pokryta zazwyczaj co tydzień przycinanym zarostem, ma wysoko położone kości policzkowe. Oczy mężczyzny są jasnoniebieskie i mają łagodny wyraz jednak, położone brwi sprawiają wrażenie jakby był niezadowolony przy bardzo poważnej mimice.

Ma długie i zgrabne palce, co procentuje przy władaniu bronią taką jak miecze. Same dłonie noszą ślady poparzeń. Na ciele posiada kilka blizn, głównie na ramionach, nogach i dwie większe na plecach. Na prawym udzie ma paskudny ślad po ugryzieniu przez wielką rybę. Dodatkowo jeden ślad na prawym ramieniu oraz mała blizna na prawej piersi i plecach po tej samej stronie. Ma dość specyficzny sposób chodzenia który jest widoczny w większej grupie. Stawia on długie kroki, w efekcie przebiera nogami wolniej od reszty, cały czas dorównując im kroku.

W kwestii ubrań, pomimo że pochodzi ze szlachty preferuje przede wszystkim wygodę. Nie ważne czy przy mniej lub bardziej wyszukanych ubraniach, zawsze cechuje je prostota wykonania i niewielka ilość ozdób. Poza tym lubuje się on głównie w ciepłych kolorach. W palecie barw wykorzystuje od kolorów bardzo ciemnych oraz czerni, poprzez odcienie brązów i czerwieni, wliczając w to wszystkie kolory pomiędzy nimi, nierozróżnialne dla męskiego oka.

Charakter

“

...mam nadzieję że skaza jaką nosi nie zniszczy takiego skarbu, jakim jest jego wielkie serce...

— Kapłan Albreht

Markus od najmłodszych lat był dobrym dzieckiem, wychowany w ideałach rycerskich przez wuja i bawiący się z dziećmi z okolicznej wsi. Dzieciństwo było dla niego utopią, bajką z której w wieku jedenastu lat został wyrwany, zostawiło to głęboką ranę która przez lata się nie zabliźniła.

O ile dalej posiadał dobre serce i trzymał się kurczowo swoich ideałów, niestety jego pogoda ducha zniknęła i na jej miejsce pojawiła się masa goryczy oraz żalu za utratę swojego dziedzictwa. Wychowując się w świątyni gdzie kapłani wielokrotnie starali się przytęperować jego gniew czy to marchewką czy kijem, przyniosło to jednak dwojaki efekt. Markus stał się mocno powściągliwy w swoich emocjach starając się pokazywać z pozytywnej strony, jednak cały czas miał w sobie gromadzące się pokłady złości. Nie pomagała do tego często pasywa postawa kapłaństwa i fakt jak podchodzili do wszystkiego z sercem na dłoni nawet jeśli byli jawnie wykorzystywani. Kochał kler jako swoją rodzinę, jednak nienawidził niesprawiedliwości i był to główny powód dla którego postanowił opuścić świątynię i pójść w świat.

Gildia najemnicza na którą trafił również zostawiła na nim ślad. O ile na początku dobra zapłata sprawiała że spojrzał na ten fach przychylnie o tyle później nie było tak różowo. Gildie interesowały tylko i wyłącznie pieniądze nie ważne z jakiego źródła, często próbowano grać na dwa fronty i upiec dwie pieczenie na jednym ogniu. Jednocześnie odmawiali pomocy tym którzy jej potrzebowali ale nie mieli czym zapłacić. Jedni powiedzieliby że Markus zderzył się z twardą rzeczywistością i będzie musiał do tego przywyknąć. Tak się jednak nie stało a wręcz pogłębiło go w jego przekonaniach. Próbując wyrazić swoje zdanie w gildii został jedynie wyśmiany, postanowił więc zerwać kontrakt i pójść w świat na własną rękę.

“

Durni rycerze, zawsze muszą dotrzymywać danego słowa. Korona z ich płytowej głowy by nie spadła jak by tak raz czegoś zapomnieli.

— Strzałą prosto w cel. - Annie

W czasie dołączenia do ligi strażnik był już dość mocno zatwardziały w swoich poglądach. Lata samotności i brak zderzenia z opiniami innych zaowocował mocnym przywiązaniem do swoich ideałów. Wielokrotnie podczas wypraw z gildią był w stanie powiedzieć stanowcze NIE. Był dość oschły i miał w sobie niewiele zrozumienia dla innych ze względu na ich sytuację. Rycerska ścieżka była jedyną słuszną, i wielokrotnie reagował złością na przeciwne zdanie.

Objęcie roli opiekuna w lidze może nie było przełomem, ale na pewno miało to powolny wpływ na Markusa. Liga początkowo była prowadzona prosto jak obsługa cepa. W pewnym momencie miał wrażenie jakby wszyscy szli zwyczajnie za jego śladem, co chwilami zaczeło być męczące. Nie mniej spotykał się nie raz z odmiennym zdaniem i jego pozycja wymusiła na nim kompromisy, o ile było to wciąż w granicach jego moralności.

“

Po nim nie spodziewała się takiej otwartości, zaskoczył ją. Był przyjazny, ciepły, cierpliwy gdy wszystko jej tłumaczył i prostował...

— Cykl Nocy. - Aeshri

Czas mijał a skład ligi się zmieniał, pojawiło się wiele osób które wystawiło charakter strażnika na próbę. Cały czas jednak miał na sercu ogólne dobro gildii, często kiedy można było zostawiał im wolną rękę ale były i sytuacje gdzie podejmował decyzję którą uważał za słuszną pomimo wszechobecnego sprzeciwu. Związanie się z Teeną miało na niego silny wpływ, dało to strażnikowi lekcję kompromisu. Kobieta była w stanie podnieść go na duchu kiedy do jego głowy dopadało zwątpienie, nawet poznanie jej ojca dało mu lekcję pokory.

Lata spędzone w względnej samotności nadal jednak są widoczne w jego zachowaniu, nie przepada on za tłumami i niezbyt dobrze odnajduje się w takim środowisku. Preferuje rozmowę z jedną osobą z którą ma bezpośrednio kontakt, aniżeli z większą grupą. Czasami nie potrafi prowadzić rozmowy jeśli nie ma żadnego tematu, o ile sam nie widzi problemu w milczeniu aniżeli rozmowie o pogodzie, jest świadom że takie zachowanie może być odebrane negatywnie, co może doprowadzić do zadawania przez niego dziwnych pytań, byleby podtrzymać rozmowę. Jakkolwiek jest to osoba o dobrym sercu, o tyle nie jest on najlepszym towarzyszem, aby spędzić miło czas.

Obecnie Markus jest na pierwszy rzut oka dość wycofaną osobą, spowodowane jest to faktem że woli trzymać się zaufanych sobie osób. Wystarczy jednak okazać odrobinę zaangażowania i dobrej woli aby zyskać jego przychylność. Bardzo ceni sobie przyjaźnie które zawarł i za wieloma byłby w stanie wskoczyć w ogień. Brońcie Bogowie jednak jeśli ktoś nadszarpnie jego zaufaniu, ponieważ ciężko jest je odzyskać. Pomimo tego wszelakie negatywne uczucia przyjmują zwykle formę pasywną, nie ma on w sobie zwykle grama złej woli nawet wobec osób o bardzo niskiej opinii. Ponad wszystko jest on lojalnym przyjacielem i groźnym wrogiem który nienawidzi zdrajców.

Umiejętności

Walka

Obierając drogę strażnika, Markus nie widział dla siebie innej roli jak walki w pierwszym szeregu w ciężkim pancerzu. W swojej roli bardzo upodobał sobie miecze, zarówno jedno jak i dwuręczne, potrafi posługiwać się również bronią drzewcową. W walce zazwyczaj preferuje trzymanie się blisko swoich towarzyszy aby w razie czego móc zasłonić ich tarczą lub inaczej wspomóc w boju. Podczas większych walk, zazwyczaj celuje w walkę z najsilniejszym przeciwnikiem lub dowódcą.

“

Najważniejsze zasady walki.

• Zdrowe ciało i dobra broń.
• Równowaga w ataku i obronie.
• Znajomość technik.
• Odwaga i ostrożność.
• Ocena dystansu.
• Trening i pewność.
• Przychylność Bogów.

— Markus

W przeciągu swojego życia, jako strażnik, rycerz i najemnik, Markus zawsze faworyzował miecze ponad wszelakie inne bronie. Jest to doskonale widoczne w jego sposobie walki oraz znajomości broni, dla wykorzystania jej do granic potencjału. Znajomość różnych technik walki, pozwala mu na bycie adaptacyjnym na polu walki, w stosunku do swoich oponentów.

	Miecz Dwuręczny
Biegłość	Główna broń strażnika, którą władanie opanował na bardzo wysokim poziomie. W jego rękach jest to bardzo uniwersalna broń i jest w stanie wykorzystując znane sobie techniki mierzyć się z najróżniejszymi typami przeciwników, zarówno lekko jak i ciężko opancerzonymi. Broń jest jednocześnie świetna w pojedynkach jak i do walki w grupie.
Techniki	Zwodniczy Cios - Atak może być wykonany na kilka sposobów, ale podstawowa zasada jest prosta. Trzeba zasygnalizować przeciwnikowi swój atak, a następnie przejść w jego inną formę. Może być to wykonane w postaci przejścia z pchnięcia, do cięcia, cięcia do