Markus var Maelius

Markus var Maelius Helm
	Dane
Rasa	Człowiek
Płeć	Mężczyzna
Wzrost	182,8 cm
Waga	82 kg
Wiek	Urodzony 84 dzień sezonu Kolosa 1303 roku. (31 lat)
Klasa	Strażnik
Alias	Helmingan Sztywniak - Popularny w Lidze Halabardzista - Używany przez bardziej przyjaznych ligowiczy
Miejsce Zamieszkania	Dom nr 83 w dzielnicy Salmy
Zawód	Instruktor broni drzewcowej w Serafie Najemnik
	Powiązania
Powiązane organizacje	Liga Sześciu Filarów
Rola w Lidze	Towarzysz (Obecnie) Opiekun (W latach 1332-1334 AE)
Filar	Opieki
Znana Rodzina i Bliscy	Lysolda var Maelius✟ - Matka Dunard var Maelius✟ - Ojciec Dorrous var Maelius✟ - Wuj Julia var Maelius - Pra-Babcia Cała reszta rodu var Maelius Teena Dest - Partnerka
	Motywy
Motyw Muzyczny	Zwykły - The Call Zwykły - Birth of An Age Bitewny - Bannerlord Pojedynkowy - Master of Fate
Głos	Próbka głosu
	Stan Postaci
Stan Zdrowia	Zdrowy
Status Postaci	Główna

“

Być strażnikiem, to być mieczem oraz sercem.

— Markus

Wygląd

Wysoki mężczyzna o dobrze zbudowanej posturze. Nie można powiedzieć że jego ciało jest wysportowane czy atletyczne, jest zwyczajnie dobrze zbudowany. Ma brązowe i lekko jaśniejące włosy, obecnie ścięte na krótko jednak dalej zachowują swoją naturę do bycia zaczesanym do tyłu. Jego twarz jest bardziej surowa aniżeli przystojna czy piękna, szczupła i pokryta zazwyczaj co tydzień przycinanym zarostem. Ma wysoko położone kości policzkowe. Oczy mężczyzny są jasnoniebieskie i mają łagodny wyraz jednak, położone brwi sprawiają wrażenie jakby był niezadowolony przy bardzo poważnej mimice.

Posiada długie i zgrabne palce, co procentuje przy władaniu bronią taką jak miecze. Same dłonie noszą ślady poparzeń. Na ciele posiada kilka blizn, głównie na ramionach, nogach i dwie większe na plecach. Na prawym udzie ma paskudny ślad po ugryzieniu przez wielką rybę. Dodatkowo jeden ślad na prawym ramieniu oraz mała blizna na prawej piersi i plecach po tej samej stronie. Ma dość specyficzny sposób chodzenia który jest widoczny w większej grupie. Stawia on długie kroki, w efekcie przebiera nogami wolniej od reszty, cały czas dorównując im kroku.

Gdyby komuś udało się go przyuważyć bez pełnej garderoby to mógłby zobaczyć szereg blizn na jego ciele. Poza szeregiem mniejszych blizn będących skutkiem niezablokowanego ciosu, z bardziej charakterystycznych są między innymi. Duża ukośna blizna zaczynająca się przy prawym ramieniu i kończąca na pasie, ślad po szeregu drobnych zębów dużej ryby na lewym udzie, blizna po kuli na prawym ramieniu i ślad po strzale na prawej piersi, z drugim, bliźniaczym śladem na plecach.

W kwestii ubrań, pomimo że pochodzi ze szlachty preferuje przede wszystkim wygodę. Nie ważne czy przy mniej lub bardziej wyszukanych ubraniach, zawsze cechuje je prostota wykonania i niewielka ilość ozdób. Najbardziej gustuje w ubraniach wykonanych z miękkiej wełny, lub bawełny często zapinane na guziki. Poza tym lubuje się on głównie w ciepłych kolorach. W palecie barw wykorzystuje od kolorów bardzo ciemnych oraz czerni, poprzez odcienie brązów i czerwieni, wliczając w to wszystkie kolory pomiędzy nimi nierozróżnialne dla męskiego oka.

Jego głos jest niski, ale nie donośny. Zazwyczaj z jego sposobu mówienia trudno za pierwszym razem wyłapać jego nastawienie, nie stanowi to zwykle problemu jako że strażnik nie kryje się zwykle ze swoimi zamiarami. Wyjątkiem są momenty kiedy próbuje zażartować, wtedy często bywa że albo ten żart zostanie źle zrozumiany, lub wzięty na poważnie.

Charakter

“

Uznałbym się za wielkiego wojownikia, choć nie za wielkiego człowieka. Nie mniej uznałbym się za szczęśliwca, albowiem kilkoro takich w swoim życiu poznałem.

— Markus o sobie.

Pierwsze co można poznać po strażniku to to że nie jest on bardzo gadatliwą osobą, jedyne opcje by zmusić go do dłuższej rozmowy to poruszenie tematyki która go interesuje. Markus najzwyczajniej potrzebuje tematu do rozmowy, nie będzie pytał się o pogodę. Nie ma on absolutnie problemu z ciszą a wręcz przeciwnie, bardzo ceni sobie święty spokój. Nie jest on więc najlepszą osobą jeśli ktoś chce spędzić miło czas, ale jest godny zaufania oraz praktycznie nigdy nie przejawia przez niego złośliwość.

Powierzchownie łatwo jest mu dać nalepkę "prawego i naiwnego strażnika", jednak jego podejście jest o wiele bardziej praktycznie i przemyślane. Preferuje legalne zadania od tych bardziej szemranych, bo nie chce mieć żadnych służb porządkowych na karku. Tak samo preferuje oddać złapanych bandziorów serafowi, a nóż może okazać się że za któregoś jest dodatkowa nagroda do zgarnięcia. Nie pochwala tortur uważając że są one niepraktyczne i próba wyciągnięcia informacji od takiej osoby może dać niewiarygodny efekt, ofiara może w końcu powiedzieć wszystko byleby powstrzymać ból.

Bardzo łatwo zauważyć fakt że mocno trzyma się swojego zdania, bardzo trudno jest odwieść go od racji w którą wierzy i którą uznaje za słuszną i jeśli wymaga tego sytuacja, jest w stanie przeforsować ją nie zważając na zrażanie sobie innych do siebie. Jest to spowodowane tym że Markus jest świadomy swojej śmiertelności i wierzy że po śmierci zajmie on miejsce pomiędzy swoimi przodkami, a przed nimi nie będzie mógł się tłumaczyć tym że "kazano mu tak zrobić".

Jest bardzo wiernym przyjacielem chociaż jednocześnie tę przyjaźń jest dość trudno zdobyć. O ile mógłby wyliczyć swoich przyjaciół z ligi na palcach jednej dłoni, o tyle gdyby ktokolwiek z nich był zagrożony to byłby pierwszym by winowajcę rozerwać na strzępy. Jednocześnie jak jest trudny do zaprzyjaźnienia się to równie trudno przebacza urazy, nie toleruje kłamców oraz zdrajców. Praktycznie zawsze mówi to co myśli, czasami ubierając to w delikatniejsze słowa, nie mniej jest to zależne od rozmówcy i sytuacji. Preferuje szczery konflikt albowiem wie że nic dobrego nie da się zbudować na decepcji. Nie oznacza to jednak że robi sobie tylko wrogów dookoła siebie, Markus bardzo szanuje osoby które posiadają swoje wartości, są godne zaufania, oraz profesjonalistów w swoim fachu. Sam jest patriotą ceniącym słowo mądrej osoby, silnym sojusznikiem oraz groźnym wrogiem.

Umiejętności

Cięcie pod efektem "Zapału".

Walka

“

• Zdrowe ciało i dobra broń.
• Równowaga w ataku i obronie.
• Znajomość technik.
• Odwaga i ostrożność.
• Ocena dystansu.
• Trening i pewność.
• Przychylność Bogów.

— Najważniejsze zasady walki.

Obierając drogę strażnika, Markus nie widział dla siebie innej roli jak walki w pierwszym szeregu w ciężkim pancerzu. W swojej roli bardzo upodobał sobie miecze, zarówno jedno jak i dwuręczne, potrafi posługiwać się również bronią drzewcową. W walce zazwyczaj preferuje trzymanie się blisko swoich towarzyszy aby w razie czego móc zasłonić ich tarczą lub inaczej wspomóc w boju. Podczas większych walk zazwyczaj celuje w walkę z najsilniejszym przeciwnikiem lub dowódcą.

W przeciągu swojego życia, jako strażnik, rycerz i najemnik, Markus zawsze faworyzował miecze ponad wszelakie inne bronie. Jest to doskonale widoczne w jego sposobie walki oraz znajomości broni, dla wykorzystania jej do granic potencjału. Znajomość różnych technik walki, pozwala mu na bycie adaptacyjnym na polu walki, w stosunku do swoich oponentów.

Bardzo nie lubi walczyć z przeciwnikami wykorzystującymi niewidzialność czy teleportację, nie mniej potrafi sobie już z takimi radzić. Kiedy widzi że przeciwnik momentalnie znika w miejscu, wręcz odruchowo próbuje bronić się przed atakiem z tyłu lub z flanki.

	Znajomość Broni
	Miecz Dwuręczny - Miecz Dwuręczny jest świetną bronią do walki w tłumie przeciwników. Długość broni zapewnia dobry zasięg na polu walki, natomiast dobre zbalansowanie i środek ciężkości znajdujący się blisko dłoni posiadacza pozwala na szybkie ruchy jak i błyskawiczną zmianę kierunku ataku.
	Halabarda - Długa broń drzewcowa, zarówno uniwersalna jak i prosta w obsłudze. Głównym atutem halabardy jest bardzo długi zasięg, broń zazwyczaj ma długość przekraczającą wzrost posiadacza, dodatkowo głownia skonstruowana jest w taki sposób że zapewnia wiele możliości walki z opancerzonymi przeciwnikami. Świetnie sprawdza się w walce z dużymi przeciwnikami, jednak jest problematyczna jeśli dojdzie do bliskiego kontaktu, wtedy wymagane jest noszenie broni pobocznej, np. sztyletu.
	Miecz Jednoręczny - W dużej mierze broń boczna, wykorzystywana jako zapasowa broń w przypadku utraty broni głównej, lub noszona przy sobie w charaktere narzędzia do samoobrony. Miecze jednoręczne mają uniwersalne zastosowanie z racji że wymagają tylko jednej dłoni, dzięki czemu można je łączyć w parze zarówno z innymi brońmi, jak i przedmiotami które ma się pod ręką i które można wykorzystać w czasie walki.
	Tarcza - Wykorzystywana głównie gdy miecz jednoręczny jest używany jako główna broń. Tarcza zapewnia wszystkie konieczne aspekty obrony podczas walki i pozwala na korzystanie z mniejszej ilości zaklęć ochronnych. Dodatkowo pozwala na wyprowdzanie pchnięć i wykorzystanie przewagi siły posiadacza nad oponentem.
	Ataki i Techniki
	Zwodniczy Cios - Atak może być wykonany na kilka sposobów, ale podstawowa zasada jest prosta. Trzeba zasygnalizować przeciwnikowi swój atak, a następnie przejść w jego inną formę. Może być to wykonane w postaci przejścia z pchnięcia, do cięcia, cięcia do pchnięcia lub dwoma cięciami pod różnymi kątami. Broń: Miecz Dwuręczny, Miecz Jednoręczny
	Gniewny Cios - Ruch wykorzystujący ruch całego ciała w celu nadania siły pojedynczemu atakowi. Opiera się o wykonanie ciosu znad prawego ramienia (W przypadku mieczy) lub lewego (W przypadku halabardy) przy jednoczesnym skręcie tłowia i obrocie ciała przy wykonaniu kroku. Połączenie trzech ruchów znacząco zwiększa siłę ciosu i umożliwia przełamanie bloku. Broń: Miecz Dwuręczny, Miecz Jednoręczny, Halabarda
	Łamiący Cios - Prosty atak opierający się o dwa ruchy. Pierwszy wymierzony jest w broń przeciwnika w celu sparowania i przemieszczenia broni, lub zbicia ataku, po czym kontynuowany jest atakiem wykorzystując wytworzone odsłonięcie przeciwnika. Broń: Miecz Dwuręczny, Miecz Jednoręczny, Halabarda
	Podwójny Cios - Podobny do zwodniczego ciosu, jednak polegający na wykonaniu dwóch płynnych ciosów po sobie, lub doprowadzenia broni do kontaktu i kontyuując pchnięciem broni przeźlizgującej się po broni przeciwnika. Broń: Miecz Dwuręczny, Miecz Jednoręczny, Halabarda
	Łukowy Cios - Szeroki zamaszysty cios wykonywany zwykle z wykorzystaniem dwuręcznej broni. Tego typu ataki wykorzystuje się głównie w starciu z wieloma przeciwnikami na raz, a jego zadaniem jest w dużej mierze odpędzanie przeciwników i kontrolowaniu przestrzeni dookoła siebie. Broń: Miecz Dwuręczny, Halabarda
	Wilczy Kieł - Atak wykorzystujący hak halabardy. Cios może być wymierzony w broń lub tarczę, w celu ściągnięcia bloku przeciwnika. Chwytając za szyję i wykorzystując dźwignię można bardzo łatwo obalić przeciwnika, natomiast szybkie pchnięcie w dół daje możliwość podcięcia nogi, a nawet rozcięcia ścięgna. Broń: Halabarda
	Barani Łeb - Atak głowicą halabardy, może być wykorzystane do złapania kontaktu z bronią przeciwnika, lub ogłuszenia go ciosem w głowę. Można wykorzystać ten ruch defensywnie w momencie kiedy górna część broni zostanie unieruchomiona przez przeciwnika. W tej sytuacji obraca się broń wykorzystując dźwignię i uderza przeciwnika tylną, tępą częścią broni. Broń: Halabarda

Magia

“

Chodź tu kiciu, zrobię z Ciebie śliczny dywan!

— Prowokacja na Popielców

Przy korzystaniu z magii Markus preferuje korzystanie z prostych i łatwych do rzucenia zaklęć. W jego arsenale można znaleźć głównie zaklęcia które współgrają z jego umiejętnościami walki wręcz, takie które nie wymagają gestykulacji i mogą być użytę w środku akcji.

Wyjątkiem jest fakt iż poszedł on ścieżką elońskich strażników - firebrandów. O ile nie korzysta z mantr to bardzo upodobał sobie korzystanie z magicznej księgi, służy ona głównie jako broń zapasowa oraz w sytuacjach gdzie nie jest on w stanie zbliżyć się do przeciwnika na odległość miecza. Dodatkowo po opanowaniu sztuki firebrandów magia strażnika zaczęła przybierać różne kolory. Obok typowego błękitu jego płomienie i zaklęcia ofensywne mają pomarańczowo-czerwony odcień, w jego zaklęciach defensywnych i barierach widać złoty poblask, a zaklęcie wywołujące strach mieni się wręcz szkarłatem.

	Zaklęcia Ofensywne
	Zapał - Postawa Wzmacniając swoje ciało oraz broń magią, strażnik jest w stanie na krótką chwilę mocno przyspieszyć swoje ruchy do wykonania błyskawicznego jak i celniejszego ciosu.
	Bojaźń - Krzyk Posyła swoim głosem energię magiczną w przeciwnika, wypełniając jego serce poczuciem bezsilności w obliczu perspektywy zbliżającej się sprawiedliwości z ręki strażnika. Wywołuje efekt strachu na przeciwniku, zmuszając go do ucieczki.
	Spętanie - Duchowy Twór. Przywołuje duchowe łańcuchy, którymi jest w stanie manipulować. Łańcuchy oplatają przeciwnika, uniemożliwiając mu poruszanie się, lub przyciągając go do strażnika.
	Zaklęcia Defensywne
	Egida - Cnota Po zaczerpnięciu mocy z cnoty oddania, chroni siebie lub sojuszników od krzywdy. Zasłania wybrany cel egidą, która absorbuje następny pojedynczy wymierzony w nią cios.
	Bariera - Konsekracja. Poświęcenie terenu przez strażnika w celu ochronienia jego sojuszników przed atakami wroga. Bariera strażniczej magii przywołana w formie ściany lub kopuły blokuje przejście openentom oraz absorbuje ataki dystansowe.
	Prowokacja - Krzyk Słowa strażnika natychmiast zwracają uwagę przeciwników na nim i wywołuje w nich nieuwarunkowany gniew skierowany w jego stronę, wymuszając atak.
	Zaklęcia Wspierające
	Leczenie - Cnota Leczący dotyk gołą dłonią który pozwala na przelanie magii leczniczej z cnoty cierpliwości na ranę. Zaklęcie zdolne zaleczyć płytką ranę lub oparzenie.
	Księga
	Pieśń Wezwania - Księga która opisuje historie o wyprawach rycerskich oraz dokonaniach jego przodków. Przywołując ten fragment, Markus zyskuje dostęp do silnych, dystansowych zaklęć ofensywnych opartych o magię ognia. Zajmuje ona miejsce w swojej eterycznej formie w lewej dłoni strażnika a wylatujące z niej strony są chwytane przez niego i wykorzystywane jako gotowa forma zaklęcia, dzięki czemu nie wymagają dużej koncentracji.
	Gniew Przodków - Wzywając sprawiedliwy gniew jego rycerskich przodków, przywołuje błękitno-pomarańczowy płomień w formie ognistego promienia skupiającego się na celu. Ogień rozchodzi się po łatwopalnych materiałach i dotkliwie parzy swoją ofiarę.
	Znak Osądu - Wspominając rozrachunek krzywd swoich przodków, tworzy na ziemi znak. Aktywowanie go przywołuje płonące łańcuchy które oplatają przeciwnika uniemożliwiając mu poruszanie się i przypiekają przy dotyku.

Umiejętności Dodatkowe

“

Starożytne cywilizacje wręcz uwielbiały z jakiegoś powodu zostawiać skarby w podziemnych tunelach najeżonych pułapkami. Żaden historyk nie powie Ci czemu, ale tak jest.

— Markus o podziemnych lochach

Markus w ciągu swojego życia przyswoił również wiele umiejętności kompletnie nie związanych z pracą najemnika. Z faktu wychowania się w świątyni Kormir, strażnik przyswoił razem z wiedzą magiczną, wiedzę na temat historii oraz prawa, gdzie przy tym drugim z dużym naciskiem na elementy moralności i zasady jakimi trzeba się kierować by prawo było dobre. Fach najemnika wymusił na nim opanowanie umiejętności które zapewnią mu względną niezależność, takie jak możliwość udzielenie pierwszej pomocy i ustabilizowanie swojego stanu przy większych ranach, jak i umiejętności dbania o dobry stan swojego ekwipunku.

	Umiejętności Niemagiczne
	Historia - Markus bardzo dobrze zna historię nacji Kryty, Askalonu i Elony, w mniejszym stopniu jednak Kintaju. Potrafi rozpoznać różnice w architekturze i znając ich wiek może powiązać ją z wydarzeniami z historii. Zna też wiele wydarzeń historycznych, miejsc jak i grup politycznych.
	Prawo - Zna dobrze prawo Krytańskie. Sam zawsze postępuje zgodnie z prawem, ale potrafi bez problemu rozpoznać kiedy jest ono wykorzystywane przeciwko niemu. Dodatkowo przy ustalaniu zasad w jakiejkolwiek formie, jest w stanie powiedzieć które zasady mogą być wykorzystywane niewłaściwie, lub mogą być nieefektywne.
	Zbrojmistrz - Posiada szeroką wiedzę na temat wszelkiego rodzaju broni białej. Zna wady, zalety jak i specyficzne przeznaczenie poszczególnych typów broni, które jest w stanie wykorzystać w walce. Teena nauczyła go jak efektywnie rzucać toporem.
	Pierwsza Pomoc - Biegłym medykiem nie jest, ale wykorzystując to co ma pod ręką oraz magię potrafi ustabilizować stan typowych ran występujących podczas walki w warunkach polowych.
	Żeglarstwo - W czasie swoich dwóch wypraw razem z flotą Markus nauczył sie pływać na małych łódkach żaglowych czy też katamaranach. Opanował też kierowanie kintajskimi łódkami napędzanymi jadeitem, zawsze jednak sprawdza dwa razy czy podniósł kotwicę.
	Jazda na Wierzchowcu - Umie przemieszczać się na wierzchowcach lądowych. Zna zasady postępowania z każdym z obecnie znanych, potrafi samodzielnie zapiąć na nich uprzęże i wie jak się zapoznać z nowopoznanymi wierzchowcami. Dzięki treningowi jest też w stanie wskoczyć bezpośrednio na siodło wierzchowca w pełnym ekwipunku, o ile wierzchowiec nie jest wyższy od przeciętnego jackala. Opanował latanie na gryfie, w tym manewry takie jak sposób aby rozpędzić gryfa podczas lotu czy pikowanie.
	Umiejętności Magiczne
	Manipulacja Ogniem - Strażnik jest w stanie swobodnie manipulować niewielkimi pokładami ognia bez przygotowania i zmęczenia. W celu bardziej dokładnej manipulacji strażniczym ogniem potrzebny mu jest katalizator magiczny, na przykład magiczna księga. Może w ten sposób: Rozpalić ognisko. Zapiec krwawiącą ranę. Oparzyć kogoś przy dotyku.
	Regeneracja - Dzięki uzdrawiającemu efektowi cnoty cierpliwości, ciało Markusa regeneruje się nieco szybciej niż przeciętnie. Pozwala to skrócić w małym stopniu czas rekonwalescencji i powrotu do pełni sił.
	Światło - Przywołuje w dłoni strażnika kulkę światła która utrzymywana jest w stanie rozświetlić ciemne pomieszczenie.

Ekwipunek

Pancerz

“

Może i nie jestem największym mózgowcem w gildii, ale niewielu ceni to co ma w głowie by chronić to hełmem.

— Markus

Pancerz Wędrownego Rycerza - Wersja Zwykła

Pancerz Wędrownego Rycerza - Wersja Pustynna

• Pancerz Wędrownego Rycerza - Główny pancerz który strażnik wykorzystuje w pracy najemnika. Jest to częściowy pancerz płytowy, odchudzony do głównych i najważniejszych elementów aby nadawał się zarówno do walki ale i był znośny do długich podróży.
  • Podstawową częścią pancerza jest napierśnik. Jest on zaokrąglony, natomiast sama warstwa metalu pogrubia się na przodzie i jest coraz cieńsza na bokach. Dzięki temu struktura pancerza jest wytrzymalsza i może bez problemu przyjąć na siebie cios z broni białej, strzały natomiast się z niego ześlizgują. Sam napierśnik kończy się dość wysoko a mianowicie na wysokości brzucha aby umożliwić już i tak dość ograniczone ruchy tłowia. Biodra strażnika chronione są przez przymocowane do pasa taszki.
  • Hełm którym się posługuje jest otwarty, co ułatwia oddech podczas walki, chroni on dodatkowo policzki oraz nos, z tyłu natomiast dobrze chroni kark. Stalowy obojczyk, jest to zagięta w kształt litery U płytka z wygiętymi na zewnątrz krawędziami chroni szyję strażnika przed próbami poderżnięcia gardła czy uduszenia.
  • Pod napierśnikiem strażnik nosi zazwyczaj gruby gambenson. Pancerz zrobiony z 32 warstw materiału lnianego, pokrywa tors, ramiona do wysokości łokci oraz zakrywa nogi aż do łydek. Od bioder w dół jest rozcięty z przodu oraz z tyłu dla nieskrempowanych ruchów nóg. Warstwy materiału są w stanie zatrzymać w sobie wiele typów ataków, strzały z łuku czy ataki bronią sieczną nie są już śmiertelne lub okaleczające, mogą uszkodzić materiał i przejść na wylot ale rana nie jest już tak groźna, wyjątkiem może być specjalna, bardzo mocno naostrzona broń. Jednocześnie tępe uderzenie bronią obuchową jest dalej groźne.
  • Rzucającym się w oczy elementem jest oczywiście wilcza skóra która spoczywa na ramionach strażnika. Zdjęta z białego dreszczogórskigo wilka służy głównie jako ozdoba. Nie jest gruba i nie chroni przed zimnem, ale i nie przeszkadza w umiarkowanym klimacie. Pod futrem ramiona strażnika są chronione przez zestawy nachodzących na siebie płytek, połączonych ze sobą i zaszytych w dwóch warstwach materiału.
  • Dłonie strażnika są chronione przez rękawice z kolczugi z przypiętymi płytkami które chronią kości promieniowe, nadgarstki oraz kostki.
  • Nogi ogólnie nie są specjalnie chronione poza gambensonem, strażnik nie korzysta też z opancerzonego obuwia, zamiast tego stosuje mocne, wysokie buty wykonane z grubej skóry. Sięgają pod kolana, posiadają grubą podeszwę oraz stalowy nosek chroniący palce.
  • W przypadku gdy strażnik wyrusza na gorące tereny takie jak Elona, rezygnuje wtedy z gambensonu oraz wilczej skóry. Zakłada wtedy pancerz na lżejszy materiałowy płaszcz o jasnych kolorach, natomiast ramiona zakrywa długim jasnym szalem.

Bronie

“

Im dłuższy miecz, tym krótszy przeciwnik.

— Żart najemników

Klinga Strażnika - Miecz wykuty przez Karaga.

• Mithrilowy Miecz Wojenny - Dwuręczny miecz, świetnie nadający się do walki z grupą przeciwników. Bronie tego typu są bardzo popularne wśród wszelkiego rodzaju najemników oraz weteranów wojennych. Broń waży 2 kg a jego długość to 150 cm. Mithrilowe ostrze o przekroju heksagonalnym, długie i powoli zwęża się od 3/4 wysokości ostrza do sztychtu, dzięki czemu jest dobry zarówno do wykonywania cięć jak i pchnięć. Miecz jest dobrze wyważony na wysokości 7 cm od jelca. Szeroki jelec gwarantuje dobrą ochronę dłoni.

• Mithrilowa Halabarda – Bronie tego typu zaczęły być coraz bardziej popularne wśród ludzi od czasów bitwy o Lake Doric, kiedy to Seraf pierwszy raz wyposażył w nią swoich żołnierzy. Doświadczony wojownik zawsze doceni jej zasięg, jak i możliwość cięcia i pchnięć. Całość ma wagę 2,7 kg i długość 220 cm. Broń posiada zarówno długie ostrze służące do rąbania i cięć, jak i zestaw trzech kolców na szczycie do pchnięć. Z drugiej strony ostrza wystaje zagięty w dół kolec. Drzewc wykonany z jesionowego drewna. Dół halabardy jest okuty z mithrilową głownię. Na drzewcu pomiędzy 1/3 a 2/3 długości przymocowany jest sznur który pozwala na noszenie broni na ramieniu w czasie podróży.

• Klinga Strażnika - Jednoręczny miecz wykonany z mithrilu na zamówienie u Karaga. Długi na 90 cm o masie 1 kg, ostrze o długości 70 cm i heksagonalnym przekroju i jest nieco szersze od zwykłego miecza jednoręcznego by dostosować go do cięć, bez problemu jest w stanie ciąć pancerze materiałowe jak i skórzane. Płaska część ostrza jest barwiona na złotawy kolor i zdobiona charakterystycznymi dla nornów wzorami. Strażnik praktycznie zawsze nosi ten miecz ze sobą jako broń do samoobrony, lub jako broń boczna gdy korzysta z halabardy.

• Straż Kryty – Doskonałe narzędzie do obrony, oraz symbol oddania Markusa wobec Królestwa Kryty. Otrzymał ją po powrocie z Ebonhawke, gdzie służył wspierając delegacje dyplomatyczne ludzi. Duża migdałkowa tarcza, wykonana z dębowego drewna i z okuciem z stopu stali. na jej przodzie znajduje się Królewski symbol Kryty. Posiadająca ukośny chwyt na całe przedramię. Tarcza waży 4,5 kg.

• Gwiazda Dzienna – Miecz jednoręczny, inskrypcje wygrawerowane na jego ostrzu z biegiem lat stały się trudno czytelne, możliwe że już tylko Markus wiedzą co one oznaczają. Miecz waży 1 kg i jest długi na 95 cm. Ostrze wykonane jest w pełni ze stopu deldrimorskiej stali. Długie na 75 cm i o heksagonalnym przekroju. Ostrze zawęża się w sztych na wysokości 10 cm od końca, jest zdecydowanie lepsze do cięć aniżeli pchnięć. Jest wykonana z niezwykle wytrzymałego drewna dębowego, pochodzącego z drzewa znanego jako żelazodrzew. Runa Zguby Wynaturzeń umieszczona w broni pali nieumarłych przy trafieniu. Markus nie korzysta z tej broni zbyt często, ponieważ jest to rodzinna pamiątka.

• Mithrilowy Sztylet - Kiedy etyka rycerska wymaga dobicia konającego przeciwnika poprzez „cios litości” taki sztylet zazwyczaj idzie w ruch. Waży 0,35 kg i jest długi na 40 cm. Wąskie trójkątne ostrze o długości 28 cm i kwadratowym przekroju, idealnie nadaje się do wbijania w szpary w pancerzu. Krótka rękojeść wykonana z dębowego drewna rękojeść. Pasuje dobrze do dłoni strażnika i chroni ją okrągłym jelcem. Nie nadaje się do rzucania.

Pozostałe

Płaszcz Skórzany

• Kapelusz - Prosty materiałowy kapelusz. Dobry na deszcz oraz mocne słońce, czasami przyozdabiany piórkiem.

• Skórzany Płaszcz - Długi płaszcz z wyprawionej skóry dolyaka. Posiada wzmocnienia na ramionach oraz wysoki kołnierz. Zapewnia dobrą ochronę przed wiatrem, a nawet może ochronić przed niezbyt ostrym mieczem. Wokół torsu posiada izolację która chroni przed niskimi temperaturami.

• Płaszcz Zimowy - Gruby i długi płaszcz wykonany z owczej wełny. Bardzo dobrze chroni przed zimnem i pomaga utrzymać ciepło ciała. Na kołnierzu ma futro które chroni kark i w niektórych przypadkach uszy przed chłodem.

• Pas - Wykonany z wyprawionej skóry dolyaka. Zawiera on wszelakie przegródki oraz uchwyty potrzebne strażnikowi do przenoszenia swojej broni oraz innych rzeczy potrzebnych w wyprawach. Jest też głównym miejscem na którym strażnik zawiesza wszelakie amulety.

• Runa Jackala - Kamień runiczny zawierający w sobie jackala Ylatha. Kamień jest ciemnoszary i lekko chropowaty a symbol runy na nim przybiera formę mgły i czasami jest trudny do odczytania, jednak widać na nim symbol wilka i znaki znajdujące się dookoła.

• Mieszek - Prosty materiałowy mieszek, im cięższy tym życie jest lżejze.

• Plecak - Głęboki plecak wykonany z wyprawionej skóry dolyaka. Zabiera go zazwyczaj na dłuższe wyprawy, wypełnionego bardziej, lub kilkoma mniej koniecznymi rzeczami, takimi jak:
  • Suszone mięso - Suszona i solona wieprzowinka, tylko dla kogoś o mocnej szczęce i cierpliwości do żucia.
  • Kiełbasa - Siekane i dobrze przyprawione mięsko wieprzowe lub baranie. Starannie suszone jest w stanie przetrwać wieki. Alternatywa dla suszonego mięsa.
  • Suchary - Przysmak Serafów. Kromki wysuszonego chleba, przyklejające się do zębów.
  • Smalec - Zabierany zwykle na dłuższe wyprawy. Ma szerokie zastosowanie w postaci: Kalorycznego posiłku, maści na rany czy smarowidła do broni.
  • Płaski chlebek - Obowiązkowy dodatek do smalcu. Powoli czerstwiejący chleb w poręcznej formie przypominający grubego naleśnika.
  • Sól - Woreczek pełen grubo zmielonej soli. Przydatna do przyprawienia obozowego jedzenia, lub do mycia zębów w polu.
  • Bukłak z wodą 2l. - Pełen świeżej wody na wyprawę.
  • Manierka z alkoholem 0,5l. - Wypełniona słodkim, niskoprocentowym miodem. Dobra gdy zabraknie czystej wody do picia, oczyszczenia wody o wątpliwej jakości, lub do przemycia rany.
  • Zapasowe ubranie na zmianę. - Na wypadek dziury w skarpetce.
  • Osełko - Wojownicy i weterani znani są ze swoich długich przemyśleń w czasie ostrzenia miecza.
  • Koc - Wełniany przyjaciel każdego obozowicza.

Klamoty/Pamiątki

Pancerz rodu Var Maelius Gâllánhôrn - Dwuręczny miecz który otrzymał jako wyraz wdzięczności jednego z kowali za odnalezienie jego córki. Krótszy od większości dwuręcznych mieczy, wykonany z mithrilu, prostszy w użyciu podczas blokowania. Podczas kucia Markus sam rozpalał piec własnym strażniczym ogniem, dzięki czemu z wielką łatwością łączy się z mocami człowieka i w jego rękach może być wykorzystywany jako katalizator magii. Miecz posiada wplątany w rękojeść chwost w postaci dużego węzła. W węzeł wpięta jest też pieczęć ze wstęgą. Na obu stronach wstęgi widnieją dwa napisy w języku starokrytańskim, a tłumaczy się je na:"Przed sprawiedliwością nie ma ucieczki.", "Wszystko wraca do światła." Na wyprawie do Jahai, miecz został złamany podczas walki z Shattererem, gdzie Markus zmierzył się z Riftstalkerem. Bestia została pokonana kosztem oręża, Markusowi udało się jednak odzyskać połamane resztki miecza. Obecnie fragmenty ostrza znajduje się w jego domu jako pamiątka. "Smoczy Kieł" - Dwuręczny miecz który Markus zyskał w Thunderhead Keep. Jego długość jest niewiele mniejsza od wzrostu strażnika. Posiada typowe dla tego typu broni elementy, takie jak szeroki jelec czy podkrzyże. To co wyróżnia tę broń to fakt że jest stworzona ze smoczej krwi. Górna połowa ostrza, oraz głownia połyskują fioletowym blaskiem. Trafienie piętna Kralkatorika tym mieczem jest w stanie bez problemu rozbić kryształ. Z racji że zagrożenie ze strony Kralkatorika i brandedów zostało zażegnane, miecz stanowi już tylko pamiątkę. Ciężka zbroja płytowa Rodu Var Maelius. - Pancerz początkowo należał do jego ojca. Składa się z ciężkiego płytowego napierśnika, naramienników i nabiodrków, wszystkie te części zawierają ozdobne wzory, trudno powiedzieć co te wzory ukazują, jedni twierdzą że wyglądają jak płomienie inni że winorośl. Obraz pancerza dopełniają ciężkie rękawice i płytowe buty. Pod pancerzem Markus nosi gambenson, oraz długi czerwony płaszcz. Obecnie pancerz jest poważnie uszkodzony a mężczyzna zrezygnował z jego naprawy i traktuje go jako pamiątkę rodzinną, oraz pancerz reprezentacyjny, wykorzystywany na specjalne okazje. Wzór pancerza jest zarezerwowany dla rodu i zawierzany tylko personalnie wybieranym kowalom. Noszenie go przez nieuprzywilejowanych zawsze było surowo karane przez jego członków. Wielka Kronika Helmingan - Księga obita w skórę, z przytwierdzonym łańcuchem którą nosi przewieszoną przez tors. Księga jest zapisywana przez strażnika różnymi historiami związanymi z jego rodem i wykorzystywana do wzmacniania jego zdolności magicznych opieranych o utożsamianie cnót z historiami o jego przodkach. Zawiera kilka wystających z boku zakładek które prowadzą do konkretnych wersów wykorzystywanych w zaklęciach. Jest możliwa do wykorzystania jako katalizator magii podczas rzucania zaklęć. Bordowe Kapcie - Ręcznie robione bordowe kapcie, prezent od Aeshri na Wintersday. Obrońca Prawdy - Książka zawierająca w sobie wiedzę potrzebną do nauki magii firebrandów. Jedyna sztuka książki o Firebrandach w takim wydaniu została zachowana przez Nadima Turana, który nowe wydanie opatrzył swoimi przypisami. Markus poznał Nadima osobiście, jednak nie udało mu się z nim spotkać drugi raz, przez co książka cierpi na brak autografu autora. Dublon Dżinów - Złota moneta z miasta Ahdashim, ofiarowana między innymi Markusowi przez strażnika miasta Klucz Ahdashim. Pozwala na jednorazowe przywołanie dżina który ma za zadanie spełnić życzenie przywołującego. Grot Włóczni - Rodzinna relikwia, grot elońskiej włóczni z przed 250 lat. Należała ona do Arkturusa Helma, przodka Markusa. Gryfia Kula - Mała, mieszcząca się w dłoni kula, która po przelaniu w nią magię przywołuje z okolicy gryfa Arvora. "Pomocna Dłoń" - Amulet w kształcie herbu rodu Markusa, srebrnej otwartej rękawicy. Amulet Ligi - Amulet podarowany na inicjacji, wraz z tytułem towarzysza. Główny kamień w amulecie to zielony kamień filaru opieki.

Wierzchowce

Ylath w pancerzu

Ylath

Jackal, który swoim wyglądem bardziej przypomina wilka, aniżeli szakala. Ylath jest jackalem który jest niemal całkowicie wykonany z żywiołu wiatru, wyglądem przypominający on najbardziej śnieżnego wilka. Ma on rozmiary pospolitego jackala, jednak brak otaczających go kamieni sprawia wrażenie chudej postury. Nie mniej jest on w stanie udźwignąć na swoje plecy 2 osoby postury człowieka lub sylvari z ekwipunkiem, jednak jest to jego górna granica, ale bez dużego obciążenia, jackal jest bardzo zwinny. Po przywołaniu z runy, kamień zajmuje miejsce w jackalu na wysokości serca u wilka. Ylath potrafi wydać z siebie dźwięk podobny do wilczego wycia.

Ylath posiada specjalną uprząż stworzoną przez dżinów. Po przywołaniu posiada on lejce przymocowane do jego pyska. Siodło z wysokim łękiem daje strażnikowi stabilność podczas siedzenia, natomiast strzemiona umożliwiają mu walkę z siodła jak w pozycji stojącej. Dodatkowo wierzchowiec posiada pancerz w postaci naczółka chroniącego głowę, napierśnik chroniący przód jackala jak i złączone z siodłem nakarczek i nazadnikiem. Cały ten pancerz spowalnia nieco szybkość z jaką się rozpędza i zwiększa drogę hamowania, ale jednocześnie chroni go przed atakami które szybko odwołałyby innego jackala. Jednocześnie większa masa przekłada się na większy pęd, dzięki czemu trudniej jest zatrzymać rozpędzonego jeźdźca.

Arvor

Markus podczas lotu na Arvorze

Samiec gryfa o dość specyficznym wyglądzie, ponieważ bardziej przypomina ogromnego, skrzydlatego lwa pustynnego. Posiada on jasne futro na ciele oraz jasną grzywę na głowie. Jego łapy są masywne i silne, a futro na nich przybiera kolor ciemnego brązu, tak samo jak na jego długim rozłożystym ogonie, co charakteryzuje samców. Ma on niezwykle dużą rozpiętość skrzydeł, a to ze względu że są one przedłużone przez pióra, które są koloru złotawego i kończące się ciemnym brązem na lotkach. Z charakteru jest trudny do opisania. Z jednej strony lubi się powylegiwać na słońcu i nie ma zamiaru wtedy kogokolwiek słuchać. Z drugiej strony zawsze przylatuje na wezwanie przy pomocy kuli. Lubi pieszczoty a szczególnie drapanie za uszami, ale też tylko do pewnego stopnia, albowiem jeśli robi się to za długo to potrafi dać znak że starczy w postaci złapania w paszczę ręki lub głowy... Na szczęście robi to z wyczuciem aby nie skrzywdzić swojego jeźdźca. Lubi dźwięki gry na flecie, podobno bardzo łatwo przy niej zasypia. Przebywa obecnie w Rezerwacie Nublar

Byłe wierzchowce

Sep - Samiec raptora, nieco mniejszy od Kronusa i bardziej przypominający w rozmiarach przeciętne raptory. To co wyróżnia go na tle innych to duża ilość rogów oraz twarde łuski, które nadają mu dość groźnego wyglądu. Kolczasta kula na końcu jego ogona sprawia wrażenie jakby raptor mógł nią kogoś zabić. Sep jest dwu, lub można powiedzieć trzy kolorowy. Jego ciało jest ciemnozielone a brzuch ma złotawy kolor, głowa jest zielona jednak jest jaśniejsza od reszty ciała. Został sprzedany w Amnoon. Kronus - Raptor, samiec, dość sporych rozmiarów jak na swój gatunek. Posiada złote łuski na głowie, grzbiecie i ogonie. Ma długie dobrze zbudowane nogi co pozwala mu na długie skoki oraz długi ogon dzięki któremu zachowuje stabilność podczas biegu. Padł on ofiarą rekinów wydmowych. Płaszczka - Płaszczka którą wygrał podczas wyścigu na ranczu w okolicach Palawa's Grace i w tej wiosce ostatnio widziana. Przez konieczność szybkiego opuszczenia wioski, nie nacieszył się nią długo i musiał ją tam zostawić przez co aktualnie nic nie wie o jej dalszym losie.

Ciekawostki i plotki

Motywy dla graczy i MG

• Patrz, to ten od Maeliusów... - Pochodzi z dość charakterystycznego rodu szlacheckiego, może być rozpoznany przez szlachtę z Divinity's Reach. Opinia o jego nazwisku może natomiast wachać się od "odwarznych i lojalnych koronie" do "grubiańskich i rubasznych".

• Niedoszłe kapłaństwo - Młodość spędził w dużej mierze na